quia1 ipsi citati ⁊ aliis nullis aliorum omnino
personis ⁊ causis expressis facturi iusticiam deberemus per
nos uel per
responsales idoneos comparere. Presentes pro certo non fuimus sed ex iustis causis
absentes, ad
quarum allegacionem admissi responsales nostri legitime non fuerunt.
Nec absentes contumaciter
fuimus, cum pape
\preter/
quod nulla fuit citacio ut est dictum peremptorium terminum
prout ordo iuris ex
postulat citacio non haberet, prout citacionis forma principibus
⁊ prelatis missa per litteras eui
denter ostendit. Contumaciam nostram, magistri
Thadei de Suessa magne curie nostre iudicis dilecti fidelis nostri
procuratoris
plenum mandatum excusat cuius auctoritas ex eo quod contra nos
non ex ciuilibus,
sed ex criminalibus sit processum ad que frustra procurator interuenit nullatenus
eneruatur
cum ipsius citacionis tenor que nos aut procuratores nostros exegit
manifeste contrarium dedisset in
telligi, videlicet quod non contra nos
criminaliter, sed tantum ciuiliter esset agendum, predictis etiam omnibus absque
iustitie
nostre preiudicio circumscriptis. Dato quod manifeste fuerimus
contumaces, non est ista2
legitima con
tumacie pena quam3 delatus, aut accusatus ⁊ contumax per
diffinitiuam sentenciam ante ceptum rite
iudicium priuato, uel publico iudicio
nullo de sua causa discusso debeat condempnari. Sunt enim
in talibus alie
contumacium pene ciuilibus legibus uel canonicis, introducte denique, posit\o/4
quod, quod
omnia predicta iuris presidia* irrefragabilia cause nostre
deficiant. Ipsius tam pronunciacionis
tenor ipsam sentenciam nullam ostendit, per
quam non procurator noster presens, sed nos absentes ex
titimus condemnati. Quam
ipso iure nullam esse sentenciam leges ⁊ iura qualibet manifeste declarant
Euidentem quoque processus ⁊ procedentis iniquitatem cause denotant quas in sentencia
comprehendit
a quibus nos incoruptibilis ueritas ⁊ publica munimenta defendunt
prout seriatim hec fida relacio
latoris presencium ⁊ ipsorum munimentorum tenor
manifeste profitentur. Quamquam tam dire pene
sentenciam, si tamen sentencia dici
potest que contra nos precipitata dinoscitur contra Romanum principem
omnia
predicta ⁊ singula minime suffecissent, manifestum namque precipicium ex presuscepto iam
dudum
animi feruore fuisse dinosscitur in predictis. Dominum enim Frisigonensem
episcopum dilectum principem fratrem
H’ magistrum domus hospitalis Sancte Marie
Teuthonicorum, ⁊ magistrum \P’/
A’ de Uinea magne
curie nostre iudicem,
dilectos ⁊ fideles nostros quos ultimo pro omnimoda consummatione tractate pacis
ad concilium miseramus saltem per triduum summus pontifex noluit prestolari. Nam
expectato etiam ma
gistro Waltero de Ocra capellano uicario nostro,5
\qui/
cui de conniuencia summi pontificis ⁊ quorundam
de fratribus ad nos missus per xx dies debuit expectari, nec fuit solummodo per
biduum quo tempore predicti processus
iniqui Lugdunum distabat ad multam nobilium
⁊ quamplurium aliorum iusticiam
\instanciam/
prelatorum expectatus.
Apparet nihilominus animosa
nimis ⁊ ampullosa non minus ex ipsius inflicte pene seueritatis sententia
per quam
inperato\r/
Romanus imperialis rector, ⁊ dominus maiestatis lese
maiestatis crimine dicitur condemp
natus, per quam ridiculose legi subicitur qui
legibus omnibus imperialiter est solutus, de quo temporales pene non
sumende non sunt in homine sed in Deo cum temporalem non habeat superiorem.
Spirituales autem penas per
sacerdotales nobis penitencias indicendas tam pro
contemptu clauium quam pro aliis transgressionis
humane peccatis, nedum a summo
pontifice quem in spiritualibus patrem nostrum ⁊ dominium profitemur
si tamen ipse
nos filium debita relacione cognoscat sed per quoslibet sacerdotes reuerenter accipimus
⁊
deuote seruamus. Ex quibus omnibus manife▬▬▬▬▬▬6 quam ignominiose quam iniuste habendos