<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-model href="http://www.tei-c.org/release/xml/tei/custom/schema/relaxng/tei_all.rng" type="application/xml" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?><?xml-model href="http://www.tei-c.org/release/xml/tei/custom/schema/relaxng/tei_all.rng" type="application/xml"
	schematypens="http://purl.oclc.org/dsdl/schematron"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
   <teiHeader>
      <fileDesc>
         <titleStmt>
            <title>The Chronicle of Melrose Abbey: transcription of London, British Library Cotton MS Faustina B IX, ff. 2–75</title>
         </titleStmt>
         <publicationStmt>
            <p>The Chronicle of Melrose Abbey: A Digital Edition, https://melrosechronicle.gla.ac.uk</p>
         </publicationStmt>
         <sourceDesc>
            <p>The ‘Chronicle of Melrose’ is 120 folios currently divided into two separate bound volumes: British Library Cotton MS Julius B XIII, ff. 2–47; and British Library Cotton MS Faustina B IX, ff. 2–75. It was created and maintained by many scribes at Melrose Abbey across the 12th and 13th centuries.</p>
         </sourceDesc>
      </fileDesc>
   </teiHeader>
   <text>
      <body>
         <p>
            <pb n="f.2r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc030"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <handShift scribe="sc024"/> 
            P<gap reason="indent" unit="char" quantity="7"/>ostquam ueridicus hystoriographus &amp; doctor eximius - decus &amp; gloria nostrę gentis Beda uenera<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="8"/>bilis scribere cessauit non inuenti sunt aliqui quantum perpendere potuimus certi uel continui<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="8"/>relatores, qui in annorum &amp; temporum euentibus recitandis, &amp; ad instruendam posteritatis<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="8"/>nostrę ignorantiam - &amp; dubietates ętatis huius omninotollendas qualem deceret operam<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="7"/>impenderent. Quod animaduertentes - quantum pigricia nostra permittit - aliquantulam dedimus<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="6"/>operam, rei ueritatem quantum sufficere potuimus diligenter indagare. Ab eo igitur tempore id est ab his<lb/>
            tribus annis quibus predictus &amp; uenerabilis Gyruensis siue Weretnuthensis monasterii presbyter &amp; mona<lb/>
            chus Beda finem fecit recitare seriem &amp; statum temporum breuissime tamen decurrere aggredimur, &amp; ab ipsius Bede <lb/>
            uerbis exordium sumimus, quorum hanc esse formam certissime constat.<lb/> 
            Anno dominicę incarnationis septingentesimo xxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Berhctwaldus archiepiscopus
            longa consump<lb/>tus ętate defunctus est die v<hi rend="superscript">o</hi> iduum
            Ianuarii, qui sedit annos xxxvii menses vi dies xiiii. <lb/> Pro quo anno eodem factus
            est archiepiscopus uocabulo Tatwinus de prouintia Merciorum, cum fuisset presbyter <lb/>
            in monasterio quod uocatur Briodun. Consecratus est in Dorouerni ciuitate a uiris
            uenerabilibus Da<lb/>niele Wentano, &amp; Ingwaldo Lundoniensi, &amp; Alwido
            Lichesfeldensi &amp; Aldulfo Rofensi, <lb/> antistitibus die x<hi rend="superscript">a</hi> Iunii mensis dominica, uir relligione &amp; prudentia insignis sacris quoque
            litteris <lb/> nobiliter instructus. Itaque in presenti ęcclesiis Cantuariorum Tatwinus
            &amp; Aldulfus episcopi presunt. Por<lb/>ro prouintię Orientalium Saxonum Hingwaldus
            episcopus, prouintię Orientalium Anglorum Eadbertus &amp; <lb/> Eadhelacus episcopi,
            prouintię Occidentalium Saxonum Daniel &amp; Fortherus episcopi, prouintię Merciorum
            Alwi<lb/>nus episcopus, &amp; eis populis qui ultra amnem Sabrinam ad occidentem
            habitant Walstodus episcopus, prouintię <lb/> Wictiorum Wilfridus episcopus, prouintię
            Lindisfarorum Cimberhctus episcopus preest. Episcopatus Uectę insule ad <lb/>
               Daniel<add place="above">l</add>em pertinet episcopum Wente ciuitatis. Prouintia
            australium Saxonum iam aliquot annis abs<lb/>que episcopo manens - ministerium sibi
            episcopale ab Occidentalium Saxonum antistite querit. &amp; hęe omnes pro<lb/>uintię
            ceteręque australes ad confinium <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> usque
            Humbrę fluminis cum suis quoque regibus regi Merciorum <lb/> Ethelbaldo subiectę sunt.
            At uero prouintię Northamimbrorum cui rex Ceowlfus praeest iiii<hi rend="superscript">or</hi> nunc episcopi <lb/> presulatum tenent Wilfridus in Eboracensi ęcclesia,
               Ethelwaldusus<note>DB: Read <hi rend="italic">Ethelwaldus</hi>. The suffix –<hi rend="italic">us</hi> is written in full and also as an abbreviation.</note> in
            Lindisfarnensi ęcclesia, <lb/> Acca in Hagustaldensi ęcclesia, Pictelmus in ea que
            Candida Casa uocatur, quę nuper multiplicatis fideli<lb/>um plebibus in sedem
            pontificatus addita ipsum primum habet antistitem. Pictorum quoque nacio tempore hoc
            <lb/> &amp; fędus habet pacis cum gente Anglorum &amp; catholicę pacis ac ueritatis cum
            uniuersali ęcclesia particeps <lb/> existere gaudet. Scotti qui Britanniam incolunt suis
            contenti finibus - nichil contra gentem Anglo<lb/>rum insidiarum moliuntur aut fraudium.
            Britones quamuis &amp; maxima ex parte domestico<del rend="cancelled">s</del> sibi odio <lb/> gentem
            Anglorum &amp; totius catholicę statum ęcclesie moribus improbis impugnent tamen &amp;
            diuina sibi <lb/> &amp; humana prorsus resistente uirtute - in neutro cupitum possunt
            obtinere propositum, quippe qui <lb/> quamuis ex parte sui sint iuris nonnulla tamen ex
            parte Anglorum sunt seruicio mancipati. Qua <lb/> arrident[e]<note>DB: The final part of
               this word is faint; the last letter is illegible.</note> pace ac serenitate temporum
            plures in gente Northamimbrorum tam nobiles quam pri<lb/>uati se suosque liberos
            depositis armis satagunt magis accepta tonsura monasterialibus as<lb/>scribere<note>DB:
               Read <hi rend="italic">ascribere</hi>. The double <hi rend="italic">s</hi> may be
               because the word is divided between two lines.</note> uotis, quam bellicis exercere
            studiis. Quę res quem sit habitura finem posterior ętas uidebit. <lb/> Hic est in
            presentiarum uniuersę status Britannię, anno aduentus Anglorum in Britanniam circiter
               cc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> v<hi rend="superscript">o</hi> dominicę incarnationis dcc<hi rend="superscript">o</hi>xxxi<hi rend="superscript">o</hi> in cuius regno perpetuo exultet terra &amp;
            congratulante <lb/> in fide eius Britannia, letentur insule<note>DB: Read <hi rend="italic">insulę</hi>.</note> multę.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> eclipsis
            facta est solis xviii<hi rend="superscript">o</hi> kalendarum Septembrium circa horam
            diei terciam<lb/>
            
            <pb n="f.2v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc032"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc024"/>
            ita ut pene totus orbis solis quasi nigerrimo &amp;
            horrendo scuto uideretur esse coopertus.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> luna
            sanguineo rubore perfusa quasi hora integra pridie kalendarum Febr’ cir<lb/>ca
            gallicantum, dehinc nigredine subsequente ad lucem propriam est reuersa.<lb/>
            [H]<gap reason="indent" unit="char" quantity="6"/>ucusque uerba uenerabilis &amp; ueracissimi Bedę doctoris non solum Anglorum - uerum
            etiam uniuersę <lb/> <gap reason="indent" unit="char" quantity="6"/>confidenter dicere audemus ęcclesię, prout ex lucidissimi fontis
            origine ęcclesiasticę scilicet hystorię nostrę <lb/> gentis ab eo editę sumere potuimus.
            Quę uero amodo sequntur hinc inde e diuersis locis excerpta sunt. <lb/> Eodem anno
            obiit Tatwinus archiepiscopus.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Nothelmus archiepiscopus
            Cantuarię ordinatus est. Egberth Eboraci antistes pri<lb/>mus post Paulinum accepto ab
            apostolica sede pallio genti Northamimbrorum in archiepiscopatum confirmatus est<lb/>
            Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Nothelmus pallio a Romano pontifice suscepto ordinauit iii
            episcopos Cuthbertum <lb/> uidelicet, Heordwaldum, &amp; Ethelfridum. Obiit Beda doctor
            uenerabilis in Gyruum.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Aldwinus Lichesfeldensis
            episcopus obiit, &amp; pro eo Witta &amp; Totta Mercis ac Middelan<lb/>glis consecrati
            sunt antistites. Eodem anno Ceolwlfus rex Norhumbrię nobilissimus cum viii annis <lb/>
            regnasset monachus effectus Eadberto filio patrui sui regni sceptra reliquit, qui
            Eadbertus regna<lb/>uit uiginti uno annis.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Suebricht
            Orientalium Saxonum rex defunctus est.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Nothelmus archiepiscopus
            Cantuarię &amp; Aldulfus l<note>JT: The meaning of this stroke is unclear; possibly
               added by a later scribe as it is in a lighter ink.</note> Rofensis episcopus
            decesserunt.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>
            Cuthbertus xi<hi rend="superscript">us</hi> archiepiscopatum Cantuensis ęcclesię
            suscepit tempore Zacharię &amp; Dun<note>DB: <hi rend="italic">Dun</hi> and <hi rend="italic">Aldulfo</hi> appear to run together as one word.</note>
            Al<lb/>dulfo Rofensi successit. Adelwald Lindisfarnensis episcopus migrauit ad Dominum,
            &amp; Kinewlf in episcopa<lb/>tum subrogatus est. Eodem anno Adelardus rex Westsaxonum
            cum xiiii annis regnasset defunc<lb/>tus est &amp; regnauit pro eo Cudredus. Obiit
            Sanctus Acca Hagustaldensis, cui successit Sanctus Fredebertus episcopus.<lb/> Anno
               dcc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> monasterium in Eboraco succensum est ix kal’ Maii die
            dominica. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit Ewain rex Scottorum cui succes</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">sit Murezaut filius eius</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xliiii<hi rend="superscript">o</hi> factum est prelium inter Pictos &amp;
            Britones. Eodem<note>DB: The first letter was originally a minuscule <hi rend="italic">e</hi>; it was underpointed for deletion and over-written with a majuscule <hi rend="italic">E</hi>.</note> anno Cudredus rex Westsaxo<lb/>num &amp; Adelbaldus
            rex Merciorum pacificati uiribus coniunctis contra Britannos pugnauerunt.<lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Obiit Murezaut <lb/> rex Scottorum <lb/>
               cui successit <lb/> Ewen filius eius<note>JT: There is an erasure in the left margin,
                  probably written by the same scribe and relating to this verse.</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc024"/>Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> uisi sunt in aere ignei ictus quasi stellę
            discurrentes tota nocte kal’ Ianuarii quod omnibus intuentibus magno fuit monstro. Eodem
            anno domnus Wilfridus secundus Eboracensis episcopus <lb/> obiit. Mortui sunt etiam
            eodem anno episcopi, Inguald Lundoniensis, &amp; antistes Wiccensis.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> obiit Daniel episcopus Wincestrię.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Selred
            Estanglorum rex obiit, cui successit Elfwaldus. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit Ewen
            rex Scottorum</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">cui successit Hed Albus<note>DB:
                  Could be read <hi rend="italic">Abbus</hi> (as in Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. xxvii).</note> filius eius</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Edbrichtus rex Cantuariorum filius Wihredi
            obiit, cui successit Adelbricht. <lb/> Eodem anno Elfwaldus rex Estanglorum obiit,
            regnumque sibi Hum<note>DB: <hi rend="italic">Hum</hi> and <hi rend="italic">Beain</hi> run together as one word.</note> Beain &amp; Albertus diuise<lb/>runt.
            Hoc etiam anno Kenric filius Cudredi regis Westsaxonum annis paruus sed uigore
            mag<lb/>nus occisus est in pugna militari.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi> Adelbertus rex Norhumbrię Kiniwlfum
            Lindisfarnensem episcopum in urbem Beb<lb/>ban captiuum duxit, basilicamque Petri in
            Lindisfarnea fecit obsideri. Cudhredus contra ad de<lb/>bellandum superbum regem Mercię
            dimicauit. Alwich episcopus obiit, cui Aldulfus successit.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>li<hi rend="superscript">o</hi> Cudredus rex contra Adeldun
            suum consulem audacissimum pugnauit, qui sedi<lb/>cionem mouerat contra eum. Cui consuli
            cum iam pene uictoria contigisset tandem accepto<lb/>
            
            <pb n="f.3r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc032"/>
            <handShift scribe="sc024"/>
            uulnere iustam regis causam triumphare permisit.<lb/> Anno dcc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> eclipsis lunę facta est
            pridie kal’ Augusti.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Cudredus rex cum predicto consule Adelduno
            sibi pacificato occurrit apud Bereford superbo <lb/> regi Merciorum Adelbaldo, qui
            Cantuarienses cum Merciensibus adduxerat necnon &amp; Orientales Saxones &amp;
            An<lb/>glos. Cumque inuicem pugnaretur Deus qui superbis resistit - fortitudinem
            Adelbaldi dissipauit, <del rend="cancelled">qui &amp; in fu</del>
                <note>DB: An incomplete phrase,
               underlined for deletion.</note>
                <lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Bonifacius qui &amp;
            Winfridus archiepiscopus Francorum martyrio coronatus est cum l tribus. Eodem an<lb/>no
            Cudredus rex pugnauit contra Britannos, &amp; ex eis stragem magnam fecit.<lb/> A[nno]
               dcc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Cudredus obiit, &amp; regnum Sigeberto cognato suo reliquit.<lb/> A[nno]
               dcc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Sigebertus rex Westsaxonum cum insolenter agens
            intolerabilis esset a regno expulsus est <lb/> Qui fugiens abscondit se in silua quę
            uocatur Andredeswald, ubi inuentus a quodam porcario <lb/> interfectus erat, cuius
            dominum scilicet Humbram consulem, ipse rex nequiter occiderat. Ei successit Kinewldus
            iu<lb/>uenis egregius de regia stirpuse<note>DB: Read <hi rend="italic">stirpe</hi>.
               The –<hi rend="italic">us</hi> abbreviation symbol is not required.</note> oriundus.
            Eodem anno Balthere anachorita - uitam Sanctorum secutus <lb/> migrauit ad Dominum. Luna
            quoque ętate xv<hi rend="superscript">a</hi> sanguineo rubore superducta est viii kal’
            Decembris.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Adelbaldo regi Merciorum occiso apud
            Secandune successit Beornred, quem Offa eodem <lb/> anno expulit, &amp; regnum pro eo
            super Merciam xxxix annis obtinuit.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Eadbertus rex Northumbrię
            tonsura capitis pro Deo accepta apud Eboracum sub ar<lb/>chiepiscopo Egberto factus est
            canonicus, regnumque Osulfo filio suo reliquit, qui cum anno uno regnas<lb/>set a suis
            nequiter occisus apud Methelwongtune ix kal’ Augusti Mol Adelwaldum regni reli<lb/>quit
            heredem.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Edelwald qui &amp; Moll cepit regnare in Norhumbria, mense
            Augusto.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>
            dirissimum prelium iuxta Eladunum commissum est in quo cecidit Oswinus. Edwald<note>DB:
               Read <hi rend="italic">Edelwald</hi>.</note> uero qui &amp; Mol <lb/> dictus est
            uictoriam habuit. Hoc anno Unnust rex Pictorum obiit. <hi rend="right-aligned">¶Egfridus.</hi>
                <lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Cuthbertus archiepiscopus carne solutus est
            Edelbertus rex Cantuarię obiit, cui successit <lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Edelwold
            prefatus rex accepit reginam, Eðeldridam.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno]
               dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxiiii<hi rend="superscript">o</hi> nix ingens gelu
            ligata a principio hyemis pene usque ad medium ueris terram oppressit. <lb/> Eodem anno
            Ceolwlfus quondam rex - tunc seruus Christi &amp; monachus ad cęlestia migrauit.
            Frehel<lb/>mus abbas obiit. Defuncti sunt etiam hoc anno episcopi, Totta gentis
            Merciorum cui successit Eadbertus, <lb/> &amp; Freðewaldus Candidę Casę, cui successit
            Pictwinus.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> ignei ictus in aere uisi sunt. Adelwaldus Moll
            occidit Oswinum fortissimum ducum <lb/> suorum, quia contra eum surrexerat. Eodem anno
            idem Adelwaldus regnum Northumbrię quod <lb/> vi annis tenuerat amisit, cui successit
            Aldredus, &amp; ipse regnauit viii annis. Bregwinus <lb/> archiepiscopus Cant’ obiit,
            cui successit Lambertus. Obierunt etiam alii duo episcopi Hemeli Merciorum, cui
            suc<lb/>cessit Cuthfridus, &amp; Aldulfus Lindisiensis cui successit Ceolwlfus.<lb/>
            A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Egbertus Eborac’ archiepiscopus in pace Christi quieuit,
            cui successit Albertus. Friðebertus <lb/> Hagustaldensis episcopus de hac luce migrauit
            ad Dominum x kal’ Ian’, cui successit Alchmundus. Friðe<lb/>waldus episcopus Cestrensis
            obiit.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxovii<hi rend="superscript">o</hi>
            Etha fidelis anachorita in Creic iuxta Eboracum feliciter obiit.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Eadbertus quondam rex in clericatu &amp; seruicio Dei feliciter obiit. Ipso
            anno Stepha<lb/>nus papa &amp; rex Francorum Pipinus obierunt. Rex Alcredus Norhumbrię
            accepit reginam Osgeiuam.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Earnredus tyrannus
            Ceteractam succendit, qui &amp; ipse incendio periit eodem anno.<lb/>
            
            <pb n="f.3v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc034"/>
            <handShift scribe="sc024"/>
            imperium etiam Romanorum cum regno Francorum Karolo Magno regi Pipini filio subiectum
            est.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/>
            A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Sibaldus abbas obiit. Ecgric lector ad consorcium transiit
            electorum. Offa rex Merciorum <lb/> Hestingos sibi per arma subegit.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Pittellus dux &amp; Sunuthulfus abbas obierunt in pace.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Hadwinnus antistes ęcclesię Migensis obiit, pro quo Leuthfridus subrogatus
            est. <lb/> Wlfeht abbas Beuerlacensis migrauit ad Dominum. Albertus Eboracensis suscepit
            pallium ab Adriano papa <lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Aldredus rex suis
            destitutus mutauit regnum exilio, cui <hi rend="right-aligned">¶sibi
            directum.</hi>
                <lb/> successit Ædelredus filius Moll. Offa rex Merciorum pugnauit contra
            Kentenses apud Ottanfor<lb/>de, &amp; clade horrenda utrinque peracta triumphauit. Ipso
            anno uisi sunt in cęlo rubea signa <lb/> post occasum solis, &amp; horrendi serpentes
            uisi sunt in Sudsexe cum magna admiratione.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> antiqui Saxones
            unde gens Anglorum descendit ad Christum conuersi sunt. Eodem anno <lb/> Cynothus rex
            Pictorum obiit. &amp; Eadulfus dux per insidias captus fraudulenter occiditur. Karolus
            <lb/> rex Francorum famosissimus Saxones debellauit, &amp; prouintiam Bowheri olim a
            Francis oppres<lb/>sam suo subiecit imperio.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Pecthwine
            episcopus Candidę Casę migrauit ad Dominum, cui successit Eðelbertus.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Kinewlfus rex Westsaxonum pugnauit contra Offam regem Merciorum circa
            Benetu<lb/>ne, set ab eo fugatus est. Eðelbertus qui Picthwine successerat apud
            Eboracum consecratus est. <lb/> Aldulfus, Kinulfus &amp; Ecga duces Eðelredi regis, ipso
            precipiente fraudulenter occisi sunt ab <lb/> Adelbaldo &amp; Heardberto principibus iii
            kal’ Octobris. <handShift scribe="sc033"/>Obiit Hed rex Scottorum cui successit Fergus
            filius eius.<note>JT: There is an erasure in the margin, probably written by the same
               scribe and relating to this verse.</note>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Adelbaldus &amp;
            Heardbertus duces Eðelredi regis Northumbrię rebellantes <lb/> domino suo occiderunt
            Aldulfum filium Bose primatem exercitus apud Kingescliue, &amp; postea occi<lb/>derunt
            Kinulfum &amp; Ecgan eiusdem regis duces apud Hylatyrnum. Unde rex a facie <lb/> eorum
            fugit, &amp; illi constituerunt regem pro eo Alfwoldum Osulfi regis filium.<lb/> A[nno]
               dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Eðelredo expulso Alfuuodus suscepit regnum
            Northumbrię.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi> Osbaldus &amp; Ethelardus duces congregato exercitu Bearn patricium regis
            Alf<lb/>woldi in Seletune succenderunt, ix kalendas Ian’. Albertus archiepiscopus
            migrauit ad Christum, quo <lb/> adhuc uiuente Eanbaldus ordinatus est, &amp; ipso anno
            pallium sibi directum suscepit. <lb/> Kiniuulfus episcopus relictis curis secularibus
            Higbaldo commisit episcopatum. <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Obiit Fergus rex Scottorum cui
               succssit<note>DB: Read <hi rend="italic">successit</hi>.</note>
                    <lb/>
            Seluad filius<lb/>eius<note>JT: There is an erasure in the margin,
               probably written by the same scribe and relating to this verse.</note>
                </add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Alchmundus Hagustaldensis
            episcopus ad Christum transiit vii idus Sept’, cui successit Tylbertus.<lb/> A[nno]
               dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> fuit concilium apud Acle.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxxiii<hi rend="superscript">o</hi> Werburga quondam regina
            Merciorum, tunc uero abbatissa, defuncta est. Eodem an<lb/>no Kiniuulfus episcopus de
            quo supra diximus feliciter obiit.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxxiiii<hi rend="superscript">o</hi> Kineuulfus rex Westsaxonum occiditur a
            Kinehardo fratre Sigeberti, quia <lb/> rex statuerat eum exulare.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Kineuulfo successit Brichtricus.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Bothwinus
            uenerabilis abbas Ripensis beato fine quieuit cui successit <lb/> Albertus. Eodem anno
            Aldulfus consecratur episcopus ab Eanbaldo archiepiscopo Tylberto &amp; Higbaldo <lb/>
            presulibus apud Corebrigiam, multisque muneribus ditatus ad suam ęcclesiam est
            remissus. Rach<lb/>trida quoque regina tunc abbatissa obiit. Kinehardus in ultionem
            domini sui Kineuulfi regis ab <lb/> Osredo rege interfectus est. Adrianus papa legatos
            in Britanniam direxit - ut fidem catholicam<lb/>
            
            <pb n="f.4r"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc024"/>
            innouarent, &amp;
            confirmarent, qui honorifice recepti sunt &amp; remissi.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> sinodus congregata est in Pincanhale. Albertus abbas Ripensis migrauit ad
            Christum, pro <lb/> quo Sigredus ordinatus est.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Elfwaldus
            rex innocenter necatus est ab eius patricio Sigan nomine, &amp; corpus ipsius in
            Hagus<lb/>taldensi ecclesia sepultum. In loco autem interfectionis eius cęlitus emissa
            lux uidebatur. Constructa est <lb/> ibidem ecclesia in honore Sanctorum Oswaldi &amp;
            Cuthberti consecrata. Successit ei Osredus nepos ipsius.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Osredus prodicione suorum a regno fugatus est.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: The numeral <hi rend="italic">xc</hi> has
               been written over an erasure.</note>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> Ethelredus rex filius Moll de exilio
            liberatus est &amp; regno suo restitutus. Qui Eardulfum ducem capi<lb/>ens &amp; ad
            Ripum perducens ibi eum occidit extra porta<note>DB: A suspension stroke may have been
               omitted: <hi rend="italic">portam</hi> would be expected after <hi rend="italic">extra</hi>.</note> monasterii. Delato autem corpore ipsius in ęcclesiam <lb/>
            &amp; psallentibus circa eum &amp; pro eo fratribus post mediam noctem uiuus inuentus
            est. Badulfus ad Candidam Casam ordinatur <lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>xci<hi rend="superscript">o</hi> rex Ethredus<note>DB: Read <hi rend="italic">Ethelredus</hi>.</note> filios Elfwaldi regis Ælf &amp; Elwinum ab Eboraco ui
            abstractos <hi rend="right-aligned">¶episcopus.</hi>
                <lb/> miserabiliter peremit in Wonwaldremere. Lambertus
            archiepiscopus Dorouernensis migrauit ad Christum, <lb/> cui successit
               Ethelredus<note>DB: <hi rend="italic">Ethelredus</hi> is the form found in Henry of
               Huntingdon, <hi rend="italic">Historia Anglorum</hi> (ed. Greenway, p. 256). Note
               also Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>)
               f. 65v has <hi rend="italic">Ethelherdus</hi>, with <hi rend="italic">herdus</hi>
               written over an erasure. British Library MS Royal 15 A VI (<hi rend="italic">Historia post Bedam</hi>) has <hi rend="italic">Æthelheardus</hi>.</note>
            Ludensis monasterii abbas;<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Osredus de exilio cum
            exercitu rediit, quo eum deserente captus occiditur iussu Ethelredi re<lb/>gis, &amp;
            sepelitur apud Tynemutham. Ethelredus rex accepit Elfledam reginam<note>JT: The scribe
               has used symbols (/.) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">reginam Elfledam</hi>. Note also Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 65v has <hi rend="italic">Elfledam filiam
                  Offe</hi>.</note> Offe Merciorum regis<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> uisi sunt in
            aere flammei dracones, quod signum duę pestes subsecutę sunt, prius <lb/> intolerabilis
            fames, deinde seuicia gentis paganorum, Danorum scilicet &amp; Norwagensium, qui eodem
            anno Lindis<lb/>farnense monasterium destruentes<note>DB: The second <hi rend="italic">t</hi> has been corrected from an <hi rend="italic">s</hi>.</note> monachos
            occiderunt, &amp; Northumbriam miserabili strage per<lb/>cusserunt. Eodem anno Sigga dux
            qui Elfwaldum regem occiderat propria sed prophana morte periit.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Norhumbri occiderunt regem suum Eðelredum filium Moll. Osbaldus uero
            patricius in regnum elatus <lb/> post xx<hi rend="superscript">ti</hi> vii dies a regno
            expellitur, qui suscepto relligionis habitu postea factus est abbas. Eardulfus <lb/>
            uero filius Earnulfi qui ut supradiximus post occisionem reuixit de exilio reuocatus
            rex est constitutus. Egfridus rex <lb/> Cant’ obiit, cui successit Eadbrich Pren.
            Adrianus sulleuatus est ad celi mansionem, cui Leo successit. <lb/> Gens predicta
            paganorum monasterium regis Egfridi apud Donemutham spoliauerunt, nec impune. <lb/> Nam
            beati Cuthberti meritis quidam eorum sunt occisi, quidam naufragati, quidam uiuentes
            capti <lb/> &amp; mox ad litus interfecti.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> rex Francorum
            Karolus Hunorum sibi gentem subiciens, fugato eorum principe &amp; exercitu <lb/>
            superato - spolia pauperibus &amp; ęcclesiis diuisit id est de auro &amp; argento onera
            plaustrorum xv quorum singula <lb/> bis bini trahebant boues.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Offa rex Merciorum qui uallum magnum a mari usque ad mare fecerat - postquam
            xxxix annis <lb/> regnauerat defunctus est. Cui succedens filius suus Egfridus post v
            menses obiit. Deinde Cenwlfus reg<lb/>num suscepit, &amp; xxvi annis pacifice tenuit.
            Iste etiam pater Kenelmi ma<add place="above">r</add>tyris. Eanbaldus
            archi<lb/>episcopus Eborac’ obiit, cui successit alter Eanbaldus, ordinantibus eum
            episcopis, Eðelberto, Higbaldo, Badulfo.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Eðelbertus
            episcopus defunctus est &amp; in sua id est Hagustaldensi ecclesia sepultus, cui
            successit Headre<lb/>dus. Romani amputauerunt linguam Leoni pape &amp; oculos eruerunt,
            &amp; eum a sede apostolica fuga<lb/>uerunt. Sed ipse per uirtutem Dei iterum<note>DB:
               The Latin text is presumably missing <hi rend="italic">uidere</hi> (‘to see’)
               here.</note> &amp; loqui potuit, &amp; in sede apostolica restitutus est.<lb/> A[nno]
               dcc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> interfectores Ethelredi regis cum duce Wada bellum inierunt
            contra Eardul<lb/>fum Eðelredi successorem, apud Billingahoh - iuxta Waleleie, in quo
            multi ceciderunt, sed duce Wa<lb/>da in fugam uerso uictoriam habuit Eardulfus.
            Lundonia repentino igne cum magna hominum <lb/> multitudine consumpta est. Cenwlf rex
            Merciorum Kentenses predacione crudelissima uastauit, re<lb/>gemque illorum
            comprehendens &amp; dehonestans suo regnum ipsius adiecit, quod de eo Cuthredus tunc
            suscepit<lb/>
            
            <pb n="f.4v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc024"/>
            tenendum. Congregata est synodus apud Pinkenhalhe,
            presidente Eanbaldo archiepiscopo.<lb/> A[nno] dcc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Brorda princeps Merciorum
            qui &amp; Hildegils uocabatur obiit. Abbas quidem nomine Mora a Til<lb/>thegno prefecto
            suo lugubri morte interemptus est. Moll quoque dux iussu Eardulfi regis occiditur.
               Al<add place="above">d</add>redus <lb/> dux interfector Eðelredi regis in ultionem
            domini sui occiditur a Thormundo duce. Osbaldus quondam dux &amp; <lb/> patricius &amp;
            ad tempus rex - iam uero abbas obiit, sepultus Eboraci in ęcclesia.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi> Headredus Hagustaldensis ęcclesię presul obiit, cui
            successit Eanbertus. Alchmundus qui fuerat ante <lb/> Eðelredum filius Aldredi regis a
            tutoribus Eardulfi regis comprehensus eius iussione occiditur. Uentus ualidissi<lb/>mus
            urbes &amp; uillas perplures subuertit, &amp; arbores radicitus euulsit ix kal’ Ian’.
            Mare suos terminos transgre<lb/>ditur, pecora quoque magna pestis inuoluit. Rex Karolus
            imperatoria fretus maiestate, Romanos qui Leonem <lb/> papam dehonestauerant morti
            addixit, sed precibus eiusdem papę mortem indulsit, eosque in exilium trusit.<lb/>
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Edwinus qui &amp;
            Eda quondam dux Norhumbrorum - iam tunc abbas feliciter obiit xviii kal’ Feb’, sepultus
            <lb/> in ęcclesia sua apud Geinforda. Eardulfus Norhumbrorum rex &amp;
               Kinewlfus<note>DB: Read <hi rend="italic">Kenwlfus</hi>: see <hi rend="italic">Kenwlfum</hi> in British Library MS Royal 15 A VI (<hi rend="italic">Historia
                  post Bedam</hi>) and Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 68r (where the same event is expressed
               differently).</note> Merciorum ad bellandum conuenerunt, <lb/> sed episcoporum ac
            principum consilio pacem inter se iureiurando confirmauerunt, quamdiu uiuerent
            tenendam.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>
            Brichtricus rex Occidentalium<note>DB: The text is presumably missing <hi rend="italic">Saxonum</hi> here (cf. the year 814). Cambridge Corpus Christi College MS 139
                  (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 68r also omits this (it has <hi rend="italic">Brythric Occidentalium rex</hi>).</note> ueneno interiit, quod ei
            Eadburga regina Offe regis filia - semper bonorum<note>JT: The scribe has used symbols
               (/.) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">bonorum
               semper</hi>.</note>
            <lb/> accusatrix - alteri paratum &amp; datum - porrexit. Quę mare transiens cum
            innumerabilibus thesauris munera<note>JT: The scribe has used symbols (/.) to indicate
               an alternative word order, perhaps: <hi rend="italic">obtulit munera
               regi</hi>.</note> obtu<lb/>lit regi Karolo. Cui rex Optio tibi datur eligendi quem
            uolueris, aut me aut filium. At illa cum esset ueneria filium <lb/> elegit eo quod
            iunior erat, &amp; sic utroque caruit. Rex autem dedit illi monasterium, in quo
            sanctimonialium sumpto ha<lb/>bitu sub specie hypocrisina latebat, &amp; a quodam
            proprię gentis ignobili uiro constuprata &amp; deprehensa, atque <lb/> a monasterio
            precepto regis eiecta deinceps per uicos &amp; castella mendicans in Pauia
            miserabiliter obiit. Brich<lb/>trico autem successit Egbertus regali prosapia
            oriundus.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>Obiit Seluad rex Scottorum cui sucessit<note>DB: Read <hi rend="italic">successit</hi>.</note> Eokal uenenosus<lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> decessit Adelhardus Cant’ archiepiscopus, cui successit
            Wiffredus.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi>
            Eardulfus rex Norhumbrorum a suis fugatus est &amp; deinceps rege diu carebant.<lb/>
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Cuthredus rex
            Cant’ qui Egfrido successerat obiit, &amp; <del rend="cancelled">i</del>ei successit Baldredus.<lb/>
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>x<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xi<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xiii<hi rend="superscript">o</hi> Karolus magnus rex
            Francorum decessit, cui successit Ludouicus filius eius.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xiiii<hi rend="superscript">o</hi> Egbertus rex
            Occidentalium Saxonum predauit in regnis aliorum ab oriente usque in occi<lb/>dentem,
            nec fuit qui resisteret.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xv<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Leo migrauit e seculo, cui Stephanus
            successit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xvi<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xvii<hi rend="superscript">o</hi>
            Alchstanus suscepit episcopatum Scireburnensis ęcclesię, quam rexit annis l.<lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>xviii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>xix<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Cenwlf rex Merciorum obiit, cui Ceolwlfus successit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/>
            
            <pb n="f.5r"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc024"/>
            A[nno] <gap reason="hole" unit="char" quantity="4"/>dccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Ceolwlfus regnum Merciorum
            amisit, quod ei Beornulfus diripuit;<lb/> 
            A[nno] <gap reason="hole" unit="char" quantity="4"/>dccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Estangli occiderunt Beornulfum regem Merciorum in prelio, cui successit
            Luceden. Eodem <lb/> anno maximum prelium fuit inter Britones &amp; gentem Dauenescire,
            apud Gauelforde. Egbertus rex West<lb/>saxonum fugauit Baldredum regem Cant’, &amp;
            obtinuit regnum eius.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxv<hi rend="superscript">o</hi> Luceden rex Merciorum occisus est &amp; quinque consules
            eius cum eo. Wilac successit. <handShift scribe="sc000"/>
                <del rend="cancelled">in</del>
                <note>JT: Perhaps
               this scribe assumed <hi rend="italic">regnum eius</hi> on the line below followed on
               from <hi rend="italic">Wilac successit</hi>, only to realise it follows <hi rend="italic">obtinuit</hi> in the next annal.</note>
                <lb/>
                <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi>
            <hi rend="right-aligned">¶regnum eius.</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Egbertus rex
            Occidentalium Saxonum fugauit regem Wilac<note>JT: The scribe has used symbols (/.) to
               indicate an alternative word order: <hi rend="italic">Wilac regem</hi>.</note>
            Merciorum, &amp; obtinuit<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> rex Egbertus motus pietate
            Wilac regi Merciam concessit tenere de se. Quo <lb/> anno idem rex Egbertus sibi
            Nordwalanos armatę manus potencia subiugauit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Wlfredo
            archiepiscopo Cantua<del rend="cancelled">s</del>iensi<note>DB: Read <hi rend="italic">Cantuariensi</hi>. The first <hi rend="italic">s</hi> has been underscored for
               correction.</note> defuncto Ceolnothus successit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Daci redierunt in Angliam, &amp; predauerunt
               Peseige.<note>DB: Read <hi rend="italic">Sepeige</hi>.</note>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> aduecti sunt Dani cum xxxv puppibus magnis - apud Karrum, contra quos
            pug<lb/>nauit Egbertus rex, set preualentibus eis perierunt ex parte Egberti episcopi
            duo Herefridus &amp; Wig<lb/>fridus, &amp; duo duces Dudda &amp; Osmodus.<lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii venit naualis
            exercitus Danorum in Westwaliam, quibus associati Walani <lb/> pugnauerunt contra
            Egbertum, set contriti sunt ab eo apud Hengestesdune. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit
            Eokal rex</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Scottorum cui successit Dungal
               filius eius</hi> <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Donegal<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>
                    <note>JT: This is the first of this scribe’s visible notes
                  in preparation for the verses. It appears initially to have been written as <hi rend="italic">Duneual[dus]</hi> or <hi rend="italic">Duneual[do]</hi>.</note>
                </add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxxvi<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Egbertus rex Westsaxonum &amp; iam monarcha totius Anglię decessit.<lb/>
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Aðeuulfus filius Egberti suscepit regnum Westsaxonum, &amp;
            alter frater eius Aðelstanus reg<lb/>num Cant’. Eodem anno Aðelwlfus pugnans contra
            Danos in una parte regni sui misit Wlfar<lb/>dum consulem contra eos qui cum xxxiii<hi rend="superscript">bus</hi> nauibus apud Hamtonam appulerant, qui &amp; uictoriam
            habuit. <lb/> Misit etiam Eðelelmum contra alios apud Port, qui ab eis occisus est.<lb/>
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi> Heredbertus
            consul pugnauit contra Danos apud Merscware, a quibus ibidem occisus est. Eodem <lb/>
            anno stragem magnam fecerunt Dani in Cantia, &amp; Mercia, &amp; Estanglia.<lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Dani predauerunt circa Cantuariam, &amp; Rouecestriam,
            &amp; Lundonias. Eodem anno Lu<lb/>douicus rex Francorum Karoli magni filius &amp;
            successor obiit, cui successit Karolus Caluus filius eius. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit Dun</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">gal rex Scottorum Alpinus filius
               Eokal ei successit<note>JT: There is an erasure in the margin, probably written by
                  the same scribe and relating to this verse. The first word (<hi rend="italic">primus</hi>) is dimly perceptible. A signpost (<hi rend="italic">obiit rex
                     F’</hi>) has been written over some of the erasure.</note>
                </hi>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Adeuulfus rex cum parte
            exercitus sui quem per multa loca diuiserat pugnauit contra eos <lb/> qui appulerant ut
            supradiximus apud Karrum, set illi uictores extite<del rend="cancelled">r</del>runt. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit<note>JT: There is an erasure in the margin, probably written by
               the same scribe and relating to this verse. <hi rend="italic">Rex Scottorum
                  Kinedus</hi> is perceptible underneath the signpost <hi rend="italic">Karrum</hi>.</note> Alpinus rex Scottorum cui successit Kined filius</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">eius de quo dicitur. Primus in Albania fertur regnasse Kinedhus</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Filius Alpini prelia multa gerens</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Expulsis Pictis, regnauerat octo bis annis</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Atque Forteviet mortuus ille fuit. Iste uocatus est</hi> <add place="right">rex primus non quia fuit set<lb/>quia primus leges Scoticanas <lb/>instituit quas uocant leg<lb/>es Mac Alpin</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Alcstanus uenerabilis episcopus cum Sumersetis &amp; dux Osredus cum Dorsetis contra Danos <lb/> 
            pugnantes optinuerunt uictoriam apud Pedredesmuðe.<lb/> 
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>viii<lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Aðelwlfo regi nascitur filius Elfredus in Berrocscire,
            matre nobili &amp; religiosa Osbur<lb/>ga<note>DB: The text is presumably missing <hi rend="italic">filia</hi> here.</note> famosi Oslaci pincernę regis Adelwlfi.
            
            <pb n="f.5v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc035"/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Ceorl Deuonanię comes pugnauit contra Danos apud
            Wincanbeorh &amp; uicit. Mag<gap reason="hole" unit="char" quantity="4"/>
                <lb/>nus Danorum exercitus cum ccc<hi rend="superscript">tis</hi> l nauibus appulerant in Tamesemutham &amp; Cantuariam uastauerunt, &amp;
            Bricht<lb/>wlfum regem Merciorum qui cum exercitu suo contra illos ad pugnam uenerat in
            fugam uerterunt. Quod audi<lb/>ens Athewlfus rex congregato exercitu cum filio suo
            Aðelbaldo in loco qui Aclea dicitur eis occurrit <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> rex Merciorum
            Bertalfus decessit, cui successit Burchredus. <hi rend="right-aligned">¶&amp; pugnans superauit.</hi>
                <lb/> Ipso anno
            rex Aðelstanus Cantuariorum frater Athelwlfi &amp; comes uel dux Alchere paganorum
            exercitum <lb/> superantes apud Sandicum de nauibus eorem ix rapuerunt.<lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Burchredus rex Merciorum suffultus auxilio regis Aðelwlfi -
            Westsaxonum mediterraneos <lb/> Britones id est Walenses suę dicioni subegit. Aðelwlfus
            misit Alueredum filium suum Leoni pape <lb/> consecrandum in regem, qui eum loco filii
            suscepit &amp; unxit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> dux Alchere cum
            Kentensibus, &amp; Huda dux cum Sudriensibus pugnantes contra paga<lb/>nos apud insulam
            occisi sunt. Eardulfus suscepit episcopatum Lindisfarnensem. Burchredus ac<lb/>cepit
            filiam Aðelwlfi. Wlfere factus est archiepiscopus Eboracensium.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi>
            rex Aðelwlfus decima parte regni sui Dei ęcclesiis data, Romam profectus ibi anno <lb/>
            uno moratus est &amp; filius eius Alueredus cum eo. Unde rediens filiam Karoli Calui
            regis Fran<lb/>corum Iuditham accepit in uxorem.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> defuncto rege Westsaxonum Athewlfo, Adelboldus filius eius
            regnum susci<lb/>piens - uxorem patris sui infami scelere duxit in coniugem Iuditham
            Karoli filiam<lb/> 
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">
                    <del rend="erasure">Rex Scottorum Douenaldus<lb/>
               [ ] ejus</del>
                    <note>JT: Mostly erased, probably when the verse was added. Presumably the
                  phrase is <hi rend="italic">frater eius</hi> (‘his brother’).</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Aedmundus Orientalium Anglorum
            suscepit regnum. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit Kinedus rex Scotorum cui succes[sit]</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi> rex Aðelbaldus obiit, cui successit Aðelbertus - qui etiam
            post mortem Ade<add place="above">l</add>stani patrui <lb/> sui regnum acceperat Cantię
            &amp; Sudrię &amp; Subsaxonię. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">¶Douenaldus de quo dicitur. Rex Douenaldus ei successit</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">quatuor annis. In bello miles
               strenuus ille</hi>
                <lb/>
            <hi rend="right-aligned">fuit. Regis predicti frater fuit ille Kinedi,</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Qui Scone fertur subditus esse
               neci.</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">
                    <del rend="erasure">Rex Scottorum Constatinus filius <lb/>
               Kinedi</del>
                    <note>JT: Mostly erased, probably when the verse was added.</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> scanctus<note>DB: Read <hi rend="italic">sanctus</hi>.</note> Suithunus Wintoniensis episcopus cęlos petiit.
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit Douenaldus rex Scottorum, Fit</hi> <add place="right-vertical">Constantinus post hunc rex v que ter annis. Regis Kinedi
               filius ille fuit <lb/> In bello pugnans Dacorum corruit armis. Nomine Nigra Specus
               est ubi pugna fuit</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Eðelbertus rex Westsaxonię
            &amp; Cantię obiit, cui successit Eðelredus frater eius; <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> paganorum exercitus quo duces erant Iwarus &amp; Hubba uenit in Angliam,
            &amp; perhen<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> exercitus paganorum quem Iwarus &amp; Hubba
            rexerunt <hi rend="right-aligned">¶dinauerunt in Estanglia</hi>
                <lb/> uenit Eboracum.
            Norhumbri autem regem suum Osbrich abiecerant, &amp; alium degenerem acceperant <lb/>
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Osbrich &amp; Ælla propter communem utilitatem pacificati
               <hi rend="right-aligned">¶qui uocabatur Ælla.</hi>
                <lb/> Eboracum adeunt, fractoque
            muro irruentes in paganos <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> occisi sunt
            ambo reges, &amp; innu<lb/>mera suorum multitudo cum eis, residui uero pacem fecerunt
            cum eis. Illi autem scilicet Dani sub suo dominio <lb/> fecerunt Egbertum regem super
            Norhumbros. Eodem anno Alchstan episcopus Scireburnensis obiit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> cometis uisa est. Iwarus &amp; Hubba de Norhumbria ueniunt Snotingaham, <lb/>
            quibus restitit rex Merciorum Burchredus, suffultus auxilio regis Eðelredi, &amp;
            Alueredi fratris eius. Aluere<lb/>dus accepit uxorem filiam Eðelredi comitis Gainorum
            congnomento magni, &amp; Eadburgę quę erat <lb/> de regali progenie Merciorum.<lb/>
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Iwarus &amp; Hubba redeunt in Northumbriam debachantes
            &amp; perdentes plurimos.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi> Iwarus &amp; Hubba cum multis Danorum milibus Estangliam
            ueniunt, &amp; Sanctum Eadmundum
            
            <pb n="f.6r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc024"/>occidunt, &amp; cum <add place="above">illo</add> Humbertum
            episcopum. Ceolnothus Cant’ archiepiscopus obiit, cui successit Eðelredus.<lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> uenit paganorum exercitus in Uuestsaxoniam usque ad
            Redingum, quorum duces fuerunt duo reges <lb/> Basrechg &amp; Haldene. Quibus occurrens
            comes Bearroccensis Eðelwlfus occidit comitem unum Sydroc Se<lb/>nem apud Englefeld.
            Post iiii<hi rend="superscript">or</hi> dies rex Aðelredus affuit cum Alueredo fratre
            suo, commissoque prelio multi ex <lb/> utroque parte corruerunt, ubi &amp; prefatus
            comes Aðelwlfus occubuit. Item post iiii<hi rend="superscript">or</hi> dies rex
            Aðelredus &amp; Aluere<lb/>dus frater eius pugnauerunt contra eos apud Æssendun. Pagani
            uero fecerun<add place="above">t</add> duas turmas, unam rexerunt <lb/> duo predicti
            reges, alteram uero uniuersi comites. Tunc Eðelredus diuiso exercitu suo in duas partes
            cum <lb/> una congressus est contra duos reges &amp; unum occidit scilicet Basrecg.
            Alueredus uero cum altera parte pug<lb/>nauit contra comites, &amp; occidit iiii<hi rend="superscript">or</hi> Sydroc Iuuenem, Osbernum, Freanam, Haroldum. Item post
            <lb/> dies paucos congressi sunt apud Basingum &amp; Daci uicerunt, ubi corruit
            Alchmundus episcopus. Item preli<lb/>um habuerunt apud Redingum. Post hęc obiit rex
            Eðelredus, cui successit frater suus Alueredus. Cui <lb/> uxor sua Elswitha duos filios
            Edwardum, &amp; Agelwardum genuit, &amp; tres filias, Elfleðam, Eðel<lb/>giuam, &amp;
            Elfðritham. Expleto autem mense pugnauit contra paganos apud Wiltonam, sed Daci
            uice<lb/>runt quia multi erant, &amp; Angli pauci. Erant enim multis preliis uexati, in
            quibus ceciderunt ex <lb/> paganis rex unus, &amp; nouem comites.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Alchwinus Wictiorum episcopus obiit, cui successit uir doctissimus
            Werefridus, ordinatus ab <lb/> Ethredo Cant’ archiepiscopo. Qui iussu regis Alueredi
            libros Dialogorum beati Gregorii de Latinita<lb/>te transtulit in linguam Saxonicam. Ea
            tempestate Norhumbri regem suum Egbertum, &amp; Wlfere <lb/> archiepiscopum expulerunt.
            Paganorum exercitus a Redingo Lundonias adiit, &amp; ibidem hyema<lb/>uit, cum quo
            Mercenses pacem pepigerunt.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> memoratus paganorum
            exercitus cum rege Haldene hyemauerunt in Lin<lb/>dissi apud Torkeseiam. Egbertus rex
            Norhumbrorum obiit, &amp; Ricsic factus est rex, &amp; Wl<lb/>fere archiepiscopus in
            sedem suam receptus est.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Aldene cum exercitu suo
            mouens de Lindissi in Repedun hyemauit, ubi <lb/> congregati sunt ad eum tres alii
            reges, scilicet Godrun, Osketin, &amp; Andwen, &amp; expulerunt <lb/> Burhredum regem de
            regno Merciorum, qui Romam pergens ibidem obiit, &amp; in ęcclesia Sanctę <lb/> Marię
            sepultus est in scola Saxonum, &amp; commendauerunt Daci regnum Merciorum Ceolwlfo.<lb/>
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> pars exercitus cum Haldene Norhumbriam dominio suo
            subdentes mane<lb/>bant ibi. Altera pars cum tribus regibus apud Grantebrige hyemauit.
            Alueredus rex <lb/> nauali prelio contra vii naues paganorum congrediens unam cepit,
            &amp; ceterę fugerunt. <lb/> Eardulfus episcopus &amp; Edredus abbas corpus Sancti
            Cuthberti de Lindisfarnia tollentes per vii annos <lb/> passim uagabantur.<lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Ricsig rex Norhumbrorum obiit, cui successit Egbertus.
            Exercitus trium regum uenit ad <lb/> Werham &amp; Westsaxoniam, cum quibus Alueredus rex
            pacem pepigit, obsidesque accepit. Sed ipsi <lb/> proxima nocte fędere dirupto
            discedentes predauerunt apud Exancestre id est Caerwisc. Rollo paga<lb/>nus, genere
            Danus cum suis Normanniam intrauit &amp; optinuit, qui postea baptizatus uocatus est
            Rodbertus.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> naualis exercitus paganorum in mari periit,
            cum cxx<hi rend="superscript">ti</hi>.<note>DB: The text is presumlably missing <hi rend="italic">nauibus</hi> here.</note> Iwarus &amp; Haldene cum xx<hi rend="superscript">ti</hi>iii<hi rend="superscript">bus</hi>
            <lb/> nauibus nauigauerunt Deuonaniam, ubi a ministris Alueredi regis necati sunt &amp;
            cum eis m’cc<hi rend="superscript">ti</hi>
                <lb/>xx<hi rend="superscript">ti</hi> uiri.
            Alter exercitus de Exancestre adiit Chipenham cum mira multitudine quę nuper uenerat
            <lb/> de Dacia. Alueredus uero rex fugientibus suis - cum paucis relictus est &amp; in
            nemoribus se absconde<lb/>bat. Sed tandem oraculo confortatus per beatum Cuthbertum
            uenit contra inimicos suos ad locum qui<lb/>
            
            <pb n="f.6v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc036"/>
            <handShift scribe="sc024"/>
            dicitur Ethandun, &amp;
            pugnans uicit, qui metuentes obsidibus datis iurauerunt se a regno exituros, &amp; <lb/>
            rex eorum Godrun futurum se Christianum promisit.<lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">Rex Scottorum Hed frater eius</add>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Godrun baptizatus est
            quem rex Alueredus de sacro fonte suscepit, &amp; dedit ei postea <lb/> 
            <handShift scribe="sc036"/>
                <add place="left">Hedus i annum<note>JT: The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, pp. xxviii–xxix) note:
               ‘…connected with year 879, there is an earlier note, apparently: <hi rend="italic">Hedus unum a[nnum]</hi>. Part of an earlier note underlay the
               Verse Chronicle; but only <hi rend="italic">xvii. a[nnos]</hi> remains visible.
               The numbers indicate the reign-lengths of the kings called Hed and Grig, and since
               the number eighteen agrees with the account given in the Verse Chronicle, and with
               very few other Chronicles of the Kings, it seems probable that these earlier notes
               also were derived from the Verse Chronicle, before the time when that chronicle
               was entered in the Chronicle of Melrose.’</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc024"/>Estangliam in qua Sanctus Ædmundus regnauerat, &amp; uocauit eum Athelstan. Karolus Caluus rex
               Francorum<note>DB: The original ending of this entry, which spilled into the next
               line, has been erased to make room for <hi rend="italic">Occiditur Constantius
                  rex</hi> etc. (<hi rend="italic">obiit</hi> has been substituted at the end of
               the line). The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. xxvii)
               suggested that the erased words were probably <hi rend="italic">filius Ludouici
                  obiit</hi>.</note>
                <handShift scribe="sc033"/>obiit.<lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> nouus paganorum exercitus in Angliam ueniens mansit in <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">¶Occiditur Constantius<note>DB: Read <hi rend="italic">Constantinus</hi>.</note> rex Scottorum</hi>
            <add place="right-vertical">Eiusdem frater regnauerat albipes Edhus, qui Grig Dofnalide saucius ense perit <lb/> 
               Hic postquam primum regni compeuerat<note>DB: Read <hi rend="italic">compleuerat</hi>.</note> annum, in Stratalun uitam wlnere finierat.</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>Fulenham iuxta fluuium Tamesię. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Rex Scotorum Het occiditur, post quem Grig sua iura gerens annis deca :/</hi> <lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">Rex Scottorum Grig filius Doue<lb/>
               naldi :/rex fit &amp; octo. In <lb/> 
               Dunduren<note>DB: Read <hi rend="italic">Dundurne</hi>.</note> probus morte retentus <lb/> 
               erat. Qui dedit ecclesie libertates <lb/> 
               Scoticane Que sub Pictorum lege <lb/> 
               redacta fuit. Huius ad imperium <lb/> 
               fuit Anglia tota peracta <lb/> 
               Quod non leua dedit sors sibi bel<lb/>
               la terens.</add>           
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi> Godrun cum suis inhabitare cępit Estangliam. Exercitus qui
            uenerat in Fulenham <lb/> mare transiit, &amp; apud Gant uno anno permansit. Ludouicus
            rex Francorum filius Karoli Calui obiit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> idem exercitus
            ueniens in Franciam bellum intulit &amp; inuenit. Hiis diebus mul<lb/>ta Francorum
            monasteria desolata sunt. Nam &amp; fratres cenobii Sancti Benedicti ossa ipsius de
            tumulo <lb/> eruentes huc illucque discurrebant.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> idem
            exercitus uenit per fluuium Mese in Franciam, &amp; ibidem hyemauit. Rex <lb/> Alueredus
            nauali prelio naues paganorum uicit, duabus comprehensis.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> predictus exercitus occupans Cundoth ibidem grassatur per annum unum. Rex
            <lb/> Alueredus ut supradictum est occisis Iwar &amp; Haldene uastatas Norhumbrię
            partes cępit incolere. <lb/> Tunc Sanctus Cuthbertus abbati Edredo per uisionem
            assistens precepit ut episcopo &amp; toti Anglorum &amp; Danorum gen<lb/>ti diceret,
            quatinus Guthredum filium Ardecnut quem Dani uendiderant in seruum cuidam uiduę apud
            Wi<lb/>tingeham - dato redemptionis precio redimerent, &amp; in regem super Northumbros
            leuarent quod &amp; factum est <lb/> &amp; regnauit super Eboracum, Egbertus uero ultra
            Tinam. Tunc instaurata est sedes in Cuncacestre <lb/> quę prius fuerat in
            Lindisfarnia.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Marinus papa dona multa inter quę &amp;
            particulam ligni crucis Domini Alueredo regi <lb/> Anglorum misit, &amp; pro eius amore
            scolam Saxonum ab omni tributo &amp; thelone liberauit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> supradictus paganorum exercitus diuisus est in duas partes, quarum una in
            orientalem seces<lb/>sit Franciam, altera in Angliam rediens Rouecestriam obsedit, quam
            rex Alueredus ab obsidione deie<lb/>cit. Misit rex Alueredus naualem exercitum ad
            defensionem Estanglię, ubi naues pyraticę xvi inuentę <lb/> sunt &amp; comprehensę in
            Sturemutha. Redeuntes uero magno exercitui paganorum obuiarunt, &amp; cum eis
            con<lb/>gressi uicti sunt. Eodem anno Karolus rex Francorum in uenatione apri dentibus
            laceratur, qui Ludouico <lb/> fratri suo succederat. Erat autem pater eorum Ludouicus
            frater Iudithę reginę, quam rex Aðelwlfus duxerat. Obiit Marinus p.<note>DB: Read <hi rend="italic">Papa</hi>. Either there was only space in the inner margin for a
                  <hi rend="italic">p</hi>, or most of the word was cut away in the cropping
               process.</note>
            <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> paganorum exercitus de orientali Francia in occidentalem
            rediit, &amp; per flumen Secanum <handShift scribe="sc016"/>
                <add place="above">Sequanam</add>
                <handShift scribe="sc024"/> perue<lb/>nit Parisius, &amp; obsidens ciuitatem anno uno
            nichil preualuit. Rex Alueredus Lundoniam obsidens cepit, <lb/> uenientibus ad eum
            Anglis &amp; fugientibus Dacis, qui Eðelredo Merciorum comiti restauratam com<lb/>
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> paganorum exercitus Parisius deserens iuit per Secanum <hi rend="right-aligned">¶mendauit ciuitatem.</hi>
                <lb/> usque ad Marnam, inde ad Caedzi
            ubi per annum grassantes ostium fluminis Iorna intrauerunt, <lb/> ibique per annum magno
            regionis dampno morati sunt. Karolus rex Francorum ab Ernulfo filio fratris <lb/> sui de
            regno expulsus post xl dies obiit. Tunc diuisum est regnum Francorum in partes v. Idem
            <lb/> Ernulfus obtinuit regiones ad orientem Rheni fluminis, Rodulfus mediterraneum
            regnum, <lb/> Odo occidentale, Brengar &amp; Wido <del rend="cancelled">omnes</del> Longobardiam, &amp;
            omnes regiones ex illa parte montium.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> rex
            Alueredus construxit duo monasteria, unum monachorum in loco qui dicitur <lb/>
            Eaðelingeie, alteram sanctimonialium iuxta orientalem portam Sca<add place="above">f</add>tesbiri, in quo filiam suam Eðel<lb/>giuam<note>DB: The <hi rend="italic">u</hi> was evidently begun as another letter and changed to a <hi rend="italic">u</hi> in the process of writing.</note> abbatiss<add place="above">a</add>m<note>DB: Originally written <hi rend="italic">abbatissim</hi>.</note>
            constituit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Eðelredus Cant’ archiepiscopus obiit, cui
            successit Plegmundus.<lb/>
            
            
            <pb n="f.7r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<handShift scribe="sc000"/>x<handShift scribe="sc024"/>
                <hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno]
               dccc<hi rend="superscript">o</hi>xci<hi rend="superscript">o</hi> Godrun Athelstan
            rex Estanglorum obiit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Wlfere archiepiscopus
            Eboracensis obiit, anno presulatus sui xxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi>.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> rex paganus Hesteng cum
            lxxx parionibus <handShift scribe="sc016"/>
                <add place="above">myoparonibus</add>
            <handShift scribe="sc024"/>id est nauibus intrauit ostium Tamensis flumi<lb/>nis, &amp;
            edificauit sibi munitionem apud Middeltune.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Guthredus rex
            Northumbrorum obiit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> 
            A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> paganorum exercitus fabricatis nauibus longis
            &amp; sceleribus<note>DB: This could be a spelling of <hi rend="italic">celeribus</hi>
               (with a soft <hi rend="italic">c</hi>). Cf. <hi rend="italic">scanctus</hi>, <hi rend="italic">s.a.</hi> 863 (Cotton MS Faustina B IX, f. 5v).</note> predam agentes circa ripas maris <lb/> 
            terram Westsaxonum grauiter uexabant. Aduersum quas rex Alueredus alias multo longiores &amp; altiores 
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">
                    <hi rend="right-aligned">Constantini<note>DB: <hi rend="italic">Constantini</hi> was erased when the verse itself was added
                     and rewritten above.</note>
                    </hi>
                    <lb/> 
               Rex Scottorum Douenaldus filius</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>fabricari fecit. Quibus in mare missis capiuntur hostium naues xx &amp; homines occiduntur; 
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Obiit Grig Scottorum rex. Post hunc in <lb/> 
               Scocia regnauit rex Dou[e]<lb/>
               naldus. Hic Constantino filius ort[us] <lb/>
               erat. In uilla fertur rex iste <lb/> 
               perisse Forensi Vndecimo reg[ni] <lb/> 
               sole rotante sui.</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Rollo primus Normannorum
            dux Carnotum obsedit. Sed episcopus eiusdem urbis Walzelinus exi<lb/>ens &amp; tunicam
            Sanctę Marię in manibus ferens Rollone fugato ciuitatem liberauit.<lb/> A[nno] dccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi> Eðelbaldus Eboracensis
            archiepiscopus ordinatur.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>i!<note>DB: This
               represents an unexplained downstroke above a point following the digit.</note> rex
            Alueredus anno regni sui xxx<hi rend="superscript">o</hi> obiit,<note>JT: The scribe has
               used symbols (<hi rend="italic">9</hi>) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">obiit v kal’ Nouembris &amp; Wintonię sepelitur</hi>.</note> &amp;
            Wintonię sepelitur v kal’ Nouembris, huic successit <lb/> Edwardus filius <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>eius cognomento Senior uir strenuus, qui
            de manibus Danorum Estsaxoniam, Estangliam, Mercięque <lb/> prouintias quam plures
            potenter extorsit. Huius frater Athelwoldus contra uolun<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">ta</add>
                <handShift scribe="sc024"/>tem regis &amp; populi accepit
            uxo<lb/>rem quandam sacrat<del rend="cancelled">r</del>am uirginem, &amp; tenuit Winburnam contra regem.
            Sed inde fugatus recessit Nort<lb/>humbriam, &amp; ibi rex &amp; princeps regum eorum
            factus est. Habuit etiam rex Edwardus iiii<hi rend="superscript">or</hi> filios ex <lb/>
            Eguinna muliere nobilissima primogenitum suum Aðelstanum, ex regina uero Edgiua Edwinum,
            Ed<lb/>mundum, Edredum quatuor quoque filias Eadburgam uirginem, &amp; aliam uxorem
            Ottonis imperatoris Roma<note>DB: Read <hi rend="italic">Romanorum</hi>.</note>
            <lb/> tertiam uero uxorem Karoli regis Francorum, &amp; quartam uxorem Sihtrici regis
            Norhumbrorum. Hoc anno <lb/> Earnulfus episcopus Lindisfarnensis obiit, cui Cuthredus
            successit.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi>
            sanctus presbyter Grimbaldus &amp; magister Alueredi regis, &amp; uenerabilis de Scotia
            Virgilius abbas, &amp; strenuus <lb/> comes Athulfus frater Elswithę reginę uxoris
            Alueredi regis obierunt. <hi rend="right-aligned">¶extiterunt.</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Kentenses cum multitudine
            Danicorum pyratarum pugnantes apud Holme uictores <lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> luna obscurata est
            horribiliter. Christi famula Elswitha regina decessit, quę monasteri<lb/>um
            sanctimonialium construxit Wintonię.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> paganorum exercitus pacem fecit cum rege Edwardo. Rollo qui
            &amp; Rodbertus primus dux Nor<lb/>mannorum decessit, cui filius suus Willelmus Longa
            Spata successit. Cometis uisa est.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> 
            [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Kaerlegion que nunc Legacestria dicitur, iussu regis Edwardi restaurata est. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Eodem anno periit .'.</hi> 
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Rex Scottorum Constantinus <lb/> filius Hedus</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>[Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi>
                <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">
                    <del rend="erasure">Obiit</del>
                    <note>DB:
               The erasure appears to be <hi rend="italic">obiit</hi>. Perhaps it was later
               replaced by <hi rend="italic">periit</hi>, which was written in the vertical
               tramlines.</note> .'.Dofnaldus rex Scottorum post quem Constantinus item cuius pater Hed fuit albus Bis deca rex annis uixerat</hi> <add place="right">atque decem. Andree Sancti fui[t] <lb/> 
                  hic quinquennis in urbe Religionis [ibi] 
                  <lb/>iure fruens obiit.</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>[Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>x<hi rend="superscript">o</hi> ossa Sancti Oswaldi regis &amp; martiris de Barðeneia in
            Merciam translata sunt.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xi<hi rend="superscript">o</hi> in prouintia Sta<del rend="cancelled">n</del>fordensi in loco qui dicitur
            Totenhale inter Anglos &amp; Danos insigne pre<lb/>lium habetur, &amp; tandem Angli
            uictoria potiuntur.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xii<hi rend="superscript">o</hi> Eðelredus dux Merciorum obiit, post quem uxor eius Ælfleda
            filia regis Alueredi regnum rexit Merciorum.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xiii<hi rend="superscript">o</hi> Ælfleda Merciorum domina construxit bu<add place="above">r</add>gum ad Scoriate.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xiiii<hi rend="superscript">o</hi> Ælfleda construxit Tamewrthe. Sihtricus
            occidit regem Niellum.<lb/>
            
            <pb n="f.7v"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc024"/>
            A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xv<hi rend="superscript">o</hi> Werefridus sanctus episcopus Wictiorum id est
            Wigornię obiit, cui successit Adelhunus. Elfleda construxit <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xvi<hi rend="superscript">o</hi> rex inuictissimus Edwardus
            Bedefordam <del rend="cancelled">in</del> suam accepit in dicionem, <hi rend="right-aligned">¶Edesbiri &amp; Warewic.</hi> <lb/>
            urbemque in australi parti fluminis Usę condi precepit. Elfleda construxit Ch<add place="above">i</add>rebiri,<note>DB: Originally written <hi rend="italic">Cherebiri</hi>.</note> &amp; Warebiri, &amp; Runcouen.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xvii<hi rend="superscript">o</hi> Elfleda misit exercitum in
            Waliam, &amp; uictis Walensibus fregit Bretallanmere, ubi cap<lb/>ta est uxor regis
            Walensium cum xxiiii hominibus &amp; in Merciam ducta.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xviii<hi rend="superscript">o</hi> Elfleda expugnauit
            Derebiam &amp; optinuit, ubi iiii<hi rend="superscript">or</hi> duces fortissimos
            amisit.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xix<hi rend="superscript">o</hi>
            Elfleda conquisiuit Legacestriam, &amp; postea obiit apud Tamewrthe.<lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi> rex Edwardus
            exheredauit filiam sororis<note>DB: The last syllable of <hi rend="italic">filiam</hi>
               and the first syllable of <hi rend="italic">sororis</hi> has been underlined for
               correction, but the underlining has been cancelled by being scored through
               repeatedly.</note> suę Elfledę scilicet Elfwinnam. Ipso anno rex construxit <lb/>
            Glademutham. Rex Sihtricus infregit Deuenport. Karolus qui &amp; Martellus destructor
            ecclesiarum rex <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> rex Scottorum cum tota gente sua, &amp;
            Reinaldus <hi rend="right-aligned">¶Francorum filius Ludouici filii Karoli Calui, obiit.</hi> <lb/> rex Danorum
            Norhumbriam incolentium, &amp; re[x]<note>DB: Instead of the expected <hi rend="italic">x</hi>, the upper part of <hi rend="italic">g</hi> and a following <hi rend="italic">i</hi> have been written: the <hi rend="italic">i</hi> has been
               obscured by the <hi rend="italic">s</hi> of <hi rend="italic">Sihtricus</hi>, which
               has been written over it, but the unfinished <hi rend="italic">g</hi> has been
               allowed to stand without correction.</note> Sihtricus Edwardo regi fecerunt
            hominium.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> rex Egelwardus frater Edwardi regis obiit.
            Aðelhuno successit Wilfredus.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxiiii<hi rend="superscript">o</hi> inuictissimus rex
            Anglorum, Danorum, Cumbrorum, <del rend="erasure" unit="char" quantity="5"/>,<note>DB:
               It is clear from cognate texts (e.g., Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 84r) that the erased word was <hi rend="italic">Scottorum</hi> (which would readily fit the space if the final
               syllable was contracted as in the preceding three words).</note> Britonum Edwardus
            cognomento <lb/> Senior obiit, cui successit Athelstan filius eius, sacratus ab
            archiepiscopo Dorobernensi Athelmo.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> strenuus rex Aðelstanus dedit
            sororem suam Sihtrico regi Norhumbrorum. Wigredus episcopus Lindisf’ consecratur.<lb/>
            A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> rex Sihtricus obiit, cuis regnum Aðelstanus adiecit imperio
            suo, expulso Gutferðo filio eius. <lb/> Regem quoque Britonum Huwal, &amp; regem
            Scottorum Constantinum, &amp; regem Wentorum Wuer prelio uicit &amp; <lb/> fugauit, qui
            pacem ab eo petentes firmatum sacramento fędus cum eo pepigerunt.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Wilfredo
            Wictiorum episcopo defuncto successit Kinewaldus.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi>
            <hi rend="right-aligned">¶Brinstanum.</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus
            Friðestanus Wintoniensis episcopus ordinauit pro se in episcopum uirum relligiosum <lb/>
            A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Sanctus Friðestanus. Edwinus frater regis Aðelstani
            in mari periit.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> rex Aðelstanus uastauit Scotiam usque
            Dunfoeder &amp; Wertermore terrestri exercitu, <lb/> nauali uero usque Catenes, eo quod
            Constantinus pactum fęderis dirupit. Sanctus Brinstanus episcopus Win<lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Elphegus monachus beati Dunstani propinquus suscepit
            episcopatum Wintonię. <hi rend="right-aligned">¶tonię obiit.</hi> <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Anlafus rex Hybernię ostium Humbre fluminis cum dc &amp; xv
            nauibus ingreditur, cui rex <lb/> Aðelstanus &amp; frater eius Edmundus occurrit apud
            Brunanburch, &amp; commisso prelio regulos v &amp; vii duces oc<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi>
            <hi rend="right-aligned">¶cidunt, &amp; cum triumpho reuersi sunt.</hi>
                <lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Radulfus rex Francorum Conradi ducis Burgundię filius obiit.<lb/>
            <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="left">/xl<hi rend="superscript">o</hi>\</add>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>
                <del rend="cancelled">xxx<hi rend="superscript">o</hi>
                </del>
                <handShift scribe="sc000"/>/\ <handShift scribe="sc024"/>rex Aðelstanus obiit, vi kal’
            Nou’, freria<note>DB: Read <hi rend="italic">feria</hi>.</note> iiii<hi rend="superscript">ta</hi> indictione xiiii sepultus apud <lb/> urbem Maidulfi, cui
            successit Edmundus frater eius.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Norhumbri fidelitatem quam
            Edmundo iurauerant postponentes Noreganorum <lb/> regem Anlafum sibi elegerunt in
            regem, qui Hamtonam ueniens eam obsedit, nichilque proficiens <lb/> uertit exercitum ad
            Tamewrtham, &amp; uastatis omnibus cum rediret, occurrit ei rex Edmundus, <lb/> &amp;
            mox committeretur prelium nisi sedassent eos duo archiepiscopi, Odo &amp; Wlstan. Pace
            igitur facta<lb/>
            
            <pb n="f.8r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc024"/>
            utriusque regni terminus erat Wathlingestrate. Anlafus
            incensa &amp; uastata ęcclesia Sancti Baldredi in Tiningham <lb/> mox periit. Filius
            uero Sihtrici nomine Anlaf regnauit in loco patris sui.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> rex Edmundus v ciuitates Lincolniam, Snotingaham, Deorbeiam, Legacestriam,
            Stanfor<lb/>dam manibus Danorum penitus extorsit.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> cum Elfgiua regina sancta regi Edmundo peperisset Eadgarum Sanctus
            Dunstanus, tunc abbas Gle<lb/>stonię, post episcopus Wigornię deinde archiepiscopus
            Cantuarię audiuit uoces psallentium in sullimi, &amp; di<lb/>centium. Pax Anglorum
            ęcclesię exorti nunc pueri nostrique Dunstani <add place="above">tempore</add>. Eodem
            anno rex Edmundus Anlafum re<lb/>gem Sihtrici filium, tam uiribus cedentem quam uerbis
            credentem, de lauacro salutari suscepit, &amp; postea <lb/> Reinoldum regem dum ab
            episcopo confirmaretur tenuit. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit Constantinus rex
            Scottorum. Huic rex Malcolmus</hi> <add place="right">successit ter tribus annis <lb/> Regis
               Dofnaldi filius ille fuit <lb/> Interfecerunt <lb/> in Ulum hunc Morauie<lb/>nses.
               Gentis apo<lb/>statice fraude <lb/> doloque cadit</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>[Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> rex Edmundus Anlafum &amp;
            Reinoldum de Norhumbria expulit, quia pacem cum eo factam infregerunt.<lb/> [Anno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> rex Edmundus terram Cumbrorum uastauit, &amp; sibi
            subiugatam Malcolmo regi Scottorum commendauit.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> magnificus rex
            Anglorum Edmundus cum dapiferum suum de manibus pessimi cleptoris Leoue <lb/> ne
            occideretur uellet eripere ab eodem interficitur, feria iii<hi rend="superscript">a</hi> die Sancti Augustini doctoris Anglorum indictione iiii<hi rend="superscript">ta</hi>
            <lb/> apud Widechirche, &amp; Glastonie sepelitur. Successit ei Edredus frater eius, a
            Sancto Odone archiepiscopo consecratus. Qui <lb/> eodem anno Norhumbriam sibi
            rebellantem conquisiuit, &amp; Scotti sine bello se ei subdiderunt.<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Anlafus qui a regno Norhumbrię fugatus fuerat cum classe rediens regno
            restitutus est. <hi rend="right-aligned">¶erunt.</hi> <lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Norhumbri abiecto Anlafo
            fidelitatem iurauerunt<note>JT: The scribe has used symbols (/.) to indicate an
               alternative word order: <hi rend="italic">iurauerunt fidelitatem</hi>.</note> regi
            Anglorum Edredo, nec diu tenu<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Norhumbri fidelitatem tenere
            nescientes Eyricum quendam de stirpe Danorum super se regem leua<lb/> [Anno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum Edredus
            Norhumbriam deuastat, in qua uastatione combustum est monas <hi rend="right-aligned">¶uerunt</hi> <lb/>terium quod
            Sanctus Wilfridus construxerat in Ripun. Norhumbenses timore coacti regem quem sibi
            fecerant <lb/> abiecerunt, Eyricum filium Haroldi qui fuit ultimus rex illorum, nam ei
            successerunt comites primus Osulfus qui <lb/> postea socium habuit Oslacum, quibus
            successit, Walleuus senior, post quem U<add place="above">h</add>tredus filius eius,
            post Uhctredum Edolf Cu<lb/>del frater eius, post hunc frater eius Aldredus, illi
            successit Eadulfus filius Cospatrici filii Uhctredi predicti. Eadulfo successit <lb/>
               Siwardusus,<note>DB: Read <hi rend="italic">Siwardus</hi>. The final syllable is
               written both in full and as a contraction.</note> post eum Tostius frater Horaldi
            regis, Tostio Morkarus, qui commitatum commisit filio Osulfo<note>JT: The scribe has
               used symbols (/.) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">Osulfo
                  filio</hi>.</note> Edulfi co<lb/>mitis, cui expulso successit Cospi, post eum
            Cospatricus filius Maldredi, quem Cospatricum Maldredus habuit ex Aldgitha filia
            Uhctredi comitis, &amp; Elfgiuę filię Eðelredi regis. Iste Cospatricus erat pater
            Dol<lb/>fini, Walleui, Cospatrici. Post eum datus est comitatus Walðeuo, Siwardi comitis
            filio capto Wal<lb/>ðeuo, commissa est comitatus cura Walchero episcopo, quo interfecto
            rex dedit comitatum Albio, <lb/> cui reuerso patriam successit Rodbertus de Mulbreio.
            Sed eo capto ipsi reges deinceps te<lb/>nuerunt comitatum in manu sua primus Willel’
            iunior, deinde Henricus, postea Stephanus &amp; <lb/> post eum Henricus secundus.<lb/>
            A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Elphegus Winton’ episcopus huic mundo ereptus est
            cui successit Elfsius<note>DB: The remainder of the line has been erased.</note>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="6"/>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum
            Edredus Wlstanum Ebor’ archiepiscopum in artissima custodia posuit. <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Rex Scottorum Malcolmus interfi<lb/>citur. Post
               hunc Indulfus totidem <lb/> regnauerat annis Ens Constan<lb/>tini filius Edhayde. In
               bello pug<lb/>nans ad fluminis hostia <lb/> Colliu Dacorum gladiis protinus <lb/>
               occubuit.</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc024"/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Wlstano a custodia soluto
            episcopalis honor apud Dorcacestrum restauratur.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum Edredus egrotans accersiuit Sanctum Dunstanum
            abbatem &amp; confessorem <lb/> suum. Quo ad palatium tendente uox desuper ipso
            audiente sonuit dicens. Rex Edredus <lb/> nunc in pace quiescit. Quam uocem equus non
            sustinens in terram corruit &amp; interiit. <lb/> Sepultus est rex Wintonie, cui
            successit Edwius filius fratris sui Edmundi, &amp; Sanctę Ealf<lb/>giuę reginę,
            consecratus ab Odone archiepiscopo.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> beatus Dunstanus abbas ab
            Eduuio rege iusticię causa proscriptus mare tran<lb/>
            <hi rend="right-aligned">¶siit</hi>
                <lb/>
            
            <pb n="f.8v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc036"/>
            <handShift scribe="sc037"/>&amp; in monasterio quod Blandinium dicitur, exilii tempore
            mansit. Wlstanus Eboracensis archiepiscopus <lb/> obiit, cui successit Oskitellus.<lb/>
            <handShift scribe="sc036"/>
                <add place="left">iiii ⁊ dimidium<note>JT: The Andersons
                     (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. xxix) note: ‘a faint
                  note, ending: <hi rend="italic">iiii. et dimidium.</hi> This was possibly derived
                  from the <hi rend="italic">Quator et semis</hi> of the Verse Chronicle, later
                  entered at year 961.’</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc037"/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vii<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>
            Mercenses &amp; Norhumbri contemnentes Edwium regem elegerunt fratrem eius Edgarum,
            <lb/> qui mox beatum Dunstanum de exilio reuocauit, &amp; defuncto Kinewaldo,
            Wigornensem ei <lb/> episcopatum dedit, &amp; ab Odone archiepiscopo
               consecrato.<note>DB: Read <hi rend="italic">consecratus</hi>. The final syllable is
               underlined for correction in light brown ink. By comparison with the use of <hi rend="italic">consecratus</hi> in 946 and 955, it is likely that this, rather
               than <hi rend="italic">consecratur</hi>, was the reading in the exemplar.</note>
            Ludouicus rex Francorum filius Radulfi regis <lb/> obiit, cui successit Lotarius. Litera
            dominicalis D.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Odo Cant’ archiepiscopus migrauit ad
            Christum, cui successit episcopus Wintoniensis Elflius,<note>DB: Read <hi rend="italic">Elfsius</hi>.</note> &amp; <lb/> Brihtelmus ordinatur pro eo.<lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Elfsius Dorobernensis archiepiscopus dum Romam pro pallio
            pergeret in Alpinis mo<lb/>ntibus frigore defecit. Eodem anno rex Edwius defunctus
            Winthonie sepultus est, cuius frater <lb/> Edgarus tocius regni Anglorum
               monarch<del rend="cancelled">i</del>a<note>DB: The <hi rend="italic">i</hi> has been lightly stroked
               through for deletion (probably a post-medieval correction).</note> eficitur, anno
            etatis sue xvii<hi rend="superscript">o</hi> aduentus Anglorum <lb/> in Britanniam d<hi rend="superscript">c</hi>x<hi rend="superscript">o</hi> ab aduentu Sancti Augustini
               ccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi>. Ipso anno Brihtelmus Dorsete<lb/>sium episcopus, ad
            primatum Cant’ sedis eligitur set quia minus uidebatur idoneus, iussu regis ad sedem
            <lb/> suam rediit. De hinc beatus Dunstanus Wigornensis episcopus, nutu diuino
               <del rend="cancelled">diuino</del>, &amp; sapientum <lb/> consilio prime metropolis Anglorum, primas,
            &amp; patriarcha constituitur. Cuius doctrina &amp; eruditione <lb/> multum proficiens
            rex Edgarus, abiectis a cenobiis clericorum secularium neniis, monachorum <lb/> xl<hi rend="superscript">a</hi> constituit monasteria.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Dunstanus Romam
            profectus, indictione iii<hi rend="superscript">a</hi> pallium a Iohanne papa suscepit.
            Redi<lb/>ens autem precibus obtinuit a rege, ut predecessoris sui Odonis fratruelis
            Oswaldus humilis <lb/> monachus ad episcopatum Wigornensem ordinaretur pontifex.
            Consecratus est igitur a beato <lb/> Dunstano sanctus uir <del rend="cancelled">uir</del> Oswaldus.<lb/>
            A[nno] dcccclxi<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Rex<note>JT: There is an erasure in the margin, probably
               written by the same scribe and relating to this verse.</note> Scottorum Indulfus
            occiditur, post quem Quatuor et semis rex Duf regnauit aristis Malcolomo <lb/> natus
            regia iura gerens hunc interfecit gens perfida Morauiensis Cuius erat gladiis cesus
            <lb/> in urbe Fores. Sol abdit radios, ipso sub ponte latente Quo fuit absconsus quoque
            repertus erat</hi> <lb/>
                <handShift scribe="sc037"/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Adelwoldus uenerabilis abbas, a beato Dunstano educatus,
            Brihtelmo successit <lb/> in episcopatum Wintonie. Sanctus Adelwoldus iussu regis Edgari
            expulsis clericis, uetus mona<lb/>sterium Wintonie cum monachis instituit.<lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum pacificus Edgarus, Ordgari ducis Dompnanie
            filiam nomine <lb/> Elsthridam post mortem uiri eius Elwoldi gloriosi ducis Estanglorum
            in matrimonium accepit, <lb/> ex qua duos filios Edmundum &amp; Egelredum suscepit
            habuit etiam prius ex Elfleda <lb/> candida Ordmeri ducis filia Edwardum postea regem
            &amp; martirem, &amp; Sancta Wltritha <lb/> uirginem Edgitham Deo deuotam. Eeodem anno
            rex Edgarus monachos in nouo monasterio <lb/> &amp; Middiltona collocauit, illis
            Etelgarum istis Kineardum abbates constituens.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Rex<note>JT: There is an erasure in the margin, probably
               written by the same scribe and relating to this verse.</note> Duf Scottorum
            interficitur, post quem Filius Indulfi totidem quoque rex fuit annis Nomine Culenus
            <lb/> uir fuit insipiens. Fertur <del rend="erasure">apud</del> aput Loinas<note>DB: The three
               minims are ambiguous. The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of
               Melrose</hi>, p. xxv) preferred <hi rend="italic">Lonias</hi>, and suggested
               amending this to <hi rend="italic">Lonais</hi> (p. xxvi, n. 5).</note> illum
            truncas<lb/>se Radhardus Pro rapta nata quam sibi rex rapuit.</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc037"/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> rex Edgarus in monasterio Rumesie quod auus suus rex Edwardus <lb/>
               contruxerat<note>DB: Read <hi rend="italic">construxerat</hi>.</note> sanctimoniales
            &amp; sanctam Merwinnam abbatissam constituit.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Aldredus
            episcopus apud Sanctum Cuthbertum in Conkecestre obiit, cui successit Elflius.<note>DB:
               Read <hi rend="italic">Elfsius</hi>.</note> Litera dominicalis D.<lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum pacificus Edgarus, Sanctis episcopis Dunstano
            Dorobern’ Oswa<lb/>ldo Wigorn’ Etelwoldo precepit, ut expulsis clericis in maioribus
            monasteriis per <lb/> Merciam monachos locarent, quod exsequens Sanctus Oswaldus,
            monachos in Wigornensi <lb/> ecclesia posuit, eisque Wisinum uirum religiosum
            prefecit.<handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Rex<note>JT: There is an erasure in the
               margin, probably written by the same scribe and relating to this verse. <hi rend="italic">Rex Scottorum Kined filius Malcolmi</hi> is dimly visible.</note>
            Scottorum Culenus perimitur, post quem In<lb/>clitus in Scocia fertur regnasse Kinedus,
            <lb/> Malcolmi natus<note>DB: A number of words in the verse in this section have faded
               (through rubbing?), but are still legible.</note> quatuor et deca bis. <lb/>
               Iiste<note>DB: Read <hi rend="italic">Iste</hi>.</note> Fotherkerne telis fit et
            arte peremtus <lb/> Nate Cuncari Fimb’ hele fraude cadens.</hi>
            
            <pb n="f.9r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc037"/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Ethelwaldus episcopus Sancti Swithuni reliquias de
            tumulo leuauit, &amp; in ecclesia <lb/> apostolorum Petri &amp; P’ clementissime
            recondidit.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> clito Edmundus regis Edgari filius obiit,
            Ordgarus dux Dompnanie socer <lb/> regis quorum primus in monasterio Rumesie, secundus
            Exacestre honorifice est sepultus.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Oshitellus<note>DB: Read <hi rend="italic">Oskitello</hi>.</note> Eborac’ archiepiscopus obiit, cui successit
            Oswaldus suus propinqus<note>DB: Read <hi rend="italic">propinquus</hi>.</note>
            <lb/> Wigorn’ episcopus, qui a Stephano papa pallium suscepit.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum pacificus Edgarus, anno etatis sue xxx<hi rend="superscript">o</hi> die pentecostes <lb/> a beatis presulibus Dunstano &amp; Oswaldo, &amp; a
            ceteris tocius Anglie episcopis in ciuitate Accaman<lb/>ni cum maximo honore &amp;
            gloria, in regem totius insule tunc primum consecratur. Interiecto deinde tempore <lb/>
            illi cum ingenti classe septentrionali Britannia circumnauigata ad ciuitatem Cestram
            appulit, <lb/> cui subreg<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">u</add>
                <handShift scribe="sc037"/>
                <del rend="cancelled">a</del>li viii<hi rend="superscript">to</hi> Kineth scilicet rex
            Scotorum, Malc’ rex Cumborum Maccus plurimarum rex insu<lb/>larum &amp; alii v Dufnal,
            Sifert, Huwal, Ia<gap reason="hole" unit="char" quantity="3"/>cob, Vlkil ut eis mandarat occurre<lb/>runt, &amp;
            quod sibi fideles &amp; terra &amp; mari asi<gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/>stere sibi uellent
            iurauerunt cum quibus <lb/> die quadam scafam ascendens illisque ad re<gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/>mos locatis, ipse clauum gubernaculi <lb/> arripiens eam per cursum fluminis De
            perite gu<gap reason="hole" unit="char" quantity="3"/>bernauit omnique turba ducum &amp; procerum <lb/> simili nauigio comitante, a
            palacio ad monasterium Sancti Iohannis baptiste nauigauit, vbi <lb/> facta oratione
            eadem pompa ad palatium remeauit quod dum intraret optimatibus fertur dixisse <lb/> tunc
            demum quemque suorum successorum se gloriari posse regem Anglorum fore cum tot regibus
            sibi ob<lb/>sequentibus potiretur pompa talium honorum.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> terremotus per totam Angliam factus est maximus.<lb/>
            <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Anglici orbis basileus, flos &amp; decus antecessorum regum
            pacificus rex Edgarus, non minus memorabilis Anglis quam Romulus Romanis, Cirus Persis,
            Alexander Macedonibus, <lb/> Karolus magnus Francis, Arcturus Britanni<del rend="cancelled">i</del>s,
            postquam cuncta regaliter consummauit, anno eta<lb/>tis sue xxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>, viii<hi rend="superscript">o</hi> idus Iulii
            ex hac uita transiuit, filiumque Edwardum postea martirem, &amp; reg<lb/>ni, &amp;
            morum reliquit heredem. Corpus uero illius Glastoniam delatum regio more est tumulatum.
            Is <lb/> dum uiueret iii<hi rend="superscript">m</hi>dc robustas sibi congregauerat
            naues, ex quibus paschali emensa solemp<lb/>nitate, omni anno mcc in orientali, totidem
            in occidentali, totidem in septentrionali, insule pla<lb/>ga coadunare, &amp; ad
            occidentalem cum orientali classe, &amp; illa remissa ad borealem cum <lb/> occidentali,
            ipsaque remissa cum boreali ad orientalem classem remigare eoque modo totam in<lb/>sulam
            omni estate circumnauigare consueuerat, uiriliter hoc agens ad defensionem, contra
               ceteros<note>DB: For <hi rend="italic">ceteros</hi>, British Library MS Royal 15 A
               VI (<hi rend="italic">Historia post Bedam</hi>) and Cambridge Corpus Christi College
               MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 86v have <hi rend="italic">exteros</hi>.</note>
            <lb/> regni sui, &amp; suum, suorumque ad bellicos usus excercitium. Hieme uero &amp;
            uere infra regnum <lb/> usquequaque per omnes prouincias Anglorum transire, &amp;
            quomodo legum iura, &amp; suorum statuta <lb/> decretorum a principibus obseruarentur,
            ne pauperes a potentatibus preiudicium passi obpri<lb/>merentur, diligenter solebat
            inuestigare. In uno fortitudini, in altero iusticie studens, <lb/> in utroque rei
            publice, &amp; regni utilitatibus consulens. Hinc hostibus circumquaque timor, <lb/>
            &amp; omnium sibi subditorum, erga eum excreuerat amor, cuius decessu totius regni
            pertur<lb/>batus est status, &amp; post tempus leticie quod illius tempore uigebat
            pacifice tribulacio cepit undique <lb/> aduenire. Orta namque sedicione magna, monachis
            de monasteriis eiciendis, &amp; <lb/> rege eligendo tandem a gentibus sanctis
            archiepiscopis Dunstano &amp; Oswaldo &amp; ceteris catho<lb/>licis uiris qui aduerse
            parti resistebant, monachi suas sedes constanter tenuerunt.<lb/>
            
            <pb n="f.9v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc037"/>
            Edwardus
            clito ut pater iusserat spreto interim fratre suo Eilredo, in regem consecratur. <lb/>
            Cometis stella uisa est in autumno.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: The year 976 has
               been omitted: the only event noted under this year in British Library MS Royal 15 A
               VI (<hi rend="italic">Historia post Bedam</hi>) and Cambridge Corpus Christi College
               MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 87r is <hi rend="italic">fames
                  ualida Angliam inuasit</hi> (‘an intense famine seized England’).</note> in
            Estanglia apud uillam que dicitur Kircling maxima sinodus celeb<lb/>ratur. De hinc apud
            Calne dum alia sinodus celebraretur, totius Anglie maiores natu qui <lb/> ibidem
            agregati fuerant, excepto Sancto Dunstano de solario coruerunt, quorum <lb/> quidam
            mortui sunt quidam uero mortis periculum uix euaserunt.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum Edwardus iussu nouerce sue Alstrithe<note>DB: Read <hi rend="italic">Alftrithe</hi>. See also 979, <hi rend="italic">Ailtritha</hi>.</note> regine occulte cultro <lb/> perfossus in loco qui Coruesgate
            dicitur a suis iniuste perimitur, &amp; apud Werham non regio more se<lb/>pelitur. Cuius
            frater Eldredus clito egregius moribus elegans, pulcher uultu, &amp; decorus aspectu
            <lb/> post paschalem festiuitatem die dominica xviii<hi rend="superscript">o</hi> kal’
            Maii, a sanctis archiepiscopis Dunstano &amp; Os<lb/>waldo, &amp; x episcopis in
            Kingistun in regem est consecratus, qui xxx &amp; viii<hi rend="superscript">o</hi>
            annis in multis calamita<lb/>tibus regnauit, pro fratris sui nece <gap reason="hole" unit="char" quantity="3"/> quem
            mater eius iniuste peremerat. Predixit apud<note>DB: For <hi rend="italic">apud</hi>
               read <hi rend="italic">autem</hi>, as in British Library MS Royal 15 A VI (<hi rend="italic">Historia post Bedam</hi>); the passage is absent from Cambridge
               Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 87r.</note>
            <lb/> ei beatus Dunstanus profetico spiritu plenus <gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/> easdem calamitates
            sibi futuras in regno, <lb/> his uerbis, quoniam inquit aspirasti ad <gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/>
            regnum per mortem fratris tui quem occidit ig<lb/>nominiosa mater tua, propterea audi
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="3"/> uerbum Domini, hec dicit Dominus, non deficiet gla<lb/>dius de domo
            tua seuiens in te omnibus diebus uite tue, interficiens de semine <lb/> tuo quo usque
            regnum tuum transferatur in regnum alienum, cuius ritum &amp; linguam gens <lb/> cui
            presides non nouit, nec expiabitur nisi longa uindicta peccatum tuum &amp; peccatum
            <lb/> matris tue, &amp; peccata uirorum qui interfuerunt consilio nequam. Igitur post
            hec nubes per totam <lb/> Angliam media nocte, nunc sanguinea, nunc ignea uisa est. De
            hinc in radios ua<lb/>rios, &amp; colores diuersos mutata circa auroram disparuit.<lb/>
            <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa Iohannes, cui successit Benedictus.
               Ailtritha<note>DB: Possibly <hi rend="italic">Ailfritha</hi> in the exemplar. See
               also AD 978, <hi rend="italic">Alstrithe</hi>.</note> quondam regina, Sancti
            Edwar<lb/>di regis interfectrix, duo monasteria id est Warewelle, &amp; Ambresbiri,
            causa penitentie <lb/> construxit. Dux Merciorum Elferus, cum multitudine populi Werram
            uenit, Sanctique Edwardi regis <lb/> &amp; martiris, corpus de tumulo leuari precepit,
            ubi multa miracula facta fuerant. Quod <lb/> dum esset nudatum sanum atque incolume ab
            omni clade atque contagione inuentum est, <lb/> lotum deinde nouisque uestimentis
            indutum, ad Scatesbiri est delatum, &amp; honorifice <lb/> tumulatum.<lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa
            Benedictus, cui successit Dionisius c<hi rend="superscript">us</hi>xl.
               Suthamtoniam<note>DB: Read <hi rend="italic">Suthamtonia</hi>. Presumably the
               suspension-stroke above the final <hi rend="italic">a</hi> is an error.</note> a
            Danicis, piratis <lb/> deuastatur, &amp; eius ciues omnes fere, uel occisi, uel captiui
            sunt abducti. Postea in<lb/>sula Tenethbland<note>DB: <hi rend="italic">Tenedland</hi>
               in British Library MS Royal 15 A VI (<hi rend="italic">Historia post Bedam</hi>);
                  <hi rend="italic">Teneland</hi> in Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 87r.</note> urbis, etiam Legionum
            prouintia, a Norwinensibus piratis consumitur.<lb/>
            <lb/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Sancti Patroci confessoris, monasterium in Cornubia, ab
            eisdem piratis con<lb/>sumtum est, &amp; in ipsa Cornubia, &amp; in Dompnania, circa
            ripas maris, frequentes predas <lb/> agebant.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> obiit
            Dionisius papa, cui successit Bonefacius, eodem anno obiens, cui successit <lb/> papa
            Benedictus. Ad prouincias Dorsetensium iiii<hi rend="superscript">or</hi> naues
            piratarum applicantes Por<lb/>dand uastauerunt. Ciuitas Lond’ igne cremata est.<lb/>
            A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> dux Merciorum Elferus propinquus regis Edgari Angl’
            decessit, <lb/> eiusque ducatum filius eius Alfricus suscepit.<lb/>   
            
            <pb n="f.10r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc037"/>
            A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Ethelwoldus Winthon’ episcopus kal’ Augusti
            migrauit ad Christum, <lb/> cui successit Sanctus Elfegus Bathonicus abbas. Hic in
            monasterio de Horehirst<note>DB: For <hi rend="italic"> de Horehirst</hi> read <hi rend="italic">Dehorehirst</hi>: British Library MS Royal 15 A VI (<hi rend="italic">Historia post Bedam</hi>) has <hi rend="italic">Deorhirst</hi>;
               Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f.
               87r has <hi rend="italic">Deorhyrst</hi>.</note> religio<lb/>nis habitum
            suscepit.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum
            Eldredus propter quasdam dissensiones ciuitatem Hrofi <lb/> obsidens nichil profecit,
            unde iratus discedens, terras Sancti Andree Apostoli deuastauit. <lb/> Dux Merciorum
            Elfricus, filius ducis Elferi Anglia expellitur.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Lotharius rex Francorum obiit, cui successit Ludouicus. Febris hominum &amp;
            <lb/> lues animalium que Anglice dicitur Stric perualida, Angliam ubique uexauit.<lb/>
            A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Wecedport a Danicis piratis deuastatur, cum quibus
            Dompnani<lb/>enses congredientes, licet satrafa illorum &amp; miles fortissimus
            Strenwoldus, cum multis <lb/> aliis perempti sunt, Angli tamen loco dominantur funeris.
            Sanctus Dunstanus Dorobern’ archiepiscopus <lb/> migrauit ad Christum, cui successit
            Etelgarus Seolesigensis episcopus, &amp; uno anno tribusque mensibus <lb/> tenuit.
            Ludouicus miser rex Francorum obiit, cui successit Hugo filius Hugonis Capeht.<lb/>
            A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi>
                <lb/> A[nno] dcccc cx<note>DB: Read <hi rend="italic">dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>
                    </hi>.
               Possibly the <hi rend="italic">cx</hi> was corrected by over-writing from <hi rend="italic">ix</hi>.</note> obiit Elflius<note>DB: Read <hi rend="italic">Elfsius</hi>: see <hi rend="italic">Elfsio</hi> in Cambridge Corpus Christi
               College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 87v (where the same event
               is expressed differently).</note> Sancti Cuthberti Cunakecestre episcopus cui
            successit Alduuinus.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Edhelre Dorobernensi
            archiepiscopo defuncto successit Siricius. Gipewic a Danis depo<lb/>pulatur. Deinde
            occiso in prelio strenuo duce Orientalium Anglorum Britinoto, &amp; utrinque
            infi<lb/>nita multitudine. Dani iuxta Meldunam uictores fuerunt. Quo etiam anno consilio
            <lb/> Sirici Dorobern’ archiepiscopi, &amp; ceterorum nobilium, tributum Danis, quod
            erat x<hi rend="superscript">em</hi>m librarum pri<lb/>mitus datum est, ut pacem firmam
            tenerent. Sanctus Oswaldus archiepiscopus monasterium Ramesege <lb/> dedicauit, quod
            ipse &amp; amicus Dei Ethelwinus dux Orientalium Anglorum construxerat.<lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Oswaldus archiepiscopus pridie kal’ Marcii ante
            pedes pauperum ubi mand<lb/>atum solito more faciebat transiuit ad Dominum, &amp; in
            ecclesia sancte Marie quam ipse a fundamentis <lb/> construxerat sepultus est, cui
            Adulfus Medeshastendensis abbas successit. Obiit dux Ethe<lb/>lwinus.<lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> exercitus Danorum Baembrae infregit, &amp; spoliauit,
            deinde Lindeseiam, &amp; Nor<lb/>himbriam, magna ex parte consumsit.<lb/> A[nno]
               dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa Benedictus, cui successit, Iohannes, eodem anno
            obiens, cui alter Iohannes <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Rex Scottorum
               Constanti<lb/>nus Calws filius Culini</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc037"/>successit. Anlafus rex Noreganorum, &amp; Suanus rex Danorum,
            cum xc<hi rend="superscript">ta</hi> iiii<hi rend="superscript">or</hi> trieribus,<lb/>
            Londoniam adueuntur, vnde non sine magno sui exercitus detrimento a ciuibus re<lb/> <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">*Ad caput amnis A[mon]<note>DB: The last
               part of this word is smudged to the point of illegibility.</note> ense peremtus
               erat. Integ<lb/>alere<note>DB: The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of
                  Melrose</hi>, p. xxv) suggested that <hi rend="italic">integalere</hi> should
                  be read as <hi rend="italic">integrale</hi> (perhaps translatable here as ‘all in
                  all’). The same verse was incorporated into Bower’s <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, with <hi rend="italic">indegale</hi> for <hi rend="italic">integalere</hi> (<hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, ii, p.
                  382, n. d); the editors (John and Winifred MacQueen) emended this to <hi rend="italic">inregale</hi>, (‘unroyal’), (ibid., pp. 382, 383), which has
                  been followed here.</note> regens uno rex <lb/> et semis annis Ipsum Ki<lb/>nedus
               Malcolomida ferit</add>
            <handShift scribe="sc037"/>pelluntur, vnde ira succensi, per Angliam debaccantes, nec
            sexui, nec etati parcentes, <lb/> ferro, &amp; flamma, insaniunt, tributum uero xvi<hi rend="superscript">m</hi> librarum eis persoluebatur. Postea, <lb/> Anlafum regem,
            confirmatum a Sancto Elfego rex Eilredus in filium adoptiuum suscepit <lb/> &amp; in
            patriam non amplius reuersurum cum honore remisit. Obiit Ricardus primus dux
            Norman<lb/>norum, cui successit Ricardus filius eius. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Rex
            Scottorum Kined occiditur, post quem Rex Constantinus Culeno filius ortus*</hi> <lb/> 
            <handShift scribe="sc037"/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Aldunus episcopus transtulit de Cestre in Dunelmum corpus
            Sancti Cuthberti. Obiit papa <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Rex Scottorum
               Grim siue <lb/> Kinedusus<note>DB: Read <hi rend="italic">Kinedus</hi>. The –<hi rend="italic">us</hi> contraction is unnecessary.</note> filius <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>Dus<note>DB: Read <hi rend="italic">Duf</hi>.</note>
                </add>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc037"/>Iohannes, cui successit alter Iohannes. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Rex Scottorum Constantinus necatur, post quem Annorum spacio rex Grim</hi>
               <add place="right">regnauerat octo Kinedi n[atus]<note>DB: The margin of the folio
                  has been trimmed, and as a result parts of words in this section have been lost.
                  The missing parts have been supplied editorially (following Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. xxv).</note>
               <lb/> qui genitus Duf erat. Quo trunca[tus] <lb/> erat Bardorum Campus habetur <lb/>
               A nato Kined nomine M[al]<lb/>colomi</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc037"/>A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> obiit Siricius Dorobern’
            archiepiscopus iste clericus a Cantia perturbatis, mo<lb/>nachos instituit. Alfricus
            Dorobern’ archiepiscopus consecratur.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Danorum
            excercitus qui remanserat in Anglia destructus magna,<lb/>
            
            <pb n="f.10v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc038"/>
            <handShift scribe="sc037"/>
            exparte quibusdam prouinciis, multas etiam hominum strages dedit, &amp;
            incenso Ta<lb/>wistole, monasterio ingenti preda ad naues onustus repedauit, &amp; in
            eodem lo<lb/>co hiemauit.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> memoratus paganorum
            excercitus, ad hostium fluminis, Fronte app<lb/>ulsus, Dorsetaniam maxima exparte
            deuastans, frequenter insulam Uectam adiit. <lb/> Aduersus tantam tempestatem multociens
            congregatus est excercitus, set miserabili <lb/> infortunio, hostes fiebant
            uictores.<lb/> A[nno] dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> paganorum excercitus hostium Tamesis
            ingressus, per flumen Medewa<lb/>ie Rouecestre aduehitur, eamque paucis diebus obsident,
            ubi cum Cantuariensibus du<lb/>rum bellum geritur, set hostes uictores existunt, unde
            occidentalem Cantie plagam <lb/> fere totam sunt demoliti.<lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi> Danorum classis Normanniam peciit. Rex Anglorum Eildredus
            terram Cumbrorum fere <lb/> totam depopulatus est. Obiit Hugo rex Francorum, filius
            Hugonis Capeth, cui successit Robertus <lb/> filius eius.<lb/> A[nno] <del rend="erasure" unit="char" quantity="4"/> m<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> paganorum excercitus de Normannia Angliam reuectus, hostium
            fluminis ingredi<lb/>tur, &amp; urbem Excestram nichil proficientes expugnant, unde
            nimis exasperatus more <lb/> solito, uillas succendendo, agros depopulando, homines
            cedendo, per Dompnaniam uaga<lb/>tur quare Dompnanienses, &amp; Sumersietunenses in unum
            congregati, certamem cum eis ineunt. <lb/> Angli uero terga uertentes fugam ineunt,
            &amp; hostes uictores fiunt.<lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum Eilredus, habito cum suis consilio, pro pace
            tenenda, xx<hi rend="superscript">m</hi>iiii<hi rend="superscript">or</hi>
            persolue<lb/>re statuit. Eodem anno rex Eilredus uxorem duxit Emmam, Anglice Elfgiuam
            uoca<lb/>tam, ducis Normannorum Ricardi primi filiam. Adulfus Eborac’ archiepiscopus,
            ossa Sancti Osw<lb/>aldi archipresulis e tumulo leuauit, &amp; in scrinio honorifice
            locauit, &amp; non multo post obiit, <lb/> cui successit abbas Wlstanus.<lb/> A[nno]
               m<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> rex <handShift scribe="sc018"/>Danorum<note>DB: Written over an erasure.</note>
                <handShift scribe="sc037"/> Suanus ciuitatem Excestram infregit, spoliauit, murum
               destuxit<note>DB: Read <hi rend="italic">destruxit</hi>.</note> deinde <lb/>
            Wintoniensem provinciam, vnde Wiltonienses, &amp; Suthamtunienses, uiriliter contra
            hostes <lb/> congregati, duce Alfrico uomere incipiente, &amp; inerti timiditate
            uehementer ex<lb/>terito, ab inimicis sine pugna diuerterunt, quod uidens Suanus cum suo
            exercitu Wi<lb/>ltoniam &amp; Sarbiriam<note>DB: For the form <hi rend="italic">Sarbiriam</hi> see <hi rend="italic">Serbyriam</hi> in British Library MS Royal
               15 A VI (<hi rend="italic">Historia post Bedam</hi>); the fuller form, <hi rend="italic">Serasbyriam</hi>, is in Cambridge Corpus Christi College MS 139
                  (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 89r.</note> consumsit, &amp; postea
            suas naues repeciit. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Rex<note>JT: There is an erasure in the
               margin, probably written by the same scribe and relating to this verse.</note>
               Scot<add place="above">t</add>orum Grim necatur post quem</hi>
            <add place="right-vertical">Idem<note>JT: This line of text in the inner margin is more
                  visible in the facsimile edition than in the digital images: Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. 18.</note> Malcolomus deca ter
               regnauit aristis In pugnis miles uictoriosus erat <lb/> In uico Glamnis
                  rap[uit]<note>DB: Corrected by over-writing, resulting in a barely legible
                  splodge. The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melros</hi>, p. xxvi,
                  n. 10) point out that <hi rend="italic">rapuit</hi> does not scan, and suggest
                  that this should read <hi rend="italic">rapiebat</hi>: see the note in the
                  translation regarding the omission of <hi rend="italic">mors</hi> here.</note>
               libera regem Sub pede prostratis hostibus ille perit<note>DB: According to the
                  Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. xxvi, n. 11) a
                  later hand has ‘erroneously’ added an extra <hi rend="italic">i</hi> superscript
                  (to read <hi rend="italic">periit</hi>).</note>
               <lb/> Abbatis Crini iam dicti filia regis Vxor erat Bechoc nomine digna
               si[bi].</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc037"/>A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> rex Danorum Suanus, cum sua classe Norwic aduectus, illam
            deuastauit, &amp; incendit. <lb/> Tunc magne strenuitatis dux Estanglorum Vlfketel, quia
            eximprouiso uenit, <lb/> nec spacium congregandi contra eum excercitum habuit, habito
            cum suis consilio pacem cum eo <lb/> pepigit, quam non multo post Theodforda concremata,
               <handShift scribe="sc018"/>
                <add place="above">rex Danorum</add>
                <handShift scribe="sc037"/> uiolauit. Quo cognito strenuus dux <lb/> Ulfketel, suum
               congregan<del rend="cancelled">tes</del> exercitum, cum hostibus audacter congreditur, multisque ex
            <lb/> his, &amp; ex illis cesis, Dani uero uix euaserunt, &amp; ut ipsi testati sunt
            durius bellum in Anglia <lb/> nunquam experti sunt. Obiit papa Iohannes, cui successit
            Gregor’.<lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> dira
            fames Angliam inuasit, unde rex Danorum Suanus Danamarchia adiit, <lb/> post non longum
            tempus reuersurus. Obiit papa Gregor’, cui successit Iohannes, ipso anno obiens, cui
            successit Silue<lb/>ster, qui &amp; Gerbertus. Istum dicunt <del rend="cancelled">fecisse</del> Gerbertum
            hominium diabolo, ut eum faceret ad ho<lb/>nores terrenos ascendere, de quo dicitur,
            transit ab R’ Gerbertus in R’ fit papa vi. ge’ser.<note>DB: The <hi rend="italic">punctus</hi> between <hi rend="italic">papa</hi> and <hi rend="italic">vi</hi>
               and the use of initial <hi rend="italic">v</hi> rather than <hi rend="italic">u</hi> before a vowel (which is only found in numerals in this scribal profile)
               suggests that <hi rend="italic">papa vi</hi> is what was written; ‘pope six’ makes
               little sense, however, and <hi rend="italic">ge’ser</hi> is even more obscure, so it
               is impossible to translate the sentence as it stands. The line <hi rend="italic">Transit ab R Gerbertus in R papa uigens R</hi> was well known. For example, it is
               found in the chronicles of Dunstable Priory and Waverley Abbey (<hi rend="italic">Annales Monastici</hi>, ed. Henry Richards Luard, 5 vols, Rolls Series (London,
               1864–9), ii, p. 169, and iii, p. 11); the chronicle of Helinand of Froidmont (<hi rend="italic">PL</hi>, ccxii, col. 917); Orderic Vitalis’ <hi rend="italic">Historia Ecclesiastica</hi> (<hi rend="italic">The Ecclesiastical History of
                  Orderic Vitalis</hi>, ed. Marjorie Chibnall (Oxford, 2022), i, p. 156); and in an
               addition (after 1216) to a manuscript of the poem <hi rend="italic">Karolinus</hi>
               by Giles of Paris (d. 1223/4) (M. L. Colker, ‘The ‘Karolinus’ of Egidius
               Parisiensis’, <hi rend="italic">Traditio</hi> 29 (1973) 199–325, at p. 241, see pp.
               213–15 for the manuscript).</note>
            <lb/> Id est, de archiepiscopatu Remensi, ad archiepiscopatum Rauennane ciuitatis, quem
            tunc temporis<lb/>
            
            <pb n="f.11r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc037"/>
            gloriosa erat inter cathedras, demum ad summe id est
            Romane sedis apicem. Eundem uero <lb/> interius postea compunctum, &amp; exterius
            horribiliter aflictum, manus &amp; pedes abscisos <lb/> diabolo proiecisse dicunt, &amp;
            sic truncum obisse, &amp; inter beatos collocatum.<lb/>
            <lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> obiit
            Alfricus Dorobern’ archiepiscopus, cui Elfegus Wintoniensis episcopus successit, &amp;
            pro illo <lb/> Kenulfus substituitur episcopus. Danorum classis Angliam aduecta, cede
            &amp; incendio <lb/> queque consumens, Cantiam, Suthsaxoniam, Suthamtonensem prouinciam,
            Bar<lb/>rochire deuastans, ad naues cum preda repedauit.<lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa Siluester, cui
            successit Iohannes. Rex Eilredus necessitate compulsus, pro pace <lb/> ulterius seruanda
               xxxvi<hi rend="superscript">m</hi> librarum tributum Danis singulis annis persoluere,
            <lb/> concessit. Quo anno etiam rex Edricum cognomento Streone perfidum, &amp; postea
            patrie pro<lb/>ditorem, licet gener regis fuerit, Merciorum constituit ducem.<lb/>
            A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa
            Iohannes, cui successit Iohannes. Rex Eilredus naues per totam Angliam inten<lb/>te
            precepit frabicari,<note>DB: Read <hi rend="italic">fabricari</hi>.</note> ut regni sui
            fines <del rend="cancelled">ut</del> ab exterorum irruptione defenderet.<lb/>
            <lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa
            Iohannes, <handShift scribe="sc018"/>
                <add place="above">cui successit</add>
            <handShift scribe="sc037"/>Sergius <handShift scribe="sc018"/>
                <add place="above">papa
               ¶</add>
                <handShift scribe="sc037"/>. Turkillus comes cum sua classe, &amp; Hemingus,
            &amp; Ailafus, <lb/> cum innumerabili excercitu Danorum, ad Tenetland insulam
            applicuerunt, deinde ciui<lb/>tatem Cantuarie infringere incipientibus, dextras dederunt
            ciues, &amp; Orientales Cant’ <lb/> &amp; eis iii<hi rend="superscript">m</hi> librarum
            pro firma pace dederunt, postea nisi perfidus dux Edricus impedisset, <lb/> plene de
            eisdem rex triumphasset Eilredus.<lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>x<hi rend="superscript">o</hi> memoratus Danorum excercitus, omnem fere australem Angliam,
            usque ad Lincoln<lb/>ensem prouinciam deuastantes, concremauerunt, &amp; uictoriam de
            Estanglis, heu in prelio <lb/> obtinuerunt.<lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>xi<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa Sergius, cui successit Benedictus. Dani ferro,
            flamis, urbem Cant’ miserabili<lb/>ter consumunt Sanctum Elfegum archiepiscopum,
            spoliata principali Christi ecclesia, &amp; Godwinum <lb/> Rofensem episcopum, &amp;
            Leofrunam abbatissam capiunt, Elfredum etiam regis prepositum, monach<lb/>os quoque
            &amp; clericos, &amp; populum utriusque sexus innumerabilem. Sanctus uero Elfegus
            uinctus <lb/> tenetur, &amp; uariis iniuriis afficitur, &amp; grauiter sauciatur, ad
            classem ducitur, in carcere <lb/> truditur, ibique vii<hi rend="superscript">tem</hi>
            mensibus affligitur. Monachi, uiri, mulieres, infantuli, deciman<lb/>tur, nouem
            trucidantur, decimus uite reseruatur iiii<hi rend="superscript">or</hi> monachis,
               dccc<hi rend="superscript">tis</hi> uiris, decimato<lb/>rum summa perficitur. Interim
            ira Dei in populum homicidam deseuiens, ex eis ii milia per <lb/> diros internorum
            cruciatus prostrauit, nec tamen Deo &amp; sancto pontifici satisfaciunt.<lb/>
            <lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>xii<hi rend="superscript">o</hi> perfidus dux
            Edricus Streona, &amp; omnes primates Angl’ London’ congregati, promissum <lb/> Danis
            tributum, xl<hi rend="superscript">m</hi>viii<hi rend="superscript">to</hi> librarum
            persoluebant. Interea sacrosancta dominice diei sabbato <lb/> Sancto Elfego a Danis
            proponitur condicio, ut si uita, &amp; libertate uellet potiri iii<hi rend="superscript">m</hi> librarum persoluat, illo nolente necem eius, usque ad
            aliud sabbatum protelant. Quo <lb/> adueniente, spiritu f<add place="above">u</add>roris<note>DB: Originally written <hi rend="italic">fororis</hi>.</note>
            exagitati, uino multo inebriati, de carcere eductum ad <lb/> eorum concilium protractum,
            auersis securibus, deiciunt lapidibus, ossibus bouinis <lb/> capitibus ob<add place="above">r</add>uunt. Ad ultimum quidam Tum nomine quem pridie confirmarat,
            impia <lb/> motus pietate, securim capiti eius infixit, qui statim in Domino obdormiuit.
            Corpus uero <lb/>   
            
            <pb n="f.11v"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc039"/>
            <handShift scribe="sc037"/>
            illius die sequenti Lundonie delatum, ab episcopis
            Elnotho, Lincolniensi, &amp; Alfuno Lundon’ <lb/> &amp; a ciuibus in ecclesia Sancti
            Pauli honorifice sepelitur.<lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>xiii<del rend="erasure">i</del>
                <hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Edmundus Suanum
            tirannum &amp; blasfemum, in placito apud Gainesburc ipsum <lb/> uidentem, &amp;
            exclamantem armatus occidit, quo mortuo filium eius Cnutum classis <lb/> Danorum
            constituit. Ac maiores natu Angl’ Elredum regem, de Normannia reuo<lb/>cauerunt.<lb/>
            A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>xiiii<hi rend="superscript">o</hi> Leuingus
            Dorobern’ archiepiscopatum suscepit. Suanus rex Danorum, cum ualida cla<lb/>sse Angliam
            deuectus, ubique fere per Angliam feribundus debaccans, obsidibus acceptis sibi <lb/>
            illam subegit quod uidens rex Eilredus cum uxore &amp; filiis, in Normanniam, ad
            Ricardum ducem pro<lb/>fectus est.<lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>xv<hi rend="superscript">o</hi> rex Eilredus egrotare cepit. Edmundus Ferreum Latus, filius
            eius, regni curam habuit <lb/> Cnuto uero per multa loca predas agenti multi obsides
            dederunt, cui &amp; Edricus perfidus se <lb/> submisit.<lb/> A[nno] m<hi rend="superscript">o</hi>xvi<hi rend="superscript">o</hi> rex Eilredus, episcopi,
            abbates, &amp; nobiliores Anglie, Cnutum sibi in regem ele<lb/>gere. Ciues uero
            Lundonienses, &amp; pars aliqua nobilium, Edmundum Ferreum Latus in re<lb/>gem leuauere.
            Qui postquam secties cum Cnuto congressus fueret ubi semper fere uic<lb/>tor exstiterat
            pace facta inter ipsum &amp; Cnutum, &amp; Angliam inter eos diuisa. At quidam <lb/>
            proditor sub purgatoria domo Edmundum ad requisita nature nudatum <lb/> inter celanda
            percussit, &amp; mortuus est.
            <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc000"/>
                <del rend="erasure" unit="char" quantity="25"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="25"/>
            <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc039"/>Memorandum quod abbas d<note>DB: Read <hi rend="italic">de</hi>.</note> Dundraynand mutuauit cronica de Melros, in quibus fuerunt xiiii
            quaterni, folia v<hi rend="superscript">xx</hi> ⁊ xix.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc039"/>vi<hi rend="superscript">o</hi> idus Nouembris, copulatus est
            in matrimonium Alexander filius nobilissmi Alexandri <lb/> regis Scott’ Margaretae filie
            Nicolai comitis Flandre, anno etatis peulle xi an<lb/>norum, ⁊ pueri fere xx ⁊ facta est
            apud Roquebwrk in capella Sancti Iohannis <del rend="erasure">ew</del>
                <note>DB: The erased <hi rend="italic">ew</hi> was for <hi rend="italic">ewangeliste</hi>.</note> in oppido.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.12r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc030"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <note type="scribe" target="sc040"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <hi rend="red">A</hi>nno m<hi rend="superscript">o</hi>xvii<hi rend="superscript">o</hi> rex Cnutus filius Suani totius Anglie
            suscepit imperium. Postea occiso Ed<lb/>wino clitone germano regis Edmundi filios
            eiusdem regis Edmundum ⁊ Ædwardum <lb/> ad regem Swauorum occidendos misit, qui nolens
            pueros innocentes perimere eos ad regem <lb/> Ungarie Salomonem nutriendos misit.
            Edmundus processu temporis ibidem uitam finiuit Ed<lb/>wardus uero Agatham filiam
            germani imperatoris Henrici in matrimonium accepit ex qua <lb/> Margaretam postea
            Scottorum reginam ⁊ Christinam sanctimonialem uirginem ⁊ clitonem Ædga<lb/>rum suscepit.
            Cnutus rex duxit in uxorem Emmam quondam reginam ex qua<note>DB: Corpus Cambridge Corpus
               Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 94v has <hi rend="italic">ex qua genuit Ardecnutum</hi>.</note> Hardecnu<lb/>tum postea
            Danorum ⁊ Anglorum regem ⁊ Gunnildam filiam que nupsit postea Hen<lb/>rico Romanorum imperatori.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xviii<hi rend="superscript">o</hi> in
            natiuitate Domini rex Cnutus perfidum ducem Edricum Streona<note>DB: <hi rend="italic">Rex Cnutus perfidum ducem Edricum Streona</hi> is written over an erasure. These
               words were also written in the lower margin of the page by the same scribe, in
               preparation for this correction.</note> in palatio iussit occidi, <lb/> qui<note>DB:
               Read <hi rend="italic">quia</hi>.</note> timebat insidiis ab eo quandoque
            circumueniri, sicut priores domini sui Eagelredus ⁊ Ed<lb/>mundus frequenter sunt
            circumuenti. Corpus uero illius super murum ciuitatis proici, ac insepultum <lb/>
            precepit dimitti. Ceteri uero tres filii ducum nobiles sine culpa sunt interempti. Obiit
            Aldunus <lb/> Dunelmensis episcopus. Ingens bellum inter Anglos ⁊ Scottos apud Carham
            geritur. Angli &amp; <lb/> Dani, de lege regis Edgari tenenda, apud Oxenef’, concordes
            sunt effecti.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xix<hi rend="superscript">o</hi> rex Anglorum ⁊
            Danorum Cnutus Danem’ adiens, ibidem per totam hyemem <lb/> mansit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi> rex Cnutus Angliam rediens,
            magnum concilium apud Cirecestre in pas<lb/>cha tenuit. Edmundus suscepit episcopatum
            Dunelmensem. Obiit Liuingus Doroberti<note>DB: Read <hi rend="italic">Dorobornie</hi>.</note> archiepiscopus, <lb/> cui Agelnothus qui Bonus dicitur
            successit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Algarus Orientalium Anglorum episcopus obiit, cui Aldwinus successit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Agelnothus archiepiscopus Romam profectus, pallium a
            Benedicto papa suscepit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> corpus beati Elphegi martiris de Lund’ Doroberniam est
            translatum. <lb/> Obiit Wlstanus Ebor’ archiepiscopus, cui successit Alfricus
            Wintoniensis prepositus.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> ⁊ v<hi rend="superscript">o</hi> nichil dignum memorie.
            <handShift scribe="sc018"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit Benedictus papa cui successit Iohannes.</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Alfricus Ebor’ archiepiscopus Romam profectus,
            pallium a Iohanne papa suscepit. <lb/> Obiit Ricardus secundus dux Normannorum cui
            successit Ricardus iii<hi rend="superscript">us</hi>. Eodem anno defunctus, cui <lb/>
            successit Rodbertus frater eius.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> rex Cnutus Noreganos Olauum
            regem suum propter eius sanctitatem spernentes <lb/> multa auri ⁊ argenti copia cecatos
            corrupit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> rex Cnutus l magnis nauibus Noregiam deuectus Olauum regem
            de <lb/> illa expulit, sibique eam subiugauit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>
                <del rend="cancelled">viii<hi rend="superscript">o</hi>
                </del>ix<hi rend="superscript">o</hi> rex Cnutus Anglorum ⁊ Danorum ⁊
            Noreganorum Angliam rediit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi> Sanctus Olauus
            rex ⁊ martir Haroldi regis <add place="above">N</add>oreganorum filius quem rex Cnutus
            expule<lb/>rat, reuersus in Norega <del rend="erasure" unit="char" quantity="5"/>
                <note>DB: An earlier attempt at <hi rend="italic">iniuste</hi> is dimly
               perceptible.</note> iniuste perimitur, a Noreganis.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> rex Cnutus
            magno cum honore profectus ingentia munera
            
            <handShift scribe="sc008"/>
                <add place="bottom-centre">rex Cnutus perfidum ducem Edricum Streona <gap reason="indent" unit="char" quantity="6"/>
                    <handShift scribe="sc040"/>rex Cnutus [ ] rex</add>
            
            
            <pb n="f.12v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc041"/>
            <handShift scribe="sc008"/>Sancto Petro in aura ⁊ argento optulit, ⁊ ut scola Anglorum
            libera esset a Iohanne papa impetrauit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> ecclesia Sancti Edmundi regis ⁊ martiris dedicata est, in
            qua rex Cnutus <lb/> communi consilio, presulum ⁊ optimatum suorum eiectis presbyteris
            secularibus monachos imposu<lb/>it. Ignis pene inextinguibilis multa per Angliam loca
            concremauit. Obiit Alfsige Win<lb/>toniensis episcopus, cui successit Ælfwinus presbiter
            regis.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Leofsius magne religionis Wictiorum episcopus, cui
            successit Persorensis<del rend="cancelled">is</del> abbas <lb/> Brithegus. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">¶Iste Malcolmus non habuit
            filium set filiam que</hi> <lb/>
            <hi rend="right-aligned">erat uxor abbatis Crini et Ex illa genuit Duncanum nomine natum .'.</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Malcolmus rex Scottorum, <handShift scribe="sc041"/>&amp; <handShift scribe="sc008"/>Dunecan<handShift scribe="sc041"/>us<note>JT: It seems as though the Scribal profile 41 edits included adding the abbreviation mark for <hi rend="italic">–us</hi> to <hi rend="italic">Dunecan</hi>.</note>
            nepos eius ei successit.<note>DB: Written over an erasure.</note>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">.'.Qui senis
            annis rex erat Albanie. A Finleg natus percussit eum Macabeta Wlnere</hi> <lb/>
            <hi rend="right-aligned">letali rex aput Elgin obiit.</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Cnutus rex Anglorum ante suum obitum super
            Noreganos Swanum filium <lb/> suum constituit, super Danos Hardecnutum<note>DB:
               Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f.
               95r has <hi rend="italic">Hardecnutum suum et Emma</hi>.</note> ⁊ Emme regine filium
            regem locauit, super Anglos <lb/> Haroldum filium ex Hamtuensi Ælgiua procreatum, ⁊
            postea ii idus Nouembr’ apud Scaftes<lb/>beriam uita decessit, ⁊ Wintonie in ueteri
            monasterio satis honorifice tumulatur. Non mul<lb/>to post tamen regnum Anglie inter
            Haroldum ⁊ Hardecnutum diuiditur. Rodbertus dux Norman<lb/>norum obiit, cui successit
            filius eius Will’ bastard, puer.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vi innocentes clitones Alwredus ⁊ Ædwardus regis Ægelredi
            filii ad col<lb/>loquium matris sue, Angliam de Ricardo auunculo suo uenerunt. Quorum
            socios comes <lb/> Godwinus quosdam catenauit, ⁊ postea cecauit non nullos cute capitis
            abstracta cru<lb/>ciauit, ⁊ manibus ⁊ pedibus amputatis multauit, multos etiam uenundari
            fecit, ⁊ mor<lb/>tibus uariis ac miserabilibus apud Gelgdefordiam sexcentos uiros
            occidit. Aluredi <lb/> uero oculos insidiis intercepti iussit erui, apud Heli, ibique
            non multo post mortuus est <lb/> Edwardus uero rediit in Normannia cum festinatione.
            Rodbertus rex Francorum filius Hug’ <lb/> obiit, hic sancto fine quieuit, cui successit
            Henricus filius eius. <lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Haroldus rex Merciorum ⁊ Northumbrorum ut per totam Angliam
            regnaret <lb/> a principibus ⁊ populo spreto fratre suo Hardecnuto quia nimium
               <del rend="cancelled">quia</del> in Denemarchia <lb/> morabatur eligitur. Emma quondam regina
            inmisericorditer ab Anglia expulsa, ab<note>DB: Read <hi rend="italic">a Baldwino</hi>.
               The exemplar presumably had <hi rend="italic">a Baldwino</hi> as one word.</note>
            Aldwi<lb/>no Flandrensium comite honorifice suscipitur.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxxviii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Ægelnotus
            Dorobernensis episcopus, cuius obitus die vii Agelricus Suthsaxo<lb/>num presul ut a
               Deo<note>DB: <hi rend="italic">A Deo</hi> appear as one word, allowing for potential
               confusion with <hi rend="italic">adeo</hi>, ‘exactly’.</note> petierat, ne post
            tantum patrem diu remaneret obiit. Edsius <lb/> capellanus regis suscepit
            archiepiscopatum Cant’, Gimketel episcopatum Suthsaxonum. Obiit Bri<lb/>thegus
            Wigornensis episcopus, cui successit Liuingus.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> hyemps extitit asperima. Obiit Brithmarus Licefeldensis
            episcopus, cui <lb/> Wlsius sucessit. Hardecnutus rex Danorum Flandriam deuectus ad
            matrem suam Emmam <lb/> uenit. <handShift scribe="sc041"/>Obiit Dunecanus rex Scottorum,
            cuius regnum Macbet sibi usurpauit. <handShift scribe="sc033"/>Ergo<note>JT: There is an erasure in the left margin, probably written by the same
                  scribe and relating to this verse. A few words (<hi rend="italic">-canus rex
                     Scottorum</hi>) are dimly perceptible.</note> Rex Macabda 
            <add place="right-vertical"> x Scocie vii que fit annis <lb/> In cuius regno fertile
               tempus erat <lb/> Hunc tamen in Lufnaut truncauit morte <lb/> crudeli Duncani
                  natus<note>DB: The <hi rend="italic">n</hi> has been splodged.</note> nomine
               Malcolomus</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi> obiit Haroldus rex Lundon’, ⁊ in Westm’ sepelitur. Hardecnutus in regem <lb/>
            eleuatus grauiter necem fratris sui, Alwredi super defunctum fratrem ulsciscitur. Caput
            enim <lb/> defuncti regis Haroldi, de terra extractum postea in gronnam demum in
            Tamensem <lb/> fluuium proicere iussit. Godwinus multis donariis ⁊ per <add place="above">ius</add> iurandum sui ⁊ multorum aliorum <lb/> nobilium regem sibi
            pacificauit.<lb/>   
            
            <pb n="f.13r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Edwardus Agelredi quondam
            regis Anglorum filius de Normannia ubi multis exulauerat <lb/> annis uenit Angliam, ⁊ a
            fratre suo Hardecnuto rege honorifice susceptus in curia eius mansit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> rex Hard’, dum in celebri nuptiarum conuiuio in quo Osgotus
            Clappa magne uir <lb/> potentie filiam suam Githam Danico ⁊ prepotenti uiro Touio Prudan
            in loco qui dicitur Lamhythe mag<lb/>na cum leticia tradebat nuptui, letus sospes ⁊
            hilaris cum sponsa predicta ⁊ quibusdam uiris staret <lb/> repente inter bibendum
            miserabili casu ad terram corruit, ⁊ sic mutus permanens feria iiii, vi idus <lb/> Iunii
            expirauit, ⁊ Wintonie iuxta patrem suum est tumulatus.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Edwardus ab archiepiscopis Edsio Dorobernensi ⁊ Alfrico
            Eboracensi aliisque, fere totius <lb/> Anglie episcopis i<hi rend="superscript">a</hi>
               pa<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">s</add>
                <handShift scribe="sc008"/>che
               iii<hi rend="superscript">o</hi> N’ April’ ungitur in regem Wintonie. Defuncto
            Edmundo Dunelmensi episcopo <lb/> cui successit Ægelricus Siwardo administrante
            comitatum Northimbrorum.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Alwordus Lundoniensis
            episcopus obiit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> obiit Brithwaldus Wiltoniensis episcopus, cui successit
            Hermannus, regis capellanus.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Magnus Noreganorum rex Sancti Olaui regis filius fugato
            rege Danorum Swano <lb/> Danemarchiam sibi subegit. Osgotus Clappa expellitur
            Anglia.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> bellum fuit apud Wallundunas. Obiit Alwinus Wintoniensis
            episcopus cui Stigandus <lb/> successit. Magnus rex Noreganorum cum Swano prelium
            committens illum Danemarchia expulit, <lb/> ⁊ in illa regnauit, ac non multo post
            obiit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Swanus Danemarchiam recepit, ⁊ Haroldus Harfahgher Siwardi
            regis <lb/> Noreganorum filius, ⁊ ex parte matris frater Sancti Olaui patruus scilicet
            Magni regis Noregam repetiit ⁊ per <lb/> suos nuntios pacem cum rege Anglorum fecit.
            Terre motus exstitit magnus, kal’ Mai, die<note>DB: Cambridge Corpus Christi College MS
               139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 97r has <hi rend="italic">die
                  dominica</hi>.</note> Wi<lb/>gorne, Wic, Deorbeia, ⁊ multis aliis locis.
            Mortalitas hominum ⁊ animalium multa <lb/> secuta est ⁊ ignis aereus<note>DB: Read <hi rend="italic">aerius</hi>.</note> uulgo dictus siluaticus quibusdam in locis
            uillas ⁊ segetes multas <lb/> cremauit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Leo factus est papa, c<hi rend="superscript">us</hi>xl<hi rend="superscript">us</hi>v<hi rend="superscript">us</hi>. Iste <add place="above">est</add> Leo qui<note>DB: Presumably <hi rend="italic">qui</hi> was underlined for deletion before the addition of <hi rend="italic">est</hi> after <hi rend="italic">iste</hi>.</note> nouum cantum de
            Sancto Gregorio <lb/> fecit. Henricus imperator innumerabilem congregauit excercitum
            contra Baldwinum Flandrensium, <lb/> comitem eo quod apud Neomagum palatium suum
            combussisset, pulcherrimum atque fregisset. In qua ex<lb/>peditione fuit Leo papa ⁊ de
            multis terris nobiles quam plurimi. Swanus etiam rex Danorum cum <lb/> sua classe illi
            affuit, ⁊ fidelitatem imperatori iurauit. Compulsus tandem comes Bald’, pa<lb/>cem cum
            imperatore fecit. Leo papa dedicauit ecclesiam Sancti Remigii Remis ubi ⁊ concilium
            postea <lb/> tenuit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi> Macbeth rex Scot’ Rome argentum spargendo distribuit. Obiit Edsius
            Dorober<lb/>nensis archiepiscopus, cui Rodbertus Lundon’ episcopus genere Normannus
            successit. Hermannus Wilton’ <lb/> episcopus, Aldredus Wigornensis episcopus Romam
            ierunt.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Alfricus, qui ⁊ Putta Eboracensis archiepiscopus, apud
            Sudwelle obiit, ⁊ apud Me<lb/>deshamstede <add place="above">id est Burch</add>
            sepelitur, cui Kinsius regis capellanus successit. Rex Edwardus absoluit Anglos <lb/> a
            graui uectigali id est xxx<hi rend="superscript">m</hi> librarum, xxx<hi rend="superscript">o</hi> ⁊ viii<hi rend="superscript">o</hi> anno ex quo pater suus
            rex Ægelredus primitus <lb/> Danicis id solidariis solui mandarat. Orta seditione inter
            regem, ⁊ comitem Godwinum <lb/> pro eo quod tradere noluit morti sororium suum comitem
            Bononiensem, cuius milites stolide hos<lb/>pitia querentes apud Douer, ubi applicuerat
            plures e ciuibus peremerunt, qui ⁊ ipse ad castrum<lb/>   
            
            <pb n="f.13v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc041"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            Douer cum suis
            confugerat Tandem Godwin<del rend="cancelled">us</del>um cum rege placitare uolentem postquam bis super
            regem <lb/> excercitum duxerat ⁊ secundo dilapsus fuerat ab eo subter fugientem diem
            constitutum cum v<hi rend="superscript">que</hi> filiis rex <lb/> exlegauit. Rex Edw’
            Willelmum comitem Bastard Normannie, ad se in Anglia uenientem magno <lb/> cum honore
            suscepit, ⁊ multis donatum muneribus ad propria remisit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Emma que ⁊ Elgiua quondam regina Anglorum obiit Wint’. Rex
            Edw’ ⁊ <lb/> comes Godw’ ⁊ filii sui adinuicem reconciliati sunt receptis pristinis
            dignitatibus suis ⁊ Norman<lb/>ni fere omnes ab Anglia exlegantur. Rodbertus Dorobern’
            archiepiscopus cum suis euadens uix, recessit <lb/> ab Anglia.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> caput Res fratris Griffini regis Walensium ad regem Edw’ in vigilia Ep’ apud
            <lb/> Glawornam allatum est. Godwinus comes feria ii<hi rend="superscript">a</hi> pa<add place="above">s</add>che ad mensam iuxta regem mutus <lb/> permanens, ⁊ inde a filiis
            suis exportatus in cameram regis v<hi rend="superscript">a</hi> post hec feria uita
            dicessit, cui succes<lb/>sit Haroldus filius eius in comitatum, ⁊ Haroldi comitatus
            datus est Algaro Leofrici comitis fi<lb/>lio.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> dux
            Northimbrorum Siwardus iussu regis Edw’ Scottiam cum multo<note>DB: The phrase <hi rend="italic">Northimbrorum … multo</hi> has been written over an erasure.</note>
            excerci<lb/>tu intrans prelium cum rege Scottorum, Macbe<del rend="erasure">o</del>th<note>DB:
                  <hi rend="italic">Macbeotha</hi> in Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 99v.</note> committens illum fugauit, ⁊
            Malcolmum <lb/> ut rex iusserat regem constituit. Rex Edw’ misit Aldredum Wigorn’
            episcopum ad imperatorem <lb/> ut per eum reciperet frat<add place="above">u</add>elem
            suum Edwardum, qui in Ungaria exulauerat.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Siwardus dux Northimbrorum Eboraci obiit, cuius ducatus
            Tostio fratri Haroldi du<lb/>cis datus est. Non multo post Algarus filius Leofrici
            comitis sine culpa a rege Edw’ exlegatus, <lb/> Hyberniam mox petiit, ⁊ xviii<hi rend="superscript">o</hi> piratis nauibus adquisitis, ⁊ auxilio regis Walensium <lb/>
               Griff<del rend="cancelled">r</del>ini maxime fretus, tandem suum comitatum recuperauit, combusta prius
            ciuitate Herefor<lb/>densi ⁊ monasterio Sancti Alberti regis ⁊ martiris ⁊ quibusdam
            canonicis occisis, ⁊ cccc<hi rend="superscript">tis</hi> uel eo amplius ceteris.<lb/>
            <handShift scribe="sc041"/>¶Lulach quatuor menses ⁊ dimidium regnauit<handShift scribe="sc033"/>Mensibus<note>JT: There is an erasure in the margin, probably written
               by the same scribe and relating to this verse.</note> infelix Lulach tribus
               extitererat<note>DB: Read <hi rend="italic">extiterat</hi>. The contraction for <hi rend="italic">er</hi> has been written twice.</note> rex <add place="right-vertical"> Armis eiusdem Malcolomi cecidit. Fata uiri fuerant in
               Stratbolgin aput Esseg. Heu sic incaute <lb/>rex miser occubuit. Hos in pace uiros tenet
                     insula Ioua sepultos. In tumulo regum iudi<lb/>
                    <hi rend="right-aligned">cis usque diem.</hi>
                </add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> obiit Henricus imperator, cui successit
            Henricus filius eius. Obiit sancte memorie Edelsta<lb/>nus Hereford’ episcopus cui
            Leuegarus ducis Haroldi capellanus successit, qui eodem anno a rege
               Wa<lb/>norum<note>DB: Read <hi rend="italic">Walanorum</hi>.</note> Grifino cum suis
            clericis ⁊ multis aliis occisus est. Agelricus Dunelm’ episcopus sponte <lb/>
            episcopatum relinquens ad monasterium suum Burch rediit ibique uitam finiuit, cui
            successit <lb/> frater eius Agelwinus. <handShift scribe="sc041"/>¶Malcolmus filius
            Dunecani suscepit regnum Scocie iure hereditario.<lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left-vertical">Ter deca v<hi rend="superscript">que</hi> ualens annis et
               mensibus octo <lb/> Malcolmus decus rex erat in Scocia. <lb/> Anglorum gladiis in
               bello sternitur heros <lb/> Hic rex in Scocia primus humatus erat</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> clito Edwardus Edmundi Ferrei Lateris regis
            filius pro quo rex in <lb/> Ungaria miserat ut regem post se substitueret obiit Lund’.
            Obiit bone memorie Leo<lb/>fricus comes ducis Leofewini filius qui cum sua uxore Godiua
            cenobium Conuentre <lb/> de suo patrimonio construxerunt, ubi ⁊ sepultus est, cui
            successit Algarus filius eius.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Algarus comes secundo a rege Edw’ exlegatus est sed regis
            Walanorum <lb/> Grifini iuuamine ⁊ Noreganice classis, per uim suum comitatum recepit.
            Aldredus Wigor<lb/>nensis mare transiens per Ungariam Ierosolimam profectus est.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Nicholaus Florentine ciuitatis episcopus papa eligitur, ⁊
            Benedictus eicitur.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi> obiit Henricus
            rex Francorum cui successit Philippus filius eius. Obiit Kinsius Eboracensis <lb/>
            archiepiscopus, cui successit Aldredus Wigornes<del rend="cancelled">i</del>is<note>DB: Altered by a
               later scribe from <hi rend="italic">Wigornenis</hi> to <hi rend="italic">Wigornesis</hi> by writing <hi rend="italic">s</hi> over the first minim of the
               second <hi rend="italic">n</hi>, and underpointing the second minim for
               deletion.</note> episcopus, ⁊ Herefordensis presulatus est datus <lb/>   
            
            <pb n="f.14r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc045"/>
            <handShift scribe="sc043"/>Anno<note>JT: For discussion of this folio, see Broun, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose Abbey</hi>, pp. 171–2: ‘The folio is the
               tail end of a roll containing a dynastic king-list from Máel Coluim III which has
               been updated to the accession of Alexander III in 1249.’</note> ab incarnatione
            Domini m<hi rend="superscript">o</hi>lvi[<hi rend="superscript">o</hi>] suscep[it]
            Malcolm[us] fili[us] Dunecan[i] <lb/> regnum Scotie iure hereditario, regnauitque xxxvii
            annis. Anno aut[em] <lb/> m<hi rend="superscript">o</hi>lxvii<hi rend="superscript">o</hi> desponsata est ei Margareta gloriosa regina, ex qua genuit vi fili[os] <lb/>
            scilicet Edwardum, Edmundum, Edelredum, Edgarum, Alexandrum, Dauid [et] <lb/> duas
            filias scilicet Matildam reginam Anglorum, ⁊ Mariam comitissam Bolonie. A[n]<lb/>no uero
            regni sui xxxvii<hi rend="superscript">o</hi> interemptus est in Anglia idus Nouembris,
            ⁊ filius eius primogenit[us] <lb/> Edwardus, lancea ibidem perforatus est, qui xvii kal’
            Decembris fatis cessit. Quod ut au<lb/>diuit felix regina M’ immo ut uerius dicam
            spiritu sancto presciuit, confessione ⁊ comm[u]<lb/>nione susceptis, Deo se precibus
            commendans animam sanctam celo reddidit xv<hi rend="superscript">o</hi> kal’ <lb/>
            Decembris. Inuasit igitur regnum Duuenaldus frater predicti regis Malcolmi
            legit[i]<lb/>mis heredibus scilicet Edgaro, Alexandro, Dauid, exilio relegatis. Sed
            Dunec’ fili[us] <lb/> prenominati Malcolmi sed nothus qui erat obses in curia regis
            Anglie, scilicet W[’]<lb/> Ruffi auxilio ⁊ consilio eiusdem superueniens patruum suum
            fugauit, ⁊ susceptus <lb/> est in regem, ⁊ regnauit per annum ⁊ dimidium. Cui quidam
            comes scilicet de Mornes cons[i]<lb/>lio predicti Duuen’ necem nequiter intulit.
            Duuenaldus iterum regnu[m] <lb/> inuadens, regnauit annis tribus ⁊ dimidio. Anno autem
            ab incarnatione Domini m<hi rend="superscript">o</hi>xcvi<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> Edgarus filius regis Malcolmi ⁊ regine gloriose Marg’ hereditario <lb/> regnum
            Scocie suscepit, Duuenaldo capto ⁊ carceri perpetuo damna[to.] <lb/> Regnauit igitur
            Edgarus rex feliciter ix annis. Anno ab incarnatione Domini m<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> c<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> uitam terminans
            scilicet vii idus Ianuarii. Cui successit in regnum <lb/> frater eius Alex’ regnans
            gloriose xvii annis. Anno ab incarnatione Domini m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> [x]xiiii<hi rend="superscript">o</hi> uiam uniuerse carnis ingrediens vi kal’
            Maii. Successit <lb/> autem ei frater eius iunior <handShift scribe="sc044"/>
                <add place="above">⁊ felicior</add>
                <handShift scribe="sc043"/> Dauid qui potentissimus rex
            regnauit feliciter <lb/> xxix annis, ⁊ sic Deo animam commendans decessit anno ab
            incarnatione <lb/> Domini m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>liii<hi rend="superscript">o</hi> scilicet ix kal’ Iunii. Comes Henricus
            filius eiusdem regis Dauid <lb/> [o]bierat anno precedenti scilicet ab incarnatione
            Domini m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lii<hi rend="superscript">o</hi> ⁊ anno sub<lb/>sequenti uidelicet ab incarnatione Domini
               m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>liii<hi rend="superscript">o</hi> suscepit Malcolmus filius predic[ti] <lb/> comitis Henrici
            regni gubernaculam puer ⁊ uirgo in uirginitate <lb/> sua permanens gracia Dei ei
            inspirante usque ad obitum suum. Regnauit <lb/> igitur annis ⁊ dimidio xii<note>JT: The
               scribe has used symbols (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">annis xii ⁊ dimidio ⁊ hominem</hi>.</note> ⁊ hominem exuens celo
            susceptus v<hi rend="superscript">o</hi> idus Decemb[ris]   
            
            <pb n="f.14v"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc043"/>
            ita quod
            Willelmus frater eius eodem anno scilicet ab incarnatione Domini m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxv<hi rend="superscript">o</hi> regnum
            susce<lb/>pit, ⁊ anno regni sui xxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> natus est ei filius eius Alex’ ab incarnatione Domini
            <lb/> mcxcviii<hi rend="superscript">o</hi>, <handShift scribe="sc046"/>⁊ anno regni sui
               xlix<hi rend="superscript">o</hi> obiit.<lb/> Alexander uero filius eius post obitum
            suum suscepit regnum honorifice, <handShift scribe="sc033"/>⁊ anno <lb/> mccxxi
            copulauit sibi in matrimonium Iohannam filiam Iohannis regis <lb/> ⁊ sororem H’ regis
            Anglie, postea elapsi sunt anni xlii que anno, <lb/> mccxxxviii obiit sine liberis.
            Quapropter idem rex acepit in uxorem Mariam <lb/> filiam Ingeranni de Ceuchi anno
            mccxxxix que peperit ei filium <lb/> anno mccxli uocans eum Alexsandrum, post eius
            natiuitatem <lb/> comp<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">l</add>
                <handShift scribe="sc033"/>eti sunt anni xxii<del rend="erasure">i</del>. Anno mccxlix et regni sui
            xxxv obiit Alex <lb/> rex pacificus viii idus Iulii, cui successit Alexand filius eius
            iii idus <lb/> Iulii, postea completi sunt anni xiiii.<lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>Post fundacionem Cistercii, completi anni cl\x/vi.<note>DB:
               \Slashes/ indicate amendments where the scribe has written over erasures.</note>
            <lb/>
                <lb/> Anno Domini mcc\lxiiii<hi rend="superscript">o</hi>/ comp\l/eti sunt anni
            post fundationem de Melros, v\i/<hi rend="superscript">xx</hi> \⁊ viii/ <lb/> Et post
            martirium Sancti Thome \iiii<hi rend="superscript">xx</hi> ⁊ xii./ Post captionem W’
            regis Scotorum \lxxxix/ <lb/> Post bellum aput Standard \vi<hi rend="superscript">xx</hi> v./ Post natiuitatem Alexanderi regis \lxv/ <lb/> Et \liiii/ annus ad festum
            Sancti Iacobi est completus postquam W’ rex Scotorum tradidit filias suas id est <lb/>
            post combustionem de Rokebur et Berwic \xlvii./ <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
              
            <pb n="f.15r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc047"/>
            <handShift scribe="sc008"/>Waltero capellano Edithe Regine.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Aldredus archiepiscopus Eboracensis, Romam cum Tostio comite profectus
            pallium a Nicholao <lb/> papa suscepit. Interim Malcolmus rex Scottorum, sui coniurati
            fratris Tostii comitatum id est Norhimbriam <lb/> ferociter depopulatur, uiolata pace
            Cuthberti Sancti<note>JT: The scribe has used symbols (//) to indicate an alternative
               word order: <hi rend="italic">Sancti Cuthberti</hi>.</note> in Halieilande. Obiit
            Nicholaus papa, cui successit <lb/> Alexander, c<hi rend="superscript">us</hi>xl<hi rend="superscript">us</hi>ix<hi rend="superscript">us</hi>.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Wlfstanus Wigornenesis ecclesie uenerabilis monachus Wigornensi ecclesie
            prefi<lb/>citur episcopus, ⁊ ab Aldredo Ebor’ archiepiscopo consecratur, quia officium
            episcopale Stigando interdictum fue<lb/>rat a dompno papa.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> rex Northwalanorum Grifinus impetum<del rend="cancelled">us</del> ⁊ fortitudine comitis
            Haroldi ⁊ <lb/> fratris sui Tostii ferre non ualens, nauem conscendens fugit ⁊ uix
            euasit. Unde Walani co<lb/>acti, datis obsidibus se se suaque dederunt, regemque suum
            Grifinum exlegantes abiecerunt.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> rex Norwalanorum Grifinus a suis interficitur, ⁊ caput eius
            caputque nauis impius<note>DB: Read <hi rend="italic">ipsius</hi> (as in Cambridge
               Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f.
               101v).</note>
            <lb/> cum ornatura comiti Haroldo mittitur. Que mox ille regi Edwardo detulit. Rex uero
            Ed’ terram <lb/> regis occisi duobus fratribus suis Bleothgento ⁊ Rithwalano ea
            conditione concessit, ut fideles <lb/> illi semper existerent, quod ⁊ per sacramentum ⁊
            obsidibus datis, confirmauerunt.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>v Agelwinus
            Dunelmensis episcopus ossa beati Oswini regis ⁊ martiris, apud Tinemutham <lb/> de
            tumulo inscrino magno cum honore leuauit.<lb/>
                <lb/>
                <hi rend="red">A</hi>NNO ab
            incarnatione Domini m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> obiit pie memorie Edwardus rex honor ⁊ gloria Anglorum
            <lb/> dum uixit, eorundem ruina dum moritur, postea quam curiam suam in natiuitate
            Domini <lb/> ut potuit Lund’ tenuerat, ⁊ ecclesiam Sancti Petri Westmon’, quam ipse a
            fundamentis construx<lb/>erat cum magna gloria dedicari fecerat, in uigilia Epiphanie,
            cui post obitum eius successit <lb/> Haroldus comi<gap reason="hole" unit="char" quantity="4"/>tis Godwini
            filius. Rex Noreganorum Haroldus Harphagher frater Sancti <lb/> Olaui regis ⁊ <gap reason="hole" unit="char" quantity="4"/> martiris, ⁊ Tostius comes apud Strinfordebrige,<note>DB: Read <hi rend="italic">Stanfordebrige</hi> (<hi rend="italic">Stanfordbricge</hi> in
               Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>)
               f.102 v).</note> occiduntur. Willelmus Bastard <lb/> Angliam debellat, ⁊ obtinet, ⁊
            ab Aldredo Eboracensi archiepiscopo, apud Westmon’, in regem <lb/> consecratur. Visa est
            cometa.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> rex Willelmus Normanniam rediit, ducens secum Dorobernensem
            archiepiscopum <lb/> Stigandum, clitonem Adgarum, comites Edwinum, ⁊ Morkarum, ⁊
            Walteum, ⁊ multos <lb/> alios de nobilioribus Anglie. Rediens uero Anglis inportabile
            tributum imposuit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> duo pape in Roma facti sunt, id est episcopus Parmensis qui
            expul<lb/>sus est ⁊ episcopus de Luca qui papa permansit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Comes Rodbertus Cumin, cum dcc<hi rend="superscript">tis</hi> fere uiris apud
            Dunelmum a Nor<lb/>himbris occiditur. Aldredus archiepiscopus obiit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi> rex Malcolmus Angliam usque
            Cliueland uastauit ⁊ tunc clitoni Edga<lb/>ro, ⁊ sororibus Margarete ⁊ Christine ubi eas
            inuenit regem Anglie fugientes ut in Sco<lb/>tiam irent, apud Weremundam<note>JRD: Read
                  <hi rend="italic">Weremudam</hi>.</note> in reditu pacem suam donauit ⁊
            Margaretam postea <lb/> sibi inmatrimonium iunxit. Stigandus ab archiepiscopatu
            deponitur a legatis Alexandri <lb/> pape, ⁊ multe alie persone. Thomas ⁊ Lamfrancus
            archiepiscopi consecrantur, Lamfrancus <lb/> a suffraganeis Thomas a Lamfrancho.<lb/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Lamfrancus ⁊ Thomas Romam profecti pallia ab Alexandro  
               
            <pb n="f.15v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            papa susceperunt. Walkerus Dunelmensi ecclesie preficitur
            episcopus.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Willelmus Scotiam intrauit, cui occurrens rex Malcolmus in
            loco qui dicitur Aberni<lb/>thi <del rend="erasure" unit="char" quantity="12"/>.<note>DB: The erased text is attested in Fulman’s 1684 edition: <hi rend="italic">homo suus deuenit</hi>. [Fulman], <hi rend="italic">Rerum Anglicarum Scriptorum
                  Veterum</hi>, p. 160. Fulman’s edition in turn is based on a
               mid-seventeenth-century copy of Cotton MS Faustina B IX, produced by a professional
               copyist (Oxford, Corpus Christi College MS 208, ff. 1–66). See Broun, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose Abbey</hi>, pp. 31–2. For the erasure of
               this and other phrases possibly in May 1291, see Broun, <hi rend="italic">The
                  Chronicle of Melrose Abbey</hi>, p. 75, n. 24.</note> Rex Willelmus in reditu de
            Scottia temere per suos capellanos <lb/> de Sancto Cuthberto explorare uolens territus
            a Dunelmo ⁊ sub uelocitate recessit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> clito Edgarus cum rege Willelmo pacificatus est. Comes
            Waldeuus necem <lb/> aui sui Aldredi comitis, super filios Carl grauiter ulscicitur.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Hiltibrandus qui ⁊ Gregorius Romanus archi<del rend="erasure" unit="char" quantity="3"/>
                <note>DB: In the left margin, <hi rend="italic">-onus</hi> is visible in another hand (the beginning of the word
               has been lost due to trimming). Although <hi rend="italic">archidiaconus</hi> is the
               appropriate word here, it is not clear exactly what was written before the erasure
               after <hi rend="italic">archi</hi>: in Cambridge Corpus Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 108r) the reading is <hi rend="italic">archidia\ca/nus</hi>, with -<hi rend="italic">ca</hi>- added above, probably by
               the same scribe who wrote <hi rend="italic">archidianus</hi> originally.</note> papa
            est electus ⁊ consecratus iste <lb/> papa banno interdixit clericis uxores habere. Tres
            monachi de Euesham uenerunt id est Ald<lb/>winus, Elfwinus, Reinfridus. Ab his tribus
            instaurata sunt iii<hi rend="superscript">a</hi> monasteria, Dunelm’, Ebor’, <lb/>
            Witebi. Magna coniuratio contra regem Willelmum facta est.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> comes Wald’ occisus est. Philippus, rex Francorum, ab obsidione Dol fugauit
            <lb/> regem Willelmum. Greg’ papa precepit ut nullus audiret missam presbiteri coniugati.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> rex Danorum Swanus bene litteris inbutus obiit. Cui filius
            suus Haroldus successit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Rodbertus Curtehose guerram contra patrem suum mouit,
            auxilio Philippi regis <lb/> Franc’, eo quod Normanniam sibi coram eodem rege promiserat
            ⁊ non dederat.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> nichil dignum memorie.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> rex Malcolmus Scot’ Angliam usque ad Tynam uastauit rex Will’ ⁊ fi<lb/>lius
            eius Will’ ante castellum Gerboreth a filio suo Rodberto uulnerati sunt, ⁊ in fugam
            <lb/> conuersi sunt.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi> Walcherus episcopus Dunelmensis occisus est. Odo Baioc’ episcopus missus a
            rege <lb/> Willelmo Norhimbriam uastauit. Rex Willelmus filium suum Rodbertum <gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/> contra Malcolmum in <lb/> Scotiam usque ad Eagelsuret misit. Qui
            nullo perfecto negotio <gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/> reuersus Nouum <lb/> Castellum conditit.
            Will’ suscepit Dunelm’ episcopatum. Henricus imperator Greg’ papa <lb/> Magontie
               d<del rend="cancelled">re</del>
                <add place="above">e</add>creuit deponendum ⁊ Wibertum Rauenensem
            episcopum pro eo fecit <lb/> antipapam. Ventus ualidissimus in Natale Domini.<lb/> Anno
               m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Henricus imperator hostiliter Romam aduersus papam adiit,
            oppug<lb/>nans urbem, adhuc non intrauit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> multis
            homicidiis ⁊ predationibus inter Henricum imperatorem ⁊ <lb/> papam Greg’ actis, in
            nocte palmarum multi sunt occisi. Rex Will’ fratrem suum <lb/> Odonem Baioc’ episcopum
            in custodiam posuit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Henricus imperator urbem Rome infregit ⁊
            cepit, ⁊ Wibertum an<lb/>tipapam int<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">ru</add>
                <handShift scribe="sc008"/>sit.<note>DB: The letters <hi rend="italic">ru</hi> have been written over an erasure.</note> Greg’ uero Beneuentum adiens,
            ibidem usque ad obi<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>tum, deguit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Greg’ papa obiit. Rex Will’ de unaquaque hyda per Angliam
            vi solidos accepit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> rex W’ iii<hi rend="superscript">bus</hi> capellanis suis,
            Mauricio Lund’, Willelmo Teodfor<lb/>densem, Rodberto Cestrensem dedit presulatum.<lb/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> rex Will’ fecit describi totam Angliam. Clito Ædgarus <lb/>
            cum <del rend="erasure" unit="char" quantity="3"/>cc militibus mare transiens Apuliam
            adiit, cuius soror Christiana mo<note>DB: The letters <hi rend="italic">mo</hi> are
               accidentally repeated on the beginning of the next folio.</note>   
            
            <pb n="f.16r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc048"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            monasterium Rumeseia intrauit, ⁊ sanctimonialem habitum suscepit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> reliquie Sancti Nicholai de Mirreia usque ad Barum transferuntur. Aldwinus
            <lb/> prior Dunelmensis decessit. Rex Will’ in Frantiam cum excercitu uenit ⁊ opidum
            quod Mathun<lb/>tun nuncupatur, ⁊ omnes ecclesias in eo sitas, duosque reclusos igne
            succendit, ⁊ inde Norman<lb/>niam rediit. Sed in isto reditu, dirus uiscerum dolor illum
            apprehendit, ⁊ magis ac magis de <lb/> die in diem grauabat. Cum autem ingrauescente
            egritudine diem sibi mortis imminere sensisset <lb/> fratrem suum Odonem Baiocensem
            episcopum, ⁊ comites Morkarum, ⁊ Rog’ ⁊ Siwardum cognomento <lb/> Barn, ⁊ Wlnotum, regis
            Haroldi germanum quem a pueritia in custodia, ⁊ omnes quos uel in An<lb/>glia, uel in
            Normannia, custodie manciparat relaxauit. Deinde filio suo Willelmo regnum <lb/>
            tradidit Anglie, ⁊ Rodberto primogenito suo, qui tunc in Francia exulabat comitatum
            <lb/> Normannie concessit, ⁊ sic celesti uiatico munitus postquam xx<hi rend="superscript">ti</hi> annis, mensibus xi genti Anglorum <lb/> prefuit v<hi rend="superscript">o</hi> iduum Septembrium die regnum cum uita perdidit, ⁊ Cadomi
            in ecclesia Sancti Stepha<lb/>ni sepultus est ⁊ quam ipse a fundamentis construerat
            bonis ditauerat. Will’ autem filius eius Angliam <lb/> festinato adiit, ducens secum
            Morkarum ⁊ Wlnotum, sed mox ut Wintoniam uenit illos ut <lb/> prius fuerant custodie
            mancipauit. Post hec vi<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Octobris die dominico in
            Westm’ a <lb/> Lamfranco archiepiscopo, in regem consecratus est. Thesauros patris sui,
            ut ipse iusserat ecclesiis per <lb/> Angliam diuisit ⁊ pauperibus. Vlfum Haroldi quondam
            regis filium ⁊ Dunecanum Malcolmi <lb/> regis filium a custodia laxatos ⁊ armis
            militaribus honoratos abire permisit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> fere omnes comites ⁊ proceres Anglie parauerunt regem
            prodere sed nichil <lb/> profecerunt.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> obiit Lamfranchus
            archiepiscopus terremotus exstitit per Angliam permaximus cir<lb/>ca horam diei
            terciam.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi> rex
            Will’ regem Francorum Ph’ per pecuniam occulte transmissam ab o<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">b</add>
                <handShift scribe="sc008"/>sidione sui <lb/> castri, in
            Normanniam abire fecit. Ventus uehemens percussit Lundoniam.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> reconciliati sunt rex Will’ ⁊ frater suus Rodbertus.
            Henricus frater eorum Mon<lb/>tem Sancti Michael’ occupauit, ⁊ regis terram uastauit,
            quem rex ⁊ comes per totam xl<hi rend="superscript">mam</hi> ob<lb/>sederunt, sed nichil
            profecerunt. Rex Will’ occurrit cum excercitu regis Malcolmi iam Norhimbriam <lb/>
            uastanti, in prouintia Loidis, quos comes Rodbertus ea conditione pacificauit, ut rex
            Scot’ <lb/> regi Willelmo obediret, ⁊ rex Will’ regi prefato xii villas, qu<add place="above">a</add>s sub patre suo habu<lb/>erat, redderet, ⁊ xii<note>DB:
               Stevenson (<hi rend="italic">Chronica de Mailros</hi>, p. 60) read this as having a
               superscript suspension stroke, and therefore took it to mean 12,000.</note> marcas
            auri singulis annis daret. Dissensio permaxima inter Ur <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">*¶De quo dicitur <lb/> Mensibus in regno vi <lb/> regnauit
               Doue<lb/>naldus Mal<lb/>colomi regis <lb/> frater in <lb/> Albania <lb/> Abstulit
                  huic<note>DB: Read <hi rend="italic">huic</hi> (following the Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. xxv), rather than <hi rend="italic">hunc</hi>.</note> regnum <lb/> Duncanus Malcolo<lb/>mides
               Mensibus <lb/> et totidem rex <lb/> erat in Scocia. <lb/> Hic fuit occi<lb/>sus
               Mernen<lb/>sibus in Mo<lb/>nodedhno</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>banum papam ⁊ Wibertum antipapam predi<del rend="cancelled">cti</del>ctum.<lb/> 
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> antistes Remigius transtulit
            sedem Dorcacestrie ad Lincolum. Rex <lb/> Will’ ueniens ad Carel instaurauit
            illam.<lb/> 
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> rex Willelmus dedit archiepiscopatum Cant’ Anselmo abbati
            Beccensi, ⁊ <lb/> episcopatum Lincol’ cancellario suo Rodberto Bloeth. Ecclesia noua
            Dunelm’ incepta est <lb/> iii<hi rend="superscript">o</hi> idus Augusti. Episcopo
            Willelmo ⁊ Malcolm’ rege Scot’ ⁊ Turgoto priore ponentibus primos <lb/> in fundamento
            lapides. Rex Scot’ Malcolmus cum filio suo primogenito Edwardo<note>DB: The <hi rend="italic">w</hi> has been retouched after an erasure on the line
               below.</note>
            <lb/> a Norhimbris occisus est. Margareta regina Scot’ obiit. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Douenaldus regnum Scocie<note>DB: The first three words have been written over an
               erasure to make room for them. An <hi rend="italic">i</hi> is visible before the
               second <hi rend="italic">c</hi> of <hi rend="italic">Scocie</hi>, but has been
               corrected by writing the following <hi rend="italic">c</hi> over it. </note> inuastit*</hi> <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Scotti regem Dunecanum peremerunt. <handShift scribe="sc033"/>
                <hi rend="right-aligned">Se male uiuendo plebs premit</hi> <add place="right">omnis illum. Rur<lb/>
                  sus Dofnaldus Dunca<lb/>
                  no rege perempto <lb/>
                  Ternis rex annis <lb/>
                  regia iura tenet.</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Wlfstanus uenerabilis Wigornensis episcopus obiit. Walterus Albanensis
            episcopus <lb/> legatus Romane ecclesie ab Urbano papa missus pallium Cantuarie attulit.
            Rodbertus <lb/>   
            
            <pb n="f.16v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc050"/>
            <note type="scribe" target="sc051"/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">Captus ab Edgaro <lb/> uita priuatus at
               <lb/> ille Roscolpin <lb/> obiit ossaque Io<lb/>ua tenet.</add>
            <handShift scribe="sc008"/>de Mobreia comes, Norhimbrie inTinem’ capitur ⁊ apud
            Windeshoure custodie mancipa<lb/>tur. Vrbanus papa Galliam ueniens iter Ierosalem,
            predicauit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Christiani iter uersus Ierolosolimam inierunt. Rex Will’
               vi<hi rend="superscript">m</hi> dc lx vi li<lb/>bras fratri suo Rodberto prestitit, ⁊
            ab eo Normanniam in uadimonium accepit. <handShift scribe="sc049"/>Vrbanus papa iter
            <lb/> Ierosolimis predicauit. Will’ Dunelmensis episcopus obiit.<lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">Post hunc Edgarus reg<lb/>nauit ter tribus
               annis <lb/> Rex Edenburgo fertur <lb/>obisse probus.</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> rex Will’ clitonem Edgarum in Scot’, cum
            excercitu misit, ut expulso <lb/> Dunenaldo Edgarum filium Malcolmi regis, regem
            constitueret, quod ⁊ fecit. Christiani Niceam <lb/> ciuitatem ceperunt xiiii<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Iunii.<lb/>
            <hi rend="red">Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xcviii<hi rend="superscript">o</hi>
               facta est abbatia Sancte Marie Cistercii.</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="above">⁊ Robertus primus abbas</add>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <hi rend="red">¶Antiocha a Christianis</hi>
            <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">iii<hi rend="superscript">o</hi> non’
               Iunii,</add>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <hi rend="red">cap<lb/>ta est,</hi>
            <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">iii non’ Iunii,</add>
            <handShift scribe="sc008"/>⁊ cometa apparuit. Obiit Walchelinus episcopus. <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Vuintoniensis, cui successit Will’ Giffard,</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Rex Noreganorum Magnus filius regis <lb/> Olaui filii regis
            Haroldi Harfauh, <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Orcadas</add>
            <handShift scribe="sc008"/>⁊ Meuanias insulas suo adiecit regno. Eodem <lb/> anno kal’
            Augusti obiit Adimarus Podiensis episcopus. Vrbanus papa concilium tenuit, apud Barum,
            <lb/> comitante secum Anselmo archiepiscopo Cantuar’. Christiani ceperunt in Siria duas
            urbes, Bar<lb/>ram scilicet ⁊ Marram, ubi tantam famen passi sunt ut de cadaueribus
            Saracenorum comederent. <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>
                <lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Vrbanus papa iii ebdomada pasche magnum concilium Rome
            tenuit. Ierusalem <lb/> capta est a Christianis idus Iulii feria vi ⁊ Godefridus
            Lothtarensis regnum suscepit.<note>DB: Altered from <hi rend="italic">succepit</hi>.</note> Urba<lb/>nus papa obiit, Paschal’ in papam in sequenti die est
            consecratus. Tercio non’ Nouembris, mare litus <lb/> egreditur, ⁊ uillas ⁊ homines
            quamplures boues ⁊ oues innumeras demersit. <handShift scribe="sc049"/>Dicitur quod cum
            rogaretur Deus <lb/> ut per ignis missionem in uigilia pasce ostenderet quem sibi regem
            preficerent, ⁊ uenisset super lanceam Roberti Curthose respuit illud
            <add place="right-vertical"> regnum spe regni Anglorum.<note>JT: This line of text in
                  the inner margin is more visible in the facsimile edition: Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. 30.</note>
                </add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi> Wibertus antipapa obiit. Rex Will’ in Noua Foresta a
            Waltero Tirello sa<lb/>gitta occiditur. Rex Henr’ a Mauricio Lund’ episcopo in regem
            consecratur. Rex Henr’ Ansel<lb/>mum archiepiscopum reuocauit. Rannulfum Dun’ episcopum
            in custodia Lund’ posuit. Rodber<lb/>tus comes Norm’ ⁊ Rodbertus Flandrensis ⁊ Eustacius
            Bononiensis repatriauerunt. <lb/> Rex Henricus Matildem reginam filiam Malcolmi regis
            Scottorum ⁊ sancte Margarete regine, sororem <lb/> etiam regum Edgari, Alexandri, ⁊
            Dauid, desponsauit, quam Anselmus archiepiscopus consecra<lb/>uit, ⁊ coronauit. Obiit
            Thomas archiepiscopus Ebor’, cui successit Girardus. <handShift scribe="sc049"/>Boimundus iam dominus Antiochie <lb/>
            ante urbem Meletinam a Turcis<note>JT: <hi rend="italic">ante urbem Meletinam a Turcis</hi> squeezed into the left margin.</note> captus est ⁊ abductus. Dominus
            vero Meletinie ipsam urbem Baldew’ reddidit fratri regis Godfridi. Eodem anno ipse
            Godefr’ obiit, ⁊ Bal<add place="right-vertical">dewinus ei successit<note>JT: This line
                  of text in the inner margin is more visible in the facsimile edition: Andersons,
                     <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. 30.</note>
                </add>
                <lb/> 
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Rann’ episcopus de custodia euasit. Rex Franc’, Ludouicus, interfuit curie
            <lb/> Henrici regis Lundoniis, in natali Domini. Pax facta est inter regem Henricum, ⁊
            comitem Rodbertum, <lb/> ut rex iii<hi rend="superscript">m</hi> marcas argenti
            persolum, ⁊<note>DB: Read <hi rend="italic">persolueret</hi> (as in Cambridge Corpus
               Christi College MS 139 (<hi rend="italic">Historia Regum</hi>) f. 117r).</note>
            comiti singulis annis. Rex Ierosolimorum, Baldewi<lb/>nus Cesaream Palestinam
            cepit.<lb/> 
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">Ordo Tironensis ce<lb/>pit per abbatem
               Bernardum <lb/> aput Uetus Tiro<lb/>nem in Nemore</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> rex Henr’ Rodbertum de Belesmo ⁊ Arnoldum fratrem eius de
            Anglia expu<lb/>lit, ⁊ Mariam sororem regine Matildis Eustachio Bonon’ comiti nuptum tradidit.<lb/>
                <lb/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Anselmus archiepiscopus iniurias multas a
            rege sustinens, Romam tendit. <lb/> Rodbertus comes Angliam ueniens iii<hi rend="superscript">m</hi> maircas regi pardonauit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> corpus Sancti
            Cuthberti ostensum est ⁊ incorruptum inuentum ⁊ flexibile <handShift scribe="sc049"/>
                <hi rend="superscript">//</hi> <lb/> <handShift scribe="sc008"/>⁊ translatum est apud
            Dunelmum in nouam ecclesiam. <handShift scribe="sc049"/>
                <hi rend="superscript">//</hi>post annos depositionis eius
            cccc<hi rend="superscript">tos</hi>xviii.<lb/> <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi>
            rex Henr’ mare transiuit quem receperunt omnes fere barones Nor<lb/>mannie spreto fratre
            suo cecati multe cupiditate pecunie, <handShift scribe="sc049"/>⁊ Baiocas incendit. <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Rodbertus comes uenit in Angliam querens a
            fratre ut<lb/>
            
            <pb n="f.17r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            omnia ablata sibi redderet cui contradixit. Henricus imperator moritur,
            cui successit filius eius Henr’. Rex Henricus <lb/> mare transiit ⁊ apud Tenerchebrai,
            commisso prelio, Rodbertum comitem, ⁊ Rodb’ de Stutevill’ ⁊ Will’<del rend="cancelled">o</del> comitem
            <lb/> de Moret’ cepit.
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Regis Alexandri regnum durauit aristis
               <lb/> Quinque bis et septem men<lb/>sibus atque octo. In Sco<lb/>cia tota postquam
               pax <lb/> firma uigebat Fertur <lb/> aput Striuelin mors rapu<lb/>isse regem.</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Edgarus rex Scot’ vi idus Ianuarii obiit, cui
            successit frater eius Alexander. Comes Rodb’ <lb/> ⁊ comes <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Willelmus</add>
            <handShift scribe="sc008"/>de Moret’ in Anglia custodie mancipantur. Rex rediit in
            Angliam ⁊ in concilio apud <lb/> Lund’ statutum est ut nusquam ulterius per dationem
            baculi uel anuli de episcopatu uel abbatia per regem <lb/> uel quamlibet laicam manum
            aliquis inuestiretur. Anselmus archiepiscopus v episcopos una<note>DB: There is an
               insertion-sign (/.) but no word indicated in the margin (presumably the missing word
               is <hi rend="italic">die</hi>).</note> consecrauit. Philip<lb/>pus rex Francorum
            obiit, cui successit Ludouicus grossus filius eius. <handShift scribe="sc049"/>Ordinatio
            Rogeri episcopi Salesbirie.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> rex Henr’ leges statuit de furibus ⁊
            latronibus suspendend<del rend="cancelled">um</del>is ⁊ ut obuli essent, <lb/>
            <handShift scribe="sc049"/>rotundi. Gundulfus episcopus Rofensis obiit, ⁊ Radulfus ei successit.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> obiit Anselmus archiepiscopus. ¶Tomas Ebor’
            ecclesie a Ric’ <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">a Ricardo</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Lund’ episcopo in archiepiscopum con<lb/>secratus est v k’
            Iulii, ⁊ in k’ Augusti Turgotum priorum Dunelmensem, in episcopum Sancte Andree Eboraci
            idem Tho<lb/>mas consecrauit. Rex Henr’ abbatiam Eliensem in episcopalem sedem mutauit.
            Cometa apparuit.<lb/>
            <handShift scribe="sc049"/>Tyronensis ecclesia fundata est
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">⁊ Radulfus missus de <lb/>
                  Tironio<note>DB: Altered from <hi rend="italic">Tirone</hi>.</note> factus est
               primus <lb/> abbas de Selechirch<lb/>e</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>x<hi rend="superscript">o</hi> rex Henr’ dedit filiam suam in coniugem Henrico
            regi Teutonicorum. Cometa appa<lb/>ruit. Fluuius Trenta exsiccatus est a mane usque ad
            tertiam, spatio unius miliarii. <handShift scribe="sc049"/>Godricus heremita intrauit
            <lb/> in locum qui dicitur Finchala prope Dunelmum ⁊ ibi fuit usque ad diem mortis sue
            scilicet lx annis.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xi<hi rend="superscript">o</hi> Henr’ Teut’ Romam ueniens Paschalem papam
            cepit, ⁊ in custodia posuit, sed postea <lb/> statim reconciliati sunt.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xii<hi rend="superscript">o</hi> rex Henricus comitem Rodb’ de Belesmo in custodia posuit in Keresburch.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xiii<hi rend="superscript">o</hi> rex H’ Angliam rediens, Rodb’ de Belesm’
            in<del rend="erasure">n</del> arta posuit custodia, apud <lb/> Warham. <handShift scribe="sc049"/>Monachi Tyronenses uenerunt in patriam istam<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xiiii Henrico imperatori desponsata est Matildis filia regis Anglorum
            Magon<lb/>tie, ⁊ in imperatricem est consecrata. Obiit Thomas <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Ebor’</add>
            <handShift scribe="sc008"/>archiepiscopus. Radulfus<note>JT: The scribe has used symbols
               (//) to indicate an alternative order of items, with the next item (<hi rend="italic">Turstinus regis…</hi>) appearing before this one (<hi rend="italic">Radulfus Rofensis…</hi>).</note> Rofensis episcopus factus est
               <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Obiit Bernardus primus abbas <lb/>
               Tironii cui success<lb/>it Radulfus abbas <lb/> de Selechirche, <lb/> ⁊ de
               Selechirche <lb/> factus est abbas Will’ <lb/> monachus Tiro<lb/>nensis</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <lb/> archiepiscopus Cant’. Tu<add place="above">r</add>stinus regis capellanus ad Ebor’ archiepiscopatum eligitur. Rex Henricus <lb/>
            in Walloniam excercitum duxit. Tamisia defecit, ita ut a puero transuadari possit.<lb/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xv<hi rend="superscript">o</hi> Radulfus suscepit pallium ab Anselmo Romane ecclesie
            legato. Turgo<lb/>tus de Scottia rediens Dun’ obiit, <handShift scribe="sc049"/>⁊
            sepultus est ubi diu ante prior fuerat. <handShift scribe="sc018"/>
                <hi rend="right-aligned">¶Canonicis tradita
            est ecclesia de Scon’.</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xvi comites ⁊ barones totius Anglie Willelmo filio regis hominium apud
            Se<lb/>leberiam fecerunt, ⁊ fidelitatem iurauerunt. Turstinus Ebor’ electus nolens
            professio<lb/>nem Cant’ archiepiscopo facere, mare cum rege transiit. Paschal’ papa regi
            H’ uices suas in An<lb/>glia agere per litteras concessit.<note>DB: This entry (<hi rend="italic">Paschal … concessit</hi>) is possibly a later addition by the same
               scribe.</note>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xvii<hi rend="superscript">o</hi> apud Italiam magno terremotu xl diebus durante plurima
            edifi<lb/>cia corruerunt, uillaque quedam pergrandis de proprio loco mota est. Luna
            uersa est quasi <lb/> in sanguine.<lb/> Anno mc<hi rend="superscript">o</hi>xviii<hi rend="superscript">o</hi> Paschal’ papa obiit, cui successit papa Gelasius. Henricus
            imperator Romam <lb/> tendit, ⁊ Burdinum Braccarensem episcopum iam anno preterito a
            papa Gelasio Beneuenti ex<lb/>communicatum antipapam instituit. Obiit Matildis regina
            Anglorum. Gelasius papa Galliam <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Obiit
               Radulfus abbas <lb/> Tironensis<note>DB: The <hi rend="italic">o</hi> has been
                  corrected from an <hi rend="italic">r</hi> by the scribe.</note> cui
               suc<lb/>cessit Will’ abbas de <lb/> Selechirche ⁊ illa[c]<lb/>.'.<note>DB: The suggestion
                  here is that the scribe realised he could not fit the whole entry without
                  colliding with the signpost rubric (<hi rend="italic">primus abbas de
                     Kalchou</hi>), so he decided to continue it in the lower margin immediately
                  below the annal for 1119. Realising that Herbert’s succession as abbot of Kelso
                  was already noted under 1119, he altered the text in the lower margin so that it
                  would make sense following the existing entry, but failed to make a similar
                  adjustment to the material added in the outside margin.</note>
                </add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>uenit, susceptus honorifice a rege Francorum ⁊ ab uniuersis
            personis regni. <handShift scribe="sc049"/>Domnus <lb/> Norbertus papam Gelasium adiens
            officium ab eo predicationis accepit.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xix<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa Gelasius apud Cluniacum, ibidemque
            sepelitur, in cuius locum cardina<lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>.'.<handShift scribe="sc049"/>Herbertus monachus electus est ad abbatiam de Kelchou<lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <gap reason="indent" unit="char" quantity="3"/>successit<note>DB: This follows on from the scribe’s entry in the outer margin: see
               note there.</note> postea primus<note>DB: <hi rend="italic">Postea primus</hi>
               written over an erasure (discernible as <hi rend="italic">Herbertus
               postea</hi>).</note> abbas de Kelcou   
            
            <pb n="f.17v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc008"/>les, aliique Romani Widonem Uienensem archiepiscopum eligunt,
            eumque Calixtum nominant. Ecclesia graui <lb/> scandalo percellitur. Calixtus papa xiii
            kal’ Nov’ generale concilium Remis constituit, in quo ⁊ H’ <lb/> imperatorem
            excommunicauit in quo ⁊ Turstinum Eboracensem archiepiscopum consecrauit, licet rex
            Anglorum H’ ⁊ <lb/> archiepiscopus <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Rad’</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Cantuariensis per nuncios suos contradicerunt. Calixtus papa
            Gisortium uenit locuturus cum rege An<lb/>glorum Henrico. Dominus Norbertus auctoritate
            pape Calixti ordinem Premonstratensem instituit.<note>DB: This final entry (on the
               establishment of the Premonstratensian Order) is regarded here (and also by the
               Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p.xxxvi) as Scribal
               profile 8, not Scribal profile 24 (as in Duncan, ‘Sources and uses in the Chronicle
               of Melrose’, p. 151).</note>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi> Will’ filius regis ⁊ frater suus nothus, <add place="above">⁊<note>DB: The form of the tironian <hi rend="italic">et</hi> is reminiscent of
                  Scribal profile 49 rather than Scribal profile 8; however, the insertion-sign is
                  not typical of Scribal profile 49.</note>
                </add> multi nobiles <del rend="cancelled">qui</del> ⁊
            femine apud Barbefleot c xl milites l<hi rend="superscript">ta</hi> naute cum tribus
            gubernatoribus omnes submersi<note>DB: Originally written with an initial <hi rend="italic">f</hi>.</note> sunt.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> rex H’ Aaliz Godefridi ducis
            Luuanie filiam sibi in matrimonium <lb/> iunxit. Edmerus Cant’ monachus precedenti anno
            ad episcopatum Sancti Andree <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">in
                  Scotia<note>DB: The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>,
                  p. xxxvi) identify this as probably the text hand (Scribal profile
               8).</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc008"/>electus deposita inten<lb/>cione regendi episcopatus ad locum
            suum reuertitur. Calixtus papa litteris suis regem Anglorum coegit <lb/> suscipere
            Turstinum archiepiscopum ⁊ sine exactione professionis in suum mox recipitur
            archiepiscopa<lb/>tum. Calixtus papa ab urbe Roma digressus Suthrinam ciuitatem obsedit,
            ⁊ Burdinum antipapam <lb/> capit ⁊ in Cauam trudit in exilium. Rex H’ in Wallionam cum
            magno excercitu ue<lb/>
            <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="left">*rex ⁊</add>
                <handShift scribe="sc008"/>nit. Sed <handShift scribe="sc000"/>* <handShift scribe="sc008"/>Walenses statim concordati sunt. <handShift scribe="sc049"/>Rannulfus Dun’ episcopus castellum apud Norham firmauit.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>
                <add place="above">c</add>xx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Iohannes
            episcopus Glasc’ Romam ⁊ Ierosolim’ profiscicitur.<note>DB: Read <hi rend="italic">proficiscitur</hi>.</note> Calixtus papa ⁊ H’ imperator <lb/> reconciliati sunt.
            Henr’ rex ad Carleil uenit. Radulfus <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Cant’<note>DB: The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>,
                  p. xxxvi) identify this as probably the text hand (Scribal profile
               8).</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc008"/>archiepiscopus obiit. Sibilla regina Scot’ <lb/> obiit
               <handShift scribe="sc049"/>iii idus Iulii.<lb/>
            <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="left">/ad\</add>
                <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Iohannes
            episcopus Glasc’ a Kalixto papa compellitur redire <handShift scribe="sc000"/>/\<handShift scribe="sc008"/>episcopatum. Will’ de <lb/> Curbuil ad archiepiscopatum Cant’
            eligitur. Calixtus papa tenuit Rome concilium presentibus ccc<hi rend="superscript">tis</hi>
            <lb/> episcopis xv<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Aprilis. Will’ ⁊ Turstinus
            archiepiscopi Romam ueniunt ⁊ reuertuntur infectis ne<lb/>gotiis. Rex Ierusalem
            Baldeuinus <del rend="erasure" unit="char" quantity="4"/> dolo a paganis capitur.<lb/>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right-vertical">Bis deca rex annis Dauid fuit
               atque nouennis In Scocia caute prouida prospiciens <lb/> Postquam castellis regnum
               muniuit et armis Rex Carduille fertur obisse senex</add>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">Rex Scottorum Dauid.</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Alexander rex
            Scottorum obiit vii kal’ Mai, cui successit frater eius Dauid. Ipso <lb/> anno iiii<hi rend="superscript">or</hi> ante mortem suam mensibus fecit eligi Rodbertum priorem de
            Scona in episcopum <lb/> Sancti Andree. Sed eius ordinatio multo tempore est dilata.
            Calixtus papa obiit, cui successit Honorius.<lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Henr’ imperator
            sine filiis obiit, cui successit Lotharius. Iohannes Cremensis <lb/> legatus Angliam
            uenit ⁊ ad regem Dauid apud Rokesburc, ⁊ in reditu apud Lund’ concilium <lb/> tenuit.
            Monetarii totius Anglie principales deprehensi iussu regis H’ simul Wintonie
            con<lb/>gregati amputatis dextris ⁊ abscisis testiculis euirantur, statim post
               circumsisionem<note>DB: Altered by over-writing from <hi rend="italic">circumcisionem</hi>.</note>
            <lb/> Domini. Fames fuit maxima per Angliam. Imperatrix defuncto marito ad patrem suum
            in Normanniam <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> rex
            Ierosolimorum data redemptione sua pa <hi rend="right-aligned">¶rediit.</hi> <lb/>ganis, ⁊ datis
            obsidibus liber ad suos redire permittitur. Turstinus Ebor’ ⁊ Will’ Cantuar’ <lb/>
            archiepiscopi redeunt Roma, Will’ quidem Cantuar’ legatus factus est sed Turstinus in
            statu suo.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Dauid rex Scotie ⁊ omnes
            archiepiscopi, abbates, comites ⁊ barones totius <lb/> Anglie imperatrici regnum
               <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">iurauerunt</add>
            <handShift scribe="sc008"/>in circumcisione Domine apud Lund’. Karolus comes Flandrensis
            <lb/> in orationem ad missam, in xl<hi rend="superscript">ma</hi> interfectus est, cui
            successit <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Will’ loga<note>DB: Read <hi rend="italic">longa</hi>.</note> spata filius Rob’ Curthose<note>DB:
                  Apparently written over an erasure.</note>
                </add>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>in comitatum. Rex Henricus dedit filiam suam imperatricem
            comiti Andeg’ <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Gaufrido.</add>
            <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> cepit fundari
            ecclesia sancte crucis de Edeneburc. Willelmus comes, <lb/>   
            
            <pb n="f.18r"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            Flandrensis
            letaliter wlneratus est, cui successit Theodorus. Rannulfus episcopus Dun’ obiit.
               <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Cui successit Gaufridus regis
               cancellarius.</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Fundata est <lb/> ecclesia de Kelchehou <handShift scribe="sc049"/>v non’ Maii<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> obiit Will’
            Giffard Wintoniensis episcopus ⁊ rex dedit episcopatum nepoti suo <lb/> Henrico, fratri
            comitis Teodbaldi ⁊ Steph’ ⁊ episcopatus Cestrensis datus est Rogero nepoti Gaufridi, de
            <lb/> Clintun, ⁊ ambo pariter consecrati sunt Cantuarie a Willelmo archiepiscopo.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi> Anagus comes Murauensis <del rend="cancelled">a Scottis</del> interfectus
            est, <handShift scribe="sc049"/>cum gente sua a Scottis. <add place="right">Obiit papa
               Honorius, cui successit Innocentius<note>DB: The second item (<hi rend="italic">Obiit papa Honorius…</hi>) was not written on the same occasion as the first
                     (<hi rend="italic">cum gente…</hi>). The Andersons (<hi rend="italic">The
                     Chronicle of Melrose</hi>, p. xxxvi) regarded the second item as unlikely to be
                  the same hand as the first. It is, however, comparable with the final item in 1134
                     (<hi rend="italic">Melcolmus capitur…</hi>), attributed to Scribal profile
                  49.</note>
                </add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> Henricus rex
            adsciuit ad episcopatum Herefordensem Rodbertum priorem de Lanto<lb/>nia uirum
            episcopatu dignum.<lb/>
            <hi rend="red">Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> tertio non’ Marcii facta
               est abbatia Sancte M’ de Reiualle die Sabbati.</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">et primus abbas Will’</add>
                <lb/>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <hi rend="red">A</hi>nno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> eclipsis solis facta est iiii<hi rend="superscript">o</hi> non’ Augusti,
            feria iiii<hi rend="superscript">ta</hi> ita ut dies in no<lb/>ctem uerteretur,
            aliquandiu. Gaufridus regis cancellarius, ecclesie Dunelm’ ⁊ Adulfus ecclesie Carl’
            <lb/> a Turstino archiepiscopo Ebor’ consecrati sunt episcopi. <handShift scribe="sc052"/>Nigellus Elyens’ episcopus consecratur <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <hi rend="red">A</hi>nno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> dedicatio ecclesie Sancti Iacobi in Rokesburch xv<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Mai, feria iii<hi rend="superscript">a</hi> pas<lb/>che. ⁊ combusta est
            ecclesia Sancti Pauli Lundon’. <handShift scribe="sc049"/>Melcolmus capitur ⁊ in arcta
            ponitur in turre Rokesburch custodia. <add place="right">Obiit Rob’ Curthos’ in <lb/>
               custodia</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">to</hi>
               Henricus<note>JT: The hole in the manuscript here has been patched up with a square
               of parchment on the verso, added before the text was written.</note> rex Anglie obiit
               iiii<hi rend="superscript">to</hi> non’ Decembris, ⁊ Stephanus comes <lb/> nepos eius
            suscepit regnum, et postea xi kal’ Ianuarii coronatus est, ⁊<note>DB: Possible erasure
               of a letter.</note> in die coro<lb/>nationis sue ad missam oblita est pax populo
            dari, <handShift scribe="sc049"/>nec habuit pacem fere toto tempore uite sue.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <hi rend="red">Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> facta est abbatia Sancte Marie de Malros, feria ii<hi rend="superscript">a</hi> pasche.</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">⁊ Ricardus primus abbas</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Obiit Will’ Cantuar’ archiepiscopus. Dedicatio ecclesie
            Glasc’. Norhimbria ⁊ Cumbria <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">reddite
                  sunt<note>DB: The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p.
                  xxxvi) identify this as probably the text hand (Scribal profile 8).</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc008"/>regi <lb/> Scottorum Dauid, sed statim pacificati sunt rex
            Dauid ⁊ rex Steph’ ⁊ Norhimbria reddita regi <lb/> Stephano, ⁊ Cumbria regi Dauid
            remansit. <handShift scribe="sc018"/>Translatio Sancti Guthlaci confessoris.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <hi rend="red">A</hi>nno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Ludouicus Grossus rex Franc’ obiit, cui successit filius eius Ludouicus.
            Tur<lb/>stinus archiepiscopus Eboracensis ueniens Rochesburc impetrauit a rege Dauid
            interim ne uastaret Norhim<lb/>briam; sed non multo post solute <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">sunt</add>
            <handShift scribe="sc008"/>inducio quia rex Steph’ nolebat dare Norhim<lb/>briam Henrico
            filio regis Dauid.<lb/>
            <hi rend="red">A</hi>nno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> rex Dauid
            miserabiliter uastauit Norhimbriam totam. Rex Stephanus in <lb/> capite Ieiunii cum
            magno exercitu ueniens Rokesburc, cum ignominia statim rediit. <lb/> Obiit Petrus Leo
            antipapa. Albericus legatus Hostiensis episcopus uenit Carleil ad regem Dauid. Fuit
            <lb/> bellum in Cuttenemor inter Scottos ⁊ Anglos ad standardum, xi kal’ Septemb’ feria
            ii. <lb/> Et episcopus Seleberie ⁊ episcopus Lincolnie, ⁊ cancellarius capti sunt a rege Stephano.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> consecratus <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">est</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Teobaldus abbas Beccensis ab Alberico legato in
            archi<lb/>episcopum Cantuariensem circa epiphaniam Domini. Pax facta est inter duos
            reges instan<lb/>tia regine, ⁊ Norhimbria data est Henrico filio regis Dauid. Henricus
               <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">comes</add>
            <handShift scribe="sc008"/>duxit Ade comm<add place="above">i</add>tissam<note>DB:
               Originally written <hi rend="italic">commetissam</hi>.</note>
            <lb/> filiam Willelmi comitis de Warenna, <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">sororem Willelmi iunioris</add>
            <handShift scribe="sc008"/>⁊ Rodberti, comitis de Leicestria ⁊ Waleranni, comitis de
            <lb/> Mellent, cuius mater fuit soror Radulfi comitis de Perona regis Francorum
            consanguinea. Henr’ <lb/> Wintoniensis episcopus frater regis Stephani factus est ab
            Innocentio papa legatus in Anglia. <lb/> Matildis imperatrix uenit in Angliam ut
            adquireret terram ad opus filii quem rex Dauid <lb/> ⁊ multi alii pro legitimo herede
            habebant.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi> rex Steph’ capitur Lincolnie in prelio die purificationis
            Sanct Marie <lb/> ⁊ custodie mancipatur ad festum sancte crucis in Septembri contracto
            numeroso excercitu militari <lb/>   
            
            <pb n="f.18v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            de Anglie ⁊ de transmarinis partibus,
            per sue regine instantiam omnino a uinculis liberatus <lb/> ⁊ regno restitutus ⁊ in
            concambium pro Rodberto comite Gloucestrie filio regis Henr’ qui ibi cap<lb/>tus est
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="7"/>. ⁊ rex Dauid Scottorum ⁊ imperatrix
            sine periculo euaserunt. ¶Facta est abbatia Sanct <lb/> Marie de Neubotle. Obiit
            Turstinus Ebor’ archiepiscopus in extremo redditus monasterio Sancti Iohannis
            Euan<lb/>geliste del Punfreit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> eclipsis solis facta est xiii kal’: Aprilis. <handShift scribe="sc053"/>
                <add place="above">¶Et natus est rex Melcolmus</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Albericus de Ver occisus Lund’ sedi<lb/>tione ciuium. ¶Obiit
            Gaufridus Dun’ episcopus. Will’ thesaurarius in archiepiscopum Eborac’ <handShift scribe="sc018"/>electus est <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> Will’
               <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">Cumin<note>DB: The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. xxxvii) identify this as
                  probably the text hand (Scribal profile 8).</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc008"/>cancellarius regis Dauid Scott’ per dationem imperatricis
            intrauit in castell[um]<note>DB: The folio has been trimmed, and the last syllable here
               has been lost as a result.</note>
            <lb/> Dun’ ⁊ vi Sancti Cuthberti possessiones per aliquod tempus obtinuit, ceca
            ambitione uolens <lb/> fieri episcopus. Quo ecclesiam grauiter opprimente, recesserunt
            de loco Rog’ prior ⁊ Rann’ archidiaconus <lb/> ⁊ ceteri dispersi, ecclesia cessauit a
            diuino officio. <handShift scribe="sc054"/>Eodem anno fundata est abbatia de
            Dun<lb/>draynan in Galwaya.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Will’ de
            Sancta Barbara decanus Ebor’ ecclesie electus est in episcopum Dun’ <lb/> Consecrati
            sunt ambo Willelmi ab Henr’ Winton’ episcopo, Romane ecclesie legato, Will’ <lb/>
            predictus thesaurarius in archiepiscopum Ebor’ Will’ decanus<note>JT: The hole in the
               manuscript here has been patched up with a square of parchment on the verso, added
               before the text was written.</note> in episcopum Dun’. Obiit papa Inno<lb/>centius,
            cui successit Celestinus. <handShift scribe="sc049"/>Ordo Premonstratensis uenit ad
               Neus. <handShift scribe="sc055"/>Natus est Willelmus: rex Scocie. <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa
            Celestinus, cui successit Lucius.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> obiit Will’ abbas Rieuall’,
            cui successit Mauricius. Obiit papa Lucius, cui <lb/> successit Eugenius. Nobilis
            ciuitas Edessa in Mesopotamia Syrie, que nunc <lb/> Roeisæ uocatur, in nocte natalis
            Domini proditione capitur dum populus diuino office[o]<note>DB: The folio has been
               trimmed, and the last syllable here has partly been lost as a result.</note>
            <lb/> uacabat archiepiscopo a Saracenis in ecclesia miserabiliter cum uniuerso fere
            Christianorum <lb/> populo detruncato. In hac ciuitate beatus Thomas apostolus olim ab
            India transla<lb/>tus requiescit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> ecclesia Sanct Marie de Malros dedicata est v<hi rend="superscript">o</hi> k’
            Augusti <lb/> in die Dominica. <del rend="erasure" unit="char" quantity="12"/>Will’ archiepiscopus grauibus
            capitulis in curia Romana a <lb/> diochesis sue personis accusatus est. Vnde quia
            episcopus Dun’ nolebat <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">eum</add>
            <handShift scribe="sc008"/>sacramen<lb/>t<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>
                <note>DB: Read <hi rend="italic">sacramento</hi>. The final syllable has been
               erased (abbreviation sign for –<hi rend="italic">us</hi> is dimly visible), but not
               replaced.</note> purgare precepit eum papa Eugenius cessare.<lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">III abbas Rieuall’ Alredus<note>JT:
                  This entry is technically not a ‘signpost’: no abbot of Rievaulx is mentioned in
                  the adjacent text-block. The addition of the name, Ailred, also adds information
                  (cf. <hi rend="italic">II abbas Rieuall’</hi> adjacent to 1145, which is a
                  signpost).</note>
                </add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> rex Francorum
            Ludouicus ⁊ multi nobiles ⁊ populus innu<lb/>merabilis Ierosolimam profecti sunt, ad
            debellandum Saracenos, ubi non solum nichil <lb/> profecerunt, uerum etiam plurimam
            iacturam populi sui capto a Turcis Will’ nobili <lb/> comite <handShift scribe="sc056"/>de Warenna diuersss<note>DB: Read <hi rend="italic">diuersis</hi>.</note> in
               locis<note>DB: Addition over an erasure. The Andersons (<hi rend="italic">The
                  Chronicle of Melrose</hi>, p. xxxvii) did not reckon that this addition includes
                  <hi rend="italic">in locis</hi>.</note>
            <handShift scribe="sc008"/>perpessi sunt. ¶Ordo Premonstratensis uenit ad <lb/> Alnewic.
            ¶Obiit Iohannes Glasc’ episcopus ⁊ Herebertus abbas de Kelhou successit ei,
            consecra<lb/>tus a papa Eugenio Antisiodoro die Sancti Bartholomei.<handShift scribe="sc033"/> \\ <handShift scribe="sc008"/>¶Henricus Murdac abbas <lb/> <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">\\et Ernaldus factus <lb/> abbas de Kalcou <lb/>
                  secundus</add>
                <handShift scribe="sc008"/>de Fontibus electus est in
            archiepiscopum Ebor’ ⁊ consecratus est a papa Eugenio Treueris do<lb/>minica ii aduentus
            Domini. Obiit Alexander episcopus Lincolnie. Eodem anno Eugenius papa <lb/> magnum
            concilium Remis tenuit, ad letare Ierusalem.<lb/>
                <lb/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="above">Ricardus primus abbas de Melrose discessit
               et</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Walteuus frater Henrici comitis Northimbrorum ⁊ Simonis
            comitis <lb/> Norhamtun’ factus est abbas de Malros. ¶Conuentus uenit ad Alnewic. Obiit
            <lb/> uenerabilis Rodbertus episcopus Hereford’ <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="below">cui successit Girardus</add>
                <handShift scribe="sc008"/>. ¶Ciuitas Olisiponis a Christianis capta est.<lb/> 
            <handShift scribe="sc049"/>
                <hi rend="right-aligned">Obiit Sanctus Malachias episcopus Hybernie apud Clareuallem ibique
            sepultus est.</hi>   
            
            <pb n="f.19r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc057"/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> obiit Ricardus
               <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">quondam</add>
            <handShift scribe="sc008"/>abbas de Malros apud Claram uallem in conuentu. ¶Henricus
            <lb/> filius imperatricis <del rend="erasure" unit="char" quantity="5"/> filie regis
            Henrici, <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">primi</add>
            <handShift scribe="sc008"/>⁊ filius comitis Andeg’ honorifice <handShift scribe="sc056"/>a rege Scottorum<note>DB: Written over an erasure.</note>
            <handShift scribe="sc008"/>
            <lb/> Dauid apud Carleil susceptus, arma militaria ab eo recepit. ¶Rex Francorum
            Ludouicus a <lb/> Ierosolimis reuersus est.<lb/>
            <hi rend="red">Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi> facta est abbatia de Holmcultre, in kal’ Ianuarii</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="above">⁊ Eueraardus primus abbas</add>
                <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">xii kal’ Iunii</add>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <hi rend="red">⁊ abbatia de Kinlos</hi>
                <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">primus Ascelinus</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <hi rend="red">in Muref.</hi> Ordo Premonstracensis uenit ad
            Drueburch ad festiuitatem Sancti Martini.<lb/>
            <lb/>
            <hi rend="red">A</hi>nno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> papa Eugenius
               iiii<hi rend="superscript">or</hi> pallia per legatum suum Iohannem Papirum
            transmisit in <lb/> Hiberniam quo nunquam antea pallium delatum fuerat. Obiit Gaufridus
            comes Andeg’ ⁊ Henr’ <lb/> filius eius successit ei. <handShift scribe="sc049"/>Ordo
            Premonstratensis uenit ad Rikemunt<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Matildis
            regina Anglorum. Obiit Henricus comes Norhimbrorum filius regis <lb/> Dauid Scottorum, ⁊
            Matildis filia eius. Obiit Baldwinus primus abbas de Alnewic cui successit <lb/>
            Patricius. Obiit Will’ Dun’ episcopus. ¶Conventus uenit ad Drieburc die Sancte Lucie,
               <handShift scribe="sc049"/>⁊ Rogerus factus est abbas, <handShift scribe="sc033"/>primus <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Dauid rex
            Scottorum, ix kal’ Iunii, ⁊ Malcolmus nepos eius xii<hi rend="superscript">am</hi>
            annorum <lb/> puer filii sui Henrici comitis filius, successit ei. Obiit papa Eugenius,
            ⁊ Anastasius successit ei. Obiit <lb/> Henr’ archiepiscopus Ebor’ et Bernardus abbas de
            Clara ualle. Pax Anglie reddita est paci<lb/>ficatis ad inuicem rege Stephano ⁊ Henrico
            duce Normannie quem ⁊ rex Stephanus <lb/> adoptauit in filium ⁊ heredem ⁊ successorem
            regni, mediantibus uenerabilibus Thedbal<lb/>do Cantuar’ archiepiscopo, ⁊ Henrico
            Wintoniensi episcopo constituit. Hugo thesaurarius <lb/> Ebor’ cognatus regis
            consecratus est ab Anastasio papa in episcopum Dun’ Rome, dominica an<lb/>te natale Domini.<lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right-vertical">Inclitus in Scocia <add place="above">regnauit</add> Malcolomus rex <lb/> Bis senis annis mensibus atque
               tribus <lb/> Non satis in regno iam tunc pax firma uigebat <lb/> Fertur aput
                  Gedewrhe<note>DB: Read <hi rend="italic">Gedewrthe</hi> (with the Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. xxvi, who suggest that the <hi rend="italic">h</hi> might be an error for a thorn).</note> rex sine labe mori
               <lb/> Quatuor hii reges iam tunc in pace sepulti <lb/> In tumba resident rex ubi
               Malcolomus</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> obiit
            Eustachius filius regis prius, ⁊ postea rex Stephanus ⁊ Henricus dux <lb/> Normannie
            filius Gaufridi cmitis<note>DB: Read <hi rend="italic">comitis</hi>.</note> Andeg’
            filius imperatricis successit ei, coronatus in <lb/> dominica ante natale Domini. ¶Will’
            dudum Ebor’ archiepiscopus quem suspenderat papa Eugenius <lb/> Romam in superiore anno
            profectus, gratiam ab Anastasio papa recuperauit, ⁊ in imminen<lb/>ti anno in suam
            honorifice receptus est sedem. Sed non multo post proditione ut di<lb/>ctum est suorum
            clericorum post perceptionem eucharistie infra ablutiones liquore <lb/> letali infectus,
            extinctus est, cui successit Rogerus Cantuariensis archidiaconus. <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> obiit papa Anastasius, cui successit Adrianus.
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="8"/>
                <note>DB: The erased word may have been
               <hi rend="italic">Angligena</hi>.</note>
                <lb/>
                <lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> conuentus sanctimonialium
            secundo uenit ad Eccles. <handShift scribe="sc049"/>Douenaldus filius <lb/>
               Malcol,<note>DB: Read <hi rend="italic">Malcolm</hi>.</note> apud Witerne captus
            est, ⁊ incarceratus in turre de Rokesb’ cum patre suo.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> rex Malc’
            Scott’ ueniens ad regem Anglie Henr’ apud <lb/> Cestram deuenit homo suus, eo modo quo
            auus suus fuerat homo ueteris regis Henr’ saluis omnibus <lb/> dignitatibus suis.
               <handShift scribe="sc049"/>Rex Henr’ primum exercitum duxit in Walliam, ⁊ cepit Rueland.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> iterum
            firmatum est castellum de Werc precipiente rege Anglie. <lb/> Rex Anglie H’ ⁊ Malcolmus
               <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">rex Scottorum</add>
            <handShift scribe="sc008"/>apud Carlel conuenerunt, sed non bene pacificati ab <lb/>
            inuicem dicesserunt, ideoque rex Scottorum non adhuc miles factus est.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> obiit Rodbertus episcopus
            Sancti Andree. Obiit pie memorie Waldeuus abbas ii<hi rend="superscript">us</hi>
            <lb/> de Malros iii<hi rend="superscript">o</hi> non’ Augusti, qui fuit awnculus regis
            M’ ⁊ Will’ eiusdem ecclesie monachus ei successit   
            
            <pb n="f.19v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc058"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            v<hi rend="superscript">to</hi> kal’ Decembris ⁊ in uigilia Sancti Andree apostoli que
            dominica die euenit, a Glasc’ episcopo Hereb’ <lb/> benedictus est in nostra ecclesia.
            Obiit Adrianus papa kal’ Sept’, cui successit Alexander canonice ele<lb/>ctus ⁊
            consecratus. Et Fredericus imperator erexit sibi ydolum Octauianum scilicet antipapem
            quem <lb/> in exsecrabili concilio ⁊ conuenticulo sanguinum apud Pap<add place="above">i</add>am cum sua gente statuit adorandum <lb/> ⁊ scisma factum est in ecclesia
            multo tempore perdurans. Rex H’ Anglie Tolosam cum excercitu adiit <lb/> ⁊ in eodem
            exercitu mortui sunt plurimi, ⁊ Will’ comes Bolonie, filius regis Stephani, ⁊ Hamo <lb/>
            filius comitis Glouc’, obierunt. Rediens ab hoc exercitu Malcolmus rex Scot’ factus
            <lb/> est miles Turonis a rege Anglorum Henrico. ¶Will’ episcopus Murauie ⁊ Nicholauus
            regis <lb/> Scot’ tunc temporis<note>DB: May have been written as <hi rend="italic">tp’ns</hi>.</note> camerarius, curiam Romanam ex parte regis Malcolmi uisitantes,
            ad p<handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">a</add>
                <handShift scribe="sc008"/>pam
            <lb/> Alexandrum Agnanie ultra Romam uenerunt, vbi ab eo suscepti satis honorifice.
            Will’ <lb/> rediit in sequenti anno legatus regni Scottorum factus. <handShift scribe="sc033"/>Obiit Robertus episcopus Sancti Andree <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi> Malcolmus rex Scot’ uenit de exercitu Tolose
            cunque uenisse<del rend="cancelled">n</del>t in ci<lb/> ciuitatem que dicitur Pert, Fereteatht comes, ⁊ v
            alii comites, irati contra regem quia perrex<lb/>it Tolosam, obsederunt ciuitatem ⁊
            regem capere uoluerunt, sed presump<add place="above">c</add>io illorum minime <lb/>
            preualuit. M’ rex tribus uicibus cum exercitu magno perrexit in Galweia, ⁊ tandem <lb/>
            subiugauit eos. Ernaldus abbas de Calheo electus est ad episcopatum Sancti Andree in
            Scotia <lb/> die scilicet Sancti Bricii episcopi que hoc anno dominica die euenit, ⁊ in
            sequenti die dominica scilicet Sancti Edmun<lb/>di, consecratus est apud Sanctum Andream
            in Scotia a Willelmo Murauensi episcopo sedis apostolice lega<lb/>to, astante rege
            Malcolmo, ⁊ episcopis, ⁊ abbatibus ⁊ comitibus regni. Et Iohannes eiusdem ecclesie <lb/>
            cantor ei successit vigilia Sanct Andree electus, ⁊ in die epiphanie a Glascuensi
            episcopo <lb/> Herberto benedictus. Et hoc anno M’ rex dedit sororem suam Margaretam
            Cona<lb/>no duci Britannie. <handShift scribe="sc049"/>Obiit Robertus prior S’ Andree,
            cui successit Walterus cantor eiusdem ecclesie. <lb/>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="left">Obiit Willelmus episcopus Murauensis.</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> obiit Thedbaldus
            Cant’ archiepiscopus ⁊ legatus Romane ecclesie cui successit u[e]<lb/>nerabilis Thomas
            cancellarius regis Anglie ⁊ archidiaconus Cant’ ecclesie, optimus sancte Dei <lb/>
            ecclesie defensor, licet de palatio ⁊ seculari habitu assumptus seculum tamen omnino
            despiciens. <lb/> ¶Ernaldus episcopus factus legatus<note>JT: The scribe has used
               symbols (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">legatus factus
                  est</hi>.</note> est regni Scot’ a papa Alex’ qui ⁊ in tempore legationis
            consecrauit <lb/> Greg’ Rosmarkinesem episcopum sed postea iubente papa Alexandro a
            legatione cessauit.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> obiit <handShift scribe="sc049"/>fundator<note>JT: The scribe has used symbols (//) to indicate an
               alternative word order: <hi rend="italic">obiit Hugo de Moreuill’, fundator ecclesie
                  de Drieburg</hi>.</note> ecclesie de Drieburg<note>DB: Written over an
               erasure.</note>
            <handShift scribe="sc008"/>Hugo de Moreuill’. Malcol<lb/>mus rex Scot’ dedit sororem
            suam aliam Ade comiti de Hoilande Rex Anglie <lb/> Henr’ suscepit honorifice papam
               Alex<handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">an</add>
                <handShift scribe="sc008"/>drum uersus Gallias uenientem. Obiit Ernaldus <lb/> episcopus Sancti Andree.
               <handShift scribe="sc049"/>Fundata est ecclesia Sancti Andree in Scocia. <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Henricus rex
            Anglie uenit in Angliam de transmarinis partibus. Et <lb/> Ricardus capellanus regis M’
            electus est ad episcopatum Sancti Andree. ⁊ rex Malcolmus <lb/> de magna infirmitate Deo
            miserante conualuit apud Danecastre. ⁊ firma pax est <lb/> inter Henricum regem Anglie ⁊
            inter Malcolmum regem Scotie. Generale concilium <lb/> apud Turonem<note>DB: The second
               syllable has been altered by over-writing, possibly changing an <hi rend="italic">n</hi> to an <hi rend="italic">o</hi>.</note> ciuitatem quod Alexander <hi rend="superscript">iii</hi> papa tenuit, in quo excommunicauit <lb/> Octouianum
            antipapam. <handShift scribe="sc049"/>⁊ ceteros scismaticos, imperatore tantum excepto.
            <handShift scribe="sc000"/>
                <del rend="erasure" unit="char" quantity="10"/>
                <note>DB: <hi rend="italic">Obiit
                  W</hi> is visible at the beginning of this erasure. It may have been a duplicate
               of the information in 1164. The erased text is likely the work of Scribal profile 8 but it isn't clear.</note>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="left">iiii idus Iulii*</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> facta est
            abbatia de Cupro quam Malcolmus rex fecit<handShift scribe="sc049"/>*<handShift scribe="sc008"/>. Obiit Will’ <lb/> frater Henrici
            regis. Obiit Octouianus antipapa, ⁊ Wido secundus Cremensis<note>JT: The scribe has used
               symbols (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">Wido Cremensis
                  secundus</hi>.</note> antipapa ab pre<lb/>dicto imperatore sci<add place="above">s</add>matico eleuatus est. Et Sumerledus regulus Eregeithel, iam <lb/>   
            
            <pb n="f.20r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            per annos xii<hi rend="superscript">am</hi> contra regem Scot’ M<hi rend="superscript">m</hi> dominum suum naturalem impie rebellans, cum copiosum de
            Yber<lb/>nia ⁊ diuersis locis exercitum contrahens apud Renfriu applicuisset tandem
            ultione diui<lb/>na cum filio suo ⁊ innumerabili populo a paucis conprouincialibus
            ibidem occisus est. <add place="above">Obiit</add>¶He<lb/>rebertus episcopus Glascuensis
               <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">obiit</add>
            <handShift scribe="sc008"/>cui successit Engelramus regis cancellarius consecratus a
            papa Alexandro, <lb/> apud Senonensem ciuitatem die apostolorum Simonis ⁊ Iude licet
            nuncii Ebor’ archiepiscopi plurimum <lb/> restiterint. Thomas Cantuariensis
            archiepiscopus uenerabilis ob intollerabiles sancte ecclesie <del rend="erasure" unit="char" quantity="3"/> a re<lb/>ge Anglie illatas iniurias recessit ab Anglia.
               <handShift scribe="sc049"/>Archiepiscopus Ebor’ uenit Norham ut legatione fungeretur
            per Scot’. <lb/> Sed nuntii regis Scot’ restiterunt ei, ⁊ contradixerunt eius legationi,
            ⁊ inde rediit confusus.<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Ricardus
            capellanus regis M’ consecratus est apud Sanctum Andream in Scotia <lb/> a<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">b</add>
            <handShift scribe="sc008"/>
                <del rend="erasure" unit="char" quantity="2"/> episcopis
            eiusdem terre, scilicet in dominica die ramis palmarum que tunc euenit<note>DB: The
               writing in this line (<hi rend="italic">episcopis … euenit</hi>) is noticably
               smaller and more compressed, and the ink slightly lighter. It seems that most of the
               line was kept blank, probably so that the names of the officiating bishops could be
               entered; if so, the plan was abandoned and the less specific reference to the bishops
               inserted instead.</note> v kal’ Aprilis. Et Hen<lb/>ricus rex Anglie <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">transfretauit<note>DB: Written probably over an
                  erasure.</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc008"/>⁊ postquam rediit cum exercitu magno perrexit in Guallias
            <lb/> ibique plures occidit, ⁊ iusticiam fecit de duobis filiis regis Ris, ⁊ de filiis
            ac filiabus nobilium <lb/> eius scilicet oculos puerorum eruit, ⁊ nares auresque
            puellarum abscidit. ¶Due comete apparuerunt <lb/> ante solis ortum, mense Augusti, una
            ad austrum, altera ad aquilonem. Cometa est stella que <lb/> non omni tempore sed maxime
            in obitu regis aut in excidio apparet regionis. Cum crinito dia<lb/>demate apparuerit,
            fulgens regale nuntiat letum <del rend="cancelled">sed</del> si autem ferens comas rutilansque <lb/>
            sparserit illas patrie monstrat excidium. Tempestas magna fuit in eodem mense in <lb/>
            prouincia Eboraci. Antiquus autem hostis a multis uisus est illam tempestatem in equi
            nigri <lb/> ⁊ maximi specie precedere, ⁊ semper ad mare fugiendo properare persequente
               illo<note>DB: Read <hi rend="italic">illi</hi> (as suggested by the Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. xiv).</note> fulgure ⁊
            toni<lb/>truo cum horrendis fragoribus ⁊ omnia deuastante grandine. Vestigia uero
            predicti equi iniqui <lb/> enormis magnitudinis sunt reperta maxime uero<note>DB: A dash
               and dot (/.) indicating an insertion appear here, but nothing is now visible in the
               margin or elsewhere. The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>,
               p. xxxix) suggested that the intention may have been to transfer <hi rend="italic">ubi</hi> from after <hi rend="italic">ad mare dedit</hi> later in the
               sentence.</note> de monte oppidi, Scardeburch saltum <lb/> ad mare dedit, ubi an
            singula uestigia tetre fosse in alt<del rend="cancelled">e</del>n<note>DB: Read <hi rend="italic">altitudinem</hi>. The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of
               Melrose</hi>, p. xxxix) suggested that <hi rend="italic">altitudinem</hi> was
               intended originally, but that the corrector misunderstood this and meant to change it
               to <hi rend="italic">altum</hi> (with the same meaning).</note> depresse patuerunt.
            Que <lb/> tempestas consumpsit unum mol<del rend="cancelled">a</del>ndinum<note>DB: Read <hi rend="italic">molendinum</hi>.</note> cum inhabitantibus super flumen Sabrine,
            excepto <lb/> uno monacho qui per ineffabilem Dei misericordiam saluatus est de
            incendio. Ad multorum uero <lb/> discrecionem ⁊ in dubitate spei consolationem maximeque
            ad summi tonantis laudem monachus <lb/> ⁊ eius servantur illesa. ¶Papa Alexander de
               Gall<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">i</add>
                <handShift scribe="sc008"/>is Romam reuersus est, ibique cum magna <lb/> gloria exceptus est, ⁊ uniuersa fere
            Italia ⁊ Tuscia, cum Mediolanensibus illum suscipiens <lb/> scismatici dominium
            spreuerunt. ¶Obiit pie memorie M’ rex Scot’ apud Gedew’, <lb/> v<hi rend="superscript">o</hi> idus Decemb’, quod euenit v feria, anno etatis sue xx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi>
                <del rend="erasure">i</del> regnique eius anno <lb/>
            xii<del rend="erasure">i</del>
                <hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">⁊ dimidio,<note>DB: <hi rend="italic">Dimidio</hi> has apparently been scored out and then reinstated. The tironian
                     <hi rend="italic">et</hi> has been crossed in the same ink as the reinstated
                     <hi rend="italic">dimidio</hi>, suggesting it is not Scribal profile
               8.</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc008"/> cuius corpus honorifice ab omnibus personis usque ad
            Dunfermelin de<lb/>latum sepelitur, cui successit Willelmus frater eius in uigilia
            natalis Domini, more regio ele<lb/>uatus in regnum. <handShift scribe="sc049"/>Ordo
            Premonstra’ uenit ad Blanchelande. Iohannes abbas Calkoensis uenit de <lb/> Roma mitratus<lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>
                <del rend="erasure">x<hi rend="superscript">o</hi>
                </del>l<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">x</add>
                <handShift scribe="sc008"/>vi rex Anglie Henricus
            transfretauit, quem ob negotia domini sui, rex Scot’ <lb/> Will’ secutus est, ⁊ in
            transmarinis partibus quibusdam militiarum probitatibus attemptatis, <lb/> statim
            rediit. Obiit comes Gospatricus, cui successit Waldeuus filius eius.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>
                <del rend="erasure">x</del>l<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">x</add>
                <handShift scribe="sc008"/>vii<hi rend="superscript">o</hi> obiit pie memorie
            Aldredus iii<hi rend="superscript">us</hi> abbas Rieuall’, cui successit Siluanus <lb/>
            abbas de Dundrainan. Obiit Robertus magister<note>JT: The scribe has used symbols (//)
               to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">magister
               Robertus</hi>.</note> de Melum, episcopus uenerabilis Herefordie, <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">cui successit Robertus de Fol’</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Obiit Patri<lb/>cius secundus abbas, de Alnewic, <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">cui successit Ricardus prior eiusdem</add>
            <handShift scribe="sc008"/>Obiit Mathild’ imperatrix, mater Henrici <hi rend="superscript">ii</hi> regis Anglorum. <lb/> ¶Fredericus imperator hostiliter ad
            iuuandas partes secundi antipape id est Widonis Cremensis Ro<lb/>mam ueniens eundem
            scismaticum scismaticus ⁊ ipse in ecclesiam Sancti Petri, ui ⁊ armata manu <lb/>
            intrusit. Redeunte uero cum exercitu statim pestis mortifera in populum eius grassata
            est, <lb/>   
            
            <pb n="f.20v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc038"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            ⁊ primates quosdam extinxit. Et ille Colonensis electus,
            totius scismatis capud in <lb/> Alpibus exstinctus est, ⁊ ut ossa a carnibus
            disiungerentur ⁊ Colonie deferentur totus in aquam <lb/> coctus est. Volebant enim
            primates sui electi licet non episcopi quantum ad ipsos honorabi<lb/>les, quantum ad nos
            satis inhonor<del rend="cancelled">e</del>as ⁊ fal<handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">s</add>
                <handShift scribe="sc008"/>i nominis saltim habere reliquias.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> obiit pie memorie
            Gilebertus abbas Cisternensis cui successit Alexander <lb/> x<hi rend="superscript">us</hi> abbas. Obiit Wido scismaticus ⁊ secundus antipapa, ⁊ quidam tertius
            antipapa, cuius nomen <lb/> ignoratur, qui ⁊ ignorans ignorabitur, eleuatus est. Obiit
            Rodbertus comes iustus Lecestrie <lb/> ⁊ qui iusticia summa uocatur.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> obiit Gregorius episcopus
            Dunkelde, <handShift scribe="sc049"/>
                <add place="above">cui successit Ricardus capellanus regis</add> <handShift scribe="sc008"/>¶Vilis ⁊ exescrabilis contra dominum pa<lb/>pam Alexand’ ⁊
            uenerabilem Thomam archiepiscopum in Galliis exulantem coniuratio per totam <lb/> fere
            Angliam iussione regis facta est. ¶Hunbaudus prior de Weneloc addux<lb/>it conuentum
            apud Passelet qui est iuxta Renfriu.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>
                <handShift scribe="sc056"/>c<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: This scribe was
               writing over some erasures.</note>
            <handShift scribe="sc008"/>rex Anglie Henricus de Norm<handShift scribe="sc056"/>annia
            Angliam rediit, in quo reditu <lb/>
            <handShift scribe="sc008"/>multi naufragi<handShift scribe="sc056"/>o perierunt.
            ¶Willelmus abbas iii de Maylros curam pastoralem x k’ Maii <lb/> humiliter dimisit, ⁊
            ipso die Iocelinus prior ei successit. Vill’ rex Scottorum apud <lb/> Windlesoure ad H’
            regem uenit. Dauid frater eius in octauis pentecostes miles a rege Anglie<note>DB: The
               tail of an erased <hi rend="italic">g</hi> is visible under the initial <hi rend="italic">a</hi> of <hi rend="italic">Anglie</hi>.</note> factus est.
               <lb/>
                <handShift scribe="sc008"/>¶Henricus rex Anglie fecit coronari filium Henricum
            puerum ⁊ in regem apud Lund’ xi <lb/> kal’ Iunii in die dominica consecrari a Rogero
               u<del rend="cancelled">r</del>surpatore Ebor’ archiepiscopo, qui in alienam <lb/> prouinciam ius ⁊
            officium alienum contra canones per regiam ⁊ propriam tirannidem <lb/> uiuente
            uenerabili Thoma archiepiscopo Cant’ ⁊ in Galliis exulante sibi usurpauit. In
            fe<lb/>stiuitate apostolorum Petri ⁊ Pau<add place="above">li</add>
                <note>DB: Apparently
                  <hi rend="italic">Pauu</hi> corrected to <hi rend="italic">Pauli</hi> by
               over-writing.</note> subito terremotus ingens ⁊ horridus in oriente ultra <lb/> mare
            Grecie urbes plurimas ⁊ castella cum suis habitatoribus subuersas obruit Tripo<lb/>lim,
            Gibellum, Laodiciam, Antiocham, ⁊ castella quam plurima. Sed ⁊ terra genti<lb/>lium
            eodem terremotu multo miserabilius cum eorum in numerositate periit. ¶Ricardus <lb/>
            cappellanus regis Willelmi consecratus est in episcopum Dulkelde in uigilia Sancti
            Laurentii a Ri<lb/>cardo episcopo Sancti Andree in cathedrali ecclesia Sancti Andree.
            ¶Obiit venerabilis <lb/> Godricus heremita de Finchalach prope Dun’. ¶Ricardus comes de
            Penbroc filius <lb/> Gileberti comitis Stranbohe, filius etiam Isabel matertere Malcolmi
            ⁊ Willelmi regum Scottorum <lb/> ⁊ bone spei Dauid comitis, cum multa militum ⁊ proborum
            hominum copia transfretans uenit <lb/> in Hiberniam ⁊ fretus auxilio cuiusdam reguli
            illius terre, cuius filiam sibi in matrimonio <lb/> copulauerat, qu<add place="above">a</add>sdam<note>DB: Originally written <hi rend="italic">quosdam</hi>.</note>
            ciuitates cum illius terre nobiliore scilicet Duuelin uiriliter oppugnans <lb/> per Dei
            prouidentiam tandem obtinuit. ¶Obiit Owein regulus Wallie. ¶Venerabilis <lb/> Thomas
            Cant’ archiepiscopus a papa Alexandro iam legatus factus circa festum Sancti Andree,
            <lb/> de exilio per regis licentiam rediit in Angliam. ¶Papa Alexander suspendit
            Ro<lb/>gerum Ebor’ archiepiscopum ab omni episcopali officio, ⁊ Hugon’ Dun’ ⁊ Gilbertum
            Lund’ episcopos <lb/> ⁊ ceteros omnes qui interfuerunt coronatione non canonice Henrici
            filii regis.<lb/>
            <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> O scelus nephandum, O nephas
            detestandum, O flagitium ex<lb/>ecrandum, O cunctis retro seculis inauditum piaculum
            beate memorie Thomas Cant’ <lb/> archiepiscopus, sedis apostolice legatus primas totius
            Anglie, qui iam per sex ⁊ eo amplius <lb/>   
            
            <pb n="f.21r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc061"/>
            <handShift scribe="sc008"/>
            annos pro iusticia decertans
            regis senioris Anglorum Henrici, uiolentiis in Galliis exulauerat, <lb/> innumerabiles
            etiam ibi pro Christi ecclesia perpessus iniurias, utpote infantibus infra annos <lb/>
            ad ubera pendentibus in cunis, illius secundum carnem propinquis ⁊ ceteris omnibus
            senibus cum iunio<lb/>ribus ab Anglia instante nequissimo regis edicito<note>DB: Read
                  <hi rend="italic">edicto</hi>.</note> eliminatis, pace tandem inter ipsum ⁊ <lb/>
            regem domini pape ⁊ curie Romane necnon Gallicane ecclesie ⁊ maxime pii regis Franciae
            <lb/> Ludovici instantia ad plenum ut putabatur reformata postquam ab eo in osculo pacis
            fu<lb/>erat susceptus, ⁊ in Anglia cum litteris suis liber abire permissus. A
            domesticis, ⁊ sceleratissi<lb/>mis baronibus ⁊ detestandis militibus regis, paucis
            diebus postquam in suam sedem fue<lb/>rat susceptus euolutis seuientis regis ira, ob
            creditam sibi a domino papa ut dictum le<lb/>gationem ⁊ ob episcoporum suorum
            suspensionem, longe magis dissimili ⁊ sceleratiore modo quam <lb/> Herodis in Iesum, uel
            secundi in Iohanem baptistam, ad mortem contra ius ⁊ fas dampnatus, <lb/> in principali
            totius Anglie sancte Trinitatis ecclesia, ante sanctum altare beati Benedicti,
            innumera<lb/>bilium, martyrum, confessorum, uirginum, utpote in tali ecclesia
            circumuallatus reliquiis, <lb/> quinta die locum suum optinens post natiuitatem
            Saluatoris, sicut beatus Thomas <lb/> apostolus v die, eandem natiuitatem precedit,
            sequenti scilicet die post natale innocentum <lb/> sanctis innocentibus in altera uita
            copulandus. Sui ipsius imitatus Iesum mortem interfecto<lb/>ribus remittens, amputata
            fere unius ex clericis suis qui crucem preferabat dextera. <lb/> Proh dolor ⁊ sicut
            uerus Christi martyr detruncatur, cuius sanguinis effusionis iniuriam <lb/> omnibus
            linguis inexplicabilem. In carnes impiorum inprimis qui opus abhominabile <lb/>
            perpetrauerunt, preceptum statuerunt, consilium subministrauerunt, assensum
            prebu<lb/>erunt, demum induces ⁊ sequel<del rend="cancelled">l</del>as omnes assistentes qui huius
            sceleris scelerum, notitiam <lb/> antea habuerunt, uindicet quam totius<note>JT: Duncan
               (‘Sources and uses in the Chronicle of Melrose’, p. 149, n.13) suggests the scribe
               here ‘misread <hi rend="italic">quantocius</hi> “as soon as possible”,
               “speedily”.’</note> Domini gladius ⁊ redditor altissimus.<lb/>
            <handShift scribe="sc049"/>Obiit Nicolaus cancellarius regis Scotorum. <handShift scribe="sc059"/>Obiit Conanus dux Britannie ⁊ comes de Richemunt. Obiit Ferchet <lb/>
            comes de Strathern. <handShift scribe="sc060"/>Mare uisum est a multis ardere in Anglia.
            <del rend="erasure">Obiit</del> Radulfus monachus <lb/> de Meylros apud Cuprum in patrem
            eligitur, ⁊ a Ricardo episcopo Sancti Andree in purifi<lb/>catione beate Marie apud
            Coldingham in abbatem benedicitur. Sepulcrum pii patris nostri <lb/> dompni Walleui
            abbatis secundi de Melros a bone memorie Inger’ Glasguensi episcopo ⁊ iiii<hi rend="superscript">or</hi> abbatibus ad hoc <lb/> uocatis reseratum est, ⁊ corpus
            eius integrum inuentum, ⁊ uestimenta intacta anno <lb/> xii<hi rend="superscript">o</hi>
            obitus sui, xi kal’ Iunii. Et post sacra missarum sollempnia, idem antistes ⁊ abbates
            <lb/> quos prenumerauimus cum ipsius monasterii uniuerso conuentu, super ipsam
            sanctissimi corporis glebam <lb/> posuerunt lapidem nouum, id est marmor politum. Et
            facta est leticia magna, conclaman<lb/>tibus qui aderant ⁊ dicentibus, vere hic homo Dei
            est. Pie memorie dompnus Poncius <lb/> abbas Clareuall’ in episcopum Clari Montis
            eligitur, ⁊ ibidem pastor preficitur, translatus ⁊ as<lb/>sumptus de ualle in montem de
            Clara Ualle in Clarum Montem de claritate in claritatem <lb/> tanquam a Domini spiritu.
            Simon de Tonei monachus de Melros olim abbas de Kogeshala in episcopum <lb/> Mureuie
            electus est, ⁊ adductus. Henricus rex Anglie cum manu ualida ⁊ robore magno <lb/>
            uisitandi gratia in Hyberniam uento ⁊ uelo transpositus, ⁊ transportatus est. Aedwardus
            <lb/> episcopus de Aberden obiit. <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>  
            
            <pb n="f.21v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc060"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxii<hi rend="superscript">o</hi> ventus ualidissimus fuit
            in die sanctorum Innocentium. Ecclesia Cantuar’ per duos cardi<lb/>nales in Franciam
            missos reconciliata est ⁊ paci reddita. Simon electus <del rend="cancelled">est</del>
                <note>DB: Read <hi rend="italic">episcopus</hi>. Originally written <hi rend="italic">est</hi>; an
               attempt has then been made to correct it to <hi rend="italic">episcopus</hi>, before
               being underpointed for deletion.</note> de Mureuia consecrationis <lb/> munus apud
            Sanctum Andream in Scotia x kal’ Februarii suscepit. Matheus archidiaconus Sancti Andree
            ad <lb/> episcopatum de Aberden est electus, ⁊ postea iiii<hi rend="superscript">to</hi>
            no’ April’, scilicet in Passione Domine consecratus. Henricus <lb/> rex Anglie de
            Hybernia post pascha rediit.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxiii<hi rend="superscript">o</hi> Papa Alexander tertius,
            in capite ieiunii apud Anagniam beatum Thomam <lb/> Cantuarien’ archiepiscopum
            canonizauit, ⁊ eius memoriam in cathalogo sanctorum scribi instituit, ⁊ diem passionis
            <lb/> ipsius festiuum ⁊ celebrem auctoritate apostolica haberi firmiter precepit. Ipse
            autem in martyris memoriam primam <lb/> missam astante clero ⁊ populo innumero, more suo
            deuotissime cantauit, ⁊ in collecta, ⁊ in secreto, ⁊ <lb/> postcommunione de eo sicut de
            martyre ⁊ pontifice mentionem sollempniter fecit. Et qui uidit ⁊ audiuit
            testimoni<lb/>um perhibuit. Facta est contentio ⁊ fere inexorabile bellum, inter uentrem
            ⁊ uiscera, inter patrem ⁊ <lb/> prolem, inter Henricum seniorem ⁊ Henricum<note>JT: The
               scribe has used superscript letters and symbols (//) to indicate an alternative word
               order: <hi rend="italic">filium eius iuniorem regem Anglie</hi>.</note> iuniorem<hi rend="superscript">c</hi> regem<hi rend="superscript">d</hi> filium<hi rend="superscript">a</hi> eius<hi rend="superscript">b</hi> Anglie<hi rend="superscript">e</hi>, ita ut puer ipse miles tamen <lb/> iam tunc ⁊ rex, obortis
            quibusdam molestiis, ⁊ grauaminibus a patre illatis, clanculo noctu ad regem <lb/>
            Francorum patrem suum dictum in lege se citissime transtulit, ⁊ hoc ex consilio matris
            sue ut dicebant, <lb/> nos nescimus, uiderit ips<add place="above">a</add>
                <note>DB:
               Originally written <hi rend="italic">ipse</hi>.</note> ⁊ iudicet ipse. Cogitabat
            enim pater ut rumor uulgi erat, filium capere <lb/> ⁊ in custodiam firmam ⁊ securam
            ponere. Secuti sunt eum tam de Anglia quam Normannia uiri <lb/> potentes ⁊ nobiles ad
            bella promptissimi, quorum fretus consilio ⁊ auxilio surgit filius immo filii <lb/> in
            patrem, ⁊ guerrarum tumultu ⁊ turbine non solum cismarine sed transmarine prouincie
            commote in ar<lb/>ma ruunt, ⁊ dexteras iungunt ad dimicandum. ¶Rex etiam Scottorum
            Willelmus uetera dampna nouo con<lb/>flictu resarcire sperans, bella immania per
            consilia iniqua contra cognatum ⁊ dominum suum Henricum <lb/> regem Anglie instaurat, ⁊
            cum ingenti exercitu castra metatus est ante castrum quod Werc nominatur, <lb/> ⁊ moram
            aliquantulum ibidem fecit, sed nichil plus profecit. Profectus autem inde rex magnam
            partem Nor<lb/>thumbrie Scotti crudeliter igne combusserunt, ⁊ plebem eius ferociter
            gladio transuerberauerunt. <lb/> Inde ad Carlegium iter recuruant, ⁊ ciu<add place="above">i</add>tatem totis uiribus oppugnant, sed exercitus Anglie
            simu<lb/>lato a quibusdem ⁊ significato aduentu fuge se uelociter dederunt. ¶Miracula
            magna ⁊ inau<lb/>dita per beatum martyrem Thomam archipresulem facta sunt in
               Anglia<del rend="cancelled">m</del>. Tonitruum horribile mugiit, <lb/> xvii kal’ Septembris. Tussis
            quedam mala ⁊ inaudita omnes fere longe lateque occupauit, in qua <lb/> uel ex qua peste
            multi mortui sunt. Robertus comes Legrecestrie una cum coniuge sua in <lb/> finibus
            Sancti Aedmundi captus est ⁊ in custodia artissima positus. Sed ⁊ Flandrensium populus
            infinitus <lb/> a finibus suis egressus, ut fines Anglie occuparent in eisdem finibus
            quibus ⁊ comes cursum fixerunt, <lb/> ⁊ uitam finierunt. Benedictus Deus qui perdidit
            impios, ne perderent pios. <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.22r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc060"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxiiii<hi rend="superscript">o</hi> obiit bone memorie Inger’ episcopus Glasgon’ in die purificationis beate
            Marie. Kal’ Marcii, <lb/> obiit Ascelinus primus abbas de Kinlos in Mureuia. Cui in loco
            ministerii huius Reinerius successit monachus <lb/> de Meylros. Obiit Osbertus primus
            abbas de Ieddewrtha. Cui successit Ricardus eiusdem cellerarius. Iocelinus <lb/> abbas
            monasterii de Melros numero iiii<hi rend="superscript">tus</hi> a clero a populo
            exigente, ⁊ rege ipso assenciente, ad ecclesiam <lb/> Glasguensem presul eligitur, x
            kal’ Iunii, apud Pert in Scotia, uir mitis ⁊ morigeratus, uir mansuetus ⁊
            mo<lb/>deratus. Willmus rex Scotie rursus exercitum Alnewic direxit, immo ipse duxit,
            multos fugauit, multos <lb/> prostrauit. Henricus rex Anglie senior inter hec tonitrua
            Angliam uenit, corde compunctus, animo contritus, <lb/> laneis indutus, ⁊ pedibus nudis
            incedens cum numerosa presulum ⁊ procerum multitudine sepulcrum beati Thome <lb/>
            Cantuarie in ipso regni ingressu quo cicius potuit inuisit, peccatorum suorum penitens ⁊
            pacem deposcens.<lb/>
            <del rend="erasure">ad Richemund</del>
                <note>JT: This scribe occasionally indented the text, as here. It seems
               that, when the scribe went to write <hi rend="italic">ad Richemund</hi>, he forgot
               to skip a line and therefore had to erase the first attempt.</note>
                <gap reason="indent" unit="char" quantity="6"/>Mane enim facto Willelmus rex
            Scottorum apud Alnewic capitur, ⁊ <lb/> ad Richemund cum merore ducitur, ⁊ in custodiam
            ad tempus ibi reuerenter reseruatur. Postquam autem <lb/> regi Anglie res innotuit,
            ipsius imperio in Normanniam transponitur, ⁊ in turri de Faleisio thesaurus
            desidera<lb/>bilis seruandus reponitur. Dauid comes frater eius iunior cum hec
            cognouisset Legrecestriam de qua pug<lb/>nabat uelociter reliquat ⁊ sese cum suis ut
            potuit in Scociam transtulit. ¶Beatus Bernardus primus <lb/> abbas Clarauallis a domino
            papa Alexandro tercio in urbe Roma sollempniter auctori<add place="above">z</add>atur,<note>DB: Originally written <hi rend="italic">auctoritatur</hi>.</note> ⁊ in catha<lb/>logo memoriam eius scribi auctoritate
            apostolica constituitur.<lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxv<hi rend="superscript">o</hi> Willelmus rex Scottie cum
            suis de custodia rediit ad sua. Iocelinus ecclesie Glasguensis<note>DB: Corrected, with
                  <hi rend="italic">sis</hi> also in margin.</note>
            <lb/> electus, ex mandato domini pape Alexandri <hi rend="superscript">iii</hi> in
            episcopum consecratus est a domino Eskilo Lundensi archiepiscopo <lb/> sedis apostolice
            legato ⁊ totius Dacie primate in Clar<add place="above">a</add>ualle.<note>DB:
               Originally written <hi rend="italic">Clareualle</hi>.</note>
                <lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="12"/>Laurencius monachus noster quondam abbas in Orcadia ii idus
            Maii electus est, ⁊ in crasti<lb/>na die ascensionis Domini a Iocelino episcopo Glasg’
            in ecclesia nostra honorifice in abbatem benedictus.<lb/> Ecclesia Clareuallis
            dedicatur. Reliquie Sancti Bern’ Clareuallis abbatis primi honorifice translate, ⁊ in
            ecclesia <lb/> locate sunt ea reuerentia que sanctum decuit. Comites ⁊ barones ⁊ omnes
            maiores ⁊ potentiores per regnum <lb/> Scotie coram rege suo Willelmo ligantiam
            fecerunt, ⁊ obsides dederunt, ⁊ episcopi eiusdem regni in uerbo ueritatis
            fide<lb/>litatem iurauerunt Henrico regi Anglie, ciuitate Eboraco.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxvi<hi rend="superscript">o</hi> Wiuianus tituli Sancti Stephani in Celie
            Monte presbiter cardinalis apostolici sedis legatus Scociam <lb/> intrauit, conculcans ⁊
            comminuens obuia queque expeditus capere, nec impeditus rapere<hi rend="superscript">o</hi>. Ricardus comes <lb/> cognomine Strangboge in Hybernia obiit. Facta est
            contentio inter Walterum abbatem Tironensem, ⁊ <lb/> Iohannem Kalcoensem de subiectione,
            quis eorum uideretur esse maior. <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.22v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc060"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxvii<hi rend="superscript">o</hi> Fredericus Romanorum imperator ad Christianam deuotionem ⁊ sancti matris
            ecclesie u<lb/>nitatem rediit, ⁊ Venetiam ueniens domino pape Alexandro <hi rend="superscript">iii</hi> in ecclesia Sancti Marci reuerentiam quam <lb/> debuit ⁊
            spopondit, ⁊ impendit, ⁊ in signum fidei ⁊ federis firmi susceperunt se inuicem in
            osculo <lb/> pacis. Viuianus cardinalis Hybernia rediens apud Castrum Puellarum prelatos
            regni Scotie conuocauit, <lb/> ⁊ in concilio sedit. Rogerus abbas <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> primus de Dri<add place="above">e</add>burc curam ouium
            resignauit, ⁊ Girardus <lb/> prior ei ad ministerium successit. Walterus filius Alani
            dapifer regis Scott’ familiaris noster diem obiit, cuius beata anima uiuat in gloria.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxviii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Ricardus
            episcopus de Dunkelde, ⁊ Ricardus episcopus Sancti Andree.<lb/> <hi rend="right-aligned">
            Magister Iohannes cognomine Scottus ad episcopatum Sancti Andree electus est.</hi>
                <lb/> Sed
            rege Willelmo totis uiribus electioni eius renitente, Hugonem capellanum suum regia
            fretus <lb/> potestate, in ecclesia Sancti Andree ut uoluit episcopum consecrari fecit.
            Hinc inde grauis contentio <lb/> ⁊ periculosa diuio<note>DB: There is a caret symbol
               before <hi rend="italic">o</hi> but no corresponding correction noted. Presumably it
               should be corrected to <hi rend="italic">diuisio</hi>.</note> emersit. Sol in
            meridie pallore indutus ⁊ pene totus obscuratus est idus Septembris. <lb/> Submersio
            Hollandie. Obiit Ada comitissa mater Malcolmi ⁊ Willelmi regum Scott’ ⁊ comitis Dauid.
            <lb/> Obiit pie memorie Laurentius abbas v<hi rend="superscript">tus</hi> de Melros, uir
            mire humilitatis ⁊ mansuetudinis, ⁊ in diuinis <lb/> litteris plurimum eruditus. Obiit
            Gaufridus abbas de Dunfermelin, ⁊ Walterus de Bidun cancellarius <lb/> regis Scott’
            ecclesie de Dunkelde electus.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>
                <del rend="erasure">v</del>ix<hi rend="superscript">o</hi> Aernaldus abbas
               vi<hi rend="superscript">tus</hi> de Melros a domino Iocelino episcopo Glasg’ in
            ecclesia nostra bene<lb/>dictus est, die epiphanie Domini. Concilium magnum a domino
            papa Alexandro <hi rend="superscript">iii</hi> Rome celebratum est <lb/> ad letare
            Ierusalem in ecclesia que dicitur Constantiniana v idus Marcii, anno pontificatus <lb/>
            sui xx<hi rend="superscript">o</hi>. Henricus abbas Clareuallis in eodem concilio
            electus est episcopus Albanensis ecclesie, ⁊ a <lb/> domino papa Alexandro <hi rend="superscript">iii</hi> dominica qua vocem iocunditatis canitur post pascha
            consecratus est in <lb/> ecclesia Sancte Marie que Narcisse appellatur. Obiit Reinaldus
               abb<add place="above">i</add>s<note>DB: Originally written <hi rend="italic">abbas</hi>.</note> Sancti Thome martyris in Scotia, ⁊ <lb/> Adam persona de
            Dunbar. Obiit etiam Amfridus abbas secundus de Neubothle xiiii kal’ <lb/> Septembris<handShift scribe="sc033"/>.'.<handShift scribe="sc060"/>. Obiit Alina
            comitissa de Dunbar xiii kal’ Septembris. Tonitruum magnum ⁊ fulgur <lb/> 
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">.'.et Hugo prior su[cce]<note>JT: Corrected from perhaps <hi rend="italic">susee-</hi>.</note>
                    <lb/>[sit]</add>            
            <handShift scribe="sc060"/>factum est in die Sancti Bartholomei apostoli per totam Helielendeschiram. Willelmus rex Scotie <lb/>
            ⁊ Dauid frater suus cum comitibus ⁊ baronibus terre cum exercitu magno ⁊ ualido
            perrexerunt in <lb/> Ros ibique duo firmauerunt castella, nomen uni Dunscath ⁊ nomen
            alteri Eꝥerdouer.
            
            <pb n="f.23r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc030"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <lb/> 
            <handShift scribe="sc060"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi> obiit Iohannes abbas de
            Kalco, Osbert prior Sancti Mac<add place="above">h</add>uti successit. Controuers<add place="above">i</add>a magna que uer<lb/>tebatur inter domum de Melros, ⁊ Ricardum de
            Moreu’ super foresta ⁊ pastura inter Galge ⁊ Ledre decisa est <lb/> in presentia
            Willelmi regis Scott’ ⁊ comitis Dauid fratris sui, ⁊ coram aliis tam ecclesiasticis quam
            secularibus <lb/> personis innumeris apud Hadintun, dominica media quadragesime ⁊ Dei
            adiutorio respondebat monachis <lb/> iusticia sua in hac parte, ita uidelicet quod
            cartarum suarum merito, ⁊ priuilegiorum Romane ecclesie <lb/> auctoritate ipsis
            adiudicata est possessio. ¶Venerabilis ⁊ spectabilis scientia ⁊ sanctitate <lb/> uir,
            Balduinus abbas de Forda in episcopum eligitur Wirecestrie, ⁊ respexit Dominus ad
            humilitatem <lb/> ipsius, quem licet uite meritum multis pretulerit humilitas tamen
            sola in conspectu Domini illum <lb/> exaltauit. Nec enim ad mundum respexit sed
            despexit, nec captauit quos calcauit honores. <lb/> ¶Alexis sancte Romane ecclesie
            subdiaconus ⁊ apostolice sedis nuncius, ut de facto ecclesie Sancti <lb/> Andree uerum
            cognosceret regnum Scotie cum Iohanne electo, rege Willelmo uix permittente intrauit,
            <lb/> plurimosque turbauit, ⁊ cor regis ad iram prouocauit. ¶Iohannes Sancti Andree
            electus, a domino papa <lb/> A’ mittitur in curia confirmatus, sed pro dignitate
            ecclesie Sancti Andree ⁊ regis honore, in sede e<lb/>piscopali a quibus uellet episcopis
            consecrandus, quem Alexis predictus post multa consilia pluraque <lb/> grauamina, etiam
            excommunicatis quibusdam regis clericis, insuper episcopatu Sancti Andree
            inter<lb/>dicto, tandem conuocatis episcopis, abbatibus religisiosisque uiris, apud
            Castellum Puellarum in ecclesia <lb/> Sancte Crucis octauas pentecosten scilicet vi idus
            Iunii a Matheo episcopo de Aberden ex mandato domini <lb/> pape A’ ad prenominatam sedem
            in antistitem, Iohannem magnifice consecrari fecit. Iohannes autem <lb/> consecratus ⁊
            absque episcopatu se intelligens extimplo pre timore regis ⁊ indignatione <lb/>
            regalium, prouintiam merens reliquit, ⁊ ad tutiora se contulit;
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>xxxi<hi rend="superscript">o</hi> obiit pie
            memorie Willelmus de Tulosa abbas Cisterciensis, cui successit <lb/> Petrus abbas de
            Pontiniaco. Ludowicus rex Francie uir pius ⁊ religiosus seculum nequam <lb/> despexit,
            regnumque suum quod ipse per xliiii<hi rend="superscript">or</hi> annos strenue
            gubernauit, Philippo filio <lb/> suo honorifice tradidit. Ille autem postea Deo
            inspirante ad ordinem Cisterciensem apud ab<lb/>baciam que Port dicitur quam ipse
            fundauit humiliter conuolauit, ⁊ eodem anno de corpore <lb/> mortis feliciter migrauit.
            Willelmus rex Scottorum ⁊ Dauid frater comes eius ad Henricum regem seniorem, <lb/> pro
            suis negotiis transmarinis partibus se contulerunt; Fulgura ⁊ tonitrua magna ⁊
            tempesta<lb/>tes ⁊ inundationes aquarum in Anglia per loca diuersa: ¶Miracula multa ⁊
            magna apud <lb/> Sanctum Aedmundum per beatum puerum Robertum, quem quidam Iudeus
            occulte crudeliter neci tradidit. <lb/> Similiter apud Huntodinam de alio puero Herberto
            nomine noua contigerunt, quem proprius <lb/> pater ad stipitem impie ligauit, ⁊ in aquam
            que iuxta ipsam uillam decurrit misera<lb/>biliter extinxit. ¶Cometa mense Iulio
            apparuit. Io<add place="above">s</add>celinus episcopus sedem episcopalem <lb/>
            dilatauit, ⁊ Sancti Kentegerni ecclesiam gloriose magnificauit; iii kal’ Septembris
            obit <lb/> pie memorie Alexander iii papa, pontificatus sui anno xx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi>. Cui successit Lucius iii
            <lb/> qui ⁊ Hubaldus Hostiensis episcopus. Obiit Roberus<note>JT: Read <hi rend="italic">Robertus</hi>. The archbishop who died in 1181 was in fact Roger de
               Pont l’Évêque.</note> Eboracensis archiepiscopus x k’ Deceb’ anno episcopatus sui
               xx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi>;   
            
            <pb n="f.23v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <note type="scribe" target="sc063"/>
            <handShift scribe="sc060"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxxii<hi rend="superscript">o</hi> Iocelinus Glasguensis episcopus, ⁊ E’ Maylrosensis abbas, ⁊
            Osbertus ab<lb/>bas Calcoensis, cum aliis honestis uiris, Romam pro regis regnique
            negociis ierunt, causasque <lb/> suas Deo opitulante caute ⁊ prudenter peregerunt, sani
            ⁊ alacres inde ad sua redierunt. <lb/> Per ipsos etiam Lucius iii papa, auream rosam
            Regi Willelmo Scottorum cum paterna benedictione <lb/> transmisit. ¶Henricus rex
               senior<note>JT: The scribe has used symbols (//) to indicate an alternative word
               order: <hi rend="italic">senior rex</hi>.</note> Anglie transfretauit, &amp; Deo
            suffragante, pacem <lb/> fecit inter regem Philippum Francie, ⁊ comitem Filippum
            Flandrensem. ¶Obiit Waldeuus <lb/> comes de Dunbar, cui successit Patricius filius eius.
            ¶Imperator Fredericus nepotem suum <lb/> ducem Saxonie Henricum generum H’ regis Anglie
            ob suam iniuriam in exilium ire compulit. <lb/> Ipse uero necessitate compulsus, cum
            suis ad regem H’ in Normanniam tristis ⁊ merens ue<lb/>nit, quem rex honorifice
            suscepit ⁊ locum ei ad peregrinandum designauit. ¶Multi pis<lb/>catores cum nauibus
            suis mense Septembri in mari inter Hertelpol, ⁊ Ꝩitebi nocte mi<lb/>serabiliter perierunt.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">[d]eficit hic multum</add>
            <handShift scribe="sc060"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>clxxxiii<hi rend="superscript">o</hi> Will’ rex Scottorum filiam suam Ysabel, quam genuit ex
            filia <lb/> Roberti Auenel Roberto de Brus honorifice dedit. ¶Dissensio praua atque
            peruersa <lb/> orta est inter fratres uterinos filios H’ regis Anglie, per quam multa
            mala emerserunt, ⁊ plu<lb/>res presentem uitam amiserunt. ¶H’ iunior rex Anglie obiit
            anno xiiii<hi rend="superscript">o</hi> coronationis <lb/> sue apud opidum quod dicitur
            Martel iii<hi rend="superscript">o</hi> idus Iunii.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Ricardus
            archiepiscopus Cantuarie. ¶Henricus rex Anglie <lb/> propter ecclesie pacem ⁊ pauperum
            Philippo regi Francie licet inuitus suum fecit hominium, ⁊ post pente<lb/>costen
            prospere uenit in Angliam. ¶Petrus abbas Cisterciensis est electus ad episcopatum de
            Araz: <lb/> cui successit abbas de Fotenei. W’ rex Scottorum dedit filiam suam Ada
            Patricio comiti. Obiit <lb/> Simon episcopus Mureuie nostre congregationis <gap reason="space" unit="char" quantity="2"/> x kal’ Octobris. ¶Controuersia que fuit inter <lb/>
            ecclesiam de Melros ⁊ homines de Wedhale super pasturam foreste regis Deo opitulante
            coram rege <lb/> Willelmo ⁊ Dauid comite fratre suo, ⁊ coram episcopis, comitibus,
            baronibus, ⁊ multis aliis probis hominibus, in die <lb/> Sancti Luce euuangeliste super
            Crosseleige, per Ricardum de Moreuile constabularium regis, ⁊ per alios xii <lb/>
            fideles homines, qui eo die presente rege super reliquias ecclesie nostre cum timore ⁊
            tremore iurauerunt ⁊ <lb/> ueraciter affirmauerunt, quod foresta regis tendit usque ad
            uiam que uadit ad occidentem partem ecclesie <lb/> beate Marie de Wedhale, ⁊ est pastura
            ecclesie de Melros, usque ad terminos de Wedhale, ⁊ <lb/> usque ad riuulum qui uocatur
            Fasseburne, ex donatione trium regum <del rend="erasure" unit="char" quantity="2"/>
                <note>DB: <hi rend="italic">Scilicet</hi> can be discerned dimly as the erased word.</note>
            scilicet Dauid, Malcolmi, Willelmi, <lb/> &amp; per iiii siue v Romanorum pontificum
            priuilegia firmiter confirmata, ⁊ irrefragabiliter <lb/> solidata. ¶<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>
                <note>DB: First attempt at a majuscule initial erased.</note>
            Venerabilis Balduuinus episcopus Wirecestrie electus est ad archiepiscopatum <lb/>
            Cantuarie;   
            
            <pb n="f.24r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc060"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> obiit pie memorie Andreas
            episcopus de Catenesse iii kal’ Ianuarii apud <lb/> Dunfermelin. ¶Obiit pie memorie
            Will’ quondam abbas de Melros, apud Rieuallem. ¶Obiit <lb/> Robertus Auenel nouicius
            familiaris noster viii idus Marcii. Iste dedit Deo ⁊ Sancte Marie ⁊ mona<lb/>chis de
            Melros terram suam de Heskedale sicut carta ipsius testatur, cuius beata anima semper
            ui<lb/>uat in gloria. ¶Eraclius patriarcha Ierosolimitanus, ⁊ prior hospitalis de
            Ierusalem cum labore ⁊ <lb/> merore ad H’ regem in Angliam uenerunt, auxilium ⁊
            consilium humiliter ab eo petentes, quos <lb/> ipse non tam gloriose ⁊ deuote suscepit
            ut decuit ⁊ debuit. ¶H’ rex Anglie comitatum de <lb/> Huntedonie reddidit Willelmo regi
            Scottorum honorifice ⁊ plenarie sicut ipse habuit <lb/> ante guerram, apud Windelesofre.
            ¶Terremotus factus est magnus mense Aprili per <lb/> <add place="left">*y</add> Angliam. ¶Eclipsis*<note>DB: The <hi rend="italic">y</hi> in the margin implies <hi rend="italic">Eclypsis</hi>.</note>
            solis facta est kal’ Maii feria iiii post nonam, ⁊ stelle apparuerunt. ¶<lb/>Bellum fuit
            in Galwela, inter Rolandum, ⁊ Gillipatricium, iiii<hi rend="superscript">o</hi> no’
            Iulii, feria quinta in quo plu<lb/>res occubuerunt ex parte Gil<add place="above">l</add>epatrici. Ipse uero interiit cum multis aliis. ¶Iterum Rolandus <lb/> bellum
            habuit contra Gillecolmum, in quo frater Rolandi occubuit, ⁊ Gillecolmus periit. ¶Obiit
            <lb/> Lucius papa iii<hi rend="superscript">us</hi> cui successit Vrbanus tercius.
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> in
            <del rend="erasure">Y</del>Hybernie apud ciuitatem que uocatur Dune, inuencio sanctorum corporum
            <lb/> scilicet Sancti Patricii episcopi, ⁊ Sancti Columbani abbatis, ⁊ Sancte Brigide
            uirginis. Apud Parisium, obiit Gau<lb/>fridus comes Brittannie filius H’ regis Anglie.
            Obiit <gap reason="space" unit="char" quantity="8"/>
                <note>DB: A gap has been left for the name of the
               abbot of Cîteaux (the name should be Bernard).</note> abbas Cisterciensis. Cui
            suc<lb/>cessit, Will’ abbas de Pratea. H’ rex Anglie cum exercitu magno uenit ad *Carleolam<note>DB: The <hi rend="italic">K</hi> in the margin implies <hi rend="italic">Karleolam</hi>.</note> contra <add place="right">*K</add>
                <lb/> Rolandum mense Augusto, Rolandus autem sub
            conductu W’ regis Scottorum uenit ad eum <lb/> &amp; fecit ei humagium. ¶Rex Scottorum,
            Will’ desponsauit cognatam regis H’ Anglie, ER<lb/>MENGARDAM nomine filiam uidelicet
            vicecomitis de Bello Monte qui erat filius filie <lb/> priori filii Willelmi Bastard, in
            capella regis de parco apud Wudestoc, presente rege cum <lb/> magna gloria, nonas
            Septembris, feria vi luna xviii. ¶Obiit pie memorie Christianus episcopus de <lb/>
            Candida Casa, nonas Octobris, apud Holcultram. Obiit Petrus abbas Clareuall’ cui
            successit Guar<lb/>nerius abbas de Alba Ripa.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Ricardus
            clericus Willelmi regis electus est ad episcopatum de Mure<lb/>uia kal’ Marcii die
            dominica, ⁊ idus eiusdem mensis in passione Domini consecratus est apud Sanctum <lb/>
            Andream in Scotia, a HVGONE eiusdem ecclesia episcopo. ¶In Brittannia, natus est ARTVRVS
            <lb/> filius Gaufridi comitis iiii<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Aprilis, nocte
            scilicet sancte pasche de Constancia filia Margarete <lb/> sororis Malcolmi, ⁊ Willelmi
            regum Scottorum. ¶Turci Dei inimici Nazaream ecclesiam <lb/> Sancte Marie uiolauerunt, ⁊
            multos occiderunt, ⁊ magister Hospitalis ibi occisus est cum v<lb/>   
            
            <pb n="f.24v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc060"/>
            militibus ⁊ aliis multis, in die apostolorum Philippi ⁊ Iacobi. ¶Rex Babilonis Saladinus
            <lb/> cum lxxx milibus militum<note>DB: Corrected from probably <hi rend="italic">milititum</hi>.</note> ⁊ eo amplius sequenti die ueneris post festum apostolorum
            Petri <lb/> ⁊ Pauli Ierosolimitani regni terram inuasit, ⁊ Tyberiam ui cepit. Contra
            quos rex Ie<lb/>rosolimitanus cum suis processit ad bellum uersus Tabarum per dietam
            unam. Cumque ad e<lb/>minentem ⁊ saxosum uenissent locum, ibi uero imminentibus hostibus
            undique necessitate <lb/> compulsus rex de baronum consilio bellum committere dignum
            duxit. In quo loco Sala<lb/>dinus rex cum tubis ⁊ infinita multitudine bellatorum in
            Christianos qui propter loca saxosa ⁊ <lb/> inuia pugnare non poterant assultum
            fecerunt, ⁊ eos omni bellandi genere im<lb/>pugnauerunt ⁊ expugnauerunt. Tandem
            Tochedinus Saladini nepos regem <lb/> fugam arripientem ⁊ crucem Dominici ligni cepit.
            Ceteri omnes fere confracti, capti, ⁊ <lb/> trucidati, ⁊ uinculis mancipati sunt.
            Saladinus statim milicie Templi ⁊ Hospitalis mi<lb/>lites segregari fecit ab aliis ⁊
            coram se decapitari. Ipse propria manu principem Reinaldum <lb/> de Castellione
            interfecit, ⁊ fratrum de Templo ut in ueritate dicunt eodem die cc<hi rend="superscript">tis</hi> ⁊ xxx <lb/> decollatis, exceptis illis d c qui prima die Maii interempti
            fuerunt. ¶Willelmus rex Scot’ <lb/> cum magno exercitu perrexi<del rend="cancelled">x</del>t in Mureuiam
            contra MacWill’. Cumque rex esset apud opidum <lb/> Inuernis cum exercitu, comites
            Scotie miserunt suos homines ad predandum, inueneruntque <lb/> MacWill’ cum suis super
            moram que dicitur Mam Garuia prope Muref, ⁊ mox cum eo pugnaue<lb/>runt, ⁊ Deo
            opitulante eum cum multis aliis interfecerunt pridie kal’ Augusti, feria vi benedictus
            <lb/> Deus, qui tradidit impios. ¶iiii kal’ Nou’ obiit Vrbanus papa iii<hi rend="superscript">us</hi>. ¶xii kal’ eiusdem, electus <lb/> est Gregorius viii qui
            fuit cancelarius, ⁊ ipse dicitur Pannosus secundum interpretationem <gap reason="space" unit="char" quantity="4"/>
                <lb/> 
            abbatis, ⁊ viii kal’ eiusdem consecratus. ¶xvi kal’ Ianuarii obiit Gregorius papa
            viii<hi rend="superscript">us</hi> ⁊ x<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>iiii <lb/> kal’ eiusdem electus est Clemens iiii<hi rend="superscript">us</hi> ⁊ in
            crastino consecratus;<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Philippus
            rex Francorum, ⁊ H’ rex Anglorum, ⁊ comes Ricardus A<lb/>quitanie, ⁊ Philippus comes
            Flandrie, ⁊ archiepiscopi, ⁊ episcopi ⁊ comites ⁊ barones, ⁊ populus <lb/> innumerabilis
            diuitum ⁊ pauperum utriusque sexus nobiles interna inspiratione compuncti signum <lb/>
            salutis deuote, susceperunt. H’ rex <del rend="cancelled">Anglie</del> habuit colloquium apud Gæitun post
            puri<lb/>ficationem beate Marie, cum episcopis, comitibus, baronibus, ⁊ suis probis
            hominibus clericis ⁊ <lb/> laicis de diuersis causis ⁊ negociis, ibique multi crucem
            susceperunt licet non pure, ⁊ rex <lb/> instituit ⁊ firmiter precepit dare decimas
            omnium rerum suarum per Angliam ad succur<lb/>sum terre Ierusalem quam Deus redemptioni
            nostre preuidit. ¶Henricus cardinalis Albanensis <lb/> ecclesie episcopus quondam abbas
            Clarauallis ibidem obiit. ¶Ricardus de Morevilla constabu<lb/>larius regis W’ ⁊ uxor
            eius Auicia ⁊ Will’ heres eorum dederunt Deo ⁊ Sancte Marie ⁊ <lb/> monachis de Melros
            in perpetuam elemosinam terram que Parc dicitur sicut carta ipsorum <lb/> testatur,
            quorum felix elemosina, semper sit in eterna memoria. Obiit Hvgo episcopus Sancti Andree
            <lb/> apostoli. ¶Siluanus abbas iiii Rieuallis villicacionem suam Deo humiliter ac
            simpli<lb/>citer resignauit apud Dundreinan. <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.25r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc060"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Aernaldus abbas de Melros
            electus est ad curam animarum de <lb/> Rieualle, vi nonas Marcii, feria v ⁊ Reinerius
            abbas de Kinlos ecclesie nostre monachus electus est <lb/> apud Melros in abbatem, x
            kal’ Aprilis, feria v<hi rend="superscript">a</hi>, ⁊ Radulfus prior ipsius suscepit
            curam animarum <lb/> de Kynlos post illum. ¶Rogerus cognatus ⁊ cancelarius regis W’
            electus est ad episcopatum <lb/> Sancti Andree apostoli apud Pert, idus Aprilis feria
            vi. ¶Iohannes de Aragnia<note>DB: Perhaps the scribe misread the first <hi rend="italic">n</hi> in <hi rend="italic">Anagni</hi> as <hi rend="italic">r</hi> in his exemplar.</note> cardinalis, ⁊ iiii archi<lb/>episcopi cum multis
            episcopis ⁊ diuersis ordinibus prelatis ex autoritate domini pape Clementis iiii <lb/>
            sentenciam excommunicationis tulerunt in audientia duorum regum scilicet Francorum ⁊
            Anglorum <lb/> ⁊ comitis Ricardi ⁊ totius plebis in omnes tam clericos quam laicos, per
            quos stacet*<note>DB: Perhaps corrected by over-writing of the <hi rend="italic">c</hi> to an <hi rend="italic">r</hi>; correct
               spelling also noted in the margin by the scribe.</note> quod pax non fieret <add place="right">*staret</add>
            <lb/> inter predictos reges ⁊ comitem R’ ⁊ iter Ierosolimitanum expediatur, in eos
            tanquam in dominice <lb/> ac uiuifice crucis inimicos ipsam sentenciam promulgauerunt
            prope Feritatem Bernardi ubi <lb/> reges suum colloquium fecerunt. ¶Obiit H’ rex Anglie
            ⁊ dux Normannie ⁊ Aquitanie ⁊ co<lb/>mes Andegauie apud opidum Chynum pridie nonas
            Iulii, anno xxxv regni sui, ⁊ sepultus <lb/> est apud Fontem Eubrardi in abbatia
            sanctimonialium ibidem Deo seruientium. Cui successit Ricar<lb/>dus filius eius, comes
            Aquitanie iii nonas Septembris die dominica apud Londonias magno cum ho<lb/>nore
            coronatus a Baldewino archiepiscopo <del rend="erasure">cum</del> Cantuarie, ⁊ a
            ceteris episcopis ⁊ prelatis Anglie. ¶Obiit Radulfus ii<hi rend="superscript">us</hi>
            <lb/> abbas de Cupro, kal’ Augusti,<note>DB: Anderson, <hi rend="italic">ES</hi>, ii,
               p. 320, n. 7 points out that 1 August was a Tuesday (i.e., <hi rend="italic">feria
                  iii</hi>), not a Thursday (i.e., <hi rend="italic">feria v</hi>). Perhaps <hi rend="italic">vi</hi> has been omitted before <hi rend="italic">kalends</hi>;
               alternatively, perhaps the exemplar read <hi rend="italic">feria iii</hi> not <hi rend="italic">feria v</hi>.</note> feria v. Cui successit Adam subprior de
            Melros. ¶Obiit pie memorie <lb/> Siluanus quondam abbas Rieuall’ vii idus Octobris apud
            Belelande, ibique honorifice sepultus est. <lb/> ¶Obiit Ricardus de Moreuilla
            constabularius W’ regis, familiaris noster. Fredericus imperator obiit in flu<lb/>mine submersus.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi> W’ rex Scottorum dedit Ricardo regi Anglorum x milia marcas
            auri ⁊ ar<lb/>genti propter dignitates ⁊ libertates ac honores suos, quos habuit ante
            guerram, ⁊ pro Berewic <lb/> ⁊ Rochesburh, quas H’ rex per xvi annos uiolenter detinuit,
            ⁊ sic Deo suffragante eius dominationis <lb/> ⁊ seruitutis iugum graue a regno Scottorum
            digne ⁊ honorifice submouit. ¶Philippus rex <lb/> Francie, ⁊ Ricardus rex Anglie, ⁊
            Philippus comes Flandrie, ⁊ Bald’ archiepiscopus Cantuarie ⁊ plu<lb/>res aliis
            archiepiscopi, atque prelati, principes ⁊ duces, nobiles ac diuites, ⁊ populus
            innumerabilis, regna <lb/> ac patrias, ⁊ dignitates suas humiliter pro Christo
            relinquentes Ierosolimam profecti sunt, ⁊ usque ad ci<lb/>uitatem Messanam in Sicilia
            peruenientes, ibique tota hyeme usque ad mensem Aprilem perendina<lb/>uerunt. Baldewinus
            archiepiscopus obiit apud Acon die Sancti Edmundi, ⁊ Robertus comes Laicestrie antea die
            <lb/> Sancti Egidii obiit languore preuentus in mari Mediterraneo ⁊ apud Duraz Grecie
            urbem sepultus est, <lb/> ⁊ filius eius Robertus comes factus est apud Messanam
            ciuitatem Sicilie. ¶Sanguis Iudeorum multis in <lb/> locis per Angliam bestialiter
            effusus est, ⁊ maxime in Eboraco, ubi se mutuo peremerunt, unde <lb/> omnes expulsi
            sunt. ¶Dauid comes desponsauit sororem Rannulfi comitis de Cestria <lb/> Matildam nomine
            dominica prima post assumptionem Sancte Marie.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xci<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Ianuarii, obiit Auicia uxor R’ de
            Mereuilla constabularii W’ regis. W’ 
            
            <pb n="f.25v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc060"/>
            rex Scottorum dedit filiam suam
            Ysembel, que fuit uxor Roberti de Brus, Roberto de Ros, apud Ha<lb/>ditun. Va– Obiit
            Baldewinus Cantuarie archiepiscopus nostri ordinis <gap reason="indent" unit="char" quantity="2"/> in
            terra promissionis, ⁊ Rannulfus de <lb/> Glanuile Obiit Robertus comes Leicestrie prope
            Brundusum, ⁊ rex Anglie dedit Roberto de Bretoil filio <lb/> suo comitatum L<add place="above">e</add>icestre,<note>DB: Originally written <hi rend="italic">Laicestrie</hi>.</note> ⁊ ceteras terras patris sui, ⁊ fecit eum inde comitem
            apud Messanam ciuitatem <lb/> in Sicilia. –cat.<note>DB: The scribe has enclosed this
               text within the broken word <hi rend="italic">vacat</hi> (‘void’). Perhaps the
               exemplar noted that this text should be cancelled or erased, but the scribe copied it
               into the chronicle anyway (whether intentionally or not). For other examples of <hi rend="italic">vacat</hi>, see further down this page in the manuscript.</note>
            ¶iiii nonas<note>DB: See note in the translation for the possibility that the exemplar
               may have read <hi rend="italic">idus</hi> rather than <hi rend="italic">nonas</hi>.</note> Aprilis obiit Clemens iiii papa. Cui successit in sequenti die
            Celesti<lb/>nus iii<hi rend="superscript">us</hi> qui ⁊ Iacinctus cardinalis. ¶iii kal’
            Aprilis ascendit rex Francie naues suas transfretans <lb/> in terram Ierusalem, ⁊ rex
            Anglie, ⁊ comes Flandrensis conduxerunt eum cum magna gloria in galeis <lb/> suis. iiii
            idus Aprilis ascendit rex Anglie naues suas cum exercitu suo, cum cl nauibus terre sue ⁊
            <lb/> vi<note>DB: A word seems to be missing: see note in the translation.</note> ⁊
            buccis xxv ⁊ duxit secum sororem suam Iohannam, ⁊ puellam de Nauare desponsandam.
            ¶<lb/>Rex Anglie constituit Arturum ducem Britannie heredem suum tam de Anglie quam
            deceteris terris suis <lb/> si ipse sine prole decesserit, ⁊ hoc sacramento episcoporum
            ⁊ comitum ⁊ baronum suorum fecit confirmari. ¶<lb/>Eclipsis solis fuit in vigilia Sancti
            Iohannis Babtiste, ix kal’ Iulii, die dominica hora vi.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Ricardus
            abbas de Gedewurðe, cui successit Radulfus eiusdem ecclesia <lb/> canonicus, iiii kal’
            Iunii. Obiit pie memorie dompnus Euera<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">r</add>
                <handShift scribe="sc060"/>dus<note>DB: Second <hi rend="italic">r</hi>
               written above what looks like an <hi rend="italic">r</hi>, but may have seemed to be
               read as an <hi rend="italic">n</hi>.</note> primus abbas de Holmcultram, cui <lb/>
            successit Gregorius subcellarius eius. Obiit Philppus comes Flandrie in
               terra<del rend="cancelled">m</del> Ierusalem. Post cuius <lb/> mortem Phi’ rex Gallorum sine dilatione
            propter cupiditatem, de terra promissionis in Franciam reuer<lb/>sus est, ⁊ terras,
            uillas opida ⁊ castella regis Anglie in Normannia dum esset in custodia imperatoris
            <lb/> contra pacem, ⁊ pactum, ⁊ iustitiam ⁊ iuramentum quod iurauit, inique inuasit,
            cepit, ⁊ crudeliter destruxit, <lb/> quasi paganus non Christianus.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Will’ rex Scottorum dedit
            filiam suam Margaretam Eustatio de Vesci apud Ro<lb/>kesb’, quam genuit de filia Adam de
            Hythusum. W’ rex <del rend="cancelled">dedit</del> duo milia marcas argenti ad <lb/>
            <handShift scribe="sc064"/>
                <add place="left">Vacat</add>
            <handShift scribe="sc060"/>redemptionem R’ regis Anglie de Rokesburh misit. ¶Iocelinus<note>DB:
               <hi rend="italic">Vacat</hi> written in the left margin appears to indicate that
               this item should be void.</note> episcopus Glasc’ dedit Deo ⁊ Sancte Marie
            <lb/> ⁊ monachis de Melros, ecclesiam Sancti Kentegerni episcopi de Hastanedene in
            perpetuam elemosinam pro sa<lb/>lute anime sue ⁊ antecessorum ⁊ successorum suorum coram
            multis testibus sicut eius carta testatur. Cuius beate anima <lb/> semper sit in eterna
            gloria ⁊ felici memoria. ¶Dunecanus filius Gileberti de Galweia dedit Deo ⁊ Sancte Marie
            ⁊ <lb/> monachis de Melros quandam partem terre sue in Karic que dicitur Maibothel, in
            perpetuam elemosinam pro salute <lb/> anime sue ⁊ omnium parentum suorum coram episcopo
            Iocelino, ⁊ aliis multis testibus sicut eius carta testatur. ¶R’<note>DB: <hi rend="italic">-cat</hi> in the left margin appears to indicate that this item
               should be void, assuming <hi rend="italic">va-</hi> has been cropped from the
               margin.</note> <lb/>
            <handShift scribe="sc064"/>
                <add place="left">-cat</add>
            <handShift scribe="sc060"/>regi Anglie, cum reuerteretur de terra promissionis mense
            Nouembri post regem Francie mult<add place="above">i</add>
                <note>DB: Originally written
                  <hi rend="italic">multo</hi>.</note> curiose insidia<lb/>bantur per loca diuersa
            ut caperetur ⁊ traderetur, tandem nutu diuino ab hominibus Limpaldidicis<note>DB:
               Over-written (possibly by a later scribe) which makes <hi rend="italic">im</hi>
               uncertain to read: <hi rend="italic">dicis</hi> stands for <hi rend="italic">ducis</hi>, but the scribe evidently treats this as part of the name.</note>
            Austrice capitur, <lb/> ⁊ inuitus quo nollet ducitur, ⁊ in custodia cum merore ponitur,
            ⁊ postea domino H’ imper<add place="above">a</add>tori Alemann’ mittitur, ⁊ ipse in
            <lb/> sua potestate per annum ⁊ eo amplius eum reuerenter seruauit donec obsides ⁊
            redemptionem redderet. O qualis <lb/> ⁊ quam miserabilis false dignitatis improuisa
            subitaque immutatio! O uariabilis ⁊ instabilis labencium rerum ⁊ <lb/> dignitatum
            infirma debilisque proteccio uel dilectio! O lamentabilis ⁊ flebilis secularis
            potestatis, ⁊ proprie uoluntatis <lb/> ceca ⁊ feda ambitio uel elatio! Nunc rex, nunc
            captiuus, nunc potens, nunc infirmus, nunc diues, nunc pauper, nunc liber, <lb/> nunc
               <del rend="cancelled">captiuus</del> famulus. Erudimini qui iudicatis terram. Venite ⁊ considerate
            opera Domini, regem miserum, <lb/> superbum humiliatum, diuitem pauperem. Vbi est
            gloriatio ⁊ exaltatio tua uana ⁊ inanis humana elatio! <lb/> Ecce ut fumus ascendit, ⁊
            mox euanuit, ⁊ quasi flos feni emarcuit ⁊ defecit.<lb/>
            
            <pb n="f.26r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/> 
            <handShift scribe="sc060"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Ricardus rex Anglie iii
            idus Marcii die dominica ad uesperam apud Sandwic cum mag<lb/>na leticia de captiuitate
            ⁊ peregrinatione Deo gratias agente uenit in Angliam, ⁊ in octauas pasche <lb/> apud
            Wintoniam a Huberto archiepiscopo Cantuarie, coronatus est scilicet xv kal’ Maii. Deinde
            in ebdomada <lb/> ante ascensionem Domini, cum armatorum multitudine in Normanniam
            transuectus est. Post cuius transfretationem rex <lb/> Gallorum Phi’ obsedit Vernolium,
            cum infinita multitudine, ⁊ diuersis bellorum machinis, sed confusus inde <lb/>
            reuertens in Galliam, diuertens Ebroicas ciuitatem combussit, ⁊ ecclesiam episcopalem
            cum duobus abbatis, mona<lb/>chorum scilicet ⁊ sanctimonialium, ⁊ reliquias loci illius
            secum Gallias detulit. Deinde Rotomago cum xx tantum e<lb/>quitibus, Robertum comitem
            Leicestrie pueriliter egressum in Silua Leonis circa festum Sancti Botulfi cepit, ⁊ apud
            Estampes <lb/> incarcerauit. Rex Anglie interim Mirabel opidum Gallie cepit, deiecit, ⁊
            ad terram prostrauit. Deinde <lb/> ueniens Vendomium, regem Francie parantem ibidem
            obsidionem fugauit, ⁊ uehicula ipsius cum magnis <lb/> opibus ⁊ capella sua cepit iii
            non’ Iulii. Post paucos dies Luches<note>DB: <hi rend="italic">L</hi> initially a <hi rend="italic">c</hi> or perhaps <hi rend="italic">t</hi>.</note> castrum suum
            combustum miraculose <lb/> optinuit, fugientibus custodibus regis Gallie, ignem quem
            ipsi apposuerant. ¶Dompnus R’ vii abbas <lb/> de Melros, curam pastoralem sigillo suo
            abbati E’ de Rieuall’ humiliter assignauit, scilicet xv k’ Octobris, id est <lb/>
            sabbato. Cui successit dompnus Radulfus abbas de Kinlos <del rend="cancelled">feria</del> feria ii id est
               xiiii<note>DB: See note in the translation for how this was probably <hi rend="italic">xiii</hi> in the exemplar.</note> k’ Octobris. 
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="right">Adam<note>JT: See Broun, <hi rend="italic">The Chronicle of
                        Melrose Abbey</hi>, p. 72: ‘In the case of Faustina B. IX fos 2–75 the
                        preservation of this additional material was easy enough if only a small part of
                        the outer margin was involved: the relevant section was simply retained as a flap
                        (folded inwards) when the rest of the outer margin was cropped. (On the DVD there
                        is a close-up image of the flap created to retain an item in the outer margin of
                        fo.26r on the succession to the abbacy of Coupar Angus in 1194.)’</note> abbas de Cupero se <lb/> misit, Ernaldus
               prior d[e]<lb/> Neubotil successit<note>DB: Originally written <hi rend="italic">suscessit</hi>
                    </note>
                </add>
            <lb/>
            <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc060"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> obiit Gregorius
            episcopus de Rosmarkin, post quem electus est dompnus Reinaldus monachus de Melros apud
            <lb/> Dunfermel’, iii k’ Marcii feria ii qui ⁊ consecratus est, iiii idus Septembris. O
            mira Dei dispositio de qua processit talis <lb/> electio. ¶Obiit Hvgo episcopus
            Dunholmensis v non’ Marcii, feria vi episcopatus sui anno xliii. ¶R’ electus <lb/> de
            Rosmarkis consecrationis munus apud Sanctum Andream in Scocia iiii idus Septembris die
            dominica a dompno Iohanne <lb/> episcopo Dunkelde cum honore suscepit. ¶Ecclesia Sancti
            Andree apostoli de Pebles dedicata est a dompno Iocel’ <lb/> episcopo Glac’ iiii k’ Nou’
            die dominica. Willelmus rex Scottorum innouauit monetam suam.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> obiit magister Iohannes de
            Rokesb’ thesaurarius de Glasgu apud Melros nouicius eiusdem domus <lb/> iiii non’ Feb’.
            Obiit Willelmus de Moreuilla constabularius regis Scottorum. <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> obiit rex Ierusalem ⁊ Fredericus<note>DB:
               Perhaps the exemplar read <hi rend="italic">Henricus filius Frederici</hi>: see note
               in the translation.</note> imperator Aleman’. Ortum est prelium in Moreuia iuxta
               castr<add place="above">um</add>
                <note>DB: Originally written <hi rend="italic">castra</hi>.</note>
            <lb/> Inuernis inter homines regis ⁊ Rodericum ⁊ Thorphinum filium comitis Haraldi. Sed
            Deo procurante regis ho<lb/>stes in fugam uersi sunt, ⁊ predictus Rodericus cum multis
            aliis cesus interiit. Per omnia benedictus Deus qui tradidit impios. <lb/> Postmodum
            idem rex W’ cum exercitu suo profectus est in Mureuiam ⁊ in ceteras remotiores terre sue
            partes vbi Haraldum <lb/> comitem cepit eumque in castello de Rokesb’ obseruari fecit,
            donec Thorfinus filius eius se pro patre suo obsidem daret. <lb/> Iocelinus episcopus
            Glasgu’ cathedralem ecclesiam suam quam ipse nouam construxerat pridie non’ Iulii die
            <lb/> dominica, anno episcopatus sui xx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> dedicauit. Factum est nouum opidum inter Don ⁊ AR; <lb/>  
               
            <pb n="f.26v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc065"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: For
               this annal, compare <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, pp. 418–20 (VIII.59,
               ll.32–5): <hi rend="italic">Anno sequenti Rogerus filius comitis Leicestrie
                  consectratus est in episcopum Sanctiandr’ dominica prima Quadragesime. Obiitque
                  Archibaldus abbas de Dunf’ cui successit Robertus monachus eiusdem</hi>. This is
               followed by a notice of Alexander II’s birth which has been derived from <hi rend="italic">Gesta Annalia</hi> (<hi rend="italic">Chron. Fordun</hi>, i, p.
               275).</note> obiit Celestinus papa vi idus Ianuarii. Cui successit<note>DB: Initial
                  <hi rend="italic">s</hi> corrected from <hi rend="italic">c</hi> by the
               scribe.</note> In<lb/>nocencius. Rog’ filius comitis Leircestrie consecratus est in
            episcopum Sancti Andree prima dominica <lb/> xl. Obiit Erchinbaldus abbas de Dunfermel’,
            cui successit Rob’ de Berewich. Natus est Alexander <lb/> filius Willelmi regis Scott’
            in die Sancti Barthol’ apostoli, in cuius natiuitate multi gaudebant.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>
                <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">xc<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi>
                </add>
                <handShift scribe="sc065"/>
                <del rend="cancelled">ix<hi rend="superscript">o</hi>
                </del> obiit Iocelinus Glasg’
            episcopus apud Melros xvi kal’ April’. Obiit Ricardus rex Anglie pridie <lb/> idus
            April’. Dompnus Ern’ abbas Rieu’ cessit cure pastorali, cui successit dompnus Willelmus
            de Pun<lb/>chard’. Iohannes rex Anglie in die Ascenscionis est coronatus. Obiit Hugo
            cancellarius vi idus Iulii. Obiit <lb/> Matheus episcopus de Aberden xiii kal’ Sept’.
            Willelmus Maleuicinus factus est cancellarius vi idus Sept’.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi> dompnus Willelmus magister conuersorum de
            Melros factus est abbas de Cupro xviii kal’ Febr’. <lb/> Consecratus est dominus
            Willelmus Maleuicinus.<lb/>   
            
            <pb n="f.27r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc065"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> dompnus Hugo abbas de
            Neubotil cum humilitate suo cessit officio. Cui suc<lb/>cessit dompnus Adam magister
            conuersorum eiusdem loci. Magnates terre iurauerunt fidelitatem <lb/> Alexandro filio
            regis iiii<hi rend="superscript">or</hi> idus Octobris apud Muchselburg. ¶Iohannes de
            Salerno presbiter cardinalis <lb/> tenuit concilium suum apud Perth. Ibidemque multa
            constituit obseruanda.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> obiit pie
            memorie Rog’ episcopus Sancti Andree. Cui successit episcopus Glasg’ Willelmus
            Ma<lb/>leuicinus. Iohannes de Salerno apostolice sedis legatus profectus in Hyberniam
            dompnum Radulfum abbatem <lb/> de Melr’ fecit episcopum apud Dunum. Cui in regimine apud
            Melros successit dompnus Willelmus abbas <lb/> de Cupro. ¶Consecratus est dompnus Rad’
            Breccensis episcopus. Translatus est dominus Will’ Maleuicinus de Glasgu <lb/> ad
            Sanctum Andream. ¶Predictus apostolice sedis legatus apud Melros honorifice susceptus,
            per l noctes ⁊ <lb/> amplius commoratus est, maxime ut controuersiam inter monachos de
            Kelcou ⁊ monachos de Melros pa<lb/>cificaret, qui utrique parti bene pollicitans nulli
            satisfaciens, quamplurima dona scilicet auri ⁊ argenti, necnon ⁊ <lb/> equorum
            plurimorum ab utraque parte auferens nulli quicquam commoditatis conferens litem
            penitus indeterminatam <lb/> reliquid.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: For this annal,
               compare <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, p. 432 (VIII.64, ll.26–34): <hi rend="italic">Anno domini mo cco iiio obiit apud Neubotil pie recordacionis
                  Johannes episcopus Dunkeldensis ... Cui ad Dunk’ successit Richardus de Prebenda
                  clericus et cognatus domini regis Willelmi. Obiit eciam Richardus episcopus de
                  Moravia, cui succesit Bricius prior Lesmaago, et Osbertus abbas de Kalco, cui
                  successit Gaufridus prior eiusdem domus. Hoc anno Johannes rex [Anglie] in Angliam
                  tristis, terris suis et castris satis ignominiose amissis…</hi> Note that <hi rend="italic">Anglie</hi> has been deleted in MS C of Bower’s <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>: see <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, p. 432, n.
               c.</note> obiit bone recordationis Iohannes Dunkeldensis episcopus. Cui successit
            Ricardus de Prebenda <lb/> clericus ⁊ cognatus domini regis. Obiit Ricardus episcopus de
            Morauia, cui successit dompnus Bricius prior de Lesmahagu. <lb/> Obiit Ernisius abbas de
            Ruford. Obiit Osbertus abbas de Kelchou, cui successit Gaufridus prior eiusdem
            loci.<lb/>   
            
            <pb n="f.27v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc065"/>
            Obiit Willelmus abbas Rieuall’. Magister Willelmus Blesensis
            factus est episcopus Lincolnie. Rediit Iohannes rex in <lb/> Angliam terris suis &amp;
            castris transmarinis ignominiose satis amissis.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: For this annal,
               compare <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, pp. 434–6 (VIII.65, ll.32–5,
               ll.52–5): <hi rend="italic">Obiit Alanus filius Walteri dapifer regis Scotorum, et
                  [comes] Duncanus comes de Fife, cui successit Malcolmus filius eius qui postea
                  Culros fundavit. Hoc anno vii episcopi Christiani in Terra Promissionis
                  renunciaverunt fidei Christiane... Hoc anno magnanimus Johannes de Curcy
                  Hibernicus per fraudem suorum ab Hugone de Lasci homine ipsius Johannis captus est
                  proditorie.</hi> Note that <hi rend="italic">comes</hi> preceding <hi rend="italic">Duncanus</hi> has been deleted in MS C of Bower’s <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>: see <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>,
               iv, p. 434, n. d.</note> dompnus Gaufridus administrationem Rieuall’ suscepit. Obiit
            Alanus filius Walteri. Obiit regina <lb/> Alienor. Danecastria in uigila pasche funditus
            combusta est. Obiit comes Duncanus. Obiit Godefridus de <lb/> Luci episcopus Winthonie.
            Septem episcopi in Terra Promissionis renunciauerunt fidei Christiane. Baldewinus comes
            <lb/> Flandrie factus est imperator Constantinopolitanus. Iohannes de Curci per fraudem
            suorum ab Hug’ de Lasci captus est. <lb/> Obiit Petrus abbas de Weborn apud Vacell’.
            Obiit abbas Alexand’ de Sautreia.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: For this annal,
               compare <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, pp. 434–6 (VIII.65, ll.31–2,
               36–40): <hi rend="italic">Due plene lune vise sunt adhuc de clara die... Quo in anno
                  comes de Huntyndon David fecit homagium nepoti suo Alexandro filio Willelmi regis
                  Scocie. Gelu magnum horrendum et diuturnum oves et boves et feras silvestres
                  ubique terrarum stravit. Obiit Radulphus abbas de Jedwod, cui successit Hugo prior
                  de Restinoth</hi>.</note> comes Dauid fecit homagium nepoti suo Alexandro filio
            regis Willelmi. ¶Vise sunt <lb/> due lune simul in firmamento eiusdem quantitatis quarum
            cornua ex una parte coherebant ex altera separatim <lb/> fluctuabant, sed tandem
            conueniebant. ¶Gelu magnum ⁊ horrendum ⁊ diuturnum oues ⁊ boues ⁊ <lb/> equos siluestres
            ubique terrarum strauit. Muri Rothomagi ab hominibus regis Francie solotenus prostrati
            sunt. <lb/> Obiit Hubertus archepiscopus Canthuarie iii idus Iulii. Obiit Rad’ abbas de
            Iodewrth vii idus Augusti.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: For this annal,
               compare <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, p. 436 (VIII.66, ll.1–5): <hi rend="italic">Anno domini mo cco vio Richardus de Kane factus est abbas de Kalko.
                  vii kal’ maii cecidit nix in tanta quantitate quod vix non videntibus persuaderi
                  potuit. Obiit Willelmus abbas de Melros, cui successit Patricius prior eiusdem
                  domus</hi>.</note> dompnus Ricardus de Cane<note>DB: The minims are ambiguous;
               another possibility is <hi rend="italic">Caue</hi> (Cave). In PoMS, he is de Cane:
                  <ref type="http" target="https://www.poms.ac.uk/record/person/756/">https://www.poms.ac.uk/record/person/756/</ref> [accessed 20 Feb 2023].</note>
            factus est abbas de Kelchou iiii kal’ April’. ¶iii idus April’ luna <lb/> xix<hi rend="superscript">a</hi>
                <note>DB: See note in the translation.</note> audita sunt
            tonitura. ¶vii kal’ Mai cecidit nix in tanta quantitate quod uix non uidentibus <lb/>
            possit persuaderi. vi idus Maii obiit Willelmus Blesensis episcopus Lincolnie. Obiit
            comes Arald. Obiit dompnus Will’ <lb/> ix abbas de Melros vi idus Iunii, factus est
            dompnus Patricius supprior de Melros abbas eiusdem loci.<lb/>
            
            <pb n="f.28r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> 
            <handShift scribe="sc065"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: For
               this annal, compare <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, p. 438 (VIII.66,
               ll.32–6): <hi rend="italic">Obiit Johannes episcopus Aberden’, cui successit Adam de
                  Carale clericus dominus regis. Obiit eciam Patricius abbas de Melros, cui
                  successit Adam prior eiusdem. Et Florencius episcopus Glasguensis de licencia
                  domini pape cure sue resignavit, ad quam electus est Walterus capellanus
                  regis</hi>. </note> obiit Iohannes episcopus de Aberden. Post quem electus est
            Adam clericus regis dictus de Kald’. Obiit pie memorie <lb/> dompnus Patricius x abbas
            de Melros, cui successit Adam prior eiusdem loci. Florencius electus Glasguien’ <lb/>
            licencia domini pape cure sue renunciauit. Will’ episcopus Sancti Andree in transmarinis
            partibus moratus est. Ranulfus <lb/> de Sules occisus est in domo sua a domesticis suis.
            Combusta est magna pars Rokesburch accidentaliter. <lb/> Walterus capellanus domini
            regis electus est in episcopum Glasguiensem v idus Decembris. ¶Apparuit angelus cuidam
            <lb/> sancto heremite ⁊ dixit ei hec uerba, excitabur<note>DB: Read <hi rend="italic">excitabitur</hi>.</note> Romanus contra Romanum, ⁊ Romanus Romano substituetur
            Rome. Nouus <lb/> grex semper ad cumulum. Alleuabuntur uirge pastorum, ⁊ onus eorum erit
            in solacium. Non modica <del rend="cancelled">lues</del> nubes in<lb/>cipiet pluere quia natus est
            immutator seculi. <handShift scribe="sc033"/>Obiit Vdardus abbas de Cupro et Ricardus
            successit <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc065"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: For this annal, compare <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, p. 438 (VIII.66, ll.38–41, 54–5, 57–9):
                  <hi rend="italic">Anno domini m<hi rend="superscript">o</hi> cc<hi rend="superscript">o</hi> viii<hi rend="superscript">o</hi> xv diebus ante
                  Pascha interdicta est Anglia. Defuncto enim archiepiscopo Cantuar’ nomine Huberto
                  Walteri monachi magistrum reverendum suppriorem Cantuar’ et rex Johannem Gray
                  episcopum Norwicensem … Papa vero regi scripsit pro dicto magistro Stephano in
                  multis eum commendans … totum regnum Anglie supponit interdicto ita ut neque
                  privatim neque publice alicubi celebraretur nec morituri communionem nec mortui
                  haberent sepulturam</hi>; and <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, pp.
               442–4 (VIII.68, ll.13–16): <hi rend="italic">Anno domini m<hi rend="superscript">o</hi> cc<hi rend="superscript">o</hi> viii<hi rend="superscript">o</hi> obiit
                  Richardus abbas de Kalco cui successit Henricus prior eiusdem domus; et Walterus
                  electus Glasguensis de mandato pape in Commemoracione Animarum [apud Glasgu
                  consecratus est]</hi>. The final four words have been added subsequently in the
               text hand in MS C of Bower’s <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>.</note> xv<hi rend="superscript">c</hi>
                <note>JT: The scribe has used superscript letters and
               symbols (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">mense Marcio
                  xv diebus</hi>.</note> diebus<hi rend="superscript">d</hi> mense<hi rend="superscript">a</hi> Marcio<hi rend="superscript">b</hi> ante pascha interdicta
            est Anglia. Hac de causa. Defuncto Can<lb/>tuariensi archiepiscopo scilicet Waltero
            Huberto, facta est dissensio inter regem ⁊ monachos de electione pontificis, alium <lb/>
            rege alium monachis eligentibus. Cum autem plures monachorum uenissent Romam pro causis
            singulorum electorum apostolicus <lb/> dissensionem eorem audiens cassauit elecciones
            singulorum precipiens vt de nouo canonicam facerent eleccionem <lb/> coram ipso, ⁊
            elegerunt magistrum Stephanum de Langetun, ⁊ scripsit pro eo regi Anglie commendans ei
            personam <lb/> eius, vt eum reciperet. Rex autem grauiter offensus tum quia cassata est
            eleccio eius, quia tum<note>JT: The scribe has used symbols (//) to indicate an
               alternative word order: <hi rend="italic">tum quia</hi> (which matches the <hi rend="italic">tum quia</hi> earlier in the sentence).</note> monachi quos ipse
            promi<lb/>serat contra promissionem suam fecerant iurauit quod nunquam predictum
            Stephanum reciperet. Papa uero diu sustinuit <lb/> scribens ⁊ exortans regem, sed nichil
            exortando profecit, vnde sicut predictum est terram suam interdixit, ita ut nec <lb/>
            priuatim nec publice cantature,<note>DB: Read <hi rend="italic">cantaretur</hi>.</note>
            ⁊ ita factum est vt nec morituri communionem nec mortui haberent sepulturam. <lb/>
            ¶Obiit Philippus Dunhelmensis<note>DB: The meaning of the superscript <hi rend="italic">o</hi> above the first <hi rend="italic">e</hi> is not clear.</note> episcopus;
            Clerici timentes regis tyrannidem Oxoniam fere omnes reliquerunt, pauci <lb/> autem
            remanentes non multo tempore post propter <handShift scribe="sc033"/>duorum<note>JT:
               Written over an erasure.</note>
            <handShift scribe="sc065"/>suspendium ex toto uillam interdicendo recesserunt, partim <lb/>
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="12"/>apud Redinges, partim Parisius. Obiit dompnus Ricardus abbas de
            Kelchou, cui successit Henricus <lb/>
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="12"/>prior eiusdem domus xv<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Iulii.
               ¶iiii<hi rend="superscript">o</hi> idus Sept’ feria iiii<hi rend="superscript">a</hi>
            nouum cimiterium de Driburc de<lb/>
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="14"/>dicatum est a Willelmo episcopo
            Sancti Andree.<note>DB: Possibly altered later to <hi rend="italic">Andrei</hi>.</note>
            ¶Obiit Gilebertus quondam abbas de Alnewic, cui successit in <lb/>
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="15"/>anno sequenti Galfridus abbas de Driburc. In cuius loco electus
            est dompnus Will’ prior de Driburc   
            
            <pb n="f.28v"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc065"/>
            in abbatem eiusdem domus;. Walterus
            electus Glasguiensis quesita licencia domini pape, in sede sua apud Glas’ <lb/>
            consecratus est in die commemorationis fidelium animarum;. Adam abbas de Alnewic
            depositus est v<hi rend="superscript">o</hi> idus Decembris;.
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> Iohannes rex
            Anglie mandauit Willelmo regi Scot’ vt ei occurreret apud Nouum Castellum, <lb/> &amp;
            obuiauerunt adinuicem Boyeltun. Rex itaque Scotorum Willelmus processit ⁊ rex Anglorum
            uenit usque <lb/> ad Norham ix<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Maii, feria v<hi rend="superscript">a</hi> ⁊ tam in reditu quam in transitu hospitatus est in Alnewic
            propriis expensis, ⁊ <lb/> habuerunt colloquium ambo reges apud predictum castellum ⁊
            infecto negotio abinuicem discesserunt;. vi<hi rend="superscript">o</hi> kal’ <lb/> Mai.
            Rad’ sacerdos de Dunbar accepit curam de Heccles. Obiit episcopus Iohannes <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> Candide Case cui successit Walterus <lb/>
            camerarius Alani filii Roland. ¶Obiit magister Randulfus archidiaconus Sancti Andree,
            cui successit magister <lb/> Laurentius officialis. ¶Alanus filius Rolandi duxit filiam
            Dauid comitis fratris regis Scotie in uxorem. ¶Data est licencia <lb/> a domino papa in
            abbaciis per Angliam, semel in ebdomada diuina celebrare officia, uoce submissa, ianuis
            clausis, ex<lb/>clusis secularibus;. ¶Circa festum Sancti Iacobi rex Anglie ⁊ rex Scocie
            cum exercitibus suis adinuicem occurrerunt, vbi pacem <lb/> inter eos pepigerunt. Ita
            tamen quod rex Scottorum regi Anglorum duas filias suas dedit maritandas cum xiii
            millibus librarum, <lb/> ⁊ cepit licenciam subuertendi castellum quod erectum fuit
            contra Berwic quod ⁊ factum est. Et pro pace tenenda dedit ei obsides <lb/> filios
            proborum hominum terre sue, ⁊ facta est contra uoluntatem Scottorum. ¶Circa festum
            Sancti Martini uenerunt duo episcopi scilicet de <lb/> Salesbir, ⁊ de Rouecestria, in
            Scociam, quorum alter apud Kelchou commoratus est scilicet Salebiriensis, alter autem
            apud Rokesburc, uterque propriis expensis. Quibus venerabilis rex Scocie honoris gratia
            dedit octoginta celdras frumenti, ⁊ lxvi <lb/> de brais, ⁊ octoginta de auena.<note>DB:
               For this annal, compare <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, p. 444 (VIII.68,
               ll.29–36): <hi rend="italic">…venerunt in Scociam episcopus Salesbirie commorans
                  apud Roxburgh et episcopus de Rouecestire commorans apud Kalco, quibus rex
                  Willelmus curialiter dedit octoginta celdras frumenti et sexaginta sex celdras de
                  brasio et octoginta de avena. Quo in anno Alanus de Galweia filius Rotholandi
                  duxit in uxorem Margaritam filiam David comitis de Hontingtona [apud Dunde], et
                  obiit Johannes episcopus Candide Case, cui successit Walterus camerarius Alani
                  filii Rotholandi…</hi> Note that <hi rend="italic">apud Dunde</hi> has been added
               subsequently by the text hand in MS C of Bower’s <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>.</note>
            <handShift scribe="sc033"/>Abbas de Cupro Ric’ cessit et Alexand’ ei successit <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc065"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>x<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>DB: For this annal, compare <hi rend="italic">Scotichronicon</hi>, iv, p. 456 (VIII.72, ll.47–54): <hi rend="italic">Hoc eciam in anno obiit Richardus episcopus Dunk’; et Johannes rex
                  Anglie totam fere Hiberniam sibi subjugavit, monachis quoque precipue ordinis
                  Cisterciensis multa mala irrogans. Judeos per Angliam perimens, quosdam fame
                  perdens, quorundam oculos eruit ita ut ostiatim in nomine Jhesu Christi panem suum
                  mendicarent. Similiter et in hoc tempore fecit Philippus rex Francie, ita quod
                  militibus suis terras suas et cartas quas Iudeis impignoraverant absque fenore
                  restituit</hi>.</note> obiit Ricardus episcopus de Dunkeldin, mense Maio. Et
            Thomas de Colouilla captus est ⁊ apud Eden<lb/>burc custodie mancipatur, propter
            sedicionem quam contra regem suum ⁊ dominum machinatus est, ut infamia narrando <lb/>
            clamat, qui ad festum Sancti Martini se redemit. ¶Mense Iunio Iohannes rex Anglie
            congregato exercitu Hyberniam <lb/> sibi subiugauit. Rediens autem de Hybernia monachos
            Cistercienses in multis expoliauit; A Iudeis autem quicquid <lb/> fere habebant
            auferens, eosque a domibus suis excludens, quibusdam oculos eruens, quosdam fame
            perdens, <lb/> omnes in tanta necessitatis<note>DB: Altered from <hi rend="italic">necessitates</hi>.</note> deiecit pericula, ut Iudei a Christianis, in nomine
            Iesu Christi <gap reason="hole" unit="char" quantity="12"/>
                <lb/>
            hostiatim uictum mendicabant, ⁊ famen passi sunt ut canes ⁊ circuierunt ciuitates <gap reason="hole" unit="char" quantity="12"/>
                <lb/>
            ut preostenderetur ad litteram quid de illis uenturum sit spiritualiter, teste propheta qui dicit,<gap reason="hole" unit="char" quantity="14"/>
            
            <pb n="f.29r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc065"/>
            conuertentur ad uesperam ⁊ cetera. Quod cum regi Francorum innotuit
            Sciens Iudeos licet locorum interuallis longe lateque <lb/> per <gap reason="hole" unit="char" quantity="9"/>
            mundi climata dispersos vno tamen eodemque infidelitatis federe connexos ⁊ inuicem in
            quibus <lb/> possunt <gap reason="hole" unit="char" quantity="6"/> necessitatibus subuenientes subtili fretus astucia per omnes
            Galliarum prouincias simul ut omnes <lb/> Iudei carceribus manciparentur edixit. Quod
            cum factum est usque adeo eos in omnibus apporiauit, vt nec sibi <lb/> ipsis possent
            subuenire. Necnon ⁊ militibus suis terras suas ⁊ kartas quas Iudeis inpignorauerant
            <lb/> absque fenore restituit, ⁊ diuites dimisit inanes. Eodem autem anno conuocatis
            Parisius <lb/> archiepiscopis ⁊ episcopis ceterisque praelatis totius ecclesie
            Gallicane cum omni uniuersitate magistrorum ci<lb/>uitatis maximum ibidem celebratum
            est concilium, precipue contra supersticiosos <del rend="erasure">⁊</del> hereticos
            qui ⁊ <lb/> domos uiduarum penetrauerant, ⁊ maximam innocentum multitudinem sacram
            scripturam sinistra <lb/> interpretacione docendo latenter seduxerant, quorum errores
            plus expedit reticendo dolere, quam <lb/> recitando docere. Qui in eodem concilio de
            heretica prauitate conuicti sunt, ⁊ de nefanda secta <lb/> magistri Amauri, cuius ossa
            ibidem audientibus omnibus ⁊ uidentibus ut ceteri metum habeant <lb/> ab omnibus
            archiepiscopis ⁊ episcopis excommunicata extra sacrum cimiterium proici iubentur; ⁊
            ipsi heretici <lb/> xv diebus ante natale Domini in campis iuxta capellam Sancti
            Honorati coram omni populo sunt degradati, <lb/> ⁊ laicorum custodie mancipati, qui ⁊
            post triduum precepto domini regis igne consumpti sunt, qui tanta perti<lb/>nacitate
            obduruerunt quod nec sonitum nec tinnitum in flammis emiserunt. Quos laici Papelardos
            appella<lb/>uerunt. Magister autem Robertus de Curcun uir uite uenerabilis ⁊ in omni
            doctrina perspicuus, cui a domino papa, <lb/> cum ceteris dignitatibus suis data est
            cura summa predicacionis in Galliis, predictos pseudo prophetas a princi<lb/>pio omni
            studio persecutus est, eosque Almaricanos a predicto Almarico denominauit, uel Godinos a
            Godino, <lb/> heresiarcha eorum qui etiam pa<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>
                <note>DB: Probably <hi rend="italic">pari</hi> was originally intended.</note> pena
            punitus interiit. Plures autem errore eorum decepti, sed compuncti perpetuo <lb/>
            carceri sunt mancipati, prius tamen degradati, a sacris scilicet ordinibus, ⁊ ita factum
            est quod in illo anno maxima excitit <lb/> tam Iudeorum quam hereticorum persecutio.
            ¶Laodouicus filius Philippi regis Francie miles a patre /\ factus
            est cum <add place="right">/suo\<note>DB: Probably Scribal profile 65, but possibly Scribal profile 66.</note>
                </add> <lb/>
            ingenti gloria ⁊ exultatione apud Sanctum Licium die Sancti Iohannis
            Babtiste. <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xi<hi rend="superscript">o</hi> in die Sancte Marie Magdalene Iohannes archidiaconus Laodonensis electus est
            in episcopum de Dunkelden. <lb/> Obiit Willelmus decanus de Cuningham. ¶Uigilia
            Sanctorum Petri ⁊ Pauli Willelmus de Bois factus est cancelarius domini re<lb/>gis
            Scocie;. Rex Anglie firmatis castellis in Wales eam sibi subiugauit;. Obiit domnus
            Warinus abbas Rieuall’, <lb/> cui successit dompnus Helias cellerarius eiusdem domus;
            Tres abbates scilicet de Fontibus ⁊ de Furnes, ⁊ de Cald<add place="above">e</add>ia,
            <lb/> benedicti sunt a domino R’ Dunensi episcopo apud Melros, ipso die Sancte Lucie,
            sed ⁊ alii duo abbates eodem anno ibidem <lb/> ab eodem benedictionis sue munus
            acceperunt;. Eodem autem anno facta est vniuersaliter in omni regione strages <lb/>
            hominum innumerabilis, incipiens ab oriente nec desinens usque in occidentem. Factum est
            enim quod cum <lb/> Otho uir inter omnes coeuos suos prosapia preclarus, in omni acie
            miles statura eminentissimus, in omni <lb/> exercitu milicia propugnator probatissimus,
            a domino papa in imperatorem promotus, inunctus, ⁊ coronatus, in<lb/>numeras orientalis
            plage sibi subiugasset prouincias cede tamen prius in estimabili peracta nec adhuc
            humano   
            
            <pb n="f.29v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc065"/>
            sanguine saciatus cruentas manus crudelissime in matrem propriam
            iniciens apostolice sedis <lb/> dignitates comminuens proprias possessiones ab ipsa
            uiolenter nisus est extorquere. <gap reason="hole" unit="char" quantity="9"/> O quam <lb/> insaciabilis
            ambitionis ingluuies, que quanto maiora deuorat tanto lacius hiando <gap reason="hole" unit="char" quantity="7"/> fame <lb/> inextinguibili semper noua deuorando eiulando deposcit. O quam inproba
            terrene dig<lb/>nitatis auiditas, que nusquam honoris terminos attendens, semper ad
            alcioris magistratus <lb/> apicem posse conscendere suis fautoribus pollicitans, eosque
            infra omnium uiciorum spurcicias <lb/> latenter precipitans, manus plusquam sacrilegas
            in Deum etiam porrigere compellit. Hec ⁊ hiis similia non <lb/> solum in predicto, sed
            etiam in omni qui presumtuose in sancte matris ecclesie possessiones manus extollit
            <lb/> uiolentas de facili possunt comperiri. Quid plura? Apostolica in eum publice ⁊
            inpropatulo lata est <lb/> sentencia, qua promulgata ex decreto domini pape nouus
            imperator substitui edicitur. Sed quo fine <lb/> uel qua lege hec nimis inproba litis
            contestatio fuerit dir<add place="above">i</add>mata ⁊ determinata sequens annorum
            <lb/> series planius declarabit. Eodem etiam anno accidit quod cum iam per quinquennium
            uel amplius <lb/> <add place="left">//gens</add> Abigenses // scilicet aspera ⁊ a Deo
            reprobata, iusticiam Dei a se abigentes, suam uolentes constituere, <lb/> catholice
            fidei religionem manifesta persecutione inpungnauerant ex persuasione apostolice <lb/>
            ammonicionis ⁊ uirtute uerbi diuine predicacionis, sed ⁊ principaliter ex gratia diuine
            inspirationis <lb/> unanimiter contra predictos diuine legis derisores non modica turba
            fidelium in partibus coadunata <lb/> est Tholosanis, que diuine uirtutis dispositione in
            acies dispartita pugna campestri qualem non meminit <lb/> etas presencium<note>DB:
               Apparently a mistake for <hi rend="italic">presencia</hi>, influenced possibly by
                  <hi rend="italic">infidelium</hi>.</note> infidelium<note>DB: The final syllable
               has been corrected by the scribe, possibly written over an erasure.</note> stragem
            dederunt. Hoc autem factum est anno milleno, bis centeno, mo<lb/>nodeno, Septembrique
            die quarta post festa Marie, sub duce Christianissimo ⁊ comite inuictis<lb/>simo Simone
            dicto de Munford, uel de Rocheford, qui eosdem a principio uehementissimo <lb/> feruore
            persequtus est. Hac etiam uix finita ⁊ cassata perturbatione ⁊ ecce recens subrepit
            Christianorum ali<lb/>unde persecutio. Inpetuosa enim ⁊ ignominiosa, turba paganorum cum
            classe non modica per litora <lb/> Hyspanie applicuerat qui ⁊ Christianos ad
            proeliandum inuitauerunt. In quos rex magnanimus cognomine <lb/> tamen rex paruus cum
            commilitonibus suis insurgens uirtute diuina fere omnes conquassauit. Uix enim rex ⁊
            <lb/> princeps eorum dictus de Mairhoc cum maxima ignominia uiuus euasit. ¶Rex autem
            Gallie terram <lb/> regis Anglie in transmarinis partibus sibi subiugando non modicum
            sanguinem effudit. Consimilem <lb/> autem stragem rex Anglie terram Hibernie ⁊ Wales
            sibi subiugando perpetrauit. Sed ⁊ rex Scotie filium <lb/> MacWillelmi, Guthred scilicet
            persequendo, propriosque seductores destruendo, multorum cadauera inanimata <lb/> reliquit.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xii<hi rend="superscript">o</hi> exiit a summo pontifice Innocencio generale
            mandatum in omnem <lb/> Christiane professionis regionem, ut omni cessante excusatione
            uniuersi ecclesiarum pastores <lb/> ad terminum prefixum scilicet anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xv<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Nouembris Rome congregarentur, generale <lb/> concilium ibidem
            celebraturi, exceptis paucissimis qui communi consilio in unaquaque pa<lb/>tria ob
            animarum custodiam remanerent. Ipse autem pastores interim omni sollicitudine uerbum
            <lb/> uite predicarent, ⁊ infirmos in fide confirmarent, confirmatos animarent, sed ⁊
            sancte crucis <lb/> signaculo consignarent in subsidium sancte terre repromissionis,
            quam tunc temporis Saraceni <lb/> nimis inprobe ⁊ inde<add place="above">ce</add>nter
            tractauerunt:, ¶Missa sunt a latere domini pape multa ⁊ magna <lb/> 
            <handShift scribe="sc066"/>
                <add place="left">.'.doctores</add> <handShift scribe="sc065"/>luminaria <handShift scribe="sc066"/> .'. <handShift scribe="sc065"/>scilicet sanctissime conuersationis ⁊ excellentissime
            doctrine in omnem circa <lb/> regionem, quorum duo missi sunt, unus in Angliam ⁊
            reliquus in Franciam, in Angliam<lb/>   
            
            <pb n="f.30r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc067"/>
            <handShift scribe="sc065"/>
            magister Stephanus de Langetun
            archiepiscopus Cantuarie consecratus, in Gallias magister Rob’ de Curzun, <lb/> sedis
            apostolice presbyter ⁊ cardinalis, ⁊ totius Francie legatus ⁊ arbiter constitutus, ut
            sancte conuersa<lb/>tionis exemplo ⁊ catholice predicacionis ministerio utramque
            regionem, illustrarent. Item, omnes Christi<lb/>anos publicos usurarios, ⁊ publicas
            meretrices, ⁊ ceteros sancte religionis derisores ad ammonitionem <lb/> predicti
            magistri Ro abstulit rex Francie a ciuitatibus suis uniuersis. Item Alexander filius
            Willelmi regis <lb/> Scott’ in Angliam profectus Lundonias a rege Anglie militarem
            ordinem accepit, anno etatis sue <lb/> x<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> viii<hi rend="superscript">o</hi> idus Marcii, ad letare
            Ierusalem. Miles itaque honorifice effectus, cum utriusque regni <lb/> applausu ⁊
            congratulatione ad propria est reuersus. Item, in illis diebus surrexit in Anglia mire
            <lb/> audacitatis homo ⁊ abstinencie, Petrus nomine, qui nescio quo spiritu futura
            predicens ipsi <lb/> regi Anglie crudelitatem suam aduersus ecclesiam de die in diem
            improperabat, ⁊ quia<note>DB: <hi rend="italic">Quia</hi> underlined, probably by a
               later scribe.</note> in proximo <lb/> honorem regni ⁊ nomen regium esset amissurus
            coram facie sua clamitabat, quod quidem in <lb/> magna parte postmodum euenit ut
            sequens annorum series declarabit.
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xiii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Reinaldus, episcopus Rosensis, quondam monachus Melrosensis, ipso die
            Sancte <lb/> Lucie, post cuius obitum electus est magister Andreas de Mureuia, qui
            renuens episcopari, <lb/> quesita licencia a domino papa tante dignitatis honorem
            humiliter resignauit, loco <lb/> cuius subrogatur Robertus capellanus domini W’ regis
            Scott’.; Dompnus Adam abbas de Melros <lb/> electus est ad curam episcopatus Cathensis
            no’ Augusti.; Dompnus Ernaldus abbas Cistercii electus est ⁊ <lb/> consecratus in
            archiepiscopum de Narbon. Hic omni studio uerbum uite predicando, fidem Christi
            confir<lb/>mando, Albigenses persequendo eorum sectam destruxit; cui successit dompnus
            Ernaldus <lb/> abbas de Fonte Iohannis;. Dompnus Wido abbas Clareuallis diutino rigore
            ordinis lassatus <lb/> ⁊ nimia senectute aggrauatus que ultra tenere non potuit
            sigillum eiusdem domus ⁊ pre<lb/>lationem Deo ⁊ ordini resignauit, qui paucis
            interuenientibus diebus in uenerabili etatis <lb/> maturitate ex hac luce migrauit., cui
            successit dompnus Conradus<note>DB: The <hi rend="italic">n</hi> and <hi rend="italic">a</hi> are blotched, perhaps in an attempt to correct or clarify.</note> abbas de
               Villiaco;<note>JT: <hi rend="italic">De Braiba’</hi> was added in the margin here
               (Scribal profile 67), though it is not clear whether this was as a signpost or to be
               considered part of the sentence.</note>
            <lb/> Dompnus Adam abbas de Neubotil; suo cessit officio,<note>JT: The scribe has used
               symbols (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">cessit officio
                  suo</hi>.</note> humilitatis gratia, cui successit <lb/> dompnus Alanus subprior
            de Melros.; ¶Obiit pie memorie magister Willelmus de Montibus cancel<lb/>larius ecclesie
            Lincolnensis post pascha, cuius corpus anno sequenti reddita Christianitate <lb/> per
            Angliam in ecclesiam Lincolnensem est translatum, ibidemque cum debita reuerencia est
            <lb/> tumulatum.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.30v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc038"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc033"/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="35"/>Flos regum regnique decor decus omne uirorum <lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="35"/>Willelmus celum rex pius ingreditur <lb/> 
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="35"/>Annis in regno iam quinquaginta peractis <lb/> 
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="35"/>In Striuilino mortuus ille fuit <lb/> 
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="35"/>Pridie rex obiit nonas in pace Decembris <lb/> 
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="35"/>Qui Brodocensi conditur almus humo <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc065"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>x<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> consecratus
            est predictus A’ abbas de Melros in episcopum Cathensem a domino <lb/> Willelmo
            Maleuicino episcopo Sancti Andree, mense Maio, die Sancti Mamerti episcopi, cui
            suc<lb/>cessit dompnus Hugo de Clippestun monachus eiusdem domus idus Maii. ¶Pie
            re<lb/>cordationis dominus Willelmus rex Scott’ uiam uniuerse carnis aggrediens, <gap reason="indent" unit="char" quantity="2"/> regno <lb/> suo in summa pace permanente, felici exitu
            migrauit ad Dominum, anno regni sui <lb/> xl<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> ⁊ etatis sue lxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>, ii no’ Decembris. Dominus Alexander filius predicti Wil
            <lb/> regis cum non modico agmine mangnatum ad Sconam profectus, ibidem tam
            hono<lb/>rifice quam pacifice, more regio, ⁊ digna celebritate regni Scott’
            guberna<lb/>cula suscepit, anno etatis sue xvii<hi rend="superscript">o</hi>, viii<hi rend="superscript">o</hi> idus Decembris. Dompnus Willelmus <lb/> celerarius de
            Melros electus est in abbatem de Glenlus. Dedicata est ecclesia Sancte Ma<lb/>rie de
            Hawic a domino A’ episcopo Cathenensi iiii kal’ Iunii. ¶Dompnus abbas Cisterciensis
            <lb/> <add place="left">//ad</add> uisitationis sue gratia in Angliam // uenit. ¶Obiit pie
            memorie Iohannes episcopus de Dunkel<lb/>den no’ Octobris, post quem electus est Hugo
            dictus de Sigillo. ¶Dompnus Alanus abbas de Neubotil humili deuotione ad propriam domum
            suam rediens curam regiminis in <lb/> capitulo resignauit viii kal’ Iunii, <del rend="erasure">¶</del>
            cui successit dompnus Ricardus celerarius <lb/> eiusdem domus. ¶Intrauit magister
            Stephanus archiepiscopus Cantuarium in Angliam inter pascha <lb/> &amp; pentecosten
            exultantibus omnibus ⁊ dicentibus, benedictus qui uenit in nomine Domini <lb/> ¶Cessauit
            interdictum in Anglia circa kal’ Iulii. ¶Missus est in Angliam quidam <lb/> ex clericis
            domini pape Pandulfus nomine ut cor regis emolliret ⁊ ad satisfactionem congruam <lb/>
            suaderet, qui compacta nec peracta pace Romam rediit. In cuius reditu missus est ⁊
            alius uir <lb/> quidem magne opinionis nomine Nicholaus professione<note>DB: Initial
                  <hi rend="italic">p</hi> altered from <hi rend="italic">s</hi> by the
               scribe.</note> monachus Cisterciensis officio summus apostolice <lb/> sedis
            penitentialis, ad hoc quidem missus ut prolocutam formam pacis legationis sue <lb/>
            autoritate confirmaret, ⁊ congrua satisfactione suscepta ipsum regem ab anathema<lb/>tis
            uinculo absolueret. Interim autem Philippus rex Francie haut dubium quin diuina
            dispo<lb/>sitione excitatus aduersus eum cum omni impetu exercitus sui insurgens etiam
            usque ad <lb/> mare Anglicum peruenerat. Sed ⁊ supradictus P’ simplex propheta in faciem
            regis inpropria <lb/> exaggerauit ⁊ regie dignitatis amissionem constanter predicauit,
            ⁊ quia filius <lb/> bone mulieris post eum regnaturus <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">esset</add>
            <handShift scribe="sc065"/>intimauit, quod dictum <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> esse,
            de domino Philippo sancte <lb/> matris ecclesie filio arbitramur. Tam multiplici igitur
            terrore perterritus in aduentu supradicti <lb/> cardinalis, Deo ⁊ sancte matri ecclesie
            Romane ⁊ summo pontifici humagium suum ⁊ <lb/> regni sui subiectionem perpetuam mira
            mansuetudine in manibus legati offerebat <lb/> ad cuius subiectionis testimomium ⁊
            humagii recognitionem redditum annualem <lb/> 
            <handShift scribe="sc066"/>
                <add place="left">vii scilicet pro Anglia ⁊ <lb/> iii pro Hybernia.</add> <handShift scribe="sc065"/>scilicet <handShift scribe="sc066"/>m marcas, 
            <handShift scribe="sc065"/>ex proprio talamo Deo ⁊ summo pontifici ⁊ omnibus eiusdem
            successoribus, <lb/> se ⁊ omnes heredes suos exibituros tam ipse quam magnates terre sue
            tactis etiam sanctuariis <lb/> pepigerunt. Additum etiam est in iuramento quod plenam
            faceret restitutionem omnium quecumque <lb/> ab initio interdictionis terre sue ab
            ecclesiis ⁊ ecclesiasticis <del rend="cancelled">uiris</del> personis extorserat, <lb/> et quod terram
            suam a domino papa quasi summo rege inposterum teneret. Rex igitur hec<lb/>   
            
            <pb n="f.31r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc030"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            omnia promtissime se facturum pollicitans coronam etiam regni sub pedibus
            legati pone<lb/>ndam exibuit. Per omnia benedictus Deus fortis ⁊ potens qui
            superbiencium colla sibi subiu<lb/>gare ⁊ obduratorum corda nouit cum uoluerit ad
            penitentiam uocare. Rex tamen non dum <lb/> intelligens se nomen regium, ⁊ pristine
            dignitatis honorem amisisse <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> sepe dictum <lb/> P’
            simplicem crudeli morte interimi precepit, quod amarissime postmodum se fecisse
            pe<lb/>nituit, ut inferius declarabitur. ¶Commissum est prelium campestre inter
            Philippum regem <lb/> Francie, ⁊ Othonem quondam imperatorem Alemannie, die dominica
            proxima post festum Sancti Iacobi <lb/> eo anno vi kal’ Augus’. In Flandriis, inter
            Tornacum ⁊ pontem de Bouines. In illo autem conflic<lb/>tu prout scripsit dompnus H’
            abbas de Vrsicampo, dompno A’ abbati Cisterciensi capti sunt ex parte <lb/> Othonis,
            comes Flandrie, comes Bolonie, comes Sale<add place="above">s</add>birie, comes de
            Tenekebroc, comes Pilosus. <lb/> Capti sunt etiam barones ⁊ baronum filii de Flandria,
            de Alemania, meliores ⁊ nobiliores omnes <lb/> milites egregii in acie prouocantes quos
            ipse abbas numerando nominauit, fere sepcies xx<hi rend="superscript">ti</hi>. Ex <lb/>
            parte Othonis erant xxx<hi rend="superscript">m</hi> equitum ⁊ cc<hi rend="superscript">m</hi> peditum, numerus militum captorum cc<hi rend="superscript">ti</hi>xx<hi rend="superscript">ti</hi>. Interfectorum militum <lb/> lxx peditum interfectorum
               iii<hi rend="superscript">a</hi>m<hi rend="superscript">a</hi>. De Francis autem
            tres milites tantum. De rege autem Francie uerum est <lb/> quod de equo deiectus corruit
            inter inimicos suos crudelissimos qui nichil aliud siciebant quam <lb/> eius sanguinem.
            Sed diuina miseratione ⁊ ut ipse postmodum confessus est Cisterciensis ordinis apud Deum
            <lb/> intercessione protectus, ⁊ uirtute militum suorum quorum quidam super corpus
            ipsius interfici se permiserunt,<handShift scribe="sc066"/>in equum <lb/> suum reiectus
            illesus euasit. Nec pretereundum est de comite de Bolonie, cuius seditione totum <lb/>
            bellum iniciatum est, quod cum coram rege Francie prostratus ueniam precaretur, ⁊
            dicer<lb/>et se nichil in regem deliquisse ad hoc uerbum rex indignatus exprobrauit ei
            omnia <lb/> beneficia que illi sepe contulerat, ⁊ quomodo semper mala pro bonis ipse
            reddiderat, ⁊ fremens <lb/> in eum tace inquit, quia per ossa Sancti Iacobi faciam tibi
            oculos erui, ⁊ scies quia me uiuente <lb/> de carcere non exibis. Iuramento etiam
            custodes constrinxit, quod nec propter mandatum, nec <lb/> propter litteras redderent
            eum nisi in manibus eius. Denique in trunco grandi fecit duas ca<lb/>tenas grossas ⁊
            grandes infigi, quibus ligatus comes uelit nolit factus est Perrone castellanus.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc065"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xv<hi rend="superscript">o</hi> dompnus Conradus abbas Clareuallis
            uisitationis sue gratia in Angli<lb/>am <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">ad</add>
                <handShift scribe="sc065"/>uenit, ubi satis rigide se continuit, necnon ⁊ in
            filiabus domibus suis ob or<lb/>dinis rigorem multa dura ⁊ aspera constituit obseruanda.
            ¶Dompnus Helyas abbas <lb/> Rieuallis suo cessit officio, cui successit dompnus Henricus
            abbas de Wardona vi idus April’. <lb/> ¶Electus est in abbatem de Wardona dompnus
            Rogerus magister conuersorum eiusdem domus iii k’ Maii. <lb/> ¶Intrauerunt in Moreuiam
            hostes domini regis Scocie scilicet Douenaldus <handShift scribe="sc066"/>
                <add place="above">
                    <hi rend="red">Ban</hi>
                </add>
            <handShift scribe="sc065"/>filius macWillelmi <lb/> ⁊ Kennauh mac Aht ⁊ filius cuiusdam
            regis Hybernie cum turba malignantium copi<lb/>osa. In quos irruens Machentagar hostes
            regis ualide prostrauit, quorum capita detruncauit, <lb/> &amp; nouo regi noua munera
            presentauit xvii k’ Iulii, propter quod dompnus rex nouum<lb/>   
            
            <pb n="f.31v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc065"/>
            militem
            ipsum ordinauit. ¶Ordinem<note>JT: From here to <hi rend="italic">fit priore</hi> is a
               poem. For a more intuitive layout of the text in verse form, see Stevenson, <hi rend="italic">Chronica de Mailros</hi>, pp. 117–19.</note> preposterum Anglia
            sanxiuit, mirum <lb/> dictu dicitur tale quis audiuit, nam preesse capiti corpus
            concupiuit, regem suum regere <lb/> populus quesiuit. Causa tamen multiplex illud
            exigebat, nam rex mores optimos regni <lb/> peruertebat, iura, leges, subditos, recte
            non regebat, quicquid erat placitum summum ius cre<lb/>debat. Proprios indigenas nimis
            deprimebat, barbaros rutarios, illis preponebat, he<lb/>redes legitimos, obsides,
            perdebat, quorum aduenticius terras possidebat. Regis ad collo<lb/>quium milites citati,
            caute sibi precauent ueniunt armati, iurant unanimiter iam se <lb/> nolle pati amplius
            tyrannidem regis tam ingrati. Die primo ueniunt iuri parituri, rex <lb/> uenire distulit
            nolens stare iuri, diem ponit alterum temporis futuri, nec uenit, sed <lb/> 
            <handShift scribe="sc066"/>
                <add place="left">/¶v<hi rend="superscript">o</hi> idus Maii ad <lb/> Norhamtun.\</add>
            <handShift scribe="sc065"/>ueniunt ipsum coacturi <handShift scribe="sc066"/>/\<handShift scribe="sc065"/>. Regis ergo postulant
            depositionem, legis nisi faciat emendationem, <lb/> plenam, ⁊ exhibeat certam cautionem,
            pacis ad perpetuam conseruacionem. Humagi<lb/>um quod fecerant reconsignauerunt, et
            barones militum causam susceperunt, hinc in septem <lb/> acies sese diuiserunt, terras,
            urbes, predia, castraque ceperunt. Horum terras complices regis <lb/> uastauerunt, hinc
            ⁊ hinc quamplurima mala peregerunt, et dum sic diucius sibi aduer<lb/>santur, fiunt
            homicidia, census dissipantur. Leges tandem pristinas regni sicientes, <lb/> 
            <handShift scribe="sc066"/>
                <add place="left">/¶xiv kal’ Iulii <lb/> in prato de Stenes.\</add> 
            <handShift scribe="sc065"/>sed in regem mittere manus non uolentes <handShift scribe="sc066"/>
                <del rend="erasure">/\</del> <handShift scribe="sc065"/>formam
            pacis congruam inter se fecerunt. Et <lb/> districte super hac
            regem conuenerunt. Formam pacis renuens inde rex recessit, sed co<lb/>actus postmodum
            omnia concessit, et ut manus militum caute declinaret, quicquid esset <lb/> placitum
            promisit ut seruaret. Omne <add place="above">igitur</add> pactum pariter in scriptum
            reduxerunt, et sigillum <lb/> regium apponi pecierunt, qui promittens placide diem
            prolongauit, &amp; ut ad Oxoniam <lb/> 
            <handShift scribe="sc066"/>
                <add place="left">/¶xiii<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Augusti.\</add>
            <handShift scribe="sc065"/>uenirent intimauit. Rex collectis uiribus ad diem <handShift scribe="sc066"/>/\<handShift scribe="sc065"/> quem prefixit, uenit, sed articulis <lb/> pacis
            contradixit. Recesserunt igitur magno cum rancore, error sic posterior peior fit priore.
            Rex <lb/> igitur interim ad nouum nocendi genus se conuertit. Consilium enim habuit
            nescio cuius Achitophel <lb/> ut Anglorum totam<note>JT: The scribe has used symbols
               (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">totam
               anglorum</hi>.</note> progeniem ab Anglia funditus eradicaret, ⁊ barbaris nationibus
            <lb/> terram Anglie perpetuo possidendam donaret. Rex tamen regum ⁊ Dominus dominantium
            cuius decre<lb/>tum nunquam poterit infirmari, aliter fieri preordinauit. Satis enim
            misericorditer innocentes liberauit <lb/> nec minus mirabiliter consilium Achitofel
            dissipauit. Dum namque ex parte ipsius regis quidam <lb/> ex suis fautoribus
            transmarinis, Hugo dictus de Boues, inestimabilem nauium multitudinem <lb/>
            congregasset, ⁊ eas etiam ad summum usque multitudinem <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>
            malignantium replesset contigit ut ipse <lb/> H’ cum omni illa classica multitudine
               <handShift scribe="sc066"/>vi k’ Octob’ uersus Angliam uela uentis explicaret. Et
            ecce <lb/> eleuatis ad imperium summi Regis marinis fluctibus tam ipse H’ dux tanti
            sceleris quam ceteri scelera<lb/>ti subito submersi sunt quasi plumbum in aquis
            uehementibus, ita ut ex omni illa multitudine na<lb/>uium nulla penitus optatum litus
            inueniret, sed tam nautas quam naues ⁊ ceteros transfretantes maris <lb/> unda seuiens
            auido gurgite deglutiuit, exceptis paucissimis qui post diutinam fatigationem
            procellarum <lb/> etiam ⁊ uentorum infestationem uix tanti discriminis impetum cum
            magno periculo euaserunt. Nec sic <lb/> quidem ut creditur euasissent, nisi de concepto
            scelere conpuncti ab ipso qui dominatur potestati maris, cui scilicet <lb/> mare ⁊ uenti
            obediunt, tota cordis contritione ueniam quesissent. Cum lacrimis enim ⁊ singultibus
            <lb/> iter sanctum uersus Ierosolimam deuouerunt, ⁊ in carne propria crucis sancte
            signaculum ab inuicem susceperunt. <lb/> Per omnia benedictus Deus qui incredulis ⁊
            obstinatis meritum supplicium non negauit, penitentibus uero ⁊ ue<lb/>niam petentibus
            motum fluctuum maris mitigauit.<lb/> Celebratum est concilium generale apud Romam per xv
            dies ad kal’ Nouemb’. In quo conciliato <lb/> multa ad extirpationem uitiorum ⁊
            destructionem here<add place="above">ti</add>corum, ad confirmationem etiam fidelium ⁊
            emendationem <lb/> morum Spiritu Sancto inspirante sunt constituta. Inter que etiam
            statutum est, ⁊ approbante sacro <del rend="erasure" unit="char" quantity="2"/> concilio,<lb/>   
            
            <pb n="f.32r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc066"/>
            autoritate apostolica firmiter
            preceptum est, ut ad subsidium sancte terre omnes omnino in ecclesiis beneficiati, tam
            sub<lb/>diti quam prelati uicesimam partem omnium ecclesiasticorum prouentuum, per
            subsequens triennium integre conferrent <lb/> per manus eorum quos ad hoc opus
            apostolica assigna<add place="above">ret</add>
                <note>DB: Written over an erasure.</note>
            prouidentia, exceptis quibusdam religiosis, ⁊ hiis qui perana<note>DB: Read <hi rend="italic">personaliter</hi>.</note>
                <lb/>liter in terram sanctam essent
            profecturi. Ipse autem dominus papa ⁊ omnes cardinales ne in humer<add place="above">o</add>s<note>DB: Originally written <hi rend="italic">humeris</hi>.</note> aliorum
            honera inportabi<lb/>lia inponere uiderentur, decimam omnium prouentuum suorum
            persoluerunt. Preter hec etiam dominus papa triginta m<hi rend="superscript">a</hi>
            librarum cruce <lb/> signatis assignauit, ⁊ ex alia parte iii<hi rend="superscript">a</hi>m<hi rend="superscript">a</hi> marcarum. Preceptum est etiam ut anno secundo
            sequenti id est anno ab incarna<lb/>tione Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xvii<hi rend="superscript">o</hi> omnes cruce sancta signati
            ab uniuersis mundi partibus congregati, in kal’ Iunii, in regno
            Si<lb/>
                <del rend="cancelled">ci</del>licie adunarentur. Notandum etiam quod in eodem concilio presidente
            domino papa Innocentio iii<hi rend="superscript">o</hi> pontificatus sui an<lb/>no
               xviii<hi rend="superscript">o</hi> que Constantiniana dicitur fuerunt episcopi cccc ⁊
            xii. Inter quos ex<add place="above">s</add>titerunt de precipuis patriarchis <lb/>
               ii<hi rend="superscript">o</hi> uidelicet Const<add place="above">a</add>ntinopolitanus ⁊ Ierosolimitanus, Antiochenus autem graui languore detentus
            <lb/> non potuit uenire, sed misit pro se uicarium suum Antidorensem episcopum,
            Alexandrinus autem <lb/> sub Saracenorum dominio constitutus fecit quod potuit mittens
            pro se germanum suum diaconem. <lb/> Primates autem ⁊ metropolitani lxxi. Ceterum
            abbates, ⁊ priores, vltra octingentos. Archiepiscoporum, e<lb/>piscoporum, abbatum,
            priorum, capitulorum absentium non fuit certus numerus comprehensus. Legatorum <lb/>
            uero regis Sicilie in imperator<add place="above">em</add> Romanorum electi, imperatoris
            Constantinopolis, regis Fran<lb/>cie, regis Anglie, regis Hungarie, regis
            Ierosolimitani, regis Cipri, regis Ar<add place="above">a</add>gonie,<note>DB:
               Originally written <hi rend="italic">Arogonie</hi>.</note> ⁊ aliorum <lb/>
            principum, ⁊ magnatum, ciuitatum, ⁊ aliorum uirorum tam ingens affuit multitudo ut
            <lb/> pre nimia multitudine magnatorum episcopus quidam suffocatus expirauit. Quod cum
            ad aures <lb/> domini pape deuenisset iurauit per Sanctum Petrum quod mausoleum eius
            lapide marmoreo signare<lb/>tur. ¶xvi kal’ Nouemb’ combusta est una de melioribus
            grangiis de Cupro blado plena, <lb/> ⁊ grangiarius conuersus in ea per negligentiam
            unius candele male defixe. ¶xiiii kal’ No’ <lb/> Alexander Dei gratia rex Scottorum cum
            excercitu suo uniuerso castellum de Norham cepit obsidere, <lb/> quod cum per
            quadraginta dies obsedisset nichil inde profectiens ab obsidione cessauit. ¶<lb/>xi k’
            No’ cepit dominus A’ rex Scott’ humagium b<add place="above">a</add>ronum<note>DB:
               Originally written <hi rend="italic">boronum</hi>.</note> de Northumbria apud
            Feltuniam. <lb/>
            <handShift scribe="sc000"/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="40"/>
                <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="20"/>
                <handShift scribe="sc066"/>¶Nonas Nouembris obiit Philippus de
            Valoniis, <lb/> camerarius domini W’ regis Scott’ qui apud Melros delatus in capitulo
            monachorum honorifice est tumulatus. <lb/> ¶Eodem anno in capitulo generali Cistercii
            dompnus Hugo, abbas de Melros, suo cessit officio, cui successit <lb/> dompnus Willelmus
            abbas de Holmcultran xvi k’ Decemb’. ¶Profecti sunt de Scotia ad curiam <lb/> Romanam
            generalis concilii gratia, dompnus W’ Maleuicinus episcopus Sancti Andree ⁊ dominus
            Walterus episcopus Glas<lb/>guiensis,<note>DB: The first syllable seems to be rubbed,
               rather than erased.</note> ⁊ dominus Bricius episcopus Moreuensis ⁊ dompnus Henricus
            abbas de Kelceo, quorum duo scilicet episcopus Moreuensis <lb/> ⁊ abbas Kelco<add place="above">i</add>ensis, finito concilio in Scotiam sunt reuersi. Glasguensis
            autem episcopus in anno iii<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> Dominus uero episcopus Sancti Andree in principio iiii anni repatriauit. Ceteri
            uero prelati personaliter Romam non adierunt, <lb/> <hi rend="right-aligned">¶sed legatos suos
            miserunt.</hi>  
            
            <pb n="f.32v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc066"/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>
                <del rend="cancelled">xvi<hi rend="superscript">o</hi>
                </del>
            <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">xvi</add>
            <handShift scribe="sc066"/>mense Ianuario facta est in Northumbria, ⁊ in australi parte
            Sco<lb/>tie mira ⁊ inaudita uillarum ⁊ urbium uastatio. Audito enim quod dominus A’ rex
            Scot’ <lb/> Nor<add place="above">t</add>humbriam sibi uendicasset, ⁊ humagium baronum
            Northumbrie suscepisset Io<lb/>hannes rex Anglie sumptis secum rutariis suis uersus
            Scotiam cum impetu magno uer<lb/>tit habenas. Audito uero eius aduentu barones de patria
            eboraucensi qui contra ipsum <lb/>
            <del rend="cancelled">inuri</del> iurauerant nimio terrore percussi presidium domini regis Scott’
            requirentes ipsius presen<lb/>ciam adierunt, humagia sua fecerunt, fidelitatem etiam ⁊
            securitatem omnes simul tactis sanctua<lb/>riis iurauerunt iii ydus Ianuarii in capitulo
            monochorum de Melros. Rex autem Anglie <lb/> post ipsos subsequenter adueniens uillas
            eorum ⁊ opida, possessiones ⁊ predia gladio uindi<lb/>ce uastauit ⁊ igne. Ipsi etiam
            barones uillas suas proprias ⁊ blada ante aduentum regis ne il<lb/>li essent in auxilium
            combusserunt, ⁊ ita factum est ut magna pars regionis simul <lb/> igne
               succederetur.<note>JRD: Editorial underlining of the <hi rend="italic">-ed-</hi> in
                  <hi rend="italic">succederetur</hi>. Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle
                  of Melrose</hi>, p. xlix) supposed omission of <hi rend="italic">n</hi>, but
               missing letter not supplied; <hi rend="italic">succedo</hi> for <hi rend="italic">succido</hi> more likely; ChrL <hi rend="italic">succideretur</hi> (f. 178r<hi rend="superscript">b</hi>).</note> Nam iii<hi rend="superscript">o</hi> idus Ian’
            combusta est uilla de Werc, v<hi rend="superscript">o</hi> idus eiusdem Alne<lb/>wic
               vii<hi rend="superscript">o</hi> idus eiusdem Mitford ⁊ Morpath xvii<hi rend="superscript">o</hi> k’ Februarii Rokesburgia, cum uiculis ⁊ <lb/> suburbiis
            quamplurimis. ¶xviii<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Februarii cepit Iohannes rex
            Anglie uillam ⁊ castellum <lb/> de Berwic, ubi cum rutariis suis feroci supra modum ⁊
            inhumana usus est tyranni<lb/>de, vtriusque enim sexus homines quoscunque satellites
            diaboli apprehendere potuerunt ali<lb/>os per articulos manuum ⁊ pedum suspendentes,
            alios diuers<add place="above">i</add>s<note>JRD: Originally written <hi rend="italic">diuersos</hi>.</note> suppliciis torquentes, ne<lb/>fandi questus intuitu
            inmanissime cruciauerunt, ibi etiam Iudeos secum adduxisse <lb/> ⁊ magistros malicie
            illos effecisse refertur. Inde uero progrediens Hadintoniam die ter<lb/>cia combussit, ⁊
            Dunbar, ⁊ alias uillas in partibus illis uoraci flamma destruxit. <lb/>   
            
            <pb n="f.33r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc069"/>
            <handShift scribe="sc066"/>
            In reditu autem suo rutarii sui ministri diaboli abbatiam de Coldeingam expoliauerunt,
            <lb/> villam etiam de Berwic succenderunt ipso rege incipiente. Domum enim in qua
            hospitatus est <lb/> propria manu ut dicitur contra morem regium indecenter accendit.
            ¶Eodem anno mense <lb/> Februario, dominus A’ rex Scott’ cum manu ualida ⁊
               exerceritu<note>JRD: Read <hi rend="italic">exercitu</hi> (an additional –<hi rend="italic">er</hi> abbreviation above the <hi rend="italic">c</hi>). The
               scribe perhaps began to write the medieval spelling <hi rend="italic">excercitu</hi>
               but changed his mind and used the classical spelling <hi rend="italic">exercitu</hi>, forgetting to delete the extra –<hi rend="italic">er</hi>
               abbreviation.</note> suo uniuerso post regem An<lb/>glie iter arripiens terram illius
            usque ad Carleolum ⁊ ultra igne uoraci uastauit ⁊ armis. <lb/> Hac etiam uice quod
            dolendum est inuito domino rege ⁊ omnimodis prohibente, ⁊ firmam pacem <lb/> suam
            religiosis concedente, Scotti quidam non magistri m<del rend="erasure">a</del>licie,<note>JRD:
               Originally written <hi rend="italic">malicie</hi>. If <hi rend="italic">milicie</hi> intended, <hi rend="italic">i</hi> not supplied; ChrL <hi rend="italic">non magistri sed ministri militia</hi>.</note> sed ministri malicie
            <lb/> domum de Hol<add place="above">m</add>cultran, omnibus quecunque potuerunt
            attingere sacris, uidelicet libris, uesti<lb/>mentis, calicibus, equis ⁊ animalibus,
            utensilibus ⁊ indumentis tam nefaria ⁊ scelerata de<lb/>mentia expoliauerunt ut etiam
            monachum in infirmitorio in extremis positum, cilicio <lb/> superpositum pannis quibus
            indutus erat denudarent, nec ullam reuerentiam sacris alta<lb/>ribus exhiberent, quod
            tamen peccatum non pertransiuit inultum. Nam dum reuerterentur cum <lb/> preda submersi
            sunt in fluuio quodam edena dicto quantum ad estimationem hominum <lb/> plusquam mille
            nongenti Scotti in breui hora diei, ultio digna Dei. ¶Eodem anno men<lb/>se Iulio cum
            exercitu suo uniuerso exceptis Scottis de quibus expensas sumpsit iterum Carleo<lb/>lum
            profectus est, eamque obsedit que uidelicet ciuitas Carleoli vi idus Augusti reddita est
            <lb/> illi. Castellum tamen illa uice non expugnauit. Inde uero progrediens per medium
            Anglie <lb/> cum omni exercitu suo, uiuente ⁊ inuidente Iohanne rege Anglie usque ad
            Doueram in occur<lb/>sum domini Laodouici filii regis Francie progressus est, qui eodem
            anno ii n’ Maii, cum <lb/> multitudine nauium copiosa ad interuentum baronum Anglie ut
            eis esset in <lb/> auxilium amplicuerat.<note>JRD: ChrL <hi rend="italic">applicuerat</hi>.</note> ¶<note>JRD: Paragraph mark added by contemporary
               editor.</note>In hoc itaque procinctu itineris occisus est Eustacius de Vesci,
            ge<lb/>ner ipsius regis in obsidione Castelli Bernardi. ¶Et sciendum quod adueniente
            <lb/> Laodowico in Angliam, Willelmus longa spata, frater ipsius regis anglie, comes
            Salisbirie, ⁊ <lb/> alii multi ab ipso rege diuertentes ad Laodowicum se transtulerunt,
            quod quidem <lb/> plus doli quam dilectionis intuitu, plus subuertendi quam succurrendi
            gratia se fecisse per <lb/> seditionem subsecutam innotuit. Hac etiam uice, dominus A’
            rex Scott’ in Anglia moram <lb/> faciens humagium fecit dicto Laodowico <handShift scribe="sc068"/>
                <add place="above">apud Londonias</add>
            <handShift scribe="sc066"/>
                <del rend="cancelled">ut dicitur</del> sub ea forma qua barones Anglie <lb/>
            fecerant eidem, ⁊ tam ipse Laodowicus quam ceteri barones Anglie tactis sanctuariis
            iurauerunt <lb/> quod numquam sine ipso rege Scott’ pactum pacis aut concordie cum rege
            Anglie inirent, <lb/> quod tamen omnino non est obseruatum ut patebit inferius. ¶Eodem
            anno xvii k’ Augusti, pie re<lb/>cordationis dominus Inncencius papa tertius ex hac luce
            domino uocante secessit, anno pontifica<lb/>tus sui xix<hi rend="superscript">o</hi> cui
            successit vir uenerabilis, tam scientia quam etate maturus dominus Honorius <lb/>
            episcopus ⁊ cardinalis xiii<hi rend="superscript">o</hi> k’ Augusti. ¶Eodem anno obiit
            dompnus Henricus abbas Rieuallis <lb/> apud Ruhford ibidemque sepultus est, cui
            successit in regimine dompnus Willelmus abbas <lb/> de Melros ii<hi rend="superscript">o</hi> k’ Septembris, loco cuius electus est in abbatem de Melros dompnus Radulfus
            celler<lb/>arius eiusdem domus xviii<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Octobris.
            Ibidemque a domino Hugone episcopo Du<del rend="cancelled">l</del>keldensi<note>JRD: Read <hi rend="italic">Dunkeldensi</hi>.</note> benedictionis <lb/> sue munus adeptus est
            iii<hi rend="superscript">o</hi> k’ Octobris. ¶Dompnus Ricardus <del rend="erasure" unit="char" quantity="2"/> abbas de Ne<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">u</add>
                <handShift scribe="sc066"/>botl suo cessit <lb/> officio vi k’ <gap reason="hole" unit="char" quantity="3"/> Augusti cui successit dompnus Adam cellerarius eiusdem domus xiii<hi rend="superscript">o</hi> k’ Septembris. <lb/> ¶Eodem anno xvi kal’ Nouembris obiit
            Iohannes rex Anglie apud Newerc cuius uiscera
            <handShift scribe="sc070"/>
                <add place="right">Obiit Johannes rex <lb/> Anglie <lb/>
            <handShift scribe="sc071"/>cui successit <lb/> H’ filius eius</add>
            
            <pb n="f.33v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc072"/>
            <handShift scribe="sc066"/>extracta sepulta sunt in abbatiam de Crokestun, corpus uero
               trad<add place="above">uc</add>tum<note>JRD: Originally written <hi rend="italic">traditum</hi>.</note> usque ad Wi<lb/>recestre ibidemque sepultum est in
            monasterio. ¶Eodem tempore missus erat in An<lb/>gliam a latere domini pape cardinalis
            quidam Galo nomine ut pro rege Iohanne ⁊ ipsius here<lb/>dibus ⁊ eorum libertatibus
            tuendis contra dominium Laodowicum ⁊ ceteros omnes regis ad<lb/>uersarios apostolice
            auctoritatis munimine fultus constanter astaret quod ⁊ constan<lb/>tissime fecit.
            Defuncto enim ut dictum est rege assumptis secum domino Henrico <lb/> archiepiscopo
            Dublinensi, ⁊ domino Petro episcopo Wintoniensi filium regis ⁊ heredem Henricum <lb/>
            nomine puerum septennem apud Wirecestriam coronauerunt. Eodem die dompnus <lb/> abbas
               Westmustrensis<note>JRD: Read <hi rend="italic">Westmonastrensis</hi>.</note> ⁊
            prior Cantuariensis pro libertatibus ecclesiarum suarum super corona<lb/>tione regis
            contra dictum cardinalem ad audienciam apostolice sedis appellauerunt, <lb/>
               Westmustrensis<note>JRD: Read <hi rend="italic">Westmonastrensis</hi>.</note>
            uidelicet quia alibi quam in Westm<add place="above">o</add>n<add place="above">a</add>sterio, Cantuariensis uero quia ab alio <lb/> quam a domino archiespiscopo
            cantuariensi contra libertates ⁊ priuilegia ecclesiarum suarum fue<lb/>rat coronatus.
            Cardinalis autem appellantes excommunicauit. Ipsi tamen nec pro excommunicatis se
            ha<lb/>buerunt nec ab appellatione facta se subtraxerunt. Deinde uero in dictum
            Laodowicum <lb/> ⁊ omnes fautores suos excommunicationis sententiam promulgauit ⁊ a
            domino papa prolatam <lb/> esse denunciauit. Necnon ⁊ dominum regem Scottorum ⁊ omnes
            magnates suos eadem sen<lb/>tencia innodauit ⁊ tam istorum quam illorum terras sub
            interdicto ponere non formidauit. <lb/> Cuius tamen excommunicationis ⁊ interdicti
            sententia nec per Angliam statim est obseruata nec fere per annum <lb/> subsequentem in
            Scocia est denunciata. Dictus etiam cardinalis omnes qui humagium aut <lb/> aliquam
            fidelitatem dicto Laodowico fecerant apostolica auctoritate qua fungebatur <lb/>
            penitus absoluit, si conuerti uellent ad nouum regem, ⁊ dominum suum legitimum.<lb/>
            ¶Eodem anno translatus est dompnus Conradus abbas Clareuallis in abbatem Cistercii, loco
            cuius <lb/> electus est in abbatem Clareuallis, dompnus Willelmus abbas de monasterio in Nargune.<lb/>
            <hi rend="red">I</hi>n occidentali parte Scocie que Galewia dicitur secundum quod
            scripsit dompnus W’ abbas, de Glenlus, <lb/> vir optimi testimonii, ⁊ sancte
            conuersationis monachus, domino priori ⁊ sacro conuentui de Melros <lb/> apparuit
            uisibiliter stupenda supra modum ⁊ nostris seculis inaudita lune transfiguratio, <lb/>
            quod autem scripsit? Hoc idem cum apud Melros ueniret nobis astantibus ⁊
            exposcen<lb/>tibus, omnibus qui aderant audientibus ⁊ admirantibus, proprio ore per
            ordinem enarrauit. <lb/> Scripsit igitur in hanc formam. Viris in Christo uenerabilibus,
            dompno A’ priori de Melros, <lb/> ⁊ eiusdem loci conuentui, frater W’ pauperum Christi
            de Glenlus minister indign<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>us <lb/>
            eternam <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> in domino, salutem. Quanto
            inpossibilius esse poterit ueritatem falli tanto cerciuus<note>JRD: Read <hi rend="italic">cercius</hi>.</note>
            <lb/> ea que ueritatis ore predicta sunt iam in parte fuisse impleta, ⁊ que restant
            procul <lb/> dubio credenda s<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>unt esse
            complenda, veritatis siquidem ore, teste ewangelista sci<lb/>mus fuis<add place="above">se</add>
                <note>JRD: Whole word squeezed into a blank space or over an erasure.</note>
            predictum, Erunt signa in sole, ⁊ luna, ⁊ stellis, ⁊ in terris pressura gentium <lb/>
            pre confusione sonitus maris ⁊ fluctuum, ⁊ cetera. Cum igitur nichil in terra quamlibet
            minimum <lb/> sine causa fiat certum est quod nec maiora sine maiori causa proueniant[.]<gap reason="hole" unit="char" quantity="3"/> Signum igitur <lb/> magnum, immo signa plura ⁊ permaxima, que
            nuper in partibus Galwethie <lb/>   
            
            <pb n="f.34r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc073"/>
            <handShift scribe="sc066"/>
            apparuerunt sub quanta potui breuitate
            perstringens sanctitati<note>JRD: Unexplained caret inserted at the time of
               writing.</note> uestre transmittere curaui <lb/> Quod nullatenus tantis tamque
            uenerandis uiris facere presumsissem nisi cercius de con<lb/>sciencia eorum mihi
            constaret qui predicta signa propriis occulis uiderunt, ⁊ rei ordinem <lb/> ore ueridico
            in presentia nostra ⁊ multorum narrauerunt. Contigit igitur conuersum <lb/> quendam
            ordinis nostri uirum morigeratum sobrium, castum, ⁊ probate satis <lb/> religionis iter
            facere die videlicet Sancti Ambrosii episcopi, in crastino palmarum pridie <lb/> nonas
            Aprilis luna xiii<hi rend="superscript">a</hi> in noctis crepusculo, ⁊ ecce respiciente
            predicto conuerso lunam <lb/> plenam uidit ⁊ rotundam, ⁊ statim in ipsa hora quasi
            funiculus quidam <lb/> niger ⁊ subpallidus, lunam in duas diuisit partes. Sed ⁊ nigredo
            predicti funiculi <lb/> in mediam partem lune que uersus aquilonem erat se diffundens
            ipsam par<lb/>tem lune nigriorem, ⁊ pallidiorem cetera parte effecit, ⁊ statim quasi in
            ictu occuli <lb/> pars ipsa pallidior ab alia parte lune scind<add place="above">i</add>
                <note>JRD: Originally written <hi rend="italic">scinda</hi>.</note> uisa est
            ⁊ dirumpi, ⁊ ad <gap reason="hole" unit="char" quantity="6"/> spacium <lb/> unius stadii elongari, ⁊ quasi in
            tanta uiolencia uidebatur pars illa pallidior ab a<lb/>lia parte lune fuisse auulsa ut
            scintillas more draconis in aere discurrentis <lb/> emitteret. Tandem post moram
            aliquantulam pars ipsa pallidior lune paulatim <lb/> ⁊ quasi morose ad aliam partem
            appropiabat, nunc se ipsam quasi meticulose retrahendo <lb/> nunc quasi coacta illac se
            inpellendo. Tandem uero cum iam predicte partes lune in<lb/>uicem sibi
               conueni<del rend="cancelled">re</del>rent ecce nubes utramque partem operuit, ⁊ predicta uisio
            dis<lb/>paruit. Ad flatum igitur uenti transuolante nube iterum luna desub nube erupit,
            <lb/> ⁊ statim ad magnitudinem trium lunarum creuisse uisa est, ⁊ statim deformatio
            <lb/> illa per crementa in firmamento se diffundens in castellum speciosum
            transfor<lb/>matur. Cuius castelli turres ⁊ muri propugnaculis sufficienter muniti
            prominebant. Ad <lb/> hoc spectaculum tam insolitum quam horrendum tam <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>conuersum quam seruientem su<lb/>um timor
            inuasit ⁊ tremor, ⁊ ait seruiens ad conuersum, Magister quid putas sibi <lb/> uolunt
            ista nunquid putas Dies Iudicii aduenit? Et ille, Nequaquam fili, sed uirtutes <lb/>
            Dei Omnipotentis sunt qui pro uoluntate sua, signa, portenta, prodigia facit ⁊
            mi<lb/>rabilia, ⁊ adiecit seruiens, Audiui frequenter quod per phitonissas, ⁊ maleficas
            ⁊ incan<lb/>tatrices feminas huiusmodi mutatione luna solet deformari. Et ille, Non est
            ita fili. Quin <lb/> pocius credendum est quod aliquod mirum ⁊ humano generi horrendum
            portendant. Interim autem <lb/> luna deposita castelli forma in nauem pergrandem, ⁊
            elegantissima fabrica fac<lb/>tam formata est. Sed ⁊ unus tantum homo cuius maxima erat
            statura in naui quasi eiusdem <lb/> nauis nauta apparuit. Predicta igitur nauis extenso
            uelo ⁊ explicito uelocissimo cursu<note>JRD: Probably written over an erasure, either by
               the scribe with a different quill or by another contemporary scribe.</note>
            <lb/> per transuersum insule de Man, uersus Hyberniam uelificare uisa est. Post hec uero
            luna abiecta <lb/> nauis forma iterum in castellum magnum ⁊ spectantibus supra modum
            horrendum <lb/> transformata est, ⁊ hac uice uexillum quoddam regale quale cum
            exercitibus regum <lb/> ad bellum proficiscentium preferri solet in predicto castello
               apparuit.<note>JRD: <hi rend="italic">Apparuit</hi> written over the erasure.</note>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="6"/>
            
            <pb n="f.34v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc066"/>
            Et quod magis mirandum
            fuit lingule ille siue caudule que in extremitatibus uex<lb/>illorum dependent in
            predicto uexillo quasi ad flatum uenti moueri ⁊ agitari ui<lb/>debantur. Post hec
            aliquanto interposito interuallo, omnis castelli illius machina dispa<lb/>ruit. Et luna
            propria resump<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">t</add>a<note>JRD: Written
               over an erasure.</note>
            <handShift scribe="sc066"/>forma naturali cursu progressa est. Post hec turris quedam
            <lb/> paruula ⁊ nebulosa minimis munita propugnaculis breuissimo spatio supra lu<lb/>nam
            apparuit ⁊ statim disparuit, luna uero tam crebra sui uexatione tam in<lb/>conuenienti
            deformatione, tam uiolenta tam subita suimet mutatione quasi iniuriam <lb/> passa,
            turbata, contristata, ⁊ conturbata, pallida mansit ⁊ decolorata.<note>JRD: Second <hi rend="italic">o</hi> possibly headed <hi rend="italic">a</hi> with the head
               lying on the body, but could be a badly formed <hi rend="italic">o</hi>, or <hi rend="italic">a</hi> corrected to <hi rend="italic">o</hi>.</note> Tandem uero
            proprio <lb/> resumpt<handShift scribe="sc000"/>o <handShift scribe="sc066"/>colore in
            se ipsam reuersa est. Aduertat igitur sanctitas uestra si tam insolitum <handShift scribe="sc000"/>spectaculum<note>JRD: Written over an erasure, which seems also to
               have affected the final minim of the preceding word, which has been reinforced when
                  <hi rend="italic">spectaculum</hi> was written.</note>
                <lb/> 
            tam <handShift scribe="sc066"/>monstruosum portentum, tam horrendum miraculum silentio tegi debuerit, ⁊ si <lb/> creator non tantum
            lune sed tocius creature precellentissime speci<add place="above">osi</add>tati lune, ⁊
            fere omnium <lb/> elementorum firmamenti etiam terre ⁊ maris sacrament<handShift scribe="sc000"/>a<note>JRD: Written over an erasure.</note>
            <handShift scribe="sc066"/>in se continenti non pepercit. <lb/> Immo <gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/> pro humani generis premunitione tanta tamque diuersa deformitate ipsam <lb/> lunam
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/> dehonestari permisit. Quid de ipsis fiet pro quibus hec
            preostensa sunt, qui <lb/> nec timore Dei, nec pauore Gehenne siue alia quacunque de
               causa<note>JRD: <hi rend="italic">De causa</hi> written as one word, with comma
               inserted to show separation.</note> a perditionis sue uia re<lb/>uertuntur? <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
              
            <pb n="f.35r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc074"/>
            <handShift scribe="sc066"/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xvii consecratus est Ricardus de Marisco in episcopum Dunelmensem. <lb/> Eodem
            anno, mense Iulio, factum est nauale bellum inter Franciam ⁊ Angliam <lb/> nostris
            temporibus inauditum. Commorante enim in Lundoniis domino Laodowico cum <lb/> magna
            militum multitudine, ne aliquod subsidium de Francia eidem adueniret <lb/> Anglici
            portus omnes occupauerant, ⁊ marina littora districtissime custodiebant. <lb/> Franci
            uero in manu ualida, ⁊ nauium multitudine copiosa uenientes, uice pri<lb/>ma in maris
            medio uictoriam adepti optatum litus possederunt. Sed uice uer<lb/>sa deo disponente
            congregatis undique nautis ⁊ nauibus iterum in medio maris <lb/> adinuicem obuiantes,
            congressione facta Anglici uictoriam optinuerunt, ⁊ ar<lb/>chipiratam Francorum,
            Eustachium monachum appellatum, cum aliis innumeris oc<lb/>ciderunt, quorum cadauera
            piscibus maris sepelienda commiserunt, quorum exequias <lb/> marine belue celebrauerunt.
            Nobiliores autem recinentes in firma custodia sub <lb/> spe pacis ⁊ concordie firmioris
            conseruabant. Nomina uero potentum<note>JRD: Read <hi rend="italic">potentium</hi>.</note> qui ibidem cap<lb/>ti sunt hec sunt, Robertus de Curtenei,
            Willelmus de Baris, Radulfus de Tornellis, Willelmus de Inchri, <lb/> Willelmus de
            Pessei, Per<add place="above">v</add>n<note>JRD: Originally written <hi rend="italic">Peren</hi>.</note> de Iohanris, Thomas de Cusei, Aelradus de Croizillis, Anselmus
            de Ro<lb/>moym, Gallonus de Munteni, Neuellunus de Araz, Willelmus de Mariscis, ⁊ alii
            multi. <lb/> Summa captorum militum sexcies viginti, ⁊ v. Seruientes equitum septies
            xx ⁊ vi. <lb/> Balestarii, xxxiii. Seruientes peditum octingenti ⁊ xxxiii. Hanc summam
            ⁊ nomina <lb/> potentum scripsit dompnus R’ abbas de Wardonia, dompno Willelmo abbati
            Rieuallis. <lb/> Fundata est abbat<add place="above">i</add>a de Kilinros a domino
            Malcolmo comite de Fif, <lb/> ad quam abbatiam missus est conuentus vii k’ Marcii, de
            Kinlos, cum <lb/> dompno Hugone, primo abbate de Kilinros quondam priore de Kinlos.
            Ve<lb/>nit ergo idem conuentus apud Kilinros xv k’ Aprilis.<lb/> Missi sunt in Angliam
            archiepiscopus de Suris, ⁊ abbates, Cistercii, ⁊ Clareuallis, <lb/> vt pacem inter
            Laodowicum, ⁊ Henricum, nouum regem Anglie reformarent. <lb/> Dicti autem abbates contra
            G’ cardinalem ad sedem apostolicam pro statu ordinis sui <lb/> appellauerunt, eo quod
            contra priuilegia sibi a sede apostolica concessa, procura<lb/>tiones ab ordine
            Cisterciensi, per exactionem idem legatus exigebat, ⁊ monachorum <lb/> monasteria sub
            interdicto ponebat, tam abbates quam conuentus suspende<lb/>bat, ⁊ excommunicatos
            denunciabat, nec non ⁊ publice ante fores ecclesiarum <lb/> eo quod werrantibus
            communicauerant, accepto a singulis iuramento standi <lb/> iudicio ecclesie, ⁊ mandatis
            domini pape ⁊ ipsius super nudam carnem discipli<lb/>nari faciebat, ⁊ communes penas
            abbatibus ⁊ conuentibus iniungens uix <lb/> absolutionis gratiam indulsit. Contra ipsum
            ergo ut dictum est tam crudeliter <lb/> aduersus ordinem Cisterciensis, se gerentem
            appellauerunt, sed ea uice gratiam non <lb/>   
            
            <pb n="f.35v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc066"/>
            optinuerunt. Inauditam enim
            ⁊ inusitatam dominus papa, eidem legato conces<lb/>serat auctoritatem, faciendi
            uidelicet ut ita dicam quicquid animo ip<lb/>sius sederet in clero, ⁊ populo, per
            Angliam, ⁊ Scotiam, ⁊ Wales constituto, <lb/> transponendi, ⁊ deponendi, ⁊ alios
            ponendi, suspendendi, ⁊ excommunicandi, ⁊ ab<lb/>soluendi episcopos ⁊ abbates, ⁊ alios
            ecclesiarum prelatos, ⁊ clericos, necnon ⁊ quod maius fuit <lb/> priuandi etiam monachos
            Cisterciensis ordinis priuilegiis suis. ¶Obiit dompnus Walter ab<lb/>bas Noui
            Monasterii, apud Cisterciem, tempore capituli generalis, loco cuius electus est in
            abbatem <lb/> dompnus Henricus prior de Rupe. ¶Absoluti sunt ab officiis suis, ⁊ a
            domibus propriis <lb/> eliminati in capitulo generali ii abbates, ⁊ v priores de Wales,
            propter excessus suos ad<lb/>uersus predictum cardinalem, abbates scilicet de Alba
            Landa, <handShift scribe="sc075"/>
                <add place="above">Blanchelande in Normandia</add>
            <handShift scribe="sc066"/>⁊ de Strata Florida <handShift scribe="sc075"/>
                <add place="above">Vauflory</add>. <handShift scribe="sc066"/>¶ <lb/> ¶Mense Maio A’ dei
            gratia rex Scott’ congregato uniuerso excercitu suo obsedit <lb/> castellum de Midford,
            quod cum per septimanam obsedisset ad propria reuersus est. <lb/> ¶Minati sunt Philippus
            de Vllecotes, ⁊ H’ de Baillol ut terram domini regis Scott’ <lb/> ultionis causa
            deuastarent, quo audito dominus rex cum summa festinatione gener<lb/>ali exercitu,
            Anglorum scilicet ⁊ Scottorum, ⁊ Galweiorum iii nonas Iulii, uersus Northumbriam <lb/>
            iter iterato arripuit. ¶Obiit domina Eua, de Galweia iii idus Iunii. ¶Electus est
            domp<lb/>nus Helyas quondam abbas Rieuallis in abbatem de Reuesbi, mense Decembri;
            <lb/> ¶Eodem anno mense Marcio facta est sedicio ut dicitur contra dominum Laodowicum
            <lb/> in insula de Rie. Quidam enim qui cum ipso iurauerant contra regem Anglie,
            Willelmus scilicet <lb/> longa spata, frater Iohannis regis, ⁊ Willelmus iunior
            marscallus Anglie ⁊ eorum complices <lb/> contra spem ipsius Laodovici in eadem insula
            insurrexerunt in ipsum. Sed prouidente <lb/> diuina gratia que nunquam suos desolatos
            dereliquit, naues non pauce quas <lb/> pater ipsius Laodouici, Philippus scilicet rex
            Francie in Angliam direxerat eadem hora ad <lb/> eandem insulam applicuerunt miro
               euentu,<note>JT: The scribe has used symbols (///) to indicate an alternative word
               order: <hi rend="italic">miro applicuerunt euentu</hi>.</note> quibus aduenientibus,
            ⁊ ipse liberatus <lb/> est, ⁊ aduersarii ipsius fuge presidium petere sunt coacti.
               <handShift scribe="sc076"/>¶xiii kal’ Iunii, <lb/> comissum est prelium aput
            Lincolniam inter fautores Laodouici filii regis <lb/> <add place="left">*fautores</add> Francie, &amp; * Henrici noui regis Anglie. Ex parte uero Laodouici erat
            pars <lb/> maxima totius milicie Anglicane, <add place="above">necnon</add> &amp;
            Gallicane, inter quos isti fuerunt fa<lb/>mosiores, Marscallus Francie cum sua sequela.
            Comes de Perches auunculus <lb/> ut dicitur ipsius Laodouici, consanguineus <add place="above">uero</add> utriusque regis, Anglie uidelicet &amp; <lb/> Francie cum
            sua sequela, &amp; alii magnates Gallie quamplurimi, cum innu<lb/>mera equitum,
            armatorum, clientum, albasteriorum, &amp; peditum multitudine. <lb/> Item ex parte
            Ladouici erant fere omnes magnates ⁊ barones Anglie. Ex parte autem <lb/> H’ noui regis
            erat supradictus G’ cardinalis qui sacris indutus uestimentis <lb/> incedens omnes
            fautores Laodouici autoritate Dei Omnipotentis, &amp; domini pape <lb/> excommunicauit.
            Erant etiam cum illo archiepiscopus Eboracensis, &amp; alii vii episcopi, videlicet,
            <lb/> Wirecestrencis, Herfordensis, Salesbiriensis, Lincolniensis, Baensis, Ecces <lb/>
            
            <pb n="f.36r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            strensis, &amp; Wincestrensis, necnon &amp; uterque Willelmus,
            marscallus Anglie, Willelmus Lon<lb/>ga Spata comes Salesbirie, &amp; comes de Alba
            Mare, &amp; Robertus de Veteri Ponte, <lb/> Brian de Insula, Gaufridus de Neuile
            camerarius Anglie, &amp; Ricardus filius <lb/> Iohannis regis. In hoc igitur conflictu
            omnes pariter qui ex parte Laodouici erant <lb/> pondere excommunicationis
               aggrati<note>JRD: Read <hi rend="italic">aggrauati</hi>.</note> miraculose<note>JRD:
                  <hi rend="italic">Pondere … mira</hi> written over an erasure.</note> a paucis
            capti sunt, <handShift scribe="sc000"/>// <handShift scribe="sc076"/>in ipsa Lincolnia<note>JRD: <hi rend="italic">Sunt … Lincolnia</hi> written over an erasure.</note> <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="right">//&amp;</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc076"/>
                <del rend="cancelled">&amp;</del> incarcerati, &amp; quod ualde dolendum extitit nobilis ille dictus
            comes de <lb/> Perche in eodem conflictu post longam &amp; diutinam sui defensionem
            crudeli nimis <lb/> uiolencia necatus occubuit. <gap reason="indent" unit="char" quantity="8"/>*reconciliati sunt <lb/> 
            ¶Eodem anno vii idus Septembris, congregato generali excercitu totius Anglie, &amp; mag<lb/>na parte milicie Gallicane
            circa Londonias, * Laodouicus filius regis Francie, <lb/> &amp; H’ nouus rex <gap reason="space" unit="char" quantity="2"/>
                <note>JRD: Gap perhaps because the
               parchment is very thin; a small hole appears at the end of the gap.</note> Anglie mediantibus sepedicto G’ cardinale, &amp;
            utriusque regni <lb/> magnatibus, ita tamen quod dicto Laodouico, darentur x mille
            librarum in reconpen<lb/>sacionem expensarum suarum <del rend="cancelled">reconciliati sunt.</del> Ibidem
            uero Laodouicus de papilione sua <lb/> ad tentorium cardinalis, discinctus &amp;
            discalciatus cum suis commilitonibus uenit abso<lb/>lutionem petiturus, vbi tandem
            prestito prius iuramento standi iudicio ecclesie, <lb/> &amp; quod infra certum terminum
            de se &amp; suis Angliam euacuaret desideratam adep<handShift scribe="sc000"/>tus <lb/>
            <handShift scribe="sc076"/>est absolutionem. Barones etiam &amp; milites qui ab utraque
            parte capti sunt ⁊ incar<lb/>cerati absoluti sunt &amp; liberati, &amp; omnes omnino
            Anglici ab humagio quod fecerant <lb/> dicto Laodouico, absoluti sunt. Rex uero Scotie,
            &amp; omnes comites, &amp; barones, milites &amp; <lb/> magnates, episcopi &amp; prelati
            totius regni Scotie, interdicti sunt &amp; excommunicati. <lb/> ¶Anno eodem congregato
            excercitu dominus A’ rex Scotie profectus est uersus An<lb/>gliam, &amp; cum uenisset
            usque Iedewrð, audita pace inter Laodouicum &amp; regem <lb/> Anglie remisit excercitum
            &amp; remansit, mense, Septembris. ¶Dominus A’ rex Scot’ <lb/> absolutus est a uinculo
            excommunicationis aput Berwic, in kal’ Decembris, a domino ar<lb/>chiepiscopo
            Eboracensi, &amp; a domino, Dunelmensi, episcopo, per autoritatem domini legati in
            Angliam <lb/> commorantis, &amp; tertia die sequenti mater eiusdem regis absoluta est a
            domino Dunel<lb/>mensi episcopo. Archiepiscopus uero statim absoluto rege uersus
            Carleolum iter arripuit <lb/> ut saisinum castelli per mandatum domini regis Scot’ ad
            opus regis Anglie <lb/> susciperet. ¶Eodem tempore proficiscente domino rege uersus
            Angliam omnis ecclesia <lb/> Scoticana sub interdicto ponita a diuinis laudibus
            cessauit, exceptis mona<lb/>chis albis, qui secundum priuilegia a sede apostolica sibi
            indulta celebrauerunt. <lb/> Rex autem apud Norhauntun ueniens tam a dicto legato quam a
            nouo rege <lb/> Anglie cum summa reuerencia susceptus est, &amp; ibidem hominium fecit
            dicto regi <lb/> Anglie pro comitatu de Huntedun, &amp; ceteris terris quas
            predecessores sui tenu<lb/>erant de regibus Anglie, proximo die sabbati ante natale
            Domini. ¶ <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.36v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc076"/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xviii in principo<note>JT: Read <hi rend="italic">principio</hi>.</note>
            Ianuarii rediit dominus W’ Maleuicinus episcopus Sancti <lb/> Andree de generali
            concilio Romano in episcopatum suum. ¶Circa finem eiusdem men<lb/>sis missi sunt ex
            parte domini legati adhuc<note>JRD: <hi rend="italic">C</hi> squeezed in later
               (probably by the same scribe).</note> in Anglia commorantis dominus Willelmus, prior
            <lb/> Dunelmensis, &amp; magister Walterus de Wisebech, archidiaconus de Hestriding ut
               ec<lb/>cl<del rend="cancelled">e</del>siam Scoticanam sacerdotes uidelicet, &amp; populum, exceptis
            episcopis, <add place="above">⁊</add> prelatis, ab anathe<lb/>matis uinculo simul &amp;
            interdicto absoluerent. Qui incipientes a Berwic circuierunt <lb/> Scotiam &amp;
            perambulauerunt eam. Accedentes autem apud Edenburc ad dominum regem <lb/> acceperunt,
            etiam ab ipso rege iuramentum &amp; a suis standi iudicio ecclesie <gap reason="indent" unit="char" quantity="2"/>
            &amp; <lb/> mandatis domini pape. Inde uero progressi sunt in profundam Scotiam usque
            Aberden. <lb/> In redditu autem hospitantibus, illis apud Lundors per incuriam &amp;
            prodigali<lb/>tatem pincernarum succensus est thal<add place="above">a</add>mus ubi
            ipse prior cum monachis suis dormiebat. <lb/> Vnde ipse prior fumo &amp; incendio fere
            suffocatus uix ad tempus mori distulit sed diu <lb/> mortem non euasit. Nam post
            langorem maximum aput Coldingham deductus, &amp; ad extre<lb/>ma perductus ibidem
            spiritum exalauit ii idus Maii. ¶Eodem anno in Annunciatione <lb/> Dominica precepit
            magister W’ de Wisebech de mandato dicti legati, &amp; autoritate ipsius <lb/> qua
            functus est, ut omnes omnino monachi ordinis Cistercii per regnum Scot’ constituti a
            celebra<lb/>tione diuinorum cessarent. Ipsi uero abbates <add place="above">scilicet</add> Radulfus de Melr’, Adam de Neub’, Alexander de Cupro, <lb/> Radulfus
            de Kinlos, Hugo de Sancto Seruano, omnia sua in pace Dei, &amp; protectione domini pape
            <lb/> ponentes, dictum legatum adierunt aput Eboracum, ubi post multas preces, &amp;
            multorum inter<lb/>cessiones uix sibi ipsis gratiam absolutionis inpetrauerunt. Interim
            autem predictus W’ de <lb/> Wisebech apud Berwic, in Die Palmarum, &amp; in crastino cum
            pluribus clericis &amp; prelatis <lb/> tenuit concilium, in quo predictos monac<add place="above">h</add>os in regno Scot’ constitutos <del rend="cancelled">denu</del>
                <note>JRD: See <hi rend="italic">denunciauit</hi> in the next line.</note> necnon &amp; <lb/> illis
            communicantes denunciauit excommunicatos. Ipsi uero monachi ibidem sicut ante fecerant,
            <lb/> tam contra W’ quam contra dictum legatum presenciam domini pape appelauerunt,
            &amp; illam <handShift scribe="sc000"/>// <handShift scribe="sc076"/>quam dominus <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="right">//appelacionem</add>
                <lb/> 
            <handShift scribe="sc076"/>Cistercii, pro statu ordinis interposuerat<note>JRD: After <hi rend="italic">interposuerat</hi> there is probably
               a caret and an interlineated word has been erased, possibly <hi rend="italic">appelacionem</hi>.</note> innouantes denunciationem illam irritam
            ha<lb/>buerunt. Quo audito dictus legatus nimium exasperatus iurauit ipsis abbatibus in
            presen<lb/>cia illius constitutis se nullam omnino gratiam uel ipsis uel conuentibus
            eorum prestiturum <lb/> nisi prius per testimonium episcoporum &amp; decanorum suorum
            ipsos conuentus suos interdictum re<lb/>cepisse cognosceret. Susceptis tandem litteris
            abbatum suorum monachi tam a diuinorum <lb/> celebratione, quam ab introitu ecclesie
            aliquanto tempore cessauerunt, donec de mandato <lb/> domini legati per manum domini W’
            episcopi Sancti Andree absolutionem perceperunt, prestito prius <lb/> iuramento standi
            iudicio ecclesie, &amp; mandatis domini pape, saluo ordin<add place="above">e</add> suo
            &amp; priuilegiis <lb/> suis. ¶Eodem anno mense Mayo, rediit dominus Stephanus
            Cantuariensis archiepiscopus a generali <lb/> concilio, <add place="above">⁊</add>
            introiuit in Angliam omnibus in aduentu ipsius tanquam in aduentu angeli <lb/> pacis,
            patris &amp; pastoris piissimi exultantibus, &amp; iterum atque iterum iubilantibus
            <lb/> benedictus qui uenit in nomine Domini. ¶Eodem anno <del rend="cancelled">mense</del> discedente
            dicto G’ le<lb/>gato de Anglia uenit ibidem Pandulfus quondam clericus Romane sedis,
            tunc temporis le<lb/>gatus constitutus Anglie, &amp; electus in episcopum Norwichie.
            ¶Electus est dominus W’ <lb/> archidiaconus de Bukincham in episcopum Wirecestrie.
            ¶Obiit episcopus de BreiꝨin, cui successit <lb/> dominus G’ archidiaconus
            eiusdem episcopatus. ¶Eodem anno obiit Otho imperator Aleman<lb/>nie, cui successit
            Fredericus <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">dictus</add>
            <handShift scribe="sc076"/>infans Pulie. ¶Obiit etiam comes Burgundie, <lb/>
            
            <pb n="f.37r"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc077"/>
            <handShift scribe="sc076"/>
            &amp; occisus est Simon, comes de Monte Forti, quorum anime requiescant in pace.
            <lb/> ¶iii<hi rend="superscript">o</hi> nonas Octobris, obiit Henricus abbas de Kelchou,
            loco cuius successit dompnus Ricardus <lb/> prior eiusdem domus xiiii<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Nouembris. ¶Eodem anno profecti sunt ad capitulum
            genera<lb/>le fere omnes abbates Anglie, Wallie &amp; Scotie, ad mandatum domini
            Cistercii, de arduis <lb/> negociis ordinis tractaturi, a quo capitulo Romam profecti
            sunt dominus Cistercii, &amp; Clareuallensis, <lb/> cum vi<del rend="erasure">i</del> aliis
            coabbatibus suis, de iniuriis ordini illatis, a dicto G’ cardinali que<lb/>rimoniam
            proposituri. Vbi patrocinante Deo, &amp; eiusdem genitrice semper uirgine Maria, <lb/>
            ipsius ordinis aduocata, &amp; patrona propria, contra sepedictum G’ cardinalem, ad
            libitum optinu<lb/>erunt. Insuper &amp; eadem uice ad honorem Dei, &amp; ordinis, &amp;
            in testimonium confusi<lb/>onis ipsius G’ cardinalis, ipse dompnus Conradus, abbas
            Cistercii, a summo pontifice electus est <lb/> &amp; consecratus in episcopum
            Portuensem, &amp; factus est etiam <add place="above">ipse</add> cardinalis. Cui
            successit <lb/> in abbatem Cistercii, dominus Gaucherus<note>JRD: <hi rend="italic">Ch</hi> written over an erasure.</note> abbas de Longo Ponte. ¶Profecti sunt de
            Scotia <lb/> ad sedem apostolicam absolutionis sue querende gratia episcopi, Walterus
            uidelicet Glas<lb/>cuiensis, Bricius Morauensis, &amp; Adam Catanensis, &amp; anno
            sequenti redierunt. <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xix<hi rend="superscript">o</hi> obiit Thomas de Colleuilla. ¶Obiit Willelmus
            de Valon’ <lb/> aput Kelchou, cuius corpus etiam contra beneplacitum monachorum eiusdem
            domus, aput <lb/> Melros deductum est, &amp; ibidem honorifice sepultum in capitulo
            monachorum, <lb/> iuxta sepu<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">l</add>
                <handShift scribe="sc076"/>crum patris sui. ¶Obiit Ger’ Auenel, cuius corpus
               <add place="above">in</add> eodem capitulo sepelitur.<lb/> ¶In kal’ Iunii obiit
            dompnus Radulfus abbas de Melros. Cui successit in cura <lb/> regiminis dompnus Adam
            abbas de Neubotl’ viii idus Augusti, pro quo etiam sub <lb/> rogatur dompnus Ricardus
            magister conuersorum de Nebot’. ¶Aput Pipewelle obiit domp<lb/>nus Henricus, abbas de
            Nouo Monasterio, cui successit, dompnus Rob<handShift scribe="sc078"/>ertus
            
            <pb n="f.37v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <note type="scribe" target="sc080"/>
            <handShift scribe="sc074"/>
                <add place="left">Facta est abbacia de Der <lb/> ⁊ Robertus primus abbas</add>
            <handShift scribe="sc076"/>magister conuersorum eiusdem domus. ¶Ciuitas illa famosissima
            paganorum, <lb/> que Damieta dicitur, postquam fere per triennium <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> ab excercitu Christianorum ob<lb/>sideretur, a solo
            Christo capitur, &amp; Christicolis cum magno miraculo possidenda <lb/> tribuitur nonas
            Nouembris, sicut in primo folio uoluminis huius plenius con<lb/>tinetur. <handShift scribe="sc079"/>
                <gap reason="indent" unit="char" quantity="15"/>Qualiter etc<note>JT: Reference to the
               text on the next page (Cotton MS Faustina B IX, f. 38r: <hi rend="italic">Qualiter capta est Damieta,
                  anno gracie m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xix<hi rend="superscript">o</hi>
                    </hi>). This is evidence that f. 38 was at one stage
               perceived as the ‘first folio’ of the chronicle, probably a flyleaf with the current
               recto as the verso given the evident rubbing on f. 38v (as argued in Broun, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose Abbey</hi>, p. 139).</note> 
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc076"/>
                <hi rend="red">A</hi>Anno Domini <add place="above">m<hi rend="superscript">o</hi>
                </add>cc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi> nonas Aprilis obiit dompnus Ricardus, abbas de Neubotil,
            cui suc<lb/>cessit dompnus Ricardus, prior eiusdem domus. ¶In crastino octauarum Petri
            &amp; Pauli <lb/> translate sunt reliquie beati Thome martyris. Cuius translationis
            dies in cismarinis partibus <lb/> precipitur haberi festiuus. ¶iiii nonas Nouembris,
            dompnus Radulfus abbas de Kinlos, <lb/> plenus dierum bonorum in senectute sancta de
            terris ut credimus in celum transmigra<lb/>uit, cui successit in cura regiminis dompnus
            Robertus abbas primus de Der, <lb/> loco cuius electus est in abbatem de Der, dompnus
            Alexander, prior de Kinlos.<lb/> ¶In terra nostre redemptionis ex hac luce migrauit ad
            terram diuine promissionis <lb/> ut credimus, magister Robertus de Curzun plenus fide
            catholica, adornatus uirtutibus <lb/> &amp; sapiencia, cuius meritis aput Deum, prout
            dicunt inde redeuntes crebra fiunt &amp; <lb/> magna mracula.<note>JT: Read <hi rend="italic">miracula</hi>.</note>
            <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> <hi rend="red">A</hi>nn<note>JT: Read <hi rend="italic">Anno</hi>.</note> Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxi<hi rend="superscript">o</hi> magister Iacobus, canonicus Sancti Victoris
            Parisius, apostolice <lb/> sedis penitencialis, Scot’ ⁊ Hibernie legatus, conuocatis
            totius regni prelatis <lb/>   
            
            <pb n="f.38r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc081"/>
                <hi rend="red">Qualiter capta est Damieta, anno gracie m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xix<hi rend="superscript">o</hi>
                </hi>
            <lb/>
                <lb/> L’ tituli Sancte Crucis in Ierusalem reuerendo cardinali, H’ humilis magister
            domus Teutonicorum in Ierusalem <lb/> salutem. Sinceritatis uestre nouerit dignatio quod
            omnipotens Dominus excercitui Christiano diu fatigato clementer misertus <lb/> Damietam
            ciuitatem sine inflictu uulnerum aut pugna mirabiliter per pietatis sue gratiam exulibus
            suis <lb/> tradidit ita ut nullius meritis, sed sue solummodo laudi possit uel debeat
            attribui. Sic <del rend="erasure" unit="char" quantity="3"/> autem noueritis <lb/>
            ipsius Dei misericordiam euidenter pro nobis in illa ciuitate operatam. Tanta siquidem
            mortalitas hominum in ea <lb/> emersit ut nec morientes tradere sepulture sufficerent.
            Superstites enim uite infirmitatis molestia <lb/> graui laborabant ita quod cum ipsam
            ciuitatem primo transiremus plus quam tria milia mortuorum inuenimus in <lb/> ea more
            canum in plateis iacere. Homines siquidem nostri circa medie noctis silentium consilio
            ut <lb/> credimus quorundam de <del rend="erasure" unit="char" quantity="2"/> ciuitate
            intromissi fuerunt, ⁊ legatus missis nunciis suis turres ⁊ homines <lb/> perfide gentis
            captiuauit quamplurimos. Alii multi ascendentes fortiores turres aurora lucente <lb/> in
            eis presto labantur. Exorta siquidem luce nonarum Nouembrium, omnes se captiuos
            Sara<lb/>ceni Damietam dederunt, ⁊ ciuitatem totaliter in potestatem Christianorum
            quamuis inuiti tradiderunt. <lb/> In primo uero motu captionis ciuitatis multi nequam
            homines accurrentes infinitam pecuniam fur<lb/>tiue subtraxerunt. Domini autem
            exercitus uidentes que facta fuerunt per Deum coadunati communi consi<lb/>lio omnen
            pecuniam auri ⁊ argenti communiter congregare decreuerunt, ⁊ omnes qui aliquam partem
            <lb/> inde subtraxerant dominus legatus uinculo excommunicationis innodauit, nisi
            resipiscerent restituendo. <lb/> Summam uero pecunie uobis scribere ignoramus quia non
            dum pecunia congregata fuit quando presens <lb/> pagina scripta fuit. Sed sicut captiui
            Saraceni nobis dicunt ⁊ ipsi uidimus inestimabilis the<lb/>saurus in ea inuentus est qui
            secundum arbitrium communitatis excercitus distribui debet. Timemus autem quod amor
            <lb/> pecunie multos faciet fures permanere. Sciatis autem quod ante captionem Damiete
            illi de ciui<lb/>tate nunciauerunt quod uiribus adnichilati ulterius ciuitatem retinere
            non potuerunt. Soldanus <lb/> autem ut amicus Damiete condoluit ⁊ eis succurrere uolens
            plures suorum periculo exposuit. Quingentos <lb/> enim uiros de excercitu suo meliores
            elegit ⁊ duobus diebus ante captionem ciuitatis Dami<lb/>te<note>JRD: Read <hi rend="italic">Damiete</hi>.</note> intrare ipsam ciuitatem misit. Qui uenientes
            de excercitu Soldani excercitum nostrum apud ma<lb/>chinam Sancti Iohannis que
            trebucheta dicitur intrare uolebant. Sed diuina gratia eos errare copulit.<note>JRD:
               Read <hi rend="italic">compulit</hi>.</note>
            <lb/> Ducenti quidem apud descensum regis Ierosolumitani fugatis custodibus fossati qui
            uigiliis prefuerant <lb/> ubi intrarent ⁊ gladiis ⁊ cultellis ferientes uiam ad
            ciuitatem preparare sibi armata manu <lb/> nitebantur. Dominus siquidem rex cum suis in
            sabulo illa nocte manebat. Diuina itaque <lb/> gratia strepitu inualescente uulgus
            commune peregrinorum accurrens cxl eorum occidit, ⁊ xl captiuauit, <lb/> cxxx abdicati
            ciuitatem intrauerunt. Nam sociis eorum interfectis ipsi tercia die captiuati <lb/> in
            ciuitate miseri semper manebunt compediti. Ceteri uero qui captiuitatem &amp; gladium
            euaserant <lb/> reuersi ad Soldanum que acta fuerunt narrabant. Prima igitur die cum
            capta fuit ciuitas <lb/> Dami<add place="above">e</add>te, sequenti nocte Soldani <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> excercitus castra remouens de loco suo
            Nilum ascendit, <lb/> ubi maneant uel quid intendant adhuc ignoramus. Preterea latere
            uos nolumus quod ante <lb/> captionem Damiete nuncii Soldani nobiscum colloquium
            habuerunt, &amp; omnem terram <lb/> sanctam nobis reddere uoluerunt preter duo castra,
            Crac &amp; Muntreal, de quibus etiam prouentus <lb/> annuatim <add place="above">Christianis</add> reddere uoluerint, quam diu pax duraret. Insuper omnes captiuos
               Christanos<note>JRD: Text breaks off mid sentence.</note>
            <lb/>   
            
            <pb n="f.38v"/>
            <handShift scribe="scEditor"/>[<hi rend="italic">The text on this page is faded beyond
               legibility, probably because it was once the manuscript’s flyleaf (see the note to
               the contribution at the top of f. 37v, attributed to Scribal profile 76). However,
               the Andersons managed to make out some of it ‘with the aid of special photographs’
               (it is not clear what these were, but the Andersons also note that the writing
               ‘responds little to ultra-violet light’). Here appears the Andersons’ text, exactly
               as presented in their edition: Andersons, </hi>The Chronicle of Melrose<hi rend="italic">, p. lii.</hi>]<lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            
            <handShift scribe="sc082"/>
            <table>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">C</hi>(?)</cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">C</hi>... (unexplained)</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell/>
                  <cell>[<hi rend="italic">1241 Item 1242 Item 1243</hi>] (deleted)</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1246</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Henricus de Balliolo in capitulo sepelitur.</hi>
                        </cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1247</hi>
                        </cell>
                  <cell>[<hi rend="italic">1219 item</hi>, deleted] <hi rend="italic">Thomas de
                        Cantia apud no</hi>… … … (some words are illegible; those that follow may be
                     in another sentence) <hi rend="italic">in capitulo sepelitur</hi> (or <hi rend="italic">sepeliuntur</hi>).</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1248</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Dominus Johannes de Crawforde, nescitur ubi, apud
                        Melros.</hi>
                        </cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1249</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Alexander Rex.</hi>
                        </cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>[<hi rend="italic">124</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1250</hi>] (deleted)</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1250</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Dominus Robertus de Campo Muscarum apud nos, nescitur
                        ubi.</hi>
                        </cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1256</hi>
                        </cell>
                  <cell>(transposed) <hi rend="italic">Walrannus de Normanvil’ apud Melros,
                        nescitur ubi.</hi>
                        </cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1258</hi>
                        </cell>
                  <cell>(transposed; <hi rend="italic">1269</hi> deleted) <hi rend="italic">Willelmus episcopus Glasguensis juxta magnum altare.</hi>
                        </cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1185</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Robertus Avenel, nescitur ubi sepelitur.</hi>
                        </cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1189</hi> (?)</cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Nescitur Ricardus de Morwil’, et Avicia uxor ejus
                        nescitur ubi.</hi>
                        </cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1196</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Nescitur</hi> (i.e., John of Roxburgh?).</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1219</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Willelmus de Wal…s</hi> (for <hi rend="italic">Valoniis</hi>; but possibly confused in writing with <hi rend="italic">Waleys</hi>) <hi rend="italic">et G. Avenel in capitulo sepeliuntur</hi>
                     (?).</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1241</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Cristina Corbet uxor Willelmi filii comitis in
                        capitulo</hi> [<hi rend="italic">sepelitur</hi>?].</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1242</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Galter Olifart justiciarius Loudyn’</hi> (?) <hi rend="italic">in capitulo. Willelmus de Sumervile apud M</hi>[<hi rend="italic">elros</hi>] (?).</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1243</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Magister A. de Baggate, nescitur ubi. Dominus Rogerus
                        [Avenel]</hi>.......</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">1269</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <hi rend="italic">Domina Lora comitissa Atholie, nescitur ubi, apud
                        nos</hi> [<hi rend="italic">sepelitur</hi> ?].</cell>
               </row>
            </table>
            
            
            <pb n="f.39r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <note type="scribe" target="sc084"/>
            <handShift scribe="sc076"/>aput Pert tenuit generale concilium quatuor diebus continuis
            incipiens ab <lb/> octauis <del rend="cancelled">Assump’</del> Purificationis. ¶Dominus Alexander rex
            Scot’ die Sabbati proxima ante festum Sancti <lb/> Iohannis Baptiste, aput Eboracum
            assumpsit sibi reginam nomine, Iohannam filiam Iohannis regis, <lb/> &amp; sororem
            Henrici regis Anglie, &amp; celebratis splendidissime <handShift scribe="sc078"/>prout
            decuit <lb/>
                <handShift scribe="sc076"/>nupciis exultantibus uniuersis utriusque regni
            indigenis adduxit eam in Scociam. ¶iiii <lb/> nonas Augusti, obiit dompnus Ricardus,
            abbas de Kelcou, cui successit dompnus Herber<del rend="cancelled">e</del>tus <lb/> Maunsel secretarius
            eiusdem domus. ¶Obiit Philippus de Stichil. ¶Eodem anno tradita est <lb/> domina
            Margareta fila<note>JRD: Read <hi rend="italic">filia</hi>.</note> pie recordationis
            Willelmi regis Scot’ &amp; soror domini Alexandri <lb/> regis domino <handShift scribe="sc078"/>Huberto de Burc, <handShift scribe="sc076"/>iusticiario Anglie in
            uxorem, per consensum utriusque regis, <lb/> Anglie scilicet &amp; Scot’ <handShift scribe="sc078"/>&amp; consilium <handShift scribe="sc076"/>magna<handShift scribe="sc078"/>tum <handShift scribe="sc076"/>utriusque regni. <handShift scribe="sc083"/>¶Eodem anno ciuitas il<lb/>la famosa que dicitur Damieta nuper a
            Christo Christianis adquisita, sed ab eisdem nimis eneruiter <lb/> ⁊ negligenter
            custodita iterum a paganis est obsessa, ⁊ in uigilia Decollacionis beati Iohannis <lb/>
            Baptiste de potestate Christianorum penitus ablata. Quibus tamen meritis uel quo Dei
            iudicio hoc <lb/> euenerit ignoratur. Maxime cum iam tunc in dicta ciuitate diuini
            cultus excellencia mag<lb/>nifice ceperat exaltari.
            <handShift scribe="sc079"/>
                <gap reason="indent" unit="char" quantity="10"/>Novus etc<note>JT: Reference to the text at the bottom of the page (<hi rend="italic">Nouus siquidem episcopus in ipsa ciuitate ordinatus…</hi>).</note>
            <handShift scribe="sc083"/>
                <hi rend="right-aligned">*</hi>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc076"/>
                <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Bricius Mureuensis episcopus, cui successit magister Andreas <lb/> de
            Mureuia. ¶Obiit dompnus Alexander abbas de Der, in itinere uersus capitulum generale,
            <lb/> aput Vallem beate Marie, <handShift scribe="sc078"/>viii idus Septembris. ¶In
            reditu eciam ab eodem <lb/> capitulo obiit dompnus Gaufridus abbas de Dundreinan in
            domo de <lb/> Alba Ripa. ¶Eodem anno pie recordationis pater, ⁊ pastor egregius
            do<lb/>minus Adam episcopus Kateniensis, quondam abbas Melrosensis, &amp; uere <lb/>
            monachus ordinis Cisterciensis una cum commonacho suo<note>JT: The scribe has used
               symbols (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">suo diacono de
                  Neubotl’ nomine Serlone</hi>.</note> nomine Serlone dia<lb/>cono de Neubotl’ per
            multiplicis passionis triumphum, feliciter ut credimus <lb/> ad supernorum ciuium meruit
            peruenire consorcium. Neque enim <lb/> conuenit ut eorum estimetur in celis priuari
            consorcio quorum in terris positus <lb/> meruit participare martirio, precipue cum pro
            rigore iusticie, uidelicet <lb/> pro exaccione decimarum iuxta consuetudinem
            institucionis ecclesiastice, <lb/> mori magis elegerit, ⁊ instar pastoris optimi animam
            pro ouibus ponere <lb/> quam gregem sibi creditum in errore pristino diucius sineret
            permanere. Cum igitur cau<lb/>sa que martirem facit pocius quam pena precesserit satis
            euidens ⁊ iusta <lb/> necnon ⁊ pena passionis subsecuta fuerit inmanissima, iniuriam
            ponti<lb/>fici irrogare probatur qui minus illi honoris aut meriti quam alicui alii
            sanctorum martirum asscribendum ⁊ exibendum arbitratur, maxime <lb/> cum multa solus
            sanctorum martirum sustinuisse supplicia cognoscatur. <lb/> Post minas enim seuissimas,
            ⁊ <add place="below">crebra</add> uerborum couicia<note>JRD: Read <hi rend="italic">conuicia</hi>.</note> post liuorem uerberum <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc083"/>*Nouus siquidem episcopus in ipsa ciuitate ordinatus mille talentorum
            redditus habebat. <lb/> Preterea xl canonici erant in eadem ciuitate quorum quilibet
               centum habebat talenta <lb/> <hi rend="right-aligned">¶per annum.</hi> 
            
            <pb n="f.39v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc078"/>&amp; cruenta uulnera tam fustes Iacobi quam lapides
            perpessus Ste<lb/>phani, <del rend="cancelled">tandem</del> per flammas ⁊ incendium Sancti Laurencii
            totus ob<lb/>latus est in holocaustum domini; Passus est itaque apud maneriam <lb/>
            episcopalem que Haukirc lingua anglica nominatur, ter<lb/>cio idus Septembris die
            Dominica, cuius corpus licet torridum <lb/> ex incendio, &amp; liuidum ex lapicidio
            integrum tamen sub <lb/> aceruo lapidum post extinctum incendium reperitur, <lb/> &amp;
            in ecclesia baptismali coram sancto altari honori<add place="above">fice</add> sicut
            decuit <lb/> sepulture commendatur; Patrem igitur quem filii pessimi &amp; degeneres
            <lb/> in matris gremio crudelissime peremerunt filia fidelis in sinum <lb/> proprium
            recepit protegendum, iterum in resurrexcione generali <lb/> cum gloria felicius
            producendum; <handShift scribe="sc083"/>¶Obiit dompnus Gaufridus abbas <lb/> de
            Dundrainan, in reditu suo de capitulo generali apud Albam Ripam. ¶P’ de Wallon’ <lb/>
            per consensum domini regis accepit in uxorem, <gap reason="space" unit="char" quantity="3"/>, quondam
            uxorem Walteri de Lindeseia contra <lb/> ipsius uoluntatem, eo quod essent in tercio uel
            quarto gradu consanguinitatis uel affinitatis <lb/> propinqui. Vnde ⁊ ipse P’ Romam
            adiit, ⁊ a domino papa dispensacionem in contracto coniugio <lb/> permanendi prout ipse
            retulit impetrauit. <handShift scribe="sc085"/>¶Obiit pie memorie Robertus archidiaconus
            <lb/> Glascuiensis, in reuersione sua de Roma apud Lundonias, cuius corpus ibidem in
            cimiterio <lb/> beati Pauli apostoli honorifice est tumulatum. Cui successit in
            archidiaconatum Tho<lb/>mas persona de Lilliscliue. Qui eodem anno obiit. Et ipsi
            successit Thomas cle<lb/>ricus postmodum cancellarius domini regis Scocie.<lb/>
            <handShift scribe="sc086"/>
                <gap reason="indent" unit="char" quantity="35"/>Anno domini 1223<lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc083"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxiii<hi rend="superscript">o</hi>, ii idus Iulii, obiit Phylippus rex Francie
            plenus dierum in senectute <lb/> bona ⁊ fide catholica anno regni sui x<hi rend="superscript">o</hi>liii<hi rend="superscript">o</hi> sed etatis, nescio, <gap reason="space" unit="char" quantity="3"/>. In testamento <lb/> autem suo, quinquaginta milia
            librarum Parisiacensium Templo Ierosolimitano, ⁊ alia quinqua<lb/>ginta milia Hospitali
            Ierosolimitano, ⁊ alia quinqua<lb/>ginta milia Iohanni de Brene, tunc <lb/> temporis
            regi Ierosolimitano regali munificencia delegauit. Cui successit in regno <lb/>
            Lodowicus filius eius iam tunc miles strenuus ⁊ uirilis. ¶ Obiit dompnus Willelmus abbas
            Ri<lb/>euallis, kal’ Februarii, cui successit dompnus Rogerus abbas de Wardonia, loco
            cuius subro<lb/>gatus est apud Wardoniam dompnus Willelmus prior eiusdem domus.
            ¶Dompnus Robertus Matussal subprior <lb/> de Dundrainan, creatus est abbas eiusdem domus
            in vigilia Epiphanie. ¶Circa idem tempus domp<lb/>nus Herbertus monachus de Cupro factus
            est abbas de Der. ¶Dompnus Adam abbas de Holmcultran su<lb/>o cessit officio cui
            successit dompnus Radulfus abbas de Iugo Dei in Ybernia, loco cuius sub <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <del rend="erasure">Hic defic</del>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc074"/>Huic Radulfo ignoratur quis successerit 
            
            <pb n="f.40r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <handShift scribe="sc083"/>stitutus est in Ybernia dompnus Iohannes cellerarius de
            Glenlus. ¶Dominus Iohannes <lb/> de Brene rex Ierosolimitanus uenit in Angliam apud
            Lundonias, cum re<lb/>ge Anglie ⁊ magnatibus super arduis negociis locuturus. ¶Ysabel
            filia <lb/> bone memorie Willelmi regis, ⁊ soror Alexandri regis Scocie rediit de
            cus<lb/>todia regis Anglie adhuc innupta. <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc087"/>[<hi rend="italic">Faded pencil writing covering roughly
               lines 8–22</hi>]<note>JT: Though some letter forms are visible, enough to identify
               Scribal profile 87, the text is largely too faded to read. It appears to run from
               lines 8–22. The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. liii)
               note ‘pencil additions to this annal are now illegible’.</note>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc083"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxiiii<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc088"/>[vi<hi rend="superscript">o</hi> idus Nouembris cepit A’
            filius regis]<note>JT: This reading is taken from the Andersons, <hi rend="italic">The
                  Chronicle of Melrose</hi>, p. liii. They note: ‘A line below this is quite
               illegible. The note appears to refer to the marriage of Alexander in 1282: see the
               memorandum at the bottom of [f. 11v]’.</note>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc083"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxv<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.40v"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <add place="left">
                    <handShift scribe="sc033"/>Obiit L’ rex Francie <lb/> ⁊ R’ de Marisco <lb/> episcopus Donelmensis</add>
            <handShift scribe="sc089"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> 
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc089"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc083"/>Obiit venerabilis papa Honorius pater &amp; defensor <lb/>
            ordinis Cisterciensis cuius anima uiuat in Gloria, cui successit papa Gregorius <lb/>
            antea episcopus Ostiensis. <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.41r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc083"/>Alexander rex Scot’ Iohannem Scotum comitem de Huntedune
            cognatum <lb/> suum filium Dauid comitis ⁊ plures alios nobiles uiros armis
            mili<lb/>tatibus induit, in die Pentecostes in castello de
            Rokisburc.<lb/>
                <lb/>
                <lb/>Obiit Thomas cancellarius regis ⁊ archidiaconus Glasguensis,
            post quem <lb/> suscepit archidiaconatum magister Hugo de Pottun, ⁊ magister Matheus
            Scotus <lb/> factus est regis cancellarius. <lb/>
            <lb/>
                <lb/> Obiit Willelmus filius Iohannis dominus de Hunum.<handShift scribe="sc090"/>Cvi successit Johannes de Laundeles<lb/> <hi rend="right-aligned">nepos eius.</hi>
                <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc089"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>viii 
            
            <add place="right">
                    <handShift scribe="sc074"/>Translacio Ricardi <lb/> episcopi
            Salisbiriensis <lb/> ad Donelmiam. Obiit <lb/> Stephanus archi<lb/>episcopus
            Cantuarie.</add>
            
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            
            
            <pb n="f.41v"/>
            <handShift scribe="sc090"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> <handShift scribe="sc083"/>Facta est abbatia Sancti Edwardi de
            Balmori<lb/>nac a Rege Alexandro ⁊ matre eius, ⁊ missus est illuc conuentus de Melros
            cum <lb/> domino Alano abbate suo in die Sancte Lucie uirginis.<lb/> 
            <handShift scribe="sc074"/>
                <add place="left">Consecracio Ricardi <lb/> Cantuariensis <lb/>
            archiepiscopi <lb/> ⁊ Rogeri Lon<lb/>doniensis ⁊ <lb/> Hugonis Ely<lb/>ensis ⁊ Roberti
               <lb/> Salibiriensis <lb/> episcoporum.<note>JT: This entry roughly
                  duplicates the content of that under 1230 lower down the page which is attributed to
                  Scribal profile 92 (and was evidently added first). See Stevenson, <hi rend="italic">Chronica de Mailros</hi>, p. 142, nn. t and x, where he points out that the
                  consecrations happened in 1229 and that the bishop of Ely was in fact Hugh, not
                  Roger.</note>
                </add>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc090"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc083"/>Dom<del rend="erasure">i</del>nus Symon de Rise electus est abbas
            de <lb/> Ruþforde, in die Conuersionis Sancti Pauli, in capitulo de Melros.<lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc090"/>Obiit Comes Malcomus de Fif, <del rend="erasure">⁊</del> sepultus
            est in ecclesia Sancti Seruani de Kilenros quam <lb/> ipse fundauerat. Cui successit
            Malcolmus nepos eius filius fratris eius qui postea <lb/> duxit uxorem filiam
               Leulini.<handShift scribe="sc091"/>¶Hic primo ingrediuntur, Fratres Iacobini, ⁊
            monachi de <lb/> Valle Olerum Scotiam.<lb/>
            <handShift scribe="sc092"/>Consecratus est magister Ricardus de Graunt in archiepiscopum
            Cantuarie. Et magister Rogerus Niger <lb/> in episcopum
            <del rend="erasure">Lincolnie</del>
                <add place="above">Lundonie</add>. Et in episcopum
            Elinensem Rogerus abbas de Sancto <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>
            Edmundo. <lb/>
            <handShift scribe="sc093"/>Mandatum nouum do uobis […]<note>JT: The text has been
               smeared out to obscure it. It is from John 13:34.</note>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            
            <pb n="f.42r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc090"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc083"/>Obiit Thomas frater Alani de Galweþia co<lb/>mes de Athþedil,
            ⁊ sepultus est apud abbatiam de Cupro. <handShift scribe="sc091"/>¶Hic primo
            ingrediuntur <lb/> Fratres Minores, Scotiam.<lb/> 
            <add place="right">
                    <handShift scribe="sc074"/>Obiit Ricardus archiepiscopus <lb/> Cantuariensis</add>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc083"/>Iohannes comes Katenes occisus est in domo sua ⁊ combustus, ⁊
            merito ta<lb/>lem uindictam recepit a Deo qualem penam sustinuit, uenerabilis A’
            episcopus <lb/> <hi rend="right-aligned">sub eo.</hi>
                <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc090"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc083"/>Obiit domnus Walterus, Glasguensis <lb/> episcopus, anno
            episcopatus sui xx<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc033"/>iiii<note>JRD: Written over an erasure.</note>
            <handShift scribe="sc083"/>post quem electus est Willelmus cancellarius regis. <lb/>
            Obiit domnus Willelmus de Ramesei abbas de Sancto Seruano, post quem electus est <lb/>
            domnus Hugo magister conuersorum de Melros, in die Assumpcionis Sancte Marie.<lb/>
            <lb/> Obiit Ranulfus comes Cestrie, cui successit Iohannes Scotus nepos eius, comes
            Huntedune, qui ante annos paucos duxit uxorem filiam Leulini.
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.42v"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <handShift scribe="sc083"/>
            Venerabilis Patricius comes de
            Dumbar, conuocauit filios &amp; fili<lb/>as, cognatos &amp; uicinos ut secum festa
            Dominice Natiuitatis cum gaudio <lb/> celebrarent. Peractis autem quattuor diebus
            correptus <del rend="erasure" unit="char" quantity="2"/> infirmitate graui <lb/>
            <del rend="erasure">con</del>uocat A’ abbatem de Melros amicum suum ⁊ cognatum, ⁊ extremam
            <lb/> unccionem accepit ab eo, ⁊ habitum religionis, ⁊ ultimum uale<lb/>dicens omnibus
            diem clausit extremum, die scilicet Sancti Siluestri, <lb/>
                <handShift scribe="sc074"/>
                <add place="left">Consecracio Edmundi Can<lb/>tuariensis archiepiscopi<note>JRD: This marginal entry is misplaced: Edmund was consecrated in 1234.</note>
                </add> <handShift scribe="sc083"/>anno comitatus sui
            quinquagesimo, ⁊ sepultus est in ecclesia Sancte Marie de Hec<lb/>clis. Cui successit
            Patricius filius eius <del rend="cancelled">nepos</del> miles strenuus &amp; ne<lb/>pos regis.<lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc033"/>Anno Domini mccxxxiii<note>JRD: Written over an
               erasure.</note>
            <handShift scribe="sc083"/>Obiit bone memorie Ermergerdis regina Willelmi <lb/> regis
            Scocie, mater Alexandri regis iii<hi rend="superscript">o</hi> idus Februarii, anno
            desponsacionis <lb/> eius xlvii<hi rend="superscript">o</hi> ⁊ sepulta est in abbacia
            Sancti Edwardi de Balmorinac quam <lb/> ipsa fundauerat.<lb/>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc090"/>Dedicata est ecclesia Sancte Marie de Neubotel ab episcopo
            Andrea de Muref’ <lb/> tercio idus Marci. <gap reason="indent" unit="char" quantity="2"/> Item dedicata
            est ecclesia de Abberbrohoc viii<hi rend="superscript">o</hi> idus Maii. <lb/> Item
            dedicata est ecclesia Sancte Marie de Cupre, idus Maii. <lb/>
            <lb/> Domnus Gilbertus abbas de Glenlus officio suo cessit in capitulo de Melros, ⁊ ibi
            <lb/> professionem suam fecit. <lb/> Alanus de Galweia dedit filiam suam uxorem Iohanni
            de Bailol, ⁊ sororem suam <lb/> Waltero Biseth. <lb/> Clemens canonicus de Ordine
            Predicatorum electus est ad episcopatum de Dunblain. <lb/> Et consecratus est ab
            episcopo Willelmo Sancti Andree in die Translationis Sancti Cuthberti. <handShift scribe="sc094"/>
                <add place="above"> apud Wedale.</add>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc090"/>Item consecratus est Willelmus episcopus Glascuiensis ab
            episcopo Andrea de Murr’, Dominica post <lb/> Natiuitatem beate Marie. <handShift scribe="sc094"/>
                <add place="above"> in ecclesia de Glasgu.</add>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc090"/>Willelmus abbas de Holmcultran suo cessit officio. Cui
            successit Gilbertus <lb/> magister conuersorum eiusdem domus. <lb/>
            <lb/>
                <lb/> Obiit Willelmus Cumin, comes de Buƿhan <del rend="erasure" unit="char" quantity="6"/> abbat<add place="above">i</add>e de Der <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> fundator <lb/>   
            
            <pb n="f.43r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc095"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxxiiii<hi rend="superscript">o</hi> obiit Alanus filius
            Rolandi dominus <lb/> Galwethie, ⁊ constabularius Scocie, ⁊ sepultus est apud
            Dun<lb/>draynan, ⁊ reliquid iii filias heredes, ⁊ filium unum bastardum <lb/> Qui dum
            aduiueret pater eius duxit uxorem filiam <handShift scribe="sc000"/>regis<lb/>
            <handShift scribe="sc095"/>de Man. Filie autem eius nupserunt his uiris, prima scilicet
            <lb/> Rogero de Quincy comiti Wintonie, secunda Iohanni de Baylol <lb/> tercia filio
            comitis de Albemarle, inter quas diuisa est <lb/> terra predicti Alani. Sed indigene
            illius terre malentes habere <lb/> unum dominum quam plures ad dominum regem accesserunt
            postu<lb/>lantes quatinus heredibus heredatis<note>JT: Read <hi rend="italic">hereditatis</hi>.</note> super se dominium acciperet, quod pius <lb/> rex minime
            curauit. Qua propter Galuuethienses supra <lb/> modum intumescentes sese ad resistendum
            preparaue<lb/>runt, necnon ⁊ quasdam terras domini regis uiciniores, ferro
            flam<lb/>maque uastauerunt, quod eis in prosperum non cessit sicut in <lb/>
            subsequentibus apparebit.<lb/> ¶Item obiit domnus Walranus<note>JT: Written over an
               erasure.</note> abbas de Der. In cuius loco electus est <lb/> venerabilis Hugo prior
            de Melros.<lb/>
            <lb/>
                <lb/> Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> obiit dompnus
            W’ episcopus Candidec’. Dominica <lb/> prima xl<hi rend="superscript">e</hi> electus est
            domnus Gillebertus magister nouitiorum de Melros, ⁊ <lb/> quondam abbas de Glenlus in
            episcopum tam a clero quam ab uniuerso po<lb/>pulo Galwethie excepto priore ⁊ conuentu
            de Witerne. Do<lb/>minica autem qua cantatur Oculi mei supradictus prior cum suo
            con<lb/>uentu elegit Odonem quondam abbatem de Derecongal ⁊ proti<lb/>nus cum eo ad
            archiepiscopum Eboracensem Walterum scilicet de Gray <lb/> profectus est, postulans ab
            eo munus consecrationis, sed minime per<lb/>cepit. Audierat enim de prima electione,
            unde causis ex utraque <lb/> parte excussis Odonem reprobauit ⁊ supradictum G’ monachum
            <lb/> Melrosensem in episcopum Dominica prima ante natiuitatem <lb/> beate Marie in
            ecclesia maiori Eboraci consecrauit.<lb/> ¶Item domnus Hugo electus de Der, post
            expletionem unius <lb/> anni qua supradicte ecclesie prefuit tam pro infirmitate
               <lb/>
            
            <pb n="f.43v"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc033"/>
                <add place="left">Consecracio Roberti Grostet <lb/> 
               in Lincolniam. <handShift scribe="sc074"/>H’ rex Anlie<note>JRD: Read <hi rend="italic">Anglie</hi>.</note>
                    <lb/>
               desponsauit Alienor</add>
            
            <handShift scribe="sc091"/>corporis quam pro asperitate aeris ibidem existentis ad
            Melrosense rediit cenobium, ibique suo cessit officio <lb/> nec multo post in prioratu
            restitutus, fideliter migrauit ad Dominum. Factus est autem abbas de Der, Robertus <lb/>
            eiusdem domus monachus.<lb/> Eodem anno Dominica prima ante festum beate Marie Magdalene
            dominus rex collecto exercitu suo, Galwe<lb/>
                <del rend="erasure">y</del>iam intrauit. ⁊ usque
            ad locum satis uisu pulcrum deuenit<note>JRD: <hi rend="italic">Conuenit</hi> altered
               to <hi rend="italic">deuenit</hi>.</note> in quo inclinato iam die figere tentoria
            propo<lb/>suit. Sed Galweienses<note>JRD: <hi rend="italic">We</hi> written over an
               erasure.</note> situm loci melius agnoscentes qui per totum diem in montibus
            latitauerant nunc e contrario pre<lb/>lium regi inferebant. Supradictus siquidem locus
            non minimam eis fiduciam prestiterat. Erat enim repletus paludi<lb/>bus desuper herba ⁊
            floribus undique coopertus,<note>JRD: Read <hi rend="italic">coopertis</hi>.</note> in
            quibus supradicti regis exercitus pro maiori parte erat dimer<lb/>sus. In principio
            autem certaminis superuenit comes Rosensis nomine, Makinsagart, ⁊ hostes a tergo
            inua<lb/>debat. Quod postquam ab hostibus compertum est, terga uertentes, montes,
            siluasque petierunt, quos supradictus <lb/> comes, necnon ⁊ alii multi insequebantur
            stragem non minimam facientes ⁊ usque ad crepusculum lasce<lb/>rantes. Postera autem
            die, rex solita utens pietate pacem ad se omnibus uenientibus tribuit. Gal<lb/>w<add place="above">e</add>ienses igitur qui remanserant funibus in collo missis ad regis
            pacem conuenerunt. Supradictus tamen T’ <lb/> bastardus cum suo fautore Gilrodh, uersus
            Hyberniam iter arripuit. Rex igitur potitus uictoria ob <lb/> ardua regni
               negotia<note>JRD: Final letter altered to <hi rend="italic">a</hi>.</note> alias
            regni adiuit partes, ibi ad sedandam patriam comitem de <lb/> Manetheth dim<add place="above">it</add>tens. Post discessum uero regis quidam Scoti non magistri
            militie, sed ministri ma<lb/>litie abbatias eiusdem terre tam nefaria, ⁊
               celerata<note>JRD: Read <hi rend="italic">scelerata</hi>.</note> dementia
            expoliauerunt, ut etiam monachum in infirmito<lb/>rio de Glenlus in extremis positum ⁊
            cilitio superpositum pannis quibus indutus erat denudarent <lb/> ⁊ secum asportarent.
            Apud etiam Tungland priorem cum sacrista in ecclesia interfecerunt, quorum peccata
               Omnipotenc<note>JT: Read <hi rend="italic">Omnipotens</hi>.</note>
            <lb/> inulta transire non permisit. Non multum enim post <add place="above">h</add>omicida<note>JRD: Altered from <hi rend="italic">omicidia</hi>.</note> ille
            deprehensus, apud Rokesburch ab <lb/> equis est discerptus. Scoti uero audientes
            supradictum G’ de Hybernia cum classe aduenisse <lb/> ⁊ secum Hybernienses cum filio
            cuiusdam reguli adduxisse dum immoderate fugerent ad quandam <add place="above">aquam</add>
            <lb/> deuenerunt in qua multi ex illo nefando exercitu perierunt. Postquam autem
            supradictus G’ de <lb/> Hybernia est reuersus mox ut terram tetigit omnes naues pariter
            confregit, huiusmodi utens cal<add place="above">l</add>idi<lb/>tate, ne quos secum
            conduxerat ullomodo ualerent repatriare. Postquam ergo hec nunciata sunt <lb/> G’
            episcopo Gal<add place="above">v</add>uydie, ⁊ A’ abbati de Melros, necnon ⁊ P’ comiti
            de Dunbar amicitiam <lb/> quam erga patrem habuerunt uiuentem,<note>JT: The scribe has
               used symbols (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">uiuentem
                  habuerunt</hi>.</note> filio quamuis degeneranti impendere non omiserunt.
            Episcopus <lb/> autem ⁊ abbas simpliciter comes uero cum suo exercitu usque ad terminos
            Galuidie deuenerunt mandan<lb/>tes sepe dicto G’ ut aut regi colla submitteret aut cum
            exercitu comitis prelium committeret. Cernens <lb/> igitur sepedictus G’ se inferiorem
            uiribus esse eorum consilio adquieuit, quem rex ad custodiendum per aliquod tempus
            predicto comiti <lb/> tradidit. Bastardus ergo consilio destitutus ⁊ auxilio regis
            pacem coactus est petere, quem rex paruo tempore in Castel<lb/>lo Puellarum detinuit, ac
            postea abire permisit. Post hec Hybernienses furtiue de patria discedentes <lb/> iuxta
            ciuitatem Glasguensem iter arrip<add place="above">uer</add>unt, quod ciues comperientes
            unanimiter exierunt ⁊ quotquot reppere
           
            
            <pb n="f.44r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc091"/>runt amputatis capitibus animas exalare fecerunt. Duos uero
            natu maiores retinuerunt quos apud <lb/> Edinburch ab equis dilaniari fecerunt. Sedata
            tandem Galueya, heredes terras acceperunt quas inter <lb/> se equa
            lance<del rend="erasure">a</del> diuiserunt <lb/>
            <lb/> Item, desponsata est, domina Mariori, soror domini Alexandri regis Scot’ apud
               Ber<add place="above">u</add>uich in die Sancti Petri ad <lb/> Vincula, cuius
            desponsationi interfuit ipse rex, ⁊ magnates eius regni sicut ex altera parte dominus G’
            <lb/> Anglie, mareschallus, ⁊ comes de Penbruch qui eam duxit in uxorem, cum multis
            nobilibus uiris <lb/> Anglie. <lb/>
            <handShift scribe="sc096"/>Hoc anno contulit dominus Alexander rex Scocie domui de
            Melros forestam de <lb/> Ettrich ⁊ abbatiam de Melros cum iiii<hi rend="superscript">or</hi> grangiis circumiacentibus a foresta sua liber esse constituit.<lb/>
            <handShift scribe="sc091"/>Ano<note>JT: Read <hi rend="italic">Anno</hi>.</note> domini
               m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Dompnus Constantinus, abbas
            de Neubotle, suo cessit officio cui successit, dompnus <lb/> Rogerus, cellerarius de
            Melros.<lb/> Eodem anno obiit uenerabilis Gillebertus episcopus de Dunkeldin, ⁊ in
            insula Sancti Columbani est sepultus. In loco autem <lb/> eius electus est, dompnus
            Gaufridus clericus regis.<lb/> Item, Iordanus, abbas de Dundraynan, et Robertus dictus
            abbas de Glenlus deponuntur, <lb/> ⁊ ad regimen de Dundraynan dompnus Leonius, monachus
            de Melros, in die Ascensionis <lb/> eligitur. Nec multum post dompnus Michael, prior de
            Melros, de Glenlus abbas constituitur.<lb/> Item, dompnus Alanus primus abbas Sancti
            Eduuardi de Balmurinavh obiit in vigilia apostolorum <lb/> Petri ⁊ Pav.<note>JT: Read
                  <hi rend="italic">Pauli</hi>.</note> Cui successit, dompnus Radulphus, eiusdem
            domus cellerarius. ¶Rex etiam Anglie <lb/> ⁊ rex Scocie conuenerunt apud Nouum Castrum
            ubi mutuum habuerunt colloquium. Obiit Willelmus episcopus <lb/> Wigornie. Item, dompnus
            Herbertus, abbas Calcovenis, in die Natiuitatis beate Marie, ba<lb/>culum cum mitra
            super maius altare posuit ⁊ taliter pastorali cure ualedixit. Cui successit <lb/>
            dompnus Hugo de <del rend="erasure" unit="char" quantity="5"/> eiusdem loci
            monachus.<lb/>
                <lb/>
                <lb/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> Pie recordationis, dominus Ricardus, Dunelmensis episcopus, ⁊ fun<lb/>dator,
            noue ecclesie Salesbyriensis egregius, viam uniuerse carnis est ingressus, in crastino
            Sanctorum <lb/> Tyburcii, ⁊ Valerii, feria scilicet iii ante pascha, hora prima, cuius
            corpus sepelitur in ecclesia sanctarum moniali<lb/>um de Tarent, quam ipse fundauit. Ad
            sacrum cuius tumulum frequenter, membra languentum <lb/> modo sanitati quolibet morbo
            fuerint grauati restituuntur. Eodem anno, predicti, reges <lb/> cum suis reginis ⁊
            nobilibus uiris utrorumque regnorum conuenerunt in die Sancti Mauricii <lb/> apud
            Eboracum, ubi per xv dies tractauerunt de negociis regnorum, presente Otho<lb/>ne legato
            domini pape, ⁊ tandem dissoluto concilio, rex quidem Scocie repatriauit. Sed regina
            <lb/>   
            
            <pb n="f.44v"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <note type="scribe" target="sc097"/>
            <handShift scribe="sc091"/>
            Scotie, cum regina Anglie, causa orationis, Cantuariam adiit, ⁊
            circa Londonias, ultimum d<add place="above">i</add>em clausit <lb/> ut in
            subsequentibus apparebit. Obiit dompnus Gillebertus abbas de <add place="above">H</add>olmcoltran apud Cantuariam, dum rediret <lb/> de capitulo generali, cui
            successit, dompnus Iohannes, abbas de Iugo Dei. Et de Iugo Dei pastoralem curam <lb/>
            suscepit <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>Nicholaus,<note>JRD: Erasure
               was perhaps the first minim of an <hi rend="italic">m</hi> written in error for <hi rend="italic">n</hi> of <hi rend="italic">nicholaus</hi>.</note> eiusdem domus prior.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> obiit
            magister Hugo de Potton, archidiaconus Glasguensis. Post cuius obitum, diuisus <lb/> est
            archidiaconatus. Magister enim Matheus de Habirden, dictus est archidiaconus de Glasgv,
            <lb/> ⁊ magister Petrus de Alingtun uocatus est archidiaconus de Theuidal. Obiit
            Willelmus abbas de Dunfer<lb/>melin, cui successit, Gaufridus prior eiusdem domus.<lb/>
            Domina Iohana regina Scotie circa Londonias graui infirmitate detenta, perceptis
            ecclesias<lb/>ticis sacramentis, absque liberis, iiii<hi rend="superscript">to</hi>
            nonas Marcii, inter manus fratrum H’ scilicet regis Anglie, ⁊ R’ <lb/> ducis Cornubie
            diem clausit extremum, cuius corpus predicti fratres cum magno merore, ⁊ honore
            sepe<lb/>lierunt in ecclesia sanctarum monialium de Tharent. ¶Obiit Willelmus
            Maleuicinus, episcopus Sancti Andree, <lb/> ⁊ ad episcopatum electus est Dauid de
            Bernam. ¶Obiit abbas de Claraualle, ⁊ Iohannes, abbas Cistercii, <lb/> pastoralem curam
            reliquit, facta in ordine non parua dissensione. ¶Obiit Petrus episcopus Wintonie.<lb/>
            <handShift scribe="sc096"/>Hoc anno oritur bellum lamentabile, inter dominum Gregorium
            papam ⁊ Fredericum imperatorem <lb/> dictum Puerum de Apulia, inter quos sancta ecclesia
            procellas inauditas fertur nostris temporibus <lb/> pertulisse. Hic primo auditur in
            terra nostra quod nefandus exercitus Tartareorum <lb/> multas terras uastauit<note>JRD:
               The <hi rend="italic">it</hi> of <hi rend="italic">uastauit</hi> was written over
               the erasure.</note> <del rend="erasure" unit="char" quantity="2"/> quod utrum uerum sit in subsequentibus appare<lb/>bit.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc091"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> obiit Gillebertus episcopus de Haberden, cui successit, dompnus Radulphus de
            <lb/> Lamley, abbas de Haberbrothoc. Dompnus Rogerus, abbas Rieuallis, suo cessit
            officio, ⁊ dompnus <lb/> Leonius, abbas de Dundraynan ⁊ monachus de Melros, successit.
               <handShift scribe="sc033"/>Ricardus prior de Melros<lb/>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc091"/>Nobilissimus rex Scotie, Alexander, duxit vxorem dominam
            Mariam, filiam nobilis uiri, Ingeranni <lb/> de Cevchi, idus May, in die sancte
            Pentecostes, apud Rokesburc <del rend="erasure" unit="char" quantity="15"/> <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="25"/>Et dompnus Herbertus officium <add place="above">quod</add> indiscrete reliquerat, per <lb/>
            preceptum Othonis legati domini pape coactus est suscipere. Natus est Edwardus,
            primogenitus regis Anglie. <lb/> Pridie kal’ Iunii, electus est dompnus Ricardus prior
            de Melros, ad regimen domus de Dundrayn’. <lb/> Intrauit <del rend="erasure">H</del>Ottho,
            diaconus cardinalis <add place="above">ad titulum Sancti Nicholay,</add> in Carcere
            Tulliano, ⁊ apostolice sedis legatus, Scotiam circa festum <lb/>   
            
            <pb n="f.45r"/> 
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc041"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc091"/>
            Sancti
            Mathei apostoli ⁊ ewangeliste, ⁊ in uigilia Sancti Dionisii apud Melros, coram eo
            supradictus H’ iterum in abbatem de Calc’ <lb/> eligitur. Nam predecessor eius, vir
            uita, ⁊ moribus laudabilis, Herbertus plenus dierum, gratis, curam reli<lb/>quit
            pastoralem. Celebrauit idem Hotho con <del rend="erasure">s</del>cilium suum apud Edinburc, in
            crastino <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> Sancti Luce <lb/> ewangeliste,
            ⁊ post sollempnitatem Omnium Sanctorum a Scotia discessit. ¶Item do<add place="above">p</add>minus<note>JRD: Read <hi rend="italic">dompnus</hi>. The scribe wrote <hi rend="italic">dominus</hi> but interlined <hi rend="italic">p</hi> for insertion
               (incorrectly); some apparent, but very faint, under-pointing for cancellation on two
               of final three minims.</note> Hen<lb/>ricus abbas de Gedewrze, vir grandeuus ob
            inbecillitatem corporis pastorali cure valedixit, cui successit <lb/> dompnus Philippus
            eiusdem domus canonicus. Eodem anno leuata sunt ossa uenerabilis
            <del rend="erasure">H</del>Ade, episcopi <lb/> Cathenesye<note>JRD: Written over an
               erasure.</note> a loco ubi post martyrium sepulta erant, ⁊ ad sedem episcopalem
            delata ibique hono<lb/>rifice sepulta, in quorum leuatione ut fertur facta sunt miracula
            non pauca.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc098"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>
                <note>JT: The <hi rend="italic">xl</hi> was possibly written over an erasure.</note> Obiit
            venerabilis Leonius abbas Riewalis vi idus Ianuarii <lb/> cui post pascha successit
            dompnus Adam de Tilletai, abbas. <lb/> Eodem anno, in die Sancti Vincencii<note>JT: The
                  <hi rend="italic">V</hi> seems to have been initially written as a <hi rend="italic">W</hi>, partially erased to leave <hi rend="italic">V</hi>.</note>
            consecratur dominus<del rend="erasure">is</del>. Dauid de Bernam in sede <lb/> sua a domino
            Willelmo episcopo de Glascu.<del rend="erasure" unit="char" quantity="5"/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc092"/>Dompnus Walterus abbas de Driburc cessit officio suo.
               <handShift scribe="sc041"/>⁊ dompnus Iohannes eiusdem domus canonicus ei suc<add place="above">cessit</add>. <handShift scribe="sc092"/>Obiit L <lb/> rex Wallie, cui
            successit Dauid filius eius. Obiit Iohannes de Normanuille. Item dompnus Alexander abbas
            de Cupro pasto<lb/>ralem curam reliquid. Et dompnus Gillebertus eiusdem domus monachus,
            ei successit. <handShift scribe="sc041"/>Item, obiit Iocelinus episcopus
            Bato<lb/>niensis. Item, obiit <gap reason="space" unit="char" quantity="8"/>
                <note>JRD: Space left for a name.</note> episcopus Norwicensis,
            cui successit dominus Willelmus de Raleya. Item, obiit <lb/> magister Robertus de
            Bigham, episcopus Salisbiriensis. Item, obiit magister Edmundus archiepiscopus
            Cantua <add place="right">
                    <handShift scribe="sc074"/>sucessit Bonefacius</add> <lb/>
                <handShift scribe="sc041"/>riensis. Item, obiit Alexander, episcopus Cestrensis, cui successit dominus
            Hugo de Patishil. Item, dominus <lb/> papa Gregorius ex omni regno Christiane fidei
            quibusdam episcopis mandauit, ut personaliter Romam <lb/> uenirent, ⁊ suam presenciam
            sibi in proximo pascha exhiberent. Uocati <add place="above">sunt</add> autem de Scocia
            <lb/> nominatim dominus Willelmus Glasguensis, ⁊ dominus Dauid de Sancto Andrea, qui in
            Aduentu <lb/> Domini iter arripientes egressi sunt de terra sua, reliquentes multos in
            egressu suo <lb/> dolentes. <handShift scribe="sc096"/>Obiit dompnus Galfridus abbas de
            Dunfermelin ⁊ dompnus Robertus eiusdem <lb/> domus monachus ei successit.<note>JRD:
               Whole of this text on lines 28–9 (<hi rend="italic">dolentes … successit</hi>)
               written over an erasure.</note>
            <lb/> Eodem anno leuata sunt ossa abbatum de Melros que iacebant in introitu
            ca<lb/>pituli ⁊ in orientali parte eiusdem capituli decencius sunt tumulata, preter
            os<lb/>sa uenerabilis patris nostri Walleui, cuius sepulcrum apertum fuit et corpus
            <lb/> eius incineratum inuentum. Ex quo qui affuerunt ex minutis ossibus <lb/> secum
            asportauerunt, ⁊ reliqua in pace dimiserunt. Aderat ibi presens miles <lb/> bone
            oppinionis dictus Gilellmus filius comitis nepos domini regis hic den<lb/>tem precibus
            obtinuit, per quem ut ipse postea retulit, infirmi multa secuti <lb/> sunt
            beneficia.
             
            
            <pb n="f.45v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc096"/> Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xli<hi rend="superscript">o</hi> Crebra miracula facta
            narrantur ad sepulchrum beati <lb/> Edmundi Cantuarie archiepiscopi. Obiit Walterus
            filius Alani iunioris. Ecclesia <lb/> Dunelmensis diu <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> pastore uiduata, tandem suscepit magistrum Nicho<lb/>laum de Farneham
            in episcopum, uirum grandeuum ⁊ regis medicum, qui de me<lb/>dico corporum factus est
            medicus animarum. Obiit Gilelmus comes de Albamarle <lb/> Item, obiit Gillebertus
            marescallus Anglie non relicto semine. Item, dompnus <lb/> Wilelmus episcopus
            Glasguensis, ⁊ dompnus Dauid episcopus Sancti Andree repatriaue<lb/>runt cum episcopis
            Francie ⁊ Anglie, facta prius appellatione contra legatos qui eorum <lb/> ductores
            fuere, asserebant enim se sine mortis <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>
            periculo ad apostolicam sedem <lb/> peruenire non posse. Illis ergo repatriantibus
            legati eorum cum multis aliis uiris <lb/> magnisque religiosis iter per mare
            arripuerunt. Et quia longum est cuncta nar<lb/>rare dignum duxi hic inferere litteras
            quas dompnus Cisterciensis abbati de Saui<lb/>niaco misit de imperiali carcere.
            Venerabili patri Sauiniaci de Cistercio, de Clareualle, <lb/> ⁊ de Pietate Dei abbates
            salutem. Noueritis quod nos de euadendo salubriter cogitan<lb/>tes miserabiliter
            incidere cepimus inter manus galeatarum imperatoris. Qui <lb/> nos rebus omnibus absque
            misericordia spoliantes nudos ⁊ discalciatos post mul<lb/>tas tribulationes marinas quas
            per septimane circulum sustinuimus ad ciuitatem <lb/> Pisanorum cum uiginti dena galea
            quas a Iamnensibus extorserunt cum tripu<lb/>dio reduxerunt. Modo etiam nutu imperatorie
            maiestatis permanentibus <lb/> sociis nostris aput Pisam monachis ⁊ conuersis in carcere
            qui omnes per Dei gratiam salui <lb/> facti sunt, preter notarium dompni Cistertii, qui
            nobis uidentibus ⁊ succurrere non <lb/> ualentibus submersus est in mari, nos in castro
               Sancte<note>JRD: Read <hi rend="italic">Sancti</hi>.</note> Minacis quod dicitur
            camera impera<lb/>toris carceris incommodo mancipamur. Nobiscum uero in eadem
            dampnatione sunt <lb/> dompnus Prenestensis ⁊ dompnus Gregorius, legati qui
               sunt<note>JRD: From <hi rend="italic">dompnus Prenestinus</hi> to <hi rend="italic">legati qui sunt</hi> has been written in a space left blank by the scribe.</note>
            in uinculis, Burdegalensis, ⁊ Mithanensis <lb/> archiepiscopi, Cartomogensis,
            Agathensis, Nouiomensis, Tridiomensis, Hystoensis, Papi<lb/>ensis episcopi,
            Cluniacensis, ⁊ Fugiacensis abbates, prepositi, ⁊ archipresbiteri, ⁊ <lb/> alii magni
            uiri de diuersis terrarum partibus qui omnes uinculis tenentur <lb/> ferreis, quod ⁊
            nobis omnibus sine aliqua personarum acceptione fieri sine dubio in <lb/> proximo certi
            sumus. Vnde quoniam de euasione uel reuersione nostra nichil uobis <lb/> mandare certum
            possumus magis de mora presumentes quam de eius contrario, <lb/> rogamus uos quatinus
            equitaturas conuersos ⁊ totam familiam nostram <lb/> absque dilatione si poterit fieri
            cum securo conductu ad domos unde sunt <lb/> faciatis reduci, statum nostrum nunciantes
            nostris de plano conuentibus ut <lb/> tanto feruentiores existant circa ordinis
            obseruanciam, quanto nos <add place="above">in</add> ma<lb/>ioris necessitatis articulo
            nouerint constitutos. Uos<note>JRD: From <hi rend="italic">nouerint</hi> to <hi rend="italic">Vos</hi> written over an erasure.</note> uero pro nobis fieri
            speciales <lb/>   
            
            <pb n="f.46r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc096"/>
            orationes procurare dignemini, ut presentes angustias
            cum futuris omnibus <lb/> incommodis in omni mansuetudine ⁊ pacientia tolleremus.
            Speramus quidem <lb/> quod tota presens aduersitas nobis in prosperitatem commutabitur,
            et quicquid pati<lb/>mur amaritudinis in dulcedinem conuertetur. Vos igitur quem <lb/>
            dominus de tanta procellarum uoragine sicut uidetur eripuit sollicitudi<lb/>nem geratis
            ⁊ diligenciam qualiter ordinis obseruetur integri<lb/>tas. Dompnus legatus Anglie ⁊
            archiepiscopus Rothomagensis <gap reason="hole" unit="char" quantity="2"/> qui primo re<lb/>manserunt aput Pisam
            nunc de nouo ad alios prelatos sunt trans<lb/>lati de precepto imperatoris. Bisuntinus
            archiepiscopus submersus est in mari. <lb/> Abbas Fiscanensis qui erat in galea cum
            domino Bisuntino captus est uiuus. <lb/> Et omnes prelati Hispanie euaserunt. Ita quod
            dominus imperator non habet in car<lb/>cere suo exceptis tribus legatis nisi tres
            archiepiscopos ⁊ sex episcopos. De <lb/> abbatibus uero ⁊ procuratoribus ad presens non
            loquimur. ¶Walenses qui ⁊ reli<lb/>quie Britonum qui a diebus Bruti qui primus eorum
            princeps erat principem super se de gen<lb/>te sua habuerunt, sub quo ⁊ per quem suas
            causas terminabant, modo coguntur <lb/> usque Londonias properare ibique ad arbitrium
            Anglorum eas determinare. Vnde <lb/> constat quod secundum propheciam Merlini rubeus
            draco id est Britones languet <lb/> in extremitate stagni scilicet insule oppressus ab
            albo dracone per quem <lb/> Angli designantur. Obiit Cristiana Corbet uxor Guilelmi
            filii comitis, <lb/> et in capitulo de Melros sepelitur. Obiit Gregorius papa xi<hi rend="superscript">o</hi> kalendas Septembris <lb/> Cui successit Celestinus circa
            festum Omnium Sanctorum qui sedit per quindecim dies, ⁊ sic diem <lb/> clausit extremum.
            Post cuius obitum papalis sedes remansit uacua <lb/> pace ecclesia turbata. <lb/>
            <lb/> Eodem anno natus est primogenitus domini Alexandri regis Sco<lb/>cie apud
            Rokesburch in <handShift scribe="sc000"/>die<note>JRD: Written over an erasure.</note>
            <handShift scribe="sc096"/>translationis Sancti Cuthberti <handShift scribe="sc000"/>pridie<note>JRD: Written over an erasure.</note>
            <handShift scribe="sc096"/>nonas <lb/> Septembris feria iiii<hi rend="superscript">a</hi> Dictusque est Alexander. Natus est autem anno etatis <lb/> patris sui
               xliiii<hi rend="superscript">o</hi> incipiente, ⁊ regni sui xxvii<hi rend="superscript">o</hi> pene finito. Iohannes <lb/> de Macheswel apud Melros
            sepelitur. Episcopus Willelmus Ergadiensis in mare sub<lb/>mergitur. <lb/>
            <lb/> Anno domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xlii<hi rend="superscript">o</hi> Obiit magister Petrus de Alinton’ archidiaconus <lb/> de
            Teuidal, ⁊ magister Reginaldus de Irewin ei successit. Obiit magister <lb/> Rogerus
            cognomento Niger episcopus Londonie. Obiit dompnus Hugo <lb/>   
            
            <pb n="f.46v"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc096"/>
            de Patessil episcopus Cestrie siue de Couentre uel de Lichesfeld. H’ rex An<lb/>glie
            transfretauit ut adquireret terras suas transmarinas <lb/> Obiit Johannes Cumin comes de
            Anegus in Francia. <lb/> Pro dolor, Patricius de Athedle filius Thome de Galwedia ⁊
            comi<lb/>tis de Adthedle<note>JRD: <hi rend="italic">Adthedle</hi> altered from <hi rend="italic">Adthele</hi> by changing the <hi rend="italic">l</hi> into a <hi rend="italic">d</hi>, erasing the <hi rend="italic">e</hi>, and adding <hi rend="italic">le</hi>.</note> iuuenis egregius ⁊ quantum ad humanam <lb/>
            oppinionem omni curiali sapientia ⁊ facescia imbutus, apud Hading<lb/>tone in ho<gap reason="hole" unit="char" quantity="2"/>spitio suo de nocte postquam se sopori dedisset per <lb/> consilium
            quorundam malignancium nequiter perimitur, cum <lb/> duobus sociis suis. Et ut tantum
            facinus lateret domus in qua<note>JRD: <hi rend="italic">Qua iacue</hi> written over an
               erasure.</note> iacue<lb/>runt comburitur, ut qui intus erant non occisi sed ab igne
            accidenta<lb/>liter incenso uiderentur esse extincti. Sed qui reuelat abscondita <lb/>
            quod pessimi fecerant in abscondito patefecit in publico, ut sub<lb/>sequens declarabit
            narratio. Post cuius tamen obitum Dauid <lb/> de Hastinges accepit eius comitatum
            prouenientem sibi ex parte <lb/> uxoris sue que erat matertera iuuenis occisi. Willelmus
            de Sumer<lb/>uille apud Melros sepelitur. Obiit dominus Galterus Olifard
            iusticia<lb/>rius Laudonie ⁊ in capitulo de Melros sepelitur honorifice. <lb/> Obiit
            dompnus Andreas episcopus Morauie. Tonitura mugierunt xvi kal’ <lb/> Ianuarij. <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            Anno domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xliii<hi rend="superscript">o</hi> Iohannes Biseth cum Waltero auunculo suo ⁊ ceteris
            compli<lb/>cibus suis exlegatur quia fama asserebat predictum I. cum consilio predicti
            W. <lb/> Patricium de Athedle morti tradidisse. Magister A de Baggatte apud Melros
            se<lb/>pelitur. Dominus Gillebertus de Humframwille accepit comitissam de Anegus in
            ux<lb/>orem. Omnes prelati qui imperiali carcere erant mancipati libere abire sunt <lb/>
            permissi, qui Romam uenientes presentiam suam cardinalibus exibuerunt. Qui mox <lb/> ex
            eorem presentia exhilarati Anagnie accesserunt ⁊ dominum Synebaldum <lb/> presbyterum
            cardinalem ad titulum Sancti Martini in Montibus in crastino <del rend="erasure">sancti</del>
            Nativi<lb/>tatis Sancti Iohannis Baptiste in papam elegerunt. Qui dominica infra octauas
            apostolorum Petri ⁊ Pavli <lb/> consecratur, ⁊ Innocentius iiii<hi rend="superscript">us</hi> nominatur. Dompnus Willelmus abbas Clarewallensis <lb/> uiam uniuerse carnis
            ingreditur, dum cum domino Willelmo abbate Cistertii de curia reuertitur <lb/> Nam de
            Pietate Dei abbas deposito abbatis officio ibi a domino papa retinetur, ⁊
            
            <handShift scribe="sc099"/>
                <add place="bottom-centre">Abbas de Dundranian mutuo accepit reliquam partem cronicorum istorum. Vide</add> 
            
            <pb n="f.47r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <handShift scribe="sc096"/> cardinalis efficitur. Dominus Rogerus Auenel apud Melros
            iuxta patrem suum <lb/> sepelitur. Dompnus Michael abbas de Glenluis apud Walcheles in
            die Sancti <lb/> Michaelis sepelitur. Similiter dompnus Gillebertus abbas de Cupro apud
            Sanctum <lb/> Remigium vi<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc000"/>idus<note>JRD: Written over an erasure.</note>
            <handShift scribe="sc096"/>Octobris dum redeunt de capitulo generali. Ad <lb/> regimen
            domus de Cupro preficitur dompnus Willelmus de Binin prior de Neubotle, <lb/> in Aduentu
            Domini.<lb/> Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xliiii Dominus Wilelemus abbas Cisterciensis, abbatizare <lb/> recusauit cui successit
            dominus <gap reason="space" unit="char" quantity="6"/>
                <note>JRD: Space left for a name.</note> abbas de Firmitate. Item Alanus Musar<lb/>de de
            Rieuallis abbas de Glenlus constituitur. Eodem anno dominus Innocencius papa
               <del rend="cancelled">ter</del>
            <lb/> terram domini regis Francie intrauit, ⁊ apud Lugdunum perhendinauit, ubi in die
            <lb/> Sancte Trinitatis Otonem quondam legatum Anglie ⁊ Scocie in episcopum
            Portu<lb/>ensem consecrauit. Nam de Pietate Dei quondam abbatem Iohannem cardinalem
            <lb/> presbyterum ad titulum Sancti Laurencii in Lucio antefecit. Ipso anno
            nefandissi<lb/>mus proditor Walterus Biset cum complicibus suis non destitit tamdiu in
            <lb/> auribus H’ regis Anglie uenenum dissensionis infundere quousque ad<lb/>unato
            exercitu suo usque ad Nouum Castrum fecit contra dominum A’ regem <lb/> Scocie uenire,
            cui cum innumera multitudine usque Pontelant occurrit rex <lb/> Scocie. Sed ad
            instanciam precipue archiepiscopi Eboraci necnon et aliorum magna<lb/>torum pax
            reformata est in uigilia assumptionis. Quapropter rex Scocie re<lb/>patriauit, ⁊ rex
            Anglie aduersus Walliam ire disposuit. Rebellabant enim <lb/> Valenses iugum Anglorum
            sustinere non ualentes, nec pretereundum quod rex glorie ibidem <lb/> in gratia
            miraculorum regem Scocie ut audiuimus a pluribus uoluit exaltare. <lb/> Hoc anno
            destructa est terra Ierosolimorum ⁊ hee littere <del rend="cancelled">que</del> uenerunt <lb/> domino
            pape. Sanctissimo patri et domino Innocencio Dei gratia sancte Romane sedis <lb/>   
            
            <pb n="f.47v"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc096"/>
            summo pontifici, Robertus eadem gratia sancte Ierosolimis ecclesie
            patriarcha apostolice sedis <lb/> legatus, Regina Cipri, ⁊ baiulla regni Ierosolimitani,
            Tirenensis archiepiscop<del rend="cancelled">o</del>,<note>JRD: Read <hi rend="italic">archiepiscopus</hi>.</note> R’ Acconensis, G’ Sidonensis, <lb/> R’ Lidenensis
            episcopi, frater Hermaunus Petragoricensis, magister milicie templi, frater Willelmus
            magister domus <lb/> Hospitalis Sancti Iohannis, ⁊ preceptor domus Sancte Marie
            Teutonicorum Odo de Monte Beligardo <lb/> dominus Tyberiadensis, ⁊ constabularius regni
            Ierosolimitani, Philippus de Monte Forti, dominus Teronensis, pedum <lb/> oscula
            beatorum cum subiectione perhenni. Super statu miserabili terre sancte ⁊ eius
            afflictionibus que nouiter <lb/> acciderunt de subito ⁊ inopinato Corosminorum aduentu
            quod uobis per nostrum patriarcham <del rend="cancelled">fuerat</del> fuerit <lb/> intimatum, a memoria
            sanctitatis uestre non credimus excidisse. Cum autem ad presens maior sit necessitas
            nun<lb/>ciandi eo quod culpis nostris exigentibus multiplicauerit in Terra Sancta
            Dominus his temporibus flagella uestris <lb/> auribus pater sanctissime qui in specula
            Domini estis constituti super alios preminentes ecclesiarum sol<lb/>licitudinem
            cotidiana instancia sustinentes in cuius humeris archa Domini sustentatur ecclesie
            Ierosolimitane <lb/> suspiria ⁊ excidium populi Christiani ⁊ periculum Terre Sancte
            communiter intimare cogimur. Uestram itaque sancti<lb/>tatem nolumus ignorare quod
            supradicti Corosmini quorum crudelitas bestialem feritatem excedit, <lb/> partem magnam
            Ierosolimitane prouincie uidelicet a Nirone militum quod viii<hi rend="superscript">to</hi> miliariis <lb/> distat a<del rend="cancelled">b</del> Ierosolimis usque ad partes Ascalone ⁊
            Gazaie in aduentu sui primordii occuparunt <lb/> ⁊ detinent occupatam. Ad quorum
            aduentum timor ⁊ tremor inopinabiliter in mentibus Christiani populi <lb/> superuenit,
            eo quod in ipsos omni crudelitatis genere deseuiant eorum sanguinem sicientes, qui <del rend="erasure" unit="char" quantity="6"/>
            <lb/> cum a terris natalibus per Tartarorum potentiam sint expulsi non habentes alibi
            mansionem, <lb/> in predicta terra ad soldani Babilonie imperium accesserunt qui eis
            terram quam inhabitant Christiani dicitur <lb/> contulisse. Nec uenerunt tantum ut
            terram destruant ⁊ recedant, sed eam cum uxoribus ⁊ familiis <lb/> quasi propriam
            inhabitant, credentes sibi mansiones ⁊ domicilia perpetuo uendicare nisi uirtus
            al<lb/>tissimi ipsis obstiterit, ⁊ sedes apostolica manum contra illos porrexerit
            adiutritem. Soldanus enim <lb/> predictus caput sacrilegii eos protegit ⁊ defendit, ⁊ in
            stipendiis ⁊ exenniis magnificis seruit <lb/> eis, credens per eos sibi regnum
            Damascenum ⁊ populam Christianum subiugare, quamuis soldanus <lb/> idem Babiloniam non
            exeat, nec illi terram Babilonie sint intrare permissi, quia de predictis dubitatem
            <lb/> propter potenciam ⁊ infidelitatem ipsorum. <del rend="cancelled">Licet</del> Licet autem
            Corosminorum afflictio <lb/> sufficere <del rend="cancelled">posset</del> potuisset, que mentes omnium
            affecerat ultra modum dolor alius <lb/> superuenit Tartarorum aduentu quorum exercitus
            inestimabilis totam orientalem plagam <lb/> terruit ⁊ concussit. Transeuntes enim aquas
            frigidas usque ad pontem ferreum prope Antio<lb/>chiam peruenerunt, quasi locuste in
            turba innumerabili uniuersa uastantes. Verum de diuina <lb/> processit clemencia quod
            soldani Damasci ⁊ Halapie ⁊ Camelle non sine multa effusione <lb/> pecunie usque ad
            certum tempus fedus inire cum illis ⁊ sic ad partes remotiores unde <lb/> uenerant sunt
            reuersi. In quorum recessu nostra utrumque ⁊ populi Christiani anxietas conquieuit <lb/>
            Nos tamen circa Corosminorum instantem gladium tota sollicitudine cogitantes ad eorum
            ex<lb/>pulsionem non cessauimus nec cessamus, totis conatibus laborare. Illustres regem
            Cipri ⁊ principem <lb/> Antiochie ad Terre Sancte subsidium hortantes attente sed a rege
            predicto nullum potuimus <lb/> habere succursum. Idem uero princeps Tartarorum regressum
            metuens se multipliciter excu<lb/>sauit. Cumque in Terra Sancta non sint milites aut
            pedites peregrini nisi paucissimi quibus <lb/> omnibus computatis uix possit ad
            centenarium numerum computari, milites etiam<note>JRD: Written over an erasure.</note>
            terre sint<note>JRD: <hi rend="italic">Sint</hi> here probably a mistake for <hi rend="italic">sunt</hi>, which begins the next folio.</note>
            <lb/>   
            
            <pb n="f.48r"/> 
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc096"/>
            sunt hinc inde dispersi prope castra munientes qui non ualent de
            facili congregari, eo quod non possunt <lb/> castra relinquere immunita, commune terre
            consilium dissuasit multipliciter sine maiori subsidio illos ne<lb/>quissimos inuadere,
            seu pugnare cum illis. Non enim tutum erat contra turbam tam maximam ⁊ po<lb/>tentem cum
            paucis pugnare, maxime cum paulo post primum ingressum illorum alia multitudo gentis
            <lb/> eiusdem aduenerit adiuncta cum illis qui non erant ut dicitur prioribus pauciores
            ⁊ sicut pro certo refertur ipsi <lb/> sunt preter alios communes homines uxores eorum ⁊
            familias ultra xxi milia equitum expeditorum ad <lb/>
            <del rend="cancelled">⁊</del> arma. Fuit itaque communi deliberatione prouisum soldanos Damasci ⁊ Camelle
            in Christianorum subsidium <lb/> aduocare qui sunt cum Christianis treuge ⁊ federe
            copulati, ⁊ contra Corosminos habent inimicicias capitals <lb/> Dicti uero Soldani
            sepius requisiti se promiserunt cum totis uiribus ad Christianorum subsidium accessuros,
            quorum <lb/> de die in die expectatus aduentus, fuit ultra omnium opinionem protelatus
            sine quorum uiribus periculosum erat <lb/> Christianitati cum illis subire certamen.
            Interim uero populus Iherusalem inhibitans hostibus inde hinc uallatus<note>JT: The
               scribe has used symbols (//) to indicate an alternative word order, seemingly: <hi rend="italic">hinc inde</hi>.</note> quos intus <lb/> fames foris gladius
            perurgebat, terroribus ⁊ periculis plurimis angustabatur, ad cuius succursum credebamus
            de die <lb/> in diem exercitum congregare. At perfidi Corosmini cum magna multitudine
            Ierusalem inuadentes intra<lb/>uerunt ciuitatem eandem die lune undecimo mensis Iulii.
            Christiani uero qui ibi aderant ad domos hospitales <lb/> ⁊ Ierusalem ecclesie que sunt
            contigue recursum habentes ⁊ se munitionibus ligneis ⁊ propugnaculis lapideis <lb/>
            defendentes illa die annuente misericordia Ihesu Christi de sepedictis nequissimus
            uictoriam habuerunt, plures <lb/> perimentes ex ipsis. Illi tamen cum non possent suum
            propositum adimplere cum confusione exinde disce<lb/>dentes ecclesiam Sancti Iacobi
            Armenorum sitam in ciuitate eadem per uiolentiam ceperunt ⁊ incon<lb/>sultam ⁊ plures
            inuentos in eadem ecclesia Armenos presbiteros ⁊ clericos ⁊ laicos in ore gladii <lb/>
            mactauerunt, decapitantes castellanum imperialem ⁊ preceptorem hospitalis Sancti
            Iohannis qui ad pugnam contra eos <lb/> uiriliter exierunt. Illa tamen die de ciuitate
            repulsi ad habitacula que prope ciuitatem fecerant sunt reuersi <lb/> Prefati uero
            Ierosolimite quos multa angustia perurgebat a nobis succursum <del rend="cancelled">re</del>
                <note>JRD:
               Probably as a false beginning of <hi rend="italic">requirebant</hi>.</note>
            instantissime requi<lb/>rebant, ad nos ⁊ ad alios Christianos litteras ⁊ nuncios
            sepissime transmittentes. Sed cum non posset <lb/> aliquatenus eis subueniri de succursu
            petito eo quod hostibus undique loca proxima circumdantibus nisi per Co<lb/>rosminorum
            exercitum ad ciuitatem non patebat accessus. Conpassione multiplici conpatientes <lb/>
            eisdem ⁊ in eorum afflictionibus cor nostrum amaritudine replebatur. Verum circa eorum
            subsidium <lb/> totis affectibus intendentes deliberatione communi suscepimus ut ad
               uassarum<note>JRD: Read <hi rend="italic">Nassarum</hi>.</note> soldanum de <lb/>
            contractu qui de nouo cum Christianis quibusdam treugam inierat mitteretur ut eius
            auxilio prefatus <lb/> populus usque ad terram Christianorum securitatem susciperent ⁊
            conductum. Misimus itaque cum litteris nostris ad <lb/> soldanum eundem solempnes
            nuncios quibus dedimus in mandatis ut audita responsione <lb/> cum eius conductu fratrem
            Simonem de ordine Predicatorum in Ierusalem accederet confortans populum Christianum
            <lb/> ⁊ ut eisdem denuncians soldani responsum consideraret statum terre ⁊ populi ⁊
            nobis omnia denunciaret <lb/> Itaque nunciis predictis prefatum soldanum contracti ad
            euntibus ⁊ pro conducto predicto diligenter <lb/> instantibus circa ipsum respondit
            predictus soldanus Ierosolimis conductum se libenti animo prestaturum <lb/> hoc tamen
            facere non poterat sine Corosminorum assensu. Sed firmiter promittebat ad Corosminos
            <lb/> sollempnes nuncios se missurum quos precibus ⁊ exenniis induceret ut
               indentitate<note>JRD: This is a misspelling of <hi rend="italic">indem(p)nitate</hi>, which is written correctly at the beginning of f. 48v. The
               mistake on f. 48r has not been cancelled.</note>
            
            <pb n="f.48v"/> 
            <handShift scribe="sc096"/>
            ut indempnitate
            prestita ad eiusdem soldani conductum populum ipsum tute permitteret in terram
            Christianorum <lb/> abire. Ac idem frater Simon relictis aliis nunciis cum eodem soldano
            in Ierusalem conductu soldani ipsius <lb/> iuxta mandatum nostrum ascendit, qui toto
            populo congregato ⁊ ipsi predicans uerbum Dei confortans mul<lb/>tipliciter ⁊ exortans ⁊
            remissionem eis tribuens sicut a nobis patriarcha susceperat in mandatis
            res<lb/>ponsionem ipsis retulit quam susceperat in aliis nunciis a soldano. Populus
            autem Ierusalem consilio <lb/> communicato respondit, quod potius in ciuitate fame ⁊
            peste mori uolebant quam se crudelissimus gentibus credere, uel manibus <lb/> committere
            soldani, de cuius infidelitate certi erant, ⁊ nullatenus dubitabant, sed uolebant omnino
            in ciuitate permanere expec<lb/>tando misericordiam Ihesu Christi ⁊ succursum. Ceterum
            frater Simon perquisito statu terre intelligans quod uictum habebant ⁊ quod ad vi <lb/>
            ebdomadas sufficere posset audita responsione eorum firmiter inhibuit uniuersis ne de
            ciuitate sine conductu communi quisquam <lb/> latenter exiret, sed sperantes in
            altissimi misericordia se uiriliter defenderent Christianorum exercitum expectantes, qui
            tandem <lb/> de ciuitate recedens per soldanum rediit memo<add place="above">r</add>atum<note>JRD: Originally written <hi rend="italic">memotatum</hi>.</note>
            eius conductu ad nos predicta nunciaturus accessit. Post <lb/> cuius reditum tertia die
            hora ix<hi rend="superscript">a</hi> pro certo suscepimus quod aliis inconsultis ⁊
            nesciis nocturno tempore magna pars hominum <lb/> armatorum de ciuitate recedens apud
            Iopem infeliciter peruenerunt. De quorum furtiuo discessu dolentes non mo<lb/>dicum ⁊
            commoti eo quod ceterum populum Ierosolimitanum in diuisionem posuerit ⁊ rupturam, paulo
            post rumores de sepedicto <lb/> Ierosolimitano populo sinistros suscepimus ⁊
            lacrimabiles. Ipsi enim Corosminorum iteratum timentes aduentum ultra vi millia <lb/>
            hominum nonnullis in ciuitate relictis qui recedere de ciuitate noluerunt, de communi
            consilio tam clerici quam uiri religiosi ⁊ utriusque <lb/> sexus laici, die Martis in
            uigilia Sancti Bartholomei circa uespertinam horam sunt ciuitatem egressi ad terram
            Christianorum iter <lb/> capientes per loca montana confisi de treugis quas cum
            Sarracenis de montanis habebant, sperantes <lb/> per illam uiam Corosminorum periculum
            euitare, ⁊ dum Scillam euitare crederent inciderunt miserabiliter in Ca<lb/>ribdim. Nam
            prefati Sarraceni perfide de montanis egressi ipsos subito inuadentes ⁊ per totam noctem <lb/>
            <del rend="cancelled">noctem</del> impugnantes eosdem plus duo m<hi rend="superscript">a</hi> ut fertur
            occiderunt ex ipsis, effundentes sanguinem innocentem tanquam aquam in <lb/> circuitu
            Ierusalem proh dolor ⁊ non erat qui sepeliret. Pueros ⁊ puellas captiuas, duxerunt
            senibus non parcentes <lb/> ⁊ quos ex prefato populo occidere noluerunt miserabiliter
            captiuabant exponentes eos uenales ceteris Sarracenis. <lb/> Quin etiam dum illorum
            Sarracenorum manus ex illo populo aliqui euaserunt in Ramessem planiciem descendentes
            <lb/> ipsis mortem fugientibus mors ⁊ gladius superuenit. Nam Corosmini hostiliter
            irruentes ipsos <lb/> crudeliter occiderunt ⁊ facta est strages inter mortuos ⁊
            captiuos, quod ex toto populo uix euasere ccc<hi rend="superscript">ti</hi>
            cater<lb/>uatim in Iopem uenientes uulnerati ⁊ semiuiui relicti. Cum itaque sanguis
            innoxius de terra clamet <lb/> ad Dominum in conspectu uestre beatitudinis, in
            compassionem ⁊ misericordiam clamor eius presentitur. Adimpletum est igitur super <lb/>
            Ierusalem uaticinium Ieremie, Facti sunt inimici eius in capite eius dies festi eius in
            luctum sabbata eius in obprobrium sunt <lb/> conuersa. Dolentes referimus etiam quod cum
            post tantum excidium Ierusalem ciuitas quasi sola sederet maiori parte populi destituta
            perfidi <lb/> Corosmini in ipsam, nemine resistente intrauerunt, Ecclesiam Sepulcri
            Dominici ⁊ populum Christianum qui ad ipsam confu<lb/>gerant ibi pro Christi nomine
            martirium recepturi, in qua dominus noster Iesus Christus infra crucis patibulum effudit
            sanguinem suum preciosum <lb/> pro salute generis humani, in ore gladii miserabiliter
            trucidarunt, pauimenta tocius ecclesie sanguine martirum <lb/> rubricantes. Quod plura?
            Sacerdotes in altaribus ipsius ecclesie celebrantes, cum sacrosancta misteria
            conficerent, <lb/> manibus impiorum capitibus detruncati seipsos Deo patri in
            sacrificium optulerunt. O felix anima <lb/> magistri Petri <del rend="cancelled">demonstrand</del>
            <add place="below">de Montranda,</add> Remensis ⁊ Sconensis canonici <gap reason="space" unit="char" quantity="5"/> crucem Domini baiulando secutus est eum. <lb/>   
            
            <pb n="f.49r"/> 
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc096"/>
            Cum enim in ecclesia sepulcri Domini celebrarent in loco proprio quo filius Dei Deo patri
               <del rend="cancelled">d</del> uictima est oblatus se ipsum ab impiis <lb/> trucidatus obtulit hostiam
            Iesu Christo. Huius uero perfide gentis sordicies ⁊ crudelitas infinita Sarracenos alios
            in <lb/> nequitia superauit uniuersos qui cum Ierusalem sepius occupassent utcunque in
            ueneratione seruabant Grecos, Armenos, Iaco<lb/>bitas ⁊ alios habitantes ibidem qui
            censebantur nomine Christiano quamuis subditos seruituti dimittentes in pace in sepulcro
            ⁊ <lb/> aliis locis uenerabilibus diuina misteria celebrare, ⁊ eadem custodire. Illi
            uero perfidissimi non parcentes religioni <lb/> sexui uel etati loca sancta quantum in
            se est prophanauerunt, nec in ipsa ciuitate dimisserunt aliquem Christianum. Ab ecclesia
            quidem sepulcri <lb/> Dominici tectum plumbeum abstulerunt quam etiam ad marmoreum
            tabulatum, quod hinc inde sepulcrum Dominicum circumdabat manus <lb/> sacrilegas
            extendentes ipsum funditus eruerunt, locum ipsum in quo sepultus est Dominus quantum in
            se est multipliciter deturpantes nec est <lb/> in memoria aliquorum usque ad tempora
            illa Saracenorum aliquos tam nepharia commisisse, ⁊ ascendentes ad Beelmitam <lb/>
            ecclesiam eam multis modis uiolasse dicuntur, loca etiam sacratissima scilicet montem
            Syon Templum Domini ⁊ alia loca <lb/> uenerabilia ciuitatis Ierusalem turpissime
            tractantes. In urbe itaque magni decoris que fuerat gaudium uniuerse <lb/> terre in qua
            iustitia habitabat exigentibus peccatis populi Christiani nunc habitant homocide. Sed ⁊
            hostia ⁊ holocaustum <del rend="cancelled">deficit</del>
            <lb/> deficit ab illa. Tulerunt enim iuge sacrificium, deiecerunt locum
            sanctificationis, incenderunt igne sanctuarium Dei <lb/> polluerunt locum tabernaculi,
            nominis eius, in contumeliam ⁊ obprobrium nominis Christiani. Insuper noueritis pater
            sancte quod in tantam <lb/> audaciam ⁊ superbiam ascenderunt quod per totam terram
            predictam undique discurrentes quorum manus nil mali indifferenter euitant, <lb/> ⁊
            neque in Tiberiadim ⁊ loca adiacentia in predictis incendiis ⁊ homocidiis procedentes
            prope Accon ad vii miliaria, <lb/> uenerant in predam, terramque ultra marinam noueritis
            in necessitate plurima ⁊ periculo magno constitutam scilicet <lb/> quali a centum annis
            non <add place="above">r</add>ecolitur extitisse. Ascendant igitur ad aures uicarii Iesu
            Christi terre sancte gemitus dolorosi ecclesie <lb/> Ierusalem lamenta ⁊ obprobria
            exprobrancium fidei Christiane. Prodeat de ecclesia Romana gladius bisacutus ad
            uindi<lb/>candum sanguinem innocentem exeat de thesauris ipsius consolatio desolatis
            intonet de faucibus ipsius uerbum <lb/> exortationis ad reges ⁊ mundi principes
            uniuersos, ut ad uindicandam iniuriam Iesu Christi, per quem uiuunt <lb/> ⁊ regnant ⁊
            tocius Christianitatis obprobria non permissis illata de festinato succursu terre
            predicte subueniant <lb/> sicut uestra sanctitas duxerit ordinandum. Actum apud Accon,
            Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xliiii<hi rend="superscript">o</hi> in die Sancti Matthei. <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="30"/>
                <note>JT: Technically the scribal profile cannot be established here, though it seems likely to be the work of Scribal profile 96, erased in error.</note>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc096"/>Viris religiosis in Christo, Iohanne ⁊
            Andree, ultra mare E’ humilis arch’ Cirencis, etc. De flebilibus miserabilibus
            terribilibus <lb/> horribilibus ⁊ dampnosis rumoribus ultra marinis recurratis ad
            priorem hospitalis Sancti Iohannis qui portat regi <lb/> Christianissimo Francorum
            litteras non atramento <del rend="cancelled">scriptas ut s</del>
                <note>JRD: Cf. <hi rend="italic">scriptas ut fertur</hi> later in the line.</note> sed sanguine scriptas ut fertur
            non <del rend="cancelled">ud</del> uidi ipsas, sed <lb/> eos qui eas uiderunt, dicentes rubeo
            conscriptas. In summa dicitur quod magister Hospitalis ⁊ totus conuentus preter quidecim
            <lb/> totus conuentus Templi, totus conuentus Hospitalis Sancte Marie Teutonicorum
            perpaucis euadentibus tota milicia <lb/> ultra marina magnus populus Christianorum
            armatorum ⁊ cum illis Nassarus soldanus Turci ⁊ quidam alius soldanus captus <lb/> a
            Corosminis ⁊ hominibus soldani Babilonie interfecti sunt xvii<hi rend="superscript">o</hi> die Octobris, dicitur tamen quod comes <lb/> Willelmus ⁊ dompnus Philippus
            capti sunt. Dominus patriarcha ⁊ constabularius euaserunt. Ecce luctus ⁊
            lamen<lb/>tatio. <lb/>
            <lb/>
            <lb/>
            <lb/>
            <lb/>
            
            <pb n="f.49v"/>
            <handShift scribe="sc100"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xlv<hi rend="superscript">o</hi> obiit dompnus Hugo abbas de Sancto Seruano
            uir per omnia uite laudabilis <lb/> ⁊ sacre zelator religionis. Cui successit in
            pastorali regimine, monachus domus eius<lb/>dem Matheus nomine.<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="2"/>
                <del rend="erasure">v<hi rend="superscript">o</hi> idus Mayii</del>
                <lb/> Anno eodem intrauit
            Innocencius papa quartus, terram regis Francie in Aduentu Domini.<lb/>
            <lb/> Anno eodem Christianissimus ⁊ Deo dilectus, Ludouicus rex Francorum illustris Dei
               cunta<note>JRD: Read <hi rend="italic">cuncta</hi>.</note> re<lb/>gentis ⁊
            disponentis prouidencia graui areptus est infirmitate in Parisiensi ciuitate.
            In<lb/>ualescento uero morbi grauamine, ⁊ motu uitali iam cessante uidebatur a
            circumstantibus <lb/> mortis debitum persoluisse. Cum iacuisset autem super lectum
            doloris huiuscemodi nullo penitus in ipso <lb/> aparente signo uitali, per triduum,
            repente stupentibus cunctis qui aderant eleuatis in <lb/> celum occulis, clara uoce
            benedixit nomen Dei <del rend="cancelled">optn’</del> omnipotentis. Deinde episcopo Parisia<lb/>censi,
            accersito iussit ut sacrosancte crucis uexillum imponeret humero suo, profecturus nomen
            <lb/> Iesu Christi, ⁊ crucis gloriam extollere, ubicunque sancta ecclesia sibi uoluerit
            imperare. Episcopus uero <lb/> memoratus deuocione qua decuit pii, regis pia uota
            inpleuit, ⁊ rex protinus de infirmi<lb/>tate sua perfecte conualuit. <hi rend="red">¶</hi>Sane eodem
            tempore, Federicus imperator nefandissimus <lb/> audito de prefati regis
               <del rend="cancelled">egrid</del> egritudine, ⁊ crucis signacione, sub fraudis ut creditur <lb/>
            intencione istas litteras destinauit. Federicus Dei gratia, Romanorum imperator semper
            Augustus, Ierusalem <lb/> ⁊ Scicilie rex, L’ Dei gratia illustri regi Francorum salutem
            ⁊ sincere dilectionis affectum. Peruenit ad audi<lb/>enciam nostram, rumor infestus
            rumor amaritudinem nuncians, qui personam regiam requirente carnis <lb/> fragilitate, in
            grauescentis egritudinis lapsum nuper edocuit incurisse. Conuertit tamen querelas
            nostras <lb/> in gaudium ⁊ puncturam doloris intrinseci transtulit in medelam resumpte
            postmodum sanita<lb/>tis auditus qua uos Diuine potencie dextera que misericorditer ⁊
            medetur quasi a mortis ianuis cleme<lb/>mentissime liberauit. Idem profecto
            uisitacionis genus, ipsa rerum ⁊ temporis necessitudine <lb/> requirente, de profundo
            consiliorum Domini tam salubri quam necessaria prouisione creditur proue<lb/>nisse,
            quatinus infidelium proh dolor recrudescente nequicia fidei nostre uaria strage fidelium
            <lb/> doloroso dispendio irrogato, diuino tractu commotus nouus pugil insurgeret, ⁊
            enormem <lb/> iniuriam Dei nostri uexillo crucis assumpto que iam potissimum fidei
            nostre restat auxilium <lb/> athleta Dominicus saccageret uindicare. Huius quippe
            causati commoditas causam infirmitatis <lb/> prenunciam merito conuertit in gaudium cum
            ex eo incomodo precedenti sequentis fructus commodum <lb/> multiplex colligatur.
            Generalis primo quod ex felici transitu regio ad patriam Domini de gladiis <lb/> hostium
            uiribus Gallicis eruendam Saracenica prauitate destructa fidei nostre detrimento <lb/>
            consulitur, honor excolitur in quo uos mirifica<lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            
            <pb n="f.50r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/> 
            
            <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="right">Epistolarum P’ de <lb/> Vineis 8<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> Basilee <lb/> fol. 61.</add> 
            
            <handShift scribe="sc100"/>Ad Apostolice dignitatis apicem
            licet indigni dignacione diuina assumpti, omnium Christianorum curam <lb/>
               uigili<note>JRD: The text is missing <hi rend="italic">gerere</hi>, cf. Petrus de
               Vineia; Matthew Paris.</note> sedula que sollercia, ac intime considerationis oculo
            singulorum discernere merita, ⁊ prouide deli<lb/>beracionis statera librare debemus, ut
            quos iusti uigor examinis dignos ostenderit, congruis attollamus <lb/> fauoribus quos
            autem reos, penis debitis deprimamus, appendentes semper meritum, ⁊ premium <lb/> equa
            lance, retribuendo cuique iuxta qualitatem operis pene uel gratie quantitatem. Sane cum
            <lb/> dira guerrarum comm<hi rend="superscript">o</hi>cio nonnullas professionis
            Christiane prouincias diucius afflixisset, nos toto <lb/> cupientes mentis affectu
            tranquillitatem ⁊ pacem ecclesie sancte Dei, ac generaliter cuncto populo <lb/>
            Christiano, ad precipuum principem secularem huius dissensionis ⁊ tribulacionis
            auctorem, a felicis recordacionis <lb/> Gregorio papa predecessore nostro pro suis
            excessibus anathematis uinculo innodatum speciales nuncios magne <lb/> auctoritatis
            uiros, videlicet, uenerabiles fratres, P’ Albanensem tunc Rothomangensem archiepiscopum,
            Willelmum <lb/> Sabinensem tunc, quondam Mittitensem<note>JRD: Read <hi rend="italic">Mutinensem</hi>.</note> episcopum, ac dilectum filium nostrum, W’ basilice
            Duodecim Apostolorum, presbiterum <lb/> cardinalem, tunc abbatem Sancti Facundi qui
            salutem zelabantur ipsius, duximus destinandos, facien<lb/>tes sibi proponi per ipsos
            quod nos ⁊ fratres nostri quantum in nobis erat, pacem per omnia secum habere necnon ⁊
            cum omnibus <lb/> hominibus optabamus, parati sibi pacem ⁊ tranquillitatem dare, ac
            mundo etiam uniuerso. Et quia prelatorum <lb/> clericorum omniumque aliorum quos
            detinebat captiuos ⁊ omnium tam clericorum quam laicorum quos ceperat in <lb/> galeis
            restitucio, poterat esse pacis quamplurimum inductiua ut illos restitueret, cum hoc
            idem, tam ipse <lb/> quam sui nuncii antequam ad apostolatus uocati essemus officium,
            promisissent, rogari ⁊ peti ab ipso fe<lb/>cimus per eosdem ac proponi. Insuper quod
            hiidem pro nobis erant parati audire ⁊ tractare pacem, ac etiam audi<lb/>re
            satisfactionem quam facere uellet princeps de omnibus pro quibus erat uinculo
            excommunicacionis astrictus <lb/> ⁊ offerri preterea, quod si ecclesia eum in aliquo
            lesisset contra debitum quod non credebat parata erat corrigere <lb/> ac in statum
            debitum reformare. Et si diceret ipse quod in ullo contra iustitiam leserat ecclesiam,
            uel quod nos eum <lb/> contra iustitiam lesissemus parati eramus uocare reges,
            prelatos, ⁊ principes tam ecclesiasticos quam seculares <lb/> ad aliquem locum tutum
               uibi<note>JRD: Read <hi rend="italic">ut ibi.</hi>
                </note> per se uel per alios
            solempnes nuncios conuenirent. Erat que parata ecclesia <lb/> de consilio concilii sibi
            satisfacere, si eum lesisset in aliquo, ac reuocare senteniciam<note>JRD: Read <hi rend="italic">sentenciam</hi>.</note> si quam contra ipsum iniuste tulisset <lb/>
            ⁊ cum omni mansuetudine ac misericordia, quantum cum Deo ⁊ honore suo fieri poterat,
            recipere de iniuriis ⁊ offe<lb/>nsis ipsi ecclesie suis que per eum irrogatis
            satisfaccionem ab ipso. Volebat etiam ecclesia omnes amicos suos <lb/> sibique
            adherentes in pace ponere, plenaque securitate gaudere ut nunquam hac occasione posset
            aliquod subi<lb/>re discrimen. Set licet sic apud eum pro pace paternis monitis, ⁊
            precum insistere lenitate curauerimus <lb/> idem tamen imitatus Pharaonis duriciam, ⁊
            obturans more aspidum aures suas, huiusmodi preces ⁊ <lb/> monita, elata obstinacione ⁊
            obstinata elacione despexit. Et licet processu temporis in die cene Domini <lb/> proximo
            nuper preterita, precedente coram nobis ⁊ fratribus nostris presentibus, karissimo in
            Christo filio nostro <lb/> Constantinopolitano imperatore illustri, cetuque non modico
            prelatorum, senatoribus populoque <lb/> Romano, ⁊ maxima multitudine aliorum, qui eodem
            die propter solempnitatem ipsius de diuersis <lb/> mundi partibus ad apostolicam sedem
            conuenerant quod staret nostris ⁊ ecclesie mandatis per nobilem <lb/> uirum comitem
            Tolosanum ac magistros Petrum de Vinea, ⁊ Thadeum de Suessa curie <lb/>   
            
            <pb n="f.50v"/>
            <note type="scribe" target="sc038"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc100"/>
            sue iudices nuncios ⁊ procuratores suos, speciale super hoc ab ipso mandatum habentes
            prestiterit iuramentum. <lb/> Postmodum tamen quod iurauerat non implenit. Quinimmo ea
            intencione, ipsum prestitistisse<note>JRD: Read <hi rend="italic">prestitisse</hi>.</note> probabiliter <lb/> creditur, sicut ex factis sequentibus
            colligitur euidenter, ut eidem ecclesie ⁊ nobis, illuderet potius quam pareret <lb/>
            cum anno ⁊ amplius iam elapso, nec ad ipsius ecclesie gremium reuocari potuerit, nec
            sibi de illatis <lb/> ei dampnis ⁊ inuriis, curauerit satisfacere. Licet super hoc
               <del rend="cancelled">r</del>e<add place="above">x</add>stiterit requisitus propter quod <lb/> non
            ualentes absque graui Christi offensa eius inquitates amplius tollerare, cogimur urgente
            nos <lb/> consciencia iuste animaduertere in eundem. Et ut ad presens de ceteris eius
            sceleribus taceamus <lb/> quatuor grauissima que nulla possunt celari tergiuersacione,
            commisit. Deierauit enim multociens <lb/> pacem quondam inter ecclesiam ⁊ inperium
            reformatam temere uiolauit. Perpetrauit etiam sacrilegi<lb/>um, capi faciens cardinales
            sancte Romane ecclesie, ac aliarum prelatos ecclesiarum ⁊ clericos ⁊ <lb/> seculares
            uenientes ad concilium quod idem predecessor noster duxerat conuocandum. De heresi
            quoque non <lb/> dubiis ⁊ leuibus sed difficilibus <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">efficacibus</add>
            <handShift scribe="sc100"/>⁊ euidentibus suspectus habetur, argumentis. Plura siquidem
            eum commi<del rend="cancelled">s</del>sisse <lb/> periuria satis patet. Nam olim cum in Scicilie partibus
            morabatur, priusquam esset ad imperii <lb/> <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="left">[*]Theodori</add> <handShift scribe="sc100"/>dignitatem electus, coram bone memorie, G’
            Sancti <handShift scribe="sc101"/>*<handShift scribe="sc100"/>Tehodori diacono cardinali apostolice <lb/> sedis legato felicis recordacionis
            Innocencio predecessori nostro ⁊ successoribus eius, ecclesie que <lb/> Romane, pro
            concessione regni Scicilie ab eadem ecclesia sibi facta fidelitatis prestitit iuramentum
            <lb/> ⁊ sicut dicitur illud idem postquam ad eandem dignitatem electus extitit, venit ad
            urbem coram eodem <lb/> I’ suis que fratribus aliis que multis presentibus, ligium
            hominium in eius faciens manibus innouauit. <lb/> Deinde cum in Allemannia esset, eidem
            I’ ⁊ ipso defuncto bone memorie Honorio, pape, ⁊ eius <lb/> successoribus, ac ipsi
            ecclesie Romane, principibus imperii presentibus atque nobilibus iurauit, honores <lb/>
            iura, ⁊ possessiones Romane ecclesie pro posse suo seruare ac protegere, bona fide ⁊
            quecumque <lb/> ad manus suas deuenirent sine difficultate restituere procuraret,
            nominatis dictis possessionibus <lb/> in huius iuramento, quod postmodum confirmauit,
            coronam imperii iam adeptus. Sed horum trium iura<lb/>mentorum temerarius extitit
            uiolator, nec sine prodicionis nota ⁊ lese crimine maiestatis. Nam <lb/> contra prefatum
            predecessorem nostrum G’ ⁊ fratres eius comminatorias litteras eisdem fratribus
            destinare <lb/> ac dictum G’ apud fratres suos sicut apparet per litteras ab eo tunc
            directas eisdem ⁊ etiam ut fertur per <lb/> uniuersum fere orbem terrarum multipliciter
            defamare presumsit. Venerabilem uero fratrem nostrum O’ Portu<lb/>ensem, tunc Sancti
            Nicolai in carcere Tulliano diaconum cardinalem, ⁊ bone memorie Prenestinum <lb/>
            episcopos apostolice sedis legatos, nobilia ⁊ magna ecclesie Romane membra personaliter
            capi fecit <lb/> ⁊ bonis omnibus spoliatos ac per diuersa loca non semel ignominiose
            deductos carceribus mancipari. <lb/> Priuilegium insuper quod beato Petro ⁊
            successoribus in ipso tradidit dominus Iesus Christus, videlice, Quodcumque <lb/>
            ligaueris super terram erit ligatum ⁊ in celo, ⁊ quodcumque solueris erit solutum. In
            quo utique auctor<lb/>itas ⁊ potestas, ecclesie Romane consistit, pro uiribus diminuere
            uel ipsi ecclesie auferre sategit. Scribens <lb/> se prefati G’ sententias non uereri,
            latam ab eo excommunicationem in ipsum non solum contemptis ecclesie clauibus <lb/> non
            seruando uerum etiam per se ac officiales suos, ⁊ illam ⁊ alias
               excommunicacion<del rend="cancelled">i</del>s<note>JRD: Read: <hi rend="italic">excommunicaciones</hi>.</note> uel interdicti sentencias <lb/> quas idem omnino
            contempsit cogendo alios non seruare. Possessiones quoque Romane ecclesie videlicet
            mar<lb/>chiam ducatum Boneuentum cuius turres ⁊ muros dirrui fecit ac alias quas in
            Tussie ac, <lb/>   
            
            <pb n="f.51r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc100"/>
            Lumbardie partibus ac quibusdam aliis optinebat, locis
            paucis exceptis occupare non metuens <lb/> ⁊ eas adhuc detinet occupatas. ⁊ tanquam ei
            non sufficeret quod manifeste contra iuramenta talia <lb/> veniebat per se uel per suos
            officiales, earum<note>JRD: Corrected from <hi rend="italic">eorum</hi>.</note>
            possessionum homines deierare compulit ipsos a iuramentis <lb/> fidelitatis quibus
            Romane tenebantur ecclesie de facto cum de iure non posset, absoluens ⁊ faciens <lb/>
            eosdem, fidelitatem nihilominus abiurare predictam, sibique fidelitatis huiusmodi
            iuramenta prestare. <lb/> Pacis uero ipsum uiolatorem existere plene constat quia cum
            olim <del rend="cancelled">inter</del> tempore pacis inter ipsum ⁊ ecclesiam refor<lb/>mate iurasset
            coram bone memorie I’ de Abbatis uilla episcopo Sabinensi, ⁊ magistro Thomasio <lb/>
            tituli Sancte Sabine presbitero cardinali, presentibus multis prelatis principibus ⁊
            baronibus quod <lb/> staret ⁊ pareret prescise, absque ulla contraditione<note>JRD: Read
                  <hi rend="italic">conditione</hi>.</note>
            <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">conditione</add>
            <handShift scribe="sc100"/>omnibus mandatis ecclesie super his pro quibus erat <lb/>
            uinculo excommunicacionis astrictus, causis eiusdem excommunicacionis expressis per
            ordinem coram eo tunc omnibus <lb/> Teutonie hominibus regni Scicilie ac quibuslibet
            aliis, qui ecclesie contra ipsum adheserant omnem remi<lb/>ttens offensam ⁊ penam ⁊ quod
            nullo tempore offenderet uel offendi faceret ipsos pro eo quod ecclesie <lb/>
            assisterant prestari in anima sua per N’ comitem Atterarum faciens iuramentum.
               Postremum<note>JRD: Read <hi rend="italic">Postmodum</hi>.</note>
            <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">Postmodum</add>
            <handShift scribe="sc100"/>pacem ⁊ iura<lb/>menta huius, nequaquam erubescens irretiri
            periuriis non seruauit, nonnullos enim ex ipsis hominibus <lb/> tam nobiles quam alios
            capi fecit ⁊ eis bonis suis omnibus spoliatis uxores eorum ⁊ filios cap<lb/>tiuari, ac
            terras ecclesie contra promissionem quam eisdem I’ Sabinensi episcopo, ⁊ Thomasio,
            cardinali fecerat <lb/> irreuerenter inuasit. Licet tamen ipsi ex tunc in eum presentem
            si contraueniret excommunicacionis sentenciam promul<lb/>garint, ⁊ cum idem sibi
            apostolica auctoritate mandassent, ut nec per se nec per alium inpediret, quin
            postu<lb/>laciones, electiones, ⁊ confirmaciones ecclesiarum ⁊ monasteriorum in regno
            prefato libere de cetero fierent <lb/> secundum statuta concilii generalis, ⁊ quod
            nullus, deinceps in eodem regno uiris ecclesiasticis<note>JRD: There were carets for
               insertion of missing text but no text noted.</note> ciuiliter haberetur <lb/> ac
            Templariis, Hospitalariis ⁊ aliis personis ecclesiasticis de dampnis ⁊ iniuriis
            irrogatis <lb/> eisdem satisfaceret competenter, ipse mandatum huius ad inplere
            contempsit. Liquet namque undecim <lb/> ac plures archiepiscopales ⁊ multas episcopales
            sedes, abbacias quoque ac alias ecclesias in regno ua<lb/>care predicto easque<note>JRD:
               Corrected from <hi rend="italic">eosque</hi>.</note> procurante ipso sicut aperte
            patet fuisse diucius prelatorum regimine destitutas <lb/> in ipsorum graue preiudicium ⁊
            periculum animarum, ⁊ licet forte in aliquibus eiusdem regni ecclesiis <lb/> electiones
            sunt a capitulis celebrate, quia tamen per illa eiusdem familiares clerici sunt electi,
            probabili potest <lb/> argumento concludi quod facultatem non habuerint liberam
            eligendi. Ecclesiarum autem ipsius regni <lb/> non solum facultates ⁊ bona fecit prout
            uoluit occupari sed etiam cruces, calices, turibula ⁊ <lb/> alios sacros ecclesiarum
            thesauros, ⁊ pannos sericos uelut cultus diuini contemptor auferri. <lb/> Licet ut
            dicitur ipsis ecclesiis exacto tamen<del rend="cancelled">o</del> pro eis certo precio in parte fuerint
            restituti. Clerici <lb/> quippe <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">quoque</add>
            <handShift scribe="sc100"/>collectis ⁊ talliis multipliciter affliguntur nec solum
            trahuntur ad iudicium seculare sed <lb/> ut asseritur coguntur subire duella,
            incarcerantur occiduntur, ⁊ patibulis cruciantur in confusi<lb/>onem ⁊ oprobrium ordinis
            clericalis. Prefatis uero Templariis Hospitelariis ⁊ personis <lb/> ecclesiasticis non
            est de dampnis illatis eisdem ⁊ iniuriis satisfactum. Eum quoque certum est fore
            sacri<lb/>legii patratorem. Nam cum prefati, Portuensis, ⁊ Prenestinus episcopi, ⁊ quam
            plures ecclesiarum <lb/> prelati ⁊ clerici tam religiosi quam seculares ad apostolicam
            sedem pro celebrando consilio quod <lb/> ipse prius petiuerat conuocari, per mare
            uenirent viis terre ipsis de mandato eius omnino<lb/>   
            
            <pb n="f.51v"/> 
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc100"/>
            preclusis. Idem
            destinato Ensio filio suo cum multitudine galearum ⁊ per alias quam <lb/> plures longe
            ante preparatas serio in partibus Tussie maritimis insidiis positis contra eos <lb/> ut
            grauius posset uirus euomere preconceptum, ipsos ausu sacrilego capi fecit, quibusdam
            prelatis <lb/> ⁊ aliis in huius capcione submersis, nonnullis etiam interemptis, ⁊
            aliquibus hostili insecucione fuga<lb/>tis, reliquis autem bonis spoliatis omnibus ⁊ de
            loco ad locum in re<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>no<note>JRD: Read <hi rend="italic">regno</hi>.</note> Scicilie oprobriose deductis <lb/> ac ibidem
            diris carceribus mancipatis quorum aliqui macerati squaloribus ⁊ inedia pressi,
            miserabiliter <lb/> defecerunt. Merito insuper, contra eum de heretica prauitate est
            exorta suspicio, cum postquam excom<lb/>municacionis sententiam a prefatis I’ Sabinensi
            episcopo ⁊ Thoma cardinali prolatam incurrerit, ⁊ dictus <lb/> G’ papa ipsum anathematis
            uinculo innodauit, ac post ecclesie Romane, cardinalium prelatorum <lb/> <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="left">[*]ex</add> <handShift scribe="sc100"/>⁊ clericorum ac
            aliorum <handShift scribe="sc101"/>* <handShift scribe="sc100"/>etiam
            diuersis temporibus ad sedem apostolicam ueniencium capcionem cla<lb/>ues ecclesie
            contempserit ⁊ contempnat faciens sibi celebrari, uel quantum in eo est potius
            prophanari di<lb/>uina ⁊ constanter asseuerauerit ut superius est narratum, se prefati
            G’ sentencias non uereri. Preterea <lb/> coniunctus est amicicia detestabili Saracensis
            nuncios ⁊ munera plures destinauit eisdem <lb/> ⁊ ab eis uicissim cum honorificencia ⁊
            ilaritate recepit, eorumque ritus amplectitur illos<lb/>que, in cotidianis obsequiis
            secum tenens, eorundem etiam more uxoribus quas habuit de stirpe re<lb/>gia
            descendentibus eunuchos precipue quos ut dicitur serio castrari fecerat, non erubuit
            de<lb/>putare custodes ⁊ quod execrabilius est in partibus existens olim transmarinis
            facta compositione <lb/> quadam immo pocius collusione cum soldano, Machometi nomen in
            Templo Domini diebus ac <lb/> noctibus publice proclamari permisit, ⁊ nuper
               per<note>JRD: Abbreviation for <hi rend="italic">per</hi> repeated in error.</note>
            nuncios soldani Babilonie postquam <lb/> soldanus Terre Sancte ac Christianis
            habitatoribus eius per se ac suos dampna grauissima ⁊ in<lb/>estimabiles iniurias
            irrogarat fecit per regnum Scicilie cum laudibus ad eiusdem, sol<lb/>dani extollenciam
            sicut fertur honorifice suscipi, ⁊ magnifice procurari. Aliorum quoque infide<lb/>lium
            perniciosis ⁊ horrendis obsequiis contra fideles <del rend="cancelled">actenus</del> abutens, ⁊ illis qui
            damnabiliter <lb/> uilipendentes apostolicam sedem ab unitate ecclesie dicesserunt
            procurans affinitate ac ami<lb/>cicia copulari. Clare memorie ducem Bauarie specialem
            ecclesie Romane deuotum <lb/> fecit ut fertur pro certo Christiana religione despecta
            per Assisinos occidi, ⁊ Bachario Dei <lb/> ⁊ ecclesie inimico a communione fidelium per
            excommunicacionis sentenciam cum adiutoribus, consilia<handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">to</add>
                <handShift scribe="sc100"/>ribus, ⁊ fautoribus <lb/> suis
            sollempniter saperato<note>JRD: Read <hi rend="italic">seperato.</hi>
                </note> filiam
            suam tradidit in uxorem. Catholicorum uero principum mores ⁊ actus <lb/> respuens,
            neglector sanctitatis ⁊ fame pietatis operibus non intendit. Quinimo ut de <lb/> suis
            nefariis dissolutionibus sileamus cum didicerit opprimere non curat oppressos
            misericorditer releuare <lb/> manu eius ut decet principem ad elemosinam non extenta,
            cum destruccioni ecclesiarum institerit, ac <lb/> religiosas ac alias ecclesiasticas
            iugi attriuerit afflictione personas nec ecclesias nec monasteria nec <lb/> hospitalia
            nec alia pia loca cernitur construxisse. Nonne igitur hec leuia sed efficacia sunt
            argumenta <lb/> heresis contra eum de suspicione,<note>JT: The scribe has used symbols
               (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">de suspicione heresis
                  contra eum</hi>.</note> cum tamen hereticorum uocabulo illos ius ciuile contineri
            asserat ⁊ <lb/> latis aduersas eos sentenciis deberent succumbere qui uel leui argumento
            a iudicio catho<lb/>lice religionis, ⁊ tramite detecti fuerint deuiare? Preter hec
            regnum Scicilie quod est speciale <lb/> patrimonium beati Petri ⁊ idem princeps ab
            apostolica sede tenebat in feodum iam ad tantam<lb/>   
            
            <pb n="f.52r"/> 
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc100"/>
            in clericis ⁊
            laicis exinanicionem ⁊ seruitutem redegit, quod eis pene penitus nichil haben<lb/>tibus,
            ⁊ omnibus fere exinde probis eictis, illos qui remanserunt ibidem sub seruili condicione
            <lb/> uiuere, ac Romanam <handShift scribe="sc101"/>*<handShift scribe="sc100"/> curiam cuius principaliter sunt homines ac uassalli, offendere
            multipliciter <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="right">*ecclesiam</add> <lb/> <handShift scribe="sc100"/>ac hostiliter impugnare compellit. Posset ⁊ merito reprehendi quod
            mille squifatorum an<lb/>nuam pensionem in qua pro eodem regno ipsi ecclesie Romane
            tenetur per ix annos ⁊ amplius <lb/> soluere pretermisit. <gap reason="indent" unit="char" quantity="2"/>
                <handShift scribe="sc101"/>N<handShift scribe="sc100"/>os igitur, super premissis ⁊ quampluribus
            aliis eius nefandis excessibus <lb/> cum fratribus nostris ⁊ sacro concilio,
            deliberacione prehabita diligenti Cum Iesu Christi uices <lb/> licet immeriti teneamus
            in terris nobisque in beati Petri persona sit dictum, Quodcumque
            <del rend="erasure">liga</del>
                <lb/>[sol]ueris<note>JRD: Read <hi rend="italic">solueris</hi>.</note> super terram erit solutum in celo, ⁊ quodcumque ligaueris
            super terram erit ligatum ⁊ cetera <lb/> memoratum principem qui se imperio ⁊ regnis
            omnique, honore reddidit tam indignum <lb/> quique propter suas iniquitates a Deo ne
            regnet nec inperet est abiectus, suis ligatum peccatis ⁊ <lb/> abiectum, omnique honore
            ac dignitate priuatum a Domino ostendimus denunciamus ⁊ <lb/> nichilominus sentenciando
            priuamus. Ciues qui ei iuramento fidelitatis tenentur astricti <lb/> a iuramento
            huiusmodi perpetuo absoluentes. Auctoritate apostolica firmiter inhibendo, ne quisquam
            <lb/> de cetero sibi tanquam imperatori uel regi pareat uel intendat, decernendo
            quoslibet qui dein<lb/>ceps ei uelut imperatori uel regi consilium uel auxilium
            prestiterint seu fauorem, ipso facto <lb/> excommunicacionis uinculo subiacere. Illi
            autem ad quos in eodem imperio imperatoris spectat electio <lb/> eligant libere
            successorem. Nos uero de prefato regno Scicilis cum eorundem fratrum <lb/> nostrorum
            consilio prouidere curabimus sicut uiderimus expedire. Datum Lugduni <lb/> xvi<hi rend="superscript">o</hi> kal’ Augusti pontificatus nostri anno tercio<lb/>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc087"/>Anno<note>JT: The pencil writing here is incredibly
               faint.</note> Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lxxiiii<hi rend="superscript">o</hi> obiit pie memorie ⁊ sancte conuersationis
            dompnus Ricardus <lb/> abbas de Kinllos apud Ware in Anglia in uigilia beati Dionisii in
            reditu suo <lb/> ex capitulo generali cuius corpus apud Wardoniam . . . [?perductus est]
            Et in capitulo <lb/> eiusdem loci [<hi rend="italic">scored out word</hi>] cum debita
            reuerentia tumulatum. In cuius loco Andreas <lb/> prior de Neubotil ⁊ quondam prior de
            Plascarden alterius ordinis [<hi rend="italic">scored out word</hi>] <lb/> subrogatur ⁊
            in uigilia Epiphanie cura animarum de Kinlloso in capitulo [dicti loci] ei <lb/>
            erogatur, ⁊ in choro eiusdem loci a patre abbate dompno Patricio [de Melros cum] <lb/>
            ingenti letitia installatur. O mira Dei disposisitio de qua<lb/>processit talis electio.
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.52v"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc100"/>[F]edericus Dei gracia, Romanorum imperator semper Augustus Iherusalem ⁊ Scicilie rex <lb/> prelatis
            ecclesiarum, comitibus, baronibus, nobilibus ⁊ uniuersis per regnum Anglie constitutis
            <lb/> <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="left">P’ de Vineis <lb/> lib. 1 cap. 3</add> <handShift scribe="sc100"/>quibus presentes littere ostense fuerint salutem ⁊ omne bonum. Etsi cause nostre
            iusticiam wlgaris <lb/> fame preloquium ⁊ regiorum ueridica testimonia nunciorum ad
            uniuersitatis uestre noticiam per<lb/>duxisse credimus quia tamen Segnius irritant
            animos dimissa per aures quam que sunt oculis di<lb/> <add place="left">subiecta//</add> <del rend="cancelled">ostensa</del>
                <note>JT: The small circular symbol above <hi rend="italic">ostensa</hi> implies it should be deleted. The text ought to read <hi rend="italic">sunt oculis subjecta fidelibus</hi>. See Philip Francis, <hi rend="italic">A Poetical Translation of the Works of Horace: with the
                  original text, and critical notes collected from his best Latin and French</hi>, 2
               vols, 3rd edn (London, 1749), vol. 2, p. 453.</note> fidelibus, ipsam puram ⁊ nudam ueritatem processus quem
            contra nos summi pontifices hactenus <lb/> habuerunt uestro conspectui presentamus. Ad
            inspeccionem plenariam ⁊ atentam de tot temporibus <lb/> ⁊ diebus nostris negociis
            deputatis unum sufficiens tempus ⁊ diem nobis affectio uestra concedat <lb/> quo si
            licuerit diligenter atento<note>JRD: Read <hi rend="italic">atente.</hi>
                </note>
            consilia uestra recte considerent, si sit in pontificibus nostris pon<lb/>tificalis
            rectitudinis zelus. Si nobis tot ⁊ tantis iniuriis lacessitis, iusta debuerit an <lb/>
            debeat defensio denegari. Si demum Christi uicarii Christi uices inpleuerint si
            predecessoris, Petri <lb/> <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="left">/validus\</add> <handShift scribe="sc100"/>successores eius imitentur exemplum. Considerent etiam quo
            iure censeri debeat <handShift scribe="sc101"/>/\<handShift scribe="sc100"/>huius processus contra nos <lb/> habitus, uel quo nomine
            nunccupari si dici sentencia debeat quam iudex incompetens promulgauit <lb/> Nam ⁊ si
            nos nostre catholice fidei suggerente debito manifestissime fateamur <lb/> a Domino
            collatam sacrosancte Romane sedis antistiti plenariam in spiritualibus potestatem,
            quantulumcumque quod <lb/> absit sit ille peccator ut quod ligauerit in terra sit
            ligatum in celo ⁊ quod soluerit in terra sit in <lb/> celo solutum nunquam tamen
            diuina sibi uel humana lege legitur concessum quod transferre pro libito <lb/> possit
            imperia, aut de puniendis temporaliter in priuatione regnorum, regibus aut terre
            principibus <lb/> iudicare. Cum licet ad eum de iure ⁊ more maiorum consecracio nostra
            pertineat non tamen magis <lb/> ad ipsum <del rend="erasure">quam</del> priuacio seu rem<hi rend="superscript">o</hi>cio pertinebit, quam ad quoslibet regnorum prelatos, qui
            reges suos <lb/> ut assolet consecrant aut inungunt. Esto quod sine preiudicio nostro,
            quod habeat potestatem huius, est <lb/> ne istud de plenitudine potestatis ipsius quod
            nullo prossus ordine iuris seruato,<note>JRD: Corrected from <hi rend="italic">suruato</hi>.</note> animaduertere possit <lb/> in quoslibet quos asserit sue
            iurisdictioni subiectos? Processit enim contra nos nuper ut dicitur, non per
            accusacionis <lb/> ordinem, cum nec accusator apparuisset idoneus, nec inscripcio
            processisset nec per denunciationem <lb/> legitimo denunciatore cessante, nec per
            inquisicionis modum quem clamosa insinuacio non precessit. <lb/> Cum etiam nullorum
            inquisitorum nobis facta extiterit copia, si qua forsan ecclesia cum nulli
               fueri<handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">n</add>
                <handShift scribe="sc100"/>t publice <lb/> per huius iudicem ad inquisicionem adducti. Asserit omnia fore
            notoria, que nos esse notoria manifeste <lb/> negamus ⁊ esse notoria<note>JRD: Final <hi rend="italic">a</hi> has been created out of another letter. Cf. Matthew Paris
                  <hi rend="italic">Chronica maiora</hi> vol. II (Cambridge, Corpus Christi College
               MS 16.ii, f. 202rb) where a final <hi rend="italic">um</hi> has been erased to leave
               an incorrect <hi rend="italic">notori</hi>. See manuscript details here: <ref type="http" target="https://parker.stanford.edu/parker/catalog/rb378fk5493">https://parker.stanford.edu/parker/catalog/rb378fk5493</ref> [accessed 16 May
               2023].</note> per ligitimum<note>JRD: Read <hi rend="italic">legitimum</hi>. Cf. <hi rend="italic">legitimo</hi>, line 25.</note> testium numerum non probantur. Sic
            enim quilibet iudex posset per <lb/> se ipsum crimen asserendo notorium spreto iuris
            ordine quamlibet condempnare. Insurexerunt <lb/> in nos ut dicitur in concilio testes
            iniqui, sed ualde perpauci. Quorum unum, uidelicet Galiensis episcopum suis <lb/> fratre
            uidelicet ⁊ nepote, per nos ex causa prodicionis, ad suspendium legitime condempnatis
            offensa <lb/> rationabilis, nobis reddidit odiosum, ⁊ iuste propterea repellendum. Alios
            tanquam ex ultimis <lb/> Hispanie partibus prodeuntes, Terragonensem scilicet ⁊
            Compostellanum antistites negocior<note>JRD Cf. Matthew Paris and Peter de Vinea, <hi rend="italic">negociorum</hi>.</note> Italie <lb/> natalis zone longinquitas
            inscios ⁊ eosdem uenenose subornacionis inductio, nostre iusticie <lb/> fecit esse
            infestos. Esto preterea quod legitimi fuerint, subsistentibus testibus auctor ⁊ iudex,
            <lb/> defuit tercius <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">reus</add>
            <handShift scribe="sc100"/>qui uel presens uel contumaciter absens, secundum iusticiam
            debuit condempnari. Citati <lb/> <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="left">[*]fuimus</add> <handShift scribe="sc100"/>namque in predicacione sua Lugduni sicut audiuimus
            licet informiter, <handShift scribe="sc101"/>* <handShift scribe="sc100"/>videlicet 
            
            <pb n="f.53r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc100"/>
            quia<note>JRD: Other authorities give
                  <hi rend="italic">quod</hi>.</note> ipsi citati ⁊ aliis nullis aliorum omnino
            personis ⁊ causis expressis facturi iusticiam deberemus per <lb/> nos uel per
            responsales idoneos comparere. Presentes pro certo non fuimus sed ex iustis causis
            absentes, ad <lb/> quarum allegacionem admissi responsales nostri legitime non fuerunt.
            Nec absentes contumaciter <lb/> fuimus, cum <del rend="cancelled">pape</del>
            <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">preter</add>
            <handShift scribe="sc100"/>quod nulla fuit citacio ut est dictum peremptorium terminum
            prout ordo iuris ex<lb/>postulat citacio non haberet, prout citacionis forma principibus
            ⁊ prelatis missa per litteras eui<lb/>denter ostendit. Contumaciam nostram, magistri
            Thadei de Suessa magne curie nostre iudicis dilecti fidelis nostri <lb/> procuratoris
            plenum mandatum excusat cuius auctoritas ex eo quod contra nos <lb/> non ex ciuilibus,
            sed ex criminalibus sit processum ad que frustra procurator interuenit nullatenus
            eneruatur <lb/> cum ipsius citacionis tenor que nos aut procuratores nostros exegit
            manifeste contrarium dedisset in<lb/>telligi, videlicet quod non contra nos
            criminaliter, sed tantum ciuiliter esset agendum, predictis etiam omnibus absque
            iustitie <lb/> nostre preiudicio circumscriptis. Dato quod manifeste fuerimus
            contumaces, non est ista<note>JRD: In <hi rend="italic">ista</hi>, <hi rend="italic">t</hi> in the <hi rend="italic">st</hi> ligature not crossed, meaning it
               resembles <hi rend="italic">illa</hi>. Cf. Matthew Paris and Peter de Vinea.</note>
            legitima con<lb/>tumacie pena quam<note>JRD: Cf. Matthew Paris and Peter de Vinea, <hi rend="italic">quod</hi>.</note> delatus, aut accusatus ⁊ contumax per
            diffinitiuam sentenciam ante ceptum rite <lb/> iudicium priuato, uel publico iudicio
            nullo de sua causa discusso debeat condempnari. Sunt enim <lb/> in talibus alie
            contumacium pene ciuilibus legibus uel canonicis, introducte denique, posit<handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">o</add>
                <note>JRD: Originally written <hi rend="italic">posite</hi>.</note>
            <handShift scribe="sc100"/>quod, quod <lb/> omnia predicta iuris presidia<handShift scribe="sc101"/>* <handShift scribe="sc100"/>irrefragabilia cause nostre
            deficiant. Ipsius tam pronunciacionis <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="right">[*]presidio fulciantur licet <lb/> irrefragabiliter <lb/>
               cause nostrae deservi<lb/>ant</add>
                <lb/> <handShift scribe="sc100"/>tenor ipsam sentenciam nullam ostendit, per
            quam non procurator noster presens, sed nos absentes ex<lb/>titimus condemnati. Quam
            ipso iure nullam esse sentenciam leges ⁊ iura qualibet manifeste declarant <lb/>
            Euidentem quoque processus ⁊ procedentis iniquitatem cause denotant quas in sentencia
            comprehendit <lb/> a quibus nos incoruptibilis ueritas ⁊ publica munimenta defendunt
            prout seriatim hec fida relacio <lb/> latoris presencium ⁊ ipsorum munimentorum tenor
            manifeste profitentur. Quamquam tam dire pene <lb/> sentenciam, si tamen sentencia dici
            potest que contra nos precipitata dinoscitur contra Romanum principem <lb/> omnia
            predicta ⁊ singula minime suffecissent, manifestum namque precipicium ex presuscepto iam
            dudum <lb/> animi feruore fuisse dinosscitur in predictis. Dominum enim Frisigonensem
            episcopum dilectum principem fratrem <lb/> H’ magistrum domus hospitalis Sancte Marie
            Teuthonicorum, ⁊ magistrum <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">P’</add>
            <handShift scribe="sc100"/>
                <del rend="cancelled">A’</del> de Uinea magne <lb/> curie nostre iudicem,
            dilectos ⁊ fideles nostros quos ultimo pro omnimoda consummatione tractate pacis <lb/>
            ad concilium miseramus saltem per triduum summus pontifex noluit prestolari. Nam
            expectato etiam ma<lb/>gistro Waltero de Ocra capellano uicario nostro,<note>JRD: Other
               authorities read <hi rend="italic">notario et fideli nostro</hi>.</note>
            <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">qui</add>
            <handShift scribe="sc100"/>
                <del rend="cancelled">cui</del> de conniuencia summi pontificis ⁊ quorundam
            <lb/> de fratribus ad nos missus per xx dies debuit expectari, nec fuit solummodo per
            biduum quo tempore predicti processus <lb/> iniqui Lugdunum distabat ad multam nobilium
            ⁊ quamplurium aliorum <del rend="cancelled">iusticiam</del>
            <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">instanciam</add>
            <handShift scribe="sc100"/>prelatorum expectatus. <lb/> Apparet nihilominus animosa
            nimis ⁊ ampullosa non minus ex ipsius inflicte pene seueritatis sententia <lb/> per quam
               inperato<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">r</add>
            <handShift scribe="sc100"/>Romanus imperialis rector, ⁊ dominus maiestatis lese
            maiestatis crimine dicitur condemp<lb/>natus, per quam ridiculose legi subicitur qui
            legibus omnibus imperialiter est solutus, de quo temporales pene <del rend="cancelled">non</del>
            <lb/> sumende non sunt in homine sed in Deo cum temporalem non habeat superiorem.
            Spirituales autem penas per <lb/> sacerdotales nobis penitencias indicendas tam pro
            contemptu clauium quam pro aliis transgressionis <lb/> humane peccatis, nedum a summo
            pontifice quem in spiritualibus patrem nostrum ⁊ dominium profitemur <lb/> si tamen ipse
            nos filium debita relacione cognoscat sed per quoslibet sacerdotes reuerenter accipimus
            ⁊ <lb/> deuote seruamus. Ex quibus omnibus manife<del rend="erasure" unit="char" quantity="6"/>
                <note>JRD: Erasure of a textual error after <hi rend="italic">manife-</hi> but no substitution; <hi rend="italic">manifeste liquet</hi>
               apparently intended.</note> quam ignominiose quam iniuste habendos<lb/>   
            
            <pb n="f.53v"/> 
            <note type="scribe" target="sc040"/>
            <handShift scribe="sc040"/>
                <add place="top-right">Iam regnauit Henricus rex Anglie filius
            Johannis regis xlvii an[…]</add>
            
            <handShift scribe="sc100"/>nos de catholica fide suspectos
            quam nos teste supremo iudice in omnibus ⁊ in singulis <lb/> eiusdem fidei articulis
            secundum uniuersalis ecclesie disciplinam, ⁊ aprobatum per Romanam ecclesiam <lb/>
            symbolum firmiter credimus ⁊ <del rend="cancelled">deuot</del> simpliciter confitemur. Aduertat igitur
            industria uestra si predicta <lb/> nulla sentencia ipso iure processus ipso iure nullus
            non magis in nostram quam in omnium regum <lb/> ⁊ principum ac quarumlibet temporalium
            dignitatum perniciem debeat obseruari quam nulla <lb/> Germanie principum a quibus
            assumpcio status ⁊ depressio nostra dependent presencia uel consi<lb/>lia firmauerunt.
            Aduertat ⁊ aliud qualis ex istis iniciis exitus expectetur, a nobis incipitur <lb/> sed
            pro certo noueritis quod in aliis regibus ⁊ principibus finietur, a quibus publice
            gloriantur resid<lb/>
                <handShift scribe="sc000"/>st<handShift scribe="sc100"/>enciam
            aliquam minime formidare si quod absit posset per ipsos nostra potencia primitus <lb/>
            conculcari. Regni, igitur uestri iusticiam in causa nostra defendite, suis ⁊ suorum
            heredibus prouidete <lb/> nec illud omittimus quin fidei regalis constanciam ex
            affinitatis federe ad presens fiducialiter <lb/> requiramus, ut nedum quod aduersario
            nostro nunciis aut legatis ipsius occulte uel publice <lb/> faueat quin pocius nobis
            toto posse assistat uiriliter ⁊ potenter. Nullum omnino nuncium aut <lb/> legatum
            popellum sue iurisdiccioni subiectum in nostrum dispendium mollientem conuertere
            nullatenus <lb/> admittere debeat, pro certo scitiri<note>JRD: Read <hi rend="italic">scitum iri.</hi>
                </note> quod per nos in quibus incoata est tante temeritatis
            audacia <lb/> quod ad priuacionem nostri uelut cuiuslibet sacerdotis pontificalis
            auctoritas officium sue iurisdicionis <lb/> extendit taliter ast ante nobis ⁊ nostris
            auxiliis dextera regis regum que iusticiam semper <lb/> comitatur, istis principiis
            occurretur dummodo se nobis illorum potencia<del rend="cancelled">m</del> non opponat, regum <lb/> ⁊
            principem <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">principum</add>
            <handShift scribe="sc100"/>scilicet quos communiter causa nostra contingit, ⁊ quorum non
            minus uertitur interesse quam nostrum quod nobis ⁊ <lb/> aliis <handShift scribe="sc101"/>
                <add place="above">orbis</add>
            <handShift scribe="sc100"/>terre nobilibus causam iusti timoris in talibus nostra
            defensio non relinquet. Inuiti <lb/> tamen hoc facimus Deo teste. Sed necessario
            prouocati uelut qui peste multiplici Christiani<lb/>tatem nostris temporibus uidemus
            atritam, ad cuius auxilium una uobiscum prout nuperiore regie <lb/> magnificencie
            scripsimus totis intendere uiribus sperabamus. Requirat autem <lb/> hoc de manu eius
            Deus, qui tanto discrimini quod toti fere rei publice Christiane minatur exci<lb/>dium
            materiam subministrat. Datum Taurini ii kal’ Augusti. Tercie indictionis <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> 
            
            <handShift scribe="sc040"/>
                <add place="bottom-centre">Alexander rex Scocie</add>
            
            
            <pb n="f.54r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc103"/>
            <handShift scribe="sc102"/>Anno dcccc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> rex Edmundus terram Humbrorum
            uastauit ⁊ sibi subiugatam Malcolmo regi <lb/> Scottorum commendauit.<lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi> rex Malcolmus Angliam usque
            Cleueland uastauit tunc cliton Edgaro que <lb/> sororibus Margarete &amp; Christine ubi
            eas inuenit regem Anglie fugientes ut in Scociam irent <lb/> apud Weremundam in reditu
            suo pacem suam donauit ⁊ Margaretam poste<add place="above">a</add> sibi in
            matri<lb/>monium copulauit. ¶Anno m<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>i<hi rend="superscript">o</hi> reconciliati sunt rex Willelmus Anglie &amp;
            frater suus <lb/> Rodbertus ⁊ rex Willelmus Anglie occurrit cum excercitu regi Malcolmo
            iam Northhum<lb/>briam uastanti in prouincia Loidis quos comes Rodbertus ea condicione
            pacificauit <lb/> ut rex Scottorum regi Willelmo obediret &amp; rex Willelmus regi
            Malcolmo xii uillas <lb/> quas sub patre suo habuerat redderet ⁊ xii marcas auri
            singulis annis daret <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>
                <add place="above">c<hi rend="superscript">o</hi>
                </add>xxx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> rex Dauid miserabiliter uastauit Northumbriam totam rex
            <lb/> Stephanus in capite ieiunii cum excercitu magno ueniens Rokesburgh cum
            ignomi<lb/>nia statim rediit. ¶Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xxx<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi> pax facta est inter duos reges instancia <lb/> regine ⁊ Northumbria data est
            Henrico filio regis Dauid <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxxx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Henricus rex Anglie comitatum de Huntedonia reddit <lb/> Willelmo regi
            Scottorum honorifice ⁊ plenarie sicut ipse habuit ante guerram, apud <lb/> Windelesofre.
            ¶Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi> Willelmus rex Scottorum dedit Ricardo regi <lb/> Anglorum x
            milia marcas auri ⁊ argenti propter libertates ⁊ dignitates ac <lb/> honores suos quos
            habuit ante guerram pro Berewic ⁊ Rokesburgh <lb/> quas Henricus rex per xvi annos
            uiolenter detinuit ⁊ sic Deo suffragante <lb/> eius dominationis ⁊ seruitutis iugum
            graue a regno Scottorum digne <lb/> ⁊ honorifice submouit. ¶Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>ix<hi rend="superscript">o</hi>, Iohannes rex
            Anglie manda<lb/>uit <del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>Willelmo Scocie ut
            ei occurreret apud Nouum Castellum ⁊ obuiauerunt <lb/> aduicem<note>JT: Read <hi rend="italic">adinuicem</hi>.</note> Boyltun. Rex itaque Scottorum Willelmus
            processit, ⁊ rex Anglie uenit <lb/> usque ad Norham ix<hi rend="superscript">o</hi> kal’
            Maii feria v<hi rend="superscript">ta</hi> ⁊ tam in reditu quam in transitu hospitatus
            est <lb/> apud Anewic propriis expensis ⁊ habuerunt colloquium ambo reges apud <lb/>
            predictum castellum ⁊ infecto negocio discescerunt vi<hi rend="superscript">o</hi> kal’
            Mai.<lb/> ¶Circa festum Sancti Iacobi rex Anglie ⁊ rex Scocie cum excercitibus suis
            adinuicem <lb/> occurrerunt ubi pacem inter eos pepigerunt. Ita tamen que rex Scottorum
            regi Anglorum <lb/> duas filias suas dedit maritandas cum xiii milibus librarum ⁊ cepit
            licen<lb/>ciam subuertendi castellum quod erectum fuit contra Berewic quod ⁊ factum est
            ⁊ <lb/> pro pace tenenda dedit ei obsides filios proborum hominum terre sue ⁊ factum est
            contra uolun<lb/>¶tatem Scottorum<lb/>
            
            <pb n="f.54v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc103"/>
            <lb/>
                <lb/> 
            <handShift scribe="sc102"/>
            Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>ii<hi rend="superscript">o</hi> rex Malcolmus de magna
            infirmitate Deo miserante conualuit apud <lb/> Danecastre, ⁊ firma pax inter Henricum
            regem Anglie <add place="above">⁊</add> inter Malcolmum regem Scocie <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Willelmus rex Scottorum uetera dampna nouo
            conflictu resarcire sperans <lb/> bella inmania per consilia iniqua contra cognatum suum
            dominum Henricum regem Anglie instau<lb/>rat &amp; cum ingenti excercitu castra metatus
            est ante castrum quod Werc nominator &amp; moram <lb/> aliquantulum ibidem fecit moram
            sed nichil plus profecit. Profectus autem inde rex magnam <lb/> partem Northumbrie
            Scotti crudeliter igne combusserunt ⁊ plebem eius ferociter gladio <lb/>
            transuerberauerunt. Inde ad Carlegium iter recuruant &amp; ciuitatem totis uiribus
            oppugnant <lb/> sed excercitus Anglie simulato a quibusdam ⁊ significato aduentu fuge se
            uelociter dederunt <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi> Willelmus
            rex Scocie rursus excercitum Alnewic direxit multos fugauit <lb/> Anno m<hi rend="superscript">o</hi>c<hi rend="superscript">o</hi>xc<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Willelmus rex Scottorum duo milia marcas
            argenti <gap reason="indent" unit="char" quantity="2"/>¶multos prostrauit<note>JRD: <hi rend="italic">Multos fugauit ¶
                  multos prostrauit</hi> apparently added later by the same scribe.</note>
                <lb/> ad
            redemcionem Ricardi regis Anglie de Rokesburgh misit <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>  
               
            <pb n="f.55r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <handShift scribe="sc104"/>
                <hi rend="blue">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vi Dompnus
            Matheus cellerarius de Mel<lb/>ros in abbatem eligitur in crastino Sanctorum Tiburcii ⁊
            Valeriani, <lb/> ⁊ in die Ascensionis a domino, Willelmo episcopo Glasguensi
            sollempniter <lb/> in ecclesia de Melros benedicitur. Corpus domini Henrici de Balolf
            <lb/> a Sancto Iacobo deportatur, ⁊ in capitulo de Melros honorifice <lb/> tumulatur.
               Item<note>JRD: The scribe changes nib here.</note> abbas Matheus de<note>JRD: The <hi rend="italic">d</hi> of <hi rend="italic">de</hi> is poorly formed, probably
               because the scribe accidentally started to write long <hi rend="italic">s</hi>.</note> Sancto Seruano deponitur, ⁊ <lb/> Gaufridus prior de Neubotil ei
            subrogatur. Item canonizatio Sancti <lb/> Edmundi archiepiscopi.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi>
               dominus<note>JRD: The <hi rend="italic">d</hi> of <hi rend="italic">dominus</hi> is
               again poorly formed, being corrected from another letter.</note> Thomas de Cantia in
            domo de <lb/> Melros moritur ⁊ sepelitur. Item Philippus de Peccokes ⁊ Robertus <lb/> de
            Curri, ⁊ Adam de Lemokestun ibidem deportantur ⁊ sepeliuntur <lb/> cum Ada de
               Baylolf<note>JRD: Final <hi rend="italic">f</hi> altered from <hi rend="italic">t</hi>.</note> que iuxta patrem suum tumulatur ⁊ magister Willelmus de <lb/>
            Grenlauue in capitulo tumulatur. Item obiit dominus Radulfus episcopus de Abir<lb/>dene.
            Cui successit magister Petrus de Rameseya. Mutatio monete.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="blue">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Nobilissimus
            rex Francorum Lodowicus <lb/> ⁊ multi alii tam nobiles quam ignobiles natale solum pro
            Christo re<lb/>linquentes Ierosolimam profecti sunt qui ad insulam Cypri uenientes
            ibidem <lb/> yemauerunt. In eodem itinere dominus Patricius comes de Dunbar migrauit
            <lb/> de hac luce. Cui successit dominus Patricius filius eius. Dominus<note>JRD: For
               the third time on f. 55r, the scribe produces an oddly shaped <hi rend="italic">d</hi>.</note> Iohannes de Crau<lb/>forde apud Melros sepelitur. Obiit dompnus
            Hugo abbas de Kelcou. <lb/> Cui successit Robertus de Smalhame eiusdem domus monachus.
            <lb/> Dominus Nicholaus episcopus Dunelmensis pastoralem curam reliquit. Cui
            success<lb/>   
            
            <pb n="f.55v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc104"/>
            sit dominus Walterus de Kyrcham decanus Eboraci.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>xl<hi rend="superscript">o</hi>ix obiit dominus Gilbertus episcopus
            Brehinensis. <lb/> Cui successit dominus Robertus suus archidiaconus. Rex Fran<lb/>corum
            Lodowicus Cypricam insulam deserens ad illam famosam <lb/> Damietam deuenit quam
            uiriliter debellans interfectis hostibus cepit <lb/> ⁊ cum suo exercitu xi kal’ Iulii
            introiuit. Obiit dominus Philippus abbas <lb/> de Gedewrd. Cui sucessit Robertus de
            Gyseburne eiusdem domus canonicus.<lb/>
            <hi rend="blue">E</hi>odem anno inclitus rex Scottorum Alexander dum ad sedandas <lb/>
            Ergadie partes proficiscitur graui infirmitate corripitur, &amp; <lb/> ad insulam de
            Ceruerei deportatur ubi perceptis ecclesiasticis sacra<lb/>mentis eius felix anima ex
            hac luce eripitur, ⁊ cum sanctis omnibus ut credimus <lb/> in celis collocatur, corpus
            uero eius ut ipse <del rend="cancelled">ut ipse</del> adhuc uiuus impera<lb/>uerat ad Melrosensem
            ecclesiam transportatur, ⁊ in ea more regio terre <lb/> gremio commendatur. Anno igitur
            etatis sue li<hi rend="superscript">o</hi> ⁊ regni sui xxxv <lb/> viii idus Iulii, feria
            quinta ex hac luce migrauit, ⁊ regnum suum <lb/> Alexandro filio suo puero fere octo
            annorum, dereliquit, qui patrio <lb/> more iii idus Iulii a magnatibus rex constitutus
            in paterno solio <lb/> collocatur, ⁊ ut legitimus heres ab omnibus honoratur. Obiit
            Ro<lb/>bertus abbas de Gedewrd. Cui successit Nicholaus eiusdem domus cano<lb/>nicus. <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>ccl<hi rend="superscript">o</hi>
            <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">Cum</add>
            <handShift scribe="sc104"/>cuncta prospera euenissent exercitui Christianorum <lb/> ob
            superbiam precipue ut fertur Francorum traditur milicia Christi<lb/>anorum paganis qui
            uictoria potiti <del rend="cancelled">uicto</del> feria sexta in pri<lb/>ma ebdomada quadragesime non
            sine maxima iactura suorum<lb/>
            
            <pb n="f.56r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc104"/>
            miserabili cede Christianos affecerunt
            ipsum etiam regem Francie <lb/> apprehendentes uiuum adduxerunt, ⁊ aliquanto tempore
            <lb/> apud se honestissime retinuerunt, ac postea redemptione <lb/> data ⁊ trebis inter
            se compositis liberrime repatriare premise<lb/>runt. Post autem discessum regis pagani
            Damietam <lb/> intrantes ⁊ templa cum simulachris suis subuersa cernentes ultra <lb/>
            modum irati fractis trebis omnes Christianos quos inuenire potue<lb/>runt diuerso mortis
            genere peremerunt. Hiis auditis rex Acon <lb/> rediit ibique a cruce signatis auxilium
            expectauit. <lb/> Dominus Robertus de Campo Muscarum apud Melros sepelitur. Ad <lb/>
            regimen episcopatus de Dunkelden post obitum episcopi Gaufridi <lb/> eligitur magister
            Ricardus de Inherketyn ⁊ consecratur. <lb/> Obiit Fredericus qui fuit imperator. Obiit
            Adam abbas <lb/> de Dundraynan, ⁊ Brianus eiusdem domus monachus ei successit.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="blue">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>li<hi rend="superscript">o</hi> obiit Radulfus abbas de Sancto Ed<lb/>wardo,
               <del rend="cancelled">cui</del> cui successit Iohannes eiusdem domus monachus ⁊ quondam <lb/> prior de
            May. Per idem tempus dominus Herbertus abbas de Kynlos <lb/> uir grandeuus abbatizare
            recusauit. Cui Ricardus eiusdem <lb/> domus monachus successit. Eodem anno obuiauerunt
            apud Eboracum <lb/> H’ rex Anglie, ⁊ A rex Scocie cum magnatibus utrorumque <lb/>
            regnorum ⁊ in die natalis Domini suscepit a rege Anglie rex <lb/> Scocie arma militaria
            ⁊ in crastino copulauit sibi in matri<lb/>monium filiam predicti regis primogenitam
            nomine Margare<lb/>tam. Vnde factum est ut Alanus hostiarius ⁊ quidam alii ibidem <lb/>
            accusarentur apud regem Scocie de eius prodicione quapropter multi <lb/> officia sua
            coacti sunt relinquere, alii sibi timentes fuga <lb/>
            
            <pb n="f.56v"/>
            <note type="scribe" target="sc033"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc104"/>
            lapsi turpiter
            repatriauerunt, sed rex Scocie cuncta moderate &amp; <lb/> cum consilio regis Anglie
            honestissime faciens repatria<lb/>uit cum sua coniuge. Et hec causa accusationis.
            Asserebat <lb/> rex Anglie sibi intimatum fuisse dominum Alanum hostiarium <lb/> Scocie
            ⁊ etiam tunc iusticiarium cum complicibus suis nuncios <lb/> cum muneribus ad dominum
            papam direxisse quatinus filias suas quas <lb/> ex sorore regis genuerat taliter
            legittimaret ut si quid si<lb/>nistrum regi Scotie eueniret ille tanquam heredes
            legittime <lb/> ei in regno succederent, quod si impetrasset nulli dubium quin <lb/>
            proditor regis ⁊ regine fieret.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lii<hi rend="superscript">o</hi> Iohannes abbas de Sancto Edwardo suo <lb/>
            cessit officio ⁊ dompnus Adam portarius de Melros ei suc<lb/>cessit. Eodem anno ex hac
            luce migrauerunt Gaufridus <lb/> abbas de Sancto Seruano ⁊ Robertus abbas de Dere ⁊
            factus est ab<lb/>bas de Dere <handShift scribe="sc033"/>Henricus<note>JRD: Written over
               an erasure.</note>
                <handShift scribe="sc104"/>prior de Kynlos ⁊ de Sancto Seruano Micael <lb/> eiusdem
            domus portarius<lb/>
            <handShift scribe="sc105"/>
                <add place="left">Obiit Diana</add>
            <handShift scribe="sc106"/>
                <add place="left">huic successit dompnus <lb/> Iohannes de
               Hadington’ <lb/> monachus de Sancto Seruano</add>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
           
            <handShift scribe="sc104"/>
                <hi rend="blue">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>liii<hi rend="superscript">o</hi> Obiit
            Willelmus filius comitis ⁊ Dauid <lb/> episcopus Sancti Andree ex hac luce transiuit,
            post cuius transitum <lb/> facta est dissensio in electione, unde facta apellatione
            prior <lb/> Sancti Andree ex una parte legatos cum suis canonicis ⁊ rex ex <lb/> altera
            parte suos nuntios cum magistro Abel ad curiam Romanam <lb/> transmiserunt, sed magister
            Abel ut fertur magis diligens suam <lb/>
            
            <pb n="f.57r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc104"/>
            promotionem quam regis aut regni
            honorem a summo pontifice <lb/> in episcopum se ipsum consecrari<note>JT: Read <hi rend="italic">consecrati</hi>.</note> fecit, ⁊ sic a curia discessit. Obiit <lb/>
            dominus Gillebertus episcopus Candide Cas<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>e post quem electus est dominus Hen<lb/>ricus abbas de Sancta Cruce, ⁊ de Sancta Cruce
            factus est abbas dominus <lb/> Radulfus eiusdem domus canonicus. Eodem anno H’ rex
            Anglie <lb/> transfretauit ut sedaret terras suas transmarinas quem se<lb/>cutus est
            Alanus ostiarius Scocie ⁊ hostes regis Anglie fortiter <lb/> debel<gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/>lauit ⁊ deuicit, unde regis amiciciam non solum <lb/> re<gap reason="hole" unit="char" quantity="6"/>cuperauit
            sed ⁊ accusatores suos apud eundem regem <lb/> cum <gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/> complicibus suis
            in multis accusauit unde mag<lb/>na dissensio inter magnates regni Scocie creuit ut in
            sub<lb/>sequentibus apparebit. Obiit Robertus Grostet episcopus Lincolnie.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>liiii<hi rend="superscript">o</hi> Magister Abel regis consilio in primis
            contra <lb/> dicente sed postea annuente Scociam ingreditur ⁊ in <lb/> episcopatu suo
            honorifice suscipitur, qui eodem anno ex hac <lb/> luce eripitur. Post quem magister
            Gamelinus regis cancelarius <lb/> a priore ⁊ conuentu Sancti Andree eligitur, ⁊ a rege ⁊
            consiliariis eius <lb/> in episcopatu confirmatur. Rex Francie a Ierosolimis
            repatria<lb/>uit. Et Edwardus regis Anglie primogenitus filiam regis Castelle <lb/> sibi
            in matrimonium assumpsit, ⁊ ab eo miles factus est. Obiit <lb/> Innocentius papa,
            successit Alexander.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="blue">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lv<hi rend="superscript">o</hi> Conuenerunt apud Edenburc ad <lb/> dominum
            regem omnes natu maiores Scocie ex una parte sed ⁊ <lb/>   
            
            <pb n="f.57v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc104"/>
            Alanus
            ostiarius ⁊ fautores eius ex altera parte qui multiplicati erant <lb/> ualde quasi ad
            habendam locutionem de pacis reformatione <lb/> re autem uera de domini sui regis
            captione. Nam cum ibidem <lb/> statuissent ut apud Striueline infra paucos dies deberent
            <lb/> iterum conuenire ⁊ ibidem procul dubio pacem reformare abis<lb/>sent que
            consiliarii regis cum ceteris magnatibus ut ea que <lb/> neccessaria forent ad tantum
            diem prepararent. Subito comes Patricius <lb/> ⁊ ceteri qui ex altera parte erant,
            armati Castellum Puel<gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/>larum <lb/> intrantes ⁊ quotquot ex regis
            familia erant eicientes<note>JRD: Read <hi rend="italic">eiicientes</hi>.</note>
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="6"/> ipsum <lb/> dominum suum regem ceperunt, ⁊ ex suis armatis
            castel<gap reason="hole" unit="char" quantity="5"/>lum <lb/> munierunt, mandantes ceteris suis sociis ut eis
            in auxili<lb/>um ad deducentum regem quo uellent propararent quod
               protississi<lb/>me<note>JRD: Read <hi rend="italic">promptissime</hi>.</note>
            fecerunt. Aduenerat enim eis in auxilium de Anglia comes <lb/> Claudiocestrie dictus V’
            de Clara per cuius consilium predictam proditionem <lb/> perpetrauerant cum armata manu
            sed ⁊ rex Anglie eum sequebatur <lb/> cum sua coniuge. Cumque consiliarii ⁊ tutores
            regis audissent re<lb/>gem captum uehementi dolore affecti ⁊ de tanta prodicio<lb/>ne
            admirati statuerunt exercitum adunare ⁊ ei succur<lb/>sum prebere quod aduersariis eorum
            minime latuit. Et ideo <lb/> regem cum manu ualida usque ad Rokeburch deduxerunt <lb/> ⁊
            castellum introeuntes ex suis statuerunt qui ad uoluntatem <lb/> eorum illuc
            custodirent. Ipsi uero assumpto rege ⁊ regina se<lb/>cum obuiauerunt regi Anglie apud
            Werche ⁊ locutione <lb/> aliquantulum amicabiliter pregustata rex quidem Scocie eadem
            <lb/> repatriauit die sed regina eius ibidem remansit cum matre <lb/> sua. Nam rex
            Anglie a rege Scocie ⁊ eius consiliariis inuita<lb/>tus Rokeburch in die Assumptionis
            beate Marie intrauit, <lb/> cui occurrens rex Scocie eum cum ingenti gaudio suscepit
            <lb/> ⁊ cum magna processione in ecclesia de Kalchou introduxit, <lb/> ubi habita
            locutione commendauit regem ⁊ regionem co <lb/>   
            
            <pb n="f.58r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <handShift scribe="sc104"/>
            miti de Dunbar ⁊ eius
            complicibus ⁊ sic post refectionem regalem <lb/> repatriauit moleste ferens quod
            episcopus Glasguensis ⁊ electus Sancti <lb/> Andree sed ⁊ V’ Cumin dictus comes de
            Maneteth cum ceteris mag<lb/>natibus terre noluerunt apponere sigilla sua ad quoddam
            nefandis<lb/>simum scriptum quod predicti conspiratores fecerant ⁊ sigillis suis <lb/>
            munierant in quo multa ad dedecus regis ⁊ regni prouenire poter<lb/>ant continebantur.
            Eodem anno in die Sancti Stephani que tunc dominica <lb/> habebatur magister Gamelinus
            in episcopum Sancti Andree in sede sua ab Willelmo <lb/> episcopo Glasguensi consecratur
            licet consiliarii regis missis nuntiis <lb/> prohiberent. Consecratus est etiam dominus
            Henricus electus Candide Case <lb/> a Waltero Eboraci archiepiscopo qui Walterus eodem
            anno obiit ⁊ ma<lb/>gister Sewal eius decanus ei successit. Obiit Iohannes abbas de
            <lb/> Holme, cui successit Henricus eius monachus.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lvi<hi rend="superscript">o</hi> Dominus Walleranus de Normanuil apud <lb/>
            Melros sepelitur. R’ frater regis Anglie ad imperium Aleman<lb/>nie eligitur ⁊ Sewale
            consecratur. Eodem anno episcopus Gamelinus a consili<lb/>ariis regis exlegatur tum quia
            nefandis eorum consiliis adquiescere no<lb/>luit tum quia dare quandam summam pecunie
            quasi pro emptione <lb/> sui episcopatus contempsit, ⁊ quia Scocia eum a se abiecit ⁊
            Anglia ei <lb/> per se transitum denegauit duce Neptuno Gallias petiit ac sic <lb/>
            audacter contra aduersarios suos curiam Romanam adiit. Post cuius <lb/> abscessum regis
            consiliarii bona sui episcopatus diripuerunt ⁊ pro <lb/> libitu suo dilapidauerunt.
            Obiit Petrus episcopus de Aberden, cui successit Ri<lb/>cardus de Pottun. Obiit Rogerus
            abbas de Neubothel dum redit de capitulo <lb/> ⁊ apud Vallem Dei sepelitur. In cuius
            loco Willelmus eius prior subrogatur. <lb/>   
            
            <pb n="f.58v"/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc104"/>
            <hi rend="blue">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lvii Coronatio regis Alemannie. Rex <lb/> Anglie Walenses debellauit, a quibus
            deuictus ad propria remea<lb/>uit. Hoc anno uenerunt legati missi a tutoribus regis
            Scocie <lb/> ad dominum papam accusantes ex parte regis episcopum Sancti Andree qui
            <lb/> causis ex utraque parte auditis ⁊ probatis proprio ore pronuntiauit ipsum <lb/>
            episcopum ab omnibus<note>JRD: Originally written <hi rend="italic">omnobus</hi> but
               with an attempt to correct second <hi rend="italic">o</hi> to <hi rend="italic">i</hi>.</note> criminibus sibi iniuste illatis esse immunem ⁊ epis<lb/>copatu
            dignissimum accusatores eius ⁊ dilapidatores siue in<lb/>uasores episcopatus
            excommunicauit mandans Clementi episcopo de <lb/> Dunblain, ⁊ M’ de Melros, ⁊ N’ de
            Gedevvrth abbatibus quatinus <lb/> sententiam a se prolatam per regnum Scocie pulsatis
            campanis &amp; <lb/> ⁊ cereis accensis in commune prius ac deinde si contumaces
            exis<lb/>terent nominatim in consiliarios regis dimulgarent<note>JRD: Read <hi rend="italic">diuulgarent</hi>.</note> quod ipsi apud <lb/> Striuelin
            denunciauerunt ⁊ post multas admonitiones etiam <lb/> in eis resipiscere nolentibus in
            ecclesia conuentuali de Kambuskinele <lb/> nominatim intulerunt. Cernentes igitur omnes
            maiores natu Scocie <lb/> quorum caput erat Walterus Cumin dictus comes de Maneteth
            <lb/> inter manus excommunicatorum dominum suum regem conuersantem ⁊ timentes <lb/> ne
            tota terra interdicto subiaceret surrexerunt ⁊ de eorum manibus <lb/> apud Kinros eum
            eripientes suo regno restituerunt. Hoc au<lb/>diens totius mali architectus Alanus
            ostiarius ⁊ timens pro proditione <lb/> qua dominum suum regem ceperat ad regem Anglie
            fugit, ceteri uero com<lb/>plices eius huc illucque sunt dispersi.<lb/>
            <handShift scribe="sc107"/>
                <add place="left">de Ros ⁊ Mar</add>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            
            <pb n="f.59r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <note type="scribe" target="sc108"/>
            <handShift scribe="sc104"/>
                <hi rend="red">A</hi>nno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lviii<hi rend="superscript">o</hi> A’ rex
            Scocie uenit Rokesburch <lb/> cum exercitu suo ut rebelles ⁊ excommunicatos proditores
            <lb/> suos sibi subiugaret. Qui inducias petentes ⁊ se ei ⁊ eius legibus <lb/> parere
            dolose promittentes diem apud Forfar statuerunt ut ibi <lb/> quicquid deliquerant
            emendarent. Quibus acceptis iter ad regem An<lb/>glie arripuerunt postulantes ut contra
            eorum aduersarios eius consi<lb/>lio tuerentur ⁊ auxilio. Interea Scoti ⁊ Galwithienses
            qui in exercitu <lb/> fuerunt ⁊ in quadragesima ⁊ etiam in ipsa die paresceue carnes
            <lb/> comederunt infeliciter ad propria reuertentes patriam in multis
            expoli<lb/>auerunt. Per idem tempus G’ episcopus Sancti Andree a rege ab exilio
            reuo<lb/>catus suo episcopatui restauratur. Obiit Clemens episcopus Dunbleinen<lb/>sis
            post quem electus est magister Robertus dictus de prebenda eiusdem ecclesie <lb/>
            decanus <gap reason="hole" unit="char" quantity="18"/>. Item obiit Sewal Eboracensis archiepiscopus, <lb/> cui
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="18"/> successit Godefridus eiusdem ecclesie decanus. <lb/> Circa uero
            Natiuitatem beate Marie iterum uenit rex Scocie <lb/> cum suo exercitu contra predictos
            proditores quos audierat cum manu <lb/> armata ⁊ quibusdam magnatibus a rege Anglie
            aduenisse. Cum <lb/> igitur rex Scocie exercitum suum expectaret apud Melros uenerunt <lb/>
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="8"/>ad eum ex parte regis Anglie comes Herfordie ⁊ co<lb/>
                <gap reason="hole" unit="char" quantity="8"/>mes Albamare ⁊ Iohannes de Balolf quasi ut populum <lb/> sedarent ⁊
            pacem inter predictos proditores ⁊ eorum aduersarios re<lb/>formarent. Sed re uera ut
            fama asserebat ut regem iterum ca<lb/>perent ⁊ secum ad regem Anglie deportarent, quod
            regi Scocie mi<lb/>nime latuit, ⁊ ideo eis diem apud Gedewrd in crastino statuit, <lb/>
            in cuius foresta magna pars sui exercitus iam erat adunata. Au<lb/>dierat siquidem quod
            predicti nuntii dimiserant Iohannem Maunsel <lb/> cum armata manu ⁊ predictis
            proditoribus in castello de Noram. <lb/> Conuenientibus igitur in crastino apud Gedewrd
            mutuum <lb/> habuerunt fere per tres ebdomadas colloquium in quibus diebus <lb/>
            Robertus abbas Calcouiensis ex hac luce eripitur, ⁊ Patricius eiusdem <lb/>
            
            <pb n="f.59v"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc104"/>
            domus monacus ei subrogatur. Sed ⁊ Scoti ⁊ Galwithienses fere <lb/> totam patriam illam
            depopulati sunt. Post uero explecionem <lb/> trium ebdomadarum cernentes predicti nuntii
            exercitum Scocie <lb/> iam adunatum ⁊ super se irruere si moram facerent preparatum
            <lb/> se etiam nec uires ad resistendum habere pacem inter predictos prodi<lb/>tores ⁊
            eorum aduersarios pepigerunt, ⁊ sic pace reformata <lb/> unusquisque reuersus est ad
            propria. In die autem Sancti Michaelis domp<lb/>nus Willelmus abbas de Cupro humili
            deuotione curam regiminis <lb/> in capitulo de Melros deposuit. Ad quam Willelmus eius
            celerarius re<lb/>gendam accessit. Obiit dominus Walterus Cumin comes de Ma<lb/>neteth.
            Item uenerabilis pater noster Willelmus episcopus Glasguensis mi<lb/>grauit ex hoc
            seculo in uigilia Sancti Martini ⁊ in die Sancti Bricii <lb/> apud Melros iuxta magnum
            altare <gap reason="hole" unit="char" quantity="18"/> sepe<lb/>litur. Post quem electus est magister Nicholaus
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="18"/> archi<lb/>diaconus de Teuidale ⁊ a rege confirmatus, qui post
            Purificationem <lb/> curiam Romanam adiit ut a summo pontifice munus consecrati<lb/>onis
            posset percipere.<lb/>
            <handShift scribe="sc107"/>
                <add place="left">⁊ I’ de Ros</add>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc104"/>[A]nno domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lix<hi rend="superscript">o</hi> magister Nicholaus Glasguensis electus a
            <lb/> curia Romana sine munere consecrationis repatriauit, tum quia <lb/> quandam summam
            pecunie quam postulabant papa ⁊ cardinales no<lb/>luit porrigere ne in ouile ouium
            uideretur non introisse per ostium, tum <lb/> quia hii cum eo quasi ad auxilium
            uenerant, uersa uice contra eum totis ui<lb/>ribus stabant, quorum caput extitit R’
            electus Dunblaynensis, qui cecatus <lb/> elatione estimabat illo quassato facile se ad
            episcopatum Glasguensem <lb/>
            
            
            <pb n="f.60r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc104"/>posse conscendere, quod minime euenit. Nam magister Iohannes
            de Chy<lb/>um consecratur ⁊ ad ecclesiam Glasguensem regendam a latere domini <lb/> pape
            dirigitur. Ipse uero R’ ad episcopatum ad quem fuerat // consecratus <add place="right">//electus</add> <lb/> emittitur. Willelmus abbas de Neubotil pastoralem
            curam reliquit. <lb/> Ad quam regendam dompnus Adam cellerarius de Melros in die Sancti
            <lb/> Vincentii accessit.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> [A]nno domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi> Magister Iohannes episcopus
            Glasguensis pe<lb/>tita a rege Scocie licentia ⁊ accepta, eius terram ingre<lb/>ditur, ⁊
            sic ei presentatur a quo benig<gap reason="hole" unit="char" quantity="4"/>ne susceptus, ad sedem suam <lb/>
            transmittitur, ibique sollempniter intronizatur. Item abbas A’ de Bal<lb/>murinach
            regimen quod pro infirmitate diuitius tenere non potuit <lb/> successori suo scilicet
            Ade eiusdem domi monacho dereliquit. Abbas <lb/> etiam Patricius Kalcouie se ipsum
            demisit, ⁊ Henricus de Lambeden ei <lb/> successit. Obiit Uualter Donelmensis episcopus,
            cui successit Robertus <lb/> eiusdem domus monachus. Nata est etiam in Anglia
            primogenita regis Scotie <lb/> nomine Margareta. Michael abbas de Sancto Seruano cessit,
            ⁊ Iohannes <lb/> eius monachus successit.<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc109"/>Anno<note>JT: The text here is faded beyond legibility,
               though enough letter forms are visible to allow for identification of Scribal profile
               109. However, the Andersons managed to make out some of it ‘with the aid of a special
               photograph’. This follows the Andersons’ text, as presented in their edition:
               Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. lxiii.</note> Domini
               m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi> septuagesimo vii fuit
            yems [it]a dure animalium pre[ dialium ?] dillapsionis yemale tempus [ut ?] non fuit
            uisum. Preterea [… … …] fere per Angliam ⁊ Scotiam [… …] pluribus uix remansit arment […
            …] pluribus […] . In una domo ordinis Cisterciensi[s] obierunt infra dimidium annum duo
            millia ⁊ quinquaginta <del rend="cancelled">armentorum</del> animalium exceptis bidentibus. 
            
            <pb n="f.60v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc038"/>
            <handShift scribe="sc104"/>[A]nno domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lxi<hi rend="superscript">o</hi> Obiit papa Alexander cui
            successit Urbanus. <lb/> Item dompnus Matheus abbas de Melros xvi<hi rend="superscript">us</hi> sigillum suum <lb/> uigilia Sancti Iacobi in capitulo priori suo ob
            infirmitatem corporis <lb/> ad custodiendum commendauit, ⁊ sic pastorali cure uale
            fecit. <lb/> Post cuius cessionem die Sancti Petri Ad Uincula dompnus Adam abbas de
            <lb/> Neubotil eligitur unanimiter a conuentu ⁊ installatur. Et regimini <lb/> de
            Neubotil preficitur Wido eiusdem domus portarius.
            <handShift scribe="sc110"/>
                <add place="left">[Ann]o domini ⁊ cetera H’ abbas <lb/> [de] Deer.<note>JT: The
               Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. lxiii) note: ‘This
               apparently indicates that the annal for 1262, which begins like this, should stand
               here, before the additional annal for 1275.’</note>
                </add>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc111"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi> septuagesimo v<hi rend="superscript">o</hi> pie
            recordacionis &amp; sancte con<lb/>uersacionis dompnus Walleuus abbas de Neubotil uiam
            uni<lb/>uerse carnis aggrediens in summa pace &amp; statu optimo <lb/> tam spiritualium
            quam temporalium domo permanente felici <lb/> exitu migrauit ad Dominum anno regiminis
            sui tercio iii <lb/> nonas Februarii cuius corpus cum debita reuerencia patre <lb/>
            abbate existente vigilia Agate uirginis &amp; martiris <lb/> est
               tumulatum.<lb/>
                <handShift scribe="sc104"/>[A]nno domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lxii<hi rend="superscript">o</hi> H’ abbas de
            Dere a regimine sui <lb/> gregis absoluitur. Et ad eos regendos<note>JRD: Name of new
               abbot of Deer erased.</note>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="10"/>
            <lb/>
            <del rend="erasure" unit="char" quantity="5"/>
            <del rend="cancelled">eligitur ⁊ adducitur</del>. Hoc etiam anno, obiit dominus T’ filius Raynulfi <lb/>
            ⁊ Iuliana eius sponsa quorum corpora ad Melrosense<del rend="erasure">m</del> cenobium sunt
            <lb/> delata. Atque in Die Cene honorifice tumulata. Eodem anno obiit <lb/> Alanus
            episcopus Ergadie.
            <handShift scribe="sc110"/>
                <add place="left">cui successit Laurencius
            <lb/> [d]e Ergadia frater de or<lb/>[d]ine Predicatorum</add>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc112"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi> <gap reason="space" unit="char" quantity="6"/>
            pie recordacionis dompnus Walleuus <lb/> 
            abbas <gap reason="indent" unit="char" quantity="5"/> <handShift scribe="sc000"/>
                <del rend="erasure" unit="char" quantity="15"/>
                <lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="10"/>
                <del rend="erasure" unit="char" quantity="10"/>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc113"/>Anno domni<note>JRD: Read <hi rend="italic">domini</hi>.</note> m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>
            septuagesimo secundo xiii kal’ Aprilis natus est, Dauid filius, regis <del rend="cancelled">Anno
               Domini</del>
            <lb/> Alexandri tercii, circa primam noctis horam, apud, <lb/>
                <lb/>
            
            <handShift scribe="sc110"/>
                <add place="bottom-left">[…] dompnus<note>JT:
               The text here is mostly illegible. This reading is based on the Andersons’
               transcription, with some added detail such as line breaks and more square brackets to
               indicate illegibility. The Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of
                  Melrose</hi>, p. lxiv) note: ‘At the bottom of the page there was a long addition,
               which was partly made over an erasure, contains several erasures made at the time of
               writing, and has later been erased so that one fragments of it are still legible.
               This was apparently an addition to the text of year 1262 (see above), and followed
               the words <hi rend="italic">Et ad eos regendos eligitur et adducitur …</hi> In the
               two lines that follow [their transcription], nothing consecutive can be read, but the
               words sigillum suum show that Adam’s resignation in 1267 is described. He might
               himself have been the writer. Presumably through the influence of Deer, this passage
               was erased (1285x), after the continuator’s account on p.129 [f. 66r] had been
               modified.’ The writing continues onto the lower margin of f. 61r.</note> Adam de
            Smalam quondam cellerarius de Melros qui [post?] paucis annis satis [… eis gratanter]
            surrexerunt contra eum omnes [<hi rend="italic">blotch</hi>] ad unum tam monachi quam
            conuersi pro eo quod eis egre […] quos inuenerat apud eos. [In generali capitulo
            occurrut ei apud monasterium] de Cupro quidam monachus pestilens, comminans [ei quod si]
            regrederetur ad domum de Deer capitali animaduersione [interiret] ⁊ [taliter ...
            deterritus] ignoscente [<hi rend="italic">or</hi> ignorante] patre Abbate domus de Deer
            scilicet Abbate de Kynlos […] sigillum suum […]</add>
            
            <pb n="f.61r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc110"/>
            <note type="scribe" target="sc116"/>
            <handShift scribe="sc114"/>[Q]uoniam ut dicit Papias distinctione tercia elementarii,
            cronica dicuntur <lb/> enarraciones temporum preteritorum, uel cronica secundum quendam
            alium <lb/> possunt dici testes temporis, dilucidaciones ueritatis, memorie
            recor<lb/>dacionis, nuncia vetustatis. Ideo postquam iniuncta fuit michi cura
            croni<lb/>corum faciendorum placuit reuocare ad memoriam nonnulla <handShift scribe="sc115"/>//<note>JT: The scribe has used symbols (//), possibly to indicate the intended position of <hi rend="italic">miracula</hi>, or possibly to indicate an
               alternative order of phrases, with <hi rend="italic">que … gesserunt</hi> following
               after <hi rend="italic">cum … narrandarum</hi>.</note>
                <handShift scribe="sc114"/> que de prete<lb/> <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="left">miracula//</add> <handShift scribe="sc114"/>ritis temporibus sunt omissa a cronographis qui curam cronicorum <lb/> ante me gesserunt <handShift scribe="sc115"/>//<handShift scribe="sc114"/> cum adiectione enarracionum temporum succedencium par<lb/>
                <add place="left">*non ad <lb/> plenum</add> tim ab eisdem * narratarum partim a me ipso narrandarum. Indignum enim <lb/> est ut pretereantur non scripta ea miracula que Deus fecit pro uiris
            <lb/> orthodoxis uere sanctitatis mltiplici<note>JRD: Read <hi rend="italic">multiplici</hi>.</note> merito in congregacione Melrosen<lb/>sium monachorum
            insignitis &amp; iccirco in primis cuiusdam gloriosi mona<lb/>chi eiusdem cenobii
            memoriam &amp; nomen hic retexo. Fuit in diebus <lb/> uenerabilis abbatis de Melros Adam
            de Harcarres quidam alius Adam <lb/> 
            <handShift scribe="sc114"/>quem <del rend="cancelled">ante</del> <handShift scribe="sc115"/>/\<add place="left">/modo\</add>
                <handShift scribe="sc114"/> nominaui monachum gloriosum<del rend="erasure">s</del> de prouincia Eboracensi
            ori<lb/>undus. Hic cum quadam die esset in pomerio prefati cenobii non sine <lb/>
            alicuius utilitatis causa mox ut audiuit primum signum uespertine sinaxis <lb/> pulsatum
            properans ad ecclesiam uidit eminus posticium porte per quod iam pau<lb/>lo ante
            transierat patefactum cum rediret ante se sera firmiter obseratum <lb/> claudebatur
            similiter &amp; porta grandis illius posticii sera fortissima, vnde <lb/> quid tunc
            ageret omnino ignorauit, dum itaque staret ante portam <lb/> in angustia cordis sui ecce
               su<del rend="cancelled">l</del>bito diuinitus posticium per se apertum est ei <lb/> per quod ad uotum
            exiuit, ex qua re pensandum est quod de facili intrauit in regnum <lb/> celorum qui de
            tam facili meruit habere posticium fortiter clausum a Deo <lb/> sic sibi reseratum. O
            beata celorum domina puto illud hostiolum per te fuisse illi pa<lb/>tefactum ex una
            coniectura. Nam dum quadam die staret ante te coram <lb/> altari Sancti Stephani
            prothomartiris uidere te meruit non immediate super <lb/> terram non parieti aut alicui
            alteri materie corruptibili innixam <lb/> sed ut uir Dei retulit uidit te in
               spacioso<note>JRD: The final <hi rend="italic">so</hi> written in different ink over
               an erasure.</note> aere ecclesie nunc mobiliter nunc <lb/> immobiliter pro ut uolebas
            stantem ante se deuotissimus tuus amator <lb/> pulcherrimo sed tenuissimo
            candidissimoque indumento inconsutili <lb/> circumamictam. Hic dum putaret se a nemine
            posse videri <lb/>   
            
            <pb n="f.61v"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            nunc faciebat genuflexiones nunc insinuosas<note>JRD:
                  <hi rend="italic">-sinuosas</hi> written over an erasure.</note> manuum
            tripudia<lb/>ciones cum valde mira illaritate tripudians<note>JRD: <hi rend="italic">-ians</hi> written over an erasure.</note> coram dilecta.<note>JRD: Marginal
               addition probably intended to stand here, but erased (probably Scribal profile 115):
               Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. lxvii) read <hi rend="italic">sua semet (?) ipsa</hi>.</note> Que <lb/> gesta dum perpenderet
            quidam monachus retro uirum Dei non mul<lb/>tum prope stans clam recessit a loco
            stacionis sue ne forte ingrueret <lb/> contra illum si tunc <del rend="cancelled">forte</del>
                <note>JRD:
                  <hi rend="italic">Forte</hi> replaced by a word in the outer margin, now
               erased.</note> motus gaudentis increpasset<note>JRD: <hi rend="italic">Motus
                  gaudentis increpasset</hi> written over an erasure.</note> putatiue fatuos &amp;
            <lb/> inordinatos ira sancti viri, qui postmodum ueniens ad tripudiatorem
            ge<lb/>
                <add place="left">*die</add> nitricis Dei quesuit ab eo quid gaudii haberet quando tali * &amp; ta<lb/>li hora tripudiabat coram illo inquid altari ad
            quem uir Dei <lb/> obsecro te per uirtutem Dei &amp; misericordiam sue matris ut nemini
            dicas in <lb/> vita mea uisionem quam<note>JRD: The <hi rend="italic">a</hi> of <hi rend="italic">quam</hi> written over an erasure.</note> uidi &amp; dicam eam tibi
            quam cum aperuisset illi <lb/> pollicitus est <del rend="cancelled">est</del> ei monachus nunquam se
            reuelaturum cuiquam uisionem eius <lb/> illo superstite sed querente monacho quare mater
            Dei non potuisset ui<lb/>deri a se cum tam prope illos staret respondit ei alter<note>JRD: Read <hi rend="italic">alter quod non ostendit</hi>.</note> non ostendit se Dei <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="right">quod</add>
                <lb/> <handShift scribe="sc114"/>genitrix nisi familiaribus suis a
            longo tempore deuote sibi fa<lb/>mulantibus cum obsequiis que sunt de genere bonorum
            operum.<lb/> [D]e beato uiro isto libet referre unum adhuc miraculum quod Deus <lb/>
            operatus est pro eo longe post obitum suum. Erat enim in dicto mo<lb/>nasterio
            Melrosensium <del rend="cancelled">homo</del> quidam monachus grandeuus Willelmus de <lb/> Duns nomine
            tante cecitatis mira strictitudine percussus ut si uel <lb/> ipse uel alius manum suam
            admoueret ad aperiendum palpebras oculo<lb/>rum eius nequaquam aperiri potuissent hic
            nimirum multis diebus dolens <del rend="cancelled">pro</del> <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="right">ob</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc114"/>priuacione uisus luminum suorum demum rogauit<note>JRD:
               Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. lxvii) could read <hi rend="italic">ter</hi> in the inner margin, probably to stand before <hi rend="italic">rogauit</hi>.</note> custodem sibi depu<lb/>tatum ut duceretur ab
            eo ad tumulum sancti uiri cuius modo feci mencionem. <lb/> Cuius etiam familiaritatem
            promeruerat monachus cecus factus ante mi<lb/>gracionem eius ex hac uita ad Christum.
            Cum uenisset ergo ad sepulcrum ipsius <lb/> procidens super genua orauit dicens domine
            Adam sicut ueraciter credo quod <lb/> Deum ex toto corde dilexisti in uita tua &amp; cum
            illo es in eterna uita postquam <lb/> uocatus fuisti a nobis ad ipsum sic queso ut uelis
            effundere preces pro me ad <lb/> illum ut per <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">te</add>
            <handShift scribe="sc114"/>recipere merear lumen oculorum meorum quod peccatis meis
            exigentibus <lb/> <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="left">/quomodo\</add> <handShift scribe="sc114"/>amisi memento care amice <handShift scribe="sc000"/>/\
            <handShift scribe="sc114"/>dilexerim te in uita tua &amp; honorauerim <lb/> prout potui
            quando uoluisti. Erat enim sacrista monasterii cecus iste mi <lb/>   
            
            <pb n="f.62r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc116"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            nistrans ei multociens que petebantur ab eo necessaria. Hiis &amp; hiis similibus uerbis
            <lb/> ab illo peroratis ecce lux mire claritatis primo in unum tymporum suorum <lb/>
            intrauit que transsiens per medium clause situositatis oculorum eius exiuit per <lb/>
            aliud tympus capitis eius ut ipse michi retulit, quo subito facto surrex<lb/>it optime
            uidens rediitque de sepulcro sancti uiri sine regente gressus suos qui <lb/> illuc ierat
            cum regente illos<lb/> [V]iso precedenti miraculo de Sancto Adam<note>JRD: <hi rend="italic">Viso … Adam</hi> written over an erasure.</note> Eboracensi placuit
            mihi narrare aliqui<note>JRD: Read <hi rend="italic">aliquid</hi>.</note>
            <lb/> miraculo correspondens de quodam alio Adam monacho nostro de Le<lb/>wenax oriundo
            qui tante sanctitatis perhibetur fuisse quod per uiginti an<lb/>nos quibus commorabatur
            apud veterem Melros nunquam uisus uel scitus <lb/> fuit ire in lectum sed nec de lecto
            exire. Cuius rei euidens testimonium erat <lb/>
                <add place="left">//putatiue</add> quod stramen subpositum pannis // dormicionis eius per tantum temporis spacium
            sem<lb/>per quasi in eodem statu cernebatur permanere sed dum noluit Deus quod uir valde
            bo<lb/>nus malum ypocris incurreret dehiscebat in puluerem interdum sed raro pre <lb/>
            uetustate stramen eiusdem lecti super quod aliud stramen nouitatis fecit uir <lb/> Deo
            plenus iaci ac si ipse vellet contra morem in lecto iacere dormiendo, dormi<lb/>uit
            tamen sed quantum dormiebat hoc faciebat coram altari beate uirginis Dei genitricis
            <lb/> sedens uel prostratus ubi etiam solebat noctibus hyemalibus magnam partem <lb/>
            noctis expendere in citharizando cum cantilenis que uocantur motete ad <lb/> honorem
            sancte uirginis matris edite de die uero sedebat fere semper iuxta ostium <lb/> ecclesie
            psalterium pro more diatim percurrens sporta iuxta manum eius posita <lb/> continue in
            qua panis erat tante habundancie ut nullus pauper de sub ma<lb/>nu eius recederet
            querulus quia nec vacuus quin secum aliquid asporta<lb/>ret vnde penu<note>JRD: Read <hi rend="italic">penus</hi>.</note> omnium pauperum ad se confluencium ut ipsi
            dicebant bono <lb/> omine habundabat ex gracia panis quem promerebantur recipere de manu
            <lb/> illius. Ad hunc<note>JRD: <hi rend="italic">Adhunc</hi> marked for
               separation.</note> etiam ueniebant diuites etiam rex terre Alexander in ecclesia de
            <lb/> Melros sepultus &amp; multi alii ob ueneracionem sanctitatis eius postulan<lb/>tes
            intense ut de bonis eorum acciperet quantum ei placeret quod ipse raro concedebat <lb/>
            <handShift scribe="sc000"/>fieri,<note>JRD: Written over an erasure.</note>
            <handShift scribe="sc114"/>accepit tamen de vaccis illorum quandoque non nullas ut
            ministrarent lac <lb/> egenis ad se uenientibus. Ipse quoque habebat duas vaccas
            monasterii preben<lb/>tes sibi &amp; socio suo lac ad sufficienciam.<note>JRD: The <hi rend="italic">-iam</hi> written over an erasure.</note> Vero autem causalis quare
            
            <pb n="f.62v"/> 
            <handShift scribe="sc114"/>
            terre ueniebant ad eum ut confiterentur illi peccata sua &amp;
            benedicerentur <lb/> ab illo<note>JRD: <hi rend="italic">Ab illo</hi> written over an
               erasure.</note> cuius benedictionem sanctam multium credebant sibi profuturam.<lb/>
            <lb/>
                <lb/> Anno Domini millesimo cc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi> Henricus de Lambden camerarius monasterii <lb/> Calcouiensis rediit de curia
            Romona portans secum litteras papales in quibus <lb/> continebatur quod uiso mandato
            papali immediate cederet baiulo man<lb/>dati dicto Henrico dominus Patricius abbas qui
            tunc prefuit eidem monasterio quod <lb/> statim obedienter fecit. Nam eodem die quo
            intrauit dictus Henricus domum <lb/> Calkouie sine aliqua ulteriori dilacione<note>JRD:
               First <hi rend="italic">i</hi> changed from <hi rend="italic">e</hi>.</note>
            possuit insignia pontificalia quibus <lb/> redimitus erat super magnum altare illius
            cenobii quibus se induit m<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/>x<note>JRD:
               Read <hi rend="italic">mox</hi>. The erased character may have been an <hi rend="italic">x</hi>.</note>
            <lb/> Henricus ante dictus ex gratia muneris summi <del rend="cancelled">summi</del> pontificis. Viderit
            <lb/> ipse quomodo intrauit ad curam illam pastoralem. Nam postea nescimus <lb/> an ex
            ulcione Dei an ex bona eius uoluntate repentina morte preuentus est in <lb/> mensa sua
            quando primum ferculum sumere cepit qui statim post secundam refectio<lb/>nem conuentus
            traditur sepulture eodem die forte quia noluerunt circa corpus <lb/> eius uigilare <lb/>
            <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="left">nocte sequenti.<note>JRD: Added
                  very faintly, probably intended to stand after <hi rend="italic">uigilare</hi>.</note>
                </add>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc114"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lxi<hi rend="superscript">o</hi> Venerabilis pater noster
            dominus Matheus abbas de Mel<lb/>ros absens deponitur in capitulo Ryeuallis sine
            consilio &amp; sine scitu omnis anime <lb/> uiuentis de Scocia cuius<del rend="cancelled">is</del> talem
            deposicionem multi planxerunt tam monachi <lb/> quam conuersi monasterii Melrosensis
            quia nichil culpe inuentum fuit in eo pro <lb/> qua debuit taliter deponi ut ipsi
            estimauerunt placuit tamen patri abbati ut sic <lb/> fieret de<note>JT: The additional
               minim stroke at the end of the word <hi rend="italic">de</hi> is presumably a
               mistake.</note> eo propter quasdam obiectiones quas habebat contra ipsum ut sibi
            uidebatur ra<lb/>cionabiles, post cuius deposicionis denominacionem in capitulo illius
            diei quo depo<lb/>situs erat absoluti sunt ab ipso patre abbate ab obedienciis &amp;
            professsionibus sibi fac<lb/>tis omnes Melrosenses set hue nam per hunc bonum Matheum
            uirum reuerendum <lb/> atque largifluum &amp; nonnullas possessiones &amp; plures
            pitancias ex adepcione eius <lb/> optinet domus de Melros per ipsum habemus panes
            pitanciales diebus Veneris <lb/> in Quadragesima quando ieiunamus in pane ⁊ aqua ipse
            autem fecit magnas <lb/> domos nostras de Berwyc’, insuper &amp; &amp; multas ua<add place="above">c</add>carias bouarias &amp; came<lb/>ram magnam abbatis que est super
            ripam aque cum adiectione aliorum edifi<lb/>
                <hi rend="right-aligned">¶ciorum non paucorum
            construxit.</hi>
                <lb/>   
            
            <pb n="f.63r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc116"/>
            <handShift scribe="sc117"/>
                <add place="top-left">¶Anno domini […]<note>JT: See Broun, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose Abbey</hi>, p.
               115: ‘Little survives of this scribe’s contribution added to the upper margin of
               fo.63r, which has been cropped during binding. The writing is large and extended
               compared to neighbouring scribes, and features a prominent florid text-division sign.
               If this is the same item as the annal by Scribe 36 [i.e., Scribal profile 118], then
               it is unlikely to be a false start (as suggested by the Andersons: lxvi). Perhaps it
               is a copy, made in the knowledge that Scribe 36’s annal was threatened by the cutting
               away of the bottom half of the folio.’</note>
                </add>
            <handShift scribe="sc104"/>[A]nno domini m<hi rend="superscript">o</hi>
                <add place="above">cc<hi rend="superscript">o</hi>
                </add>lx<hi rend="superscript">o</hi>iii<hi rend="superscript">o</hi> Haco rex Norwagie cum copiosa na<lb/>uium
            multitudine uenit per mare occidentale ad debel<lb/>landum regem Scocie, sed reuera ut
            ipse H’ affirmabat non eum repu<lb/>lit uis humana sed uirtus diuina que naues eius
            confregit, &amp; <lb/> exercitum suum mortalitatem inmisit insuper ⁊ eos qui tercia die
               post <lb/> <add place="left">//Sancti</add> sollempnitatem // Michaelis ad
            preliandum conuenerant per pedissequos <lb/> patrie debellauit atque prostrauit,
            quapropter coacti sunt cum uulnera<lb/>tis ⁊ mortuis suis naues sua repetere, ⁊ sic
            turpius quam uenerant<lb/> 
            [H]oc anno in die Sancte Agnetis apud Gedewrth <gap reason="space" unit="char" quantity="2"/> repatriare, <lb/> peperit regina Scocie filium quem a
            Gamelino episcopo Sancti Andree <lb/> baptizatum iuxta patris imperium uocauerunt
            Alexandrum, unde <lb/> contigit ut eodem die quo nuntiatum est regi Scocie filium a Deo
            sibi <lb/> esse datum nuntiaretur ei ⁊ regem Norwagie defunctum. Quapropter <lb/>
            dupplici gaudio exhillaratus<note>JRD: Originally written <hi rend="italic">exhilleratus</hi> then corrected by alteration of <hi rend="italic">e</hi> to
                  <hi rend="italic">a</hi>.</note> gratias reddidit Deo qui humiles <lb/> exaltat,
            ⁊ superbos humiliat.<lb/>
            <handShift scribe="sc118"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lxxi yems exstitit asp[era] ⁊ f[rigida] 
            
            <pb n="f.63v"/>
                   
            <table>
               <row>
                  <cell/>
                  <cell/>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Abbates de Melros</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc120"/>Episcopi assumpti de domo de Melros</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>AD 1136</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Ricardus <handShift scribe="sc121"/>pag 17a<note>JT: The page and folio references here are early modern additions, and relate to the earlier ink foliations in the manuscript (Cotton MS Faustina B IX).</note>
                        </cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Simon <add place="above">monachus</add> de Toney ad episcopatum Morauie</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1148</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>2</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Waltewus <handShift scribe="sc121"/>fol. 17b</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Iocelinus abbas ad Glaswensem</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1159</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>3</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Willelmus <handShift scribe="sc121"/>fol. 18a</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Reinaldus monachus ad Rosensem</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1170</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>4</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Iocelinus <handShift scribe="sc121"/>fol. 19b</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Radulphus abbas ad Dunensem</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1175</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>5</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Laurencius <handShift scribe="sc121"/>fol. 21A</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Adam abbas ad Cathenensem</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1179</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>6</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Ernaldus <handShift scribe="sc121"/>fol. 21B</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Gilbertus monachus ad Galwethensem</cell>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1189</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>7</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Remerius <handShift scribe="sc121"/>fol. 24a</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1194</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>8</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Radulphus <handShift scribe="sc121"/>fol. 25a</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1202</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>9 <gap reason="hole" unit="char" quantity="3"/>
                        </cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Willelmus <handShift scribe="sc121"/>fol. 26a</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1206</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>10</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Patricius <handShift scribe="sc121"/>fol. 26B</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1207</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>11</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Adam <handShift scribe="sc121"/>fol. 27a</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Anno m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>x<hi rend="superscript">o</hi>iiii<hi rend="superscript">o</hi>
                        </cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>12</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Hugo de Clippestun idus Maii <handShift scribe="sc121"/>fol. 29b</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1215</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>13</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Willelmus <handShift scribe="sc121"/>fol. 31a</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1216</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>14</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Radulphus <handShift scribe="sc121"/>fol. 32a</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>1219</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>15</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Adam de Harkarres <handShift scribe="sc121"/>fol. 36a</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell/>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>16</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Matheus <handShift scribe="sc121"/>fol. 54a</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell/>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>17</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Adam de Macston <handShift scribe="sc121"/>fol. 65a Anno 1267</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell/>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>18</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Iohannes de Hederham <handShift scribe="sc121"/>ibidem AD 1267</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell/>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc121"/>19</cell>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Robertus de Keldeleth quondam abbas de Dunfermelin <handShift scribe="sc121"/>fol. 72b AD 1268</cell>
                  <cell/>
               </row>
               <row>
                  <cell/>
                  <cell/>
                  <cell>
                            <handShift scribe="sc119"/>Patricius de Sellekirke</cell>
                  <cell/>
               </row>               
            </table>
            
            
            <pb n="f.64r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <note type="scribe" target="sc062"/>
            <handShift scribe="sc122"/>[A]nno domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi> tercio Helionora regina
            Anglie que credebatur esse radix, fomes <lb/> ⁊ seminatrix totius discordie que
            seminabatur inter virum suum dominum Henricum regem An<lb/>glie, ⁊ inter barones regni
            eius, pre timore eorundem exiuit de Anglia, quam post paucos dies se<lb/>cutus est
            Iohannes Maunsel precipuus consiliarius dicti regis ob timorem baronum. Qui cum
            venissent <lb/> transmare Francie, dicta Helionora collegit adeo innumeram multitudinem
            hominum ex diuersis <lb/> nacionibus ut superficiem terre viderentur cooperire ad
            expugnandum Angliam ⁊ ad delendum <lb/> omnes habitatores eius de superficie terre. Qui
            venientes ad maritima Francie, Normannie ⁊ <lb/> Flandrie tam diu morati sunt ibi,
            donec equos suos, sellas, pannos ⁊ alias quasque res quas <lb/> secum tulerant penitus,
            fere omnes vendidissent pre inopia nutu diuino omni die noctuque contra <lb/> eos
            flante perualido vento aquilonis vehementissime ⁊ sine interpolacione per duos circiter
            menses <lb/> vel amplius, ne aliquo modo possent per mare transire in Angliam. Qui
            videntes diuinam <lb/> potenciam omnino sibi renitentem reuersi sunt vnusquisque ad
            propria post expletionem duorum men<lb/>sium, exceptis plurimus qui mortui sunt in via.
            Eodem anno barones Anglie per totum <lb/> annum preparauerunt se ad guerram mortalem,
            diripientes per fas ⁊ nephas quicquid p<add place="above">o</add>tuerunt, <lb/>
            <handShift scribe="sc114"/>in hoc assimilati piscibus qui rapiunt quicquid possunt ut
            Aristotiles dicit in <lb/> libro iiii<hi rend="superscript">o</hi> De Animalibus <lb/>
            <handShift scribe="sc122"/>Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi> quarto In bello de Lewys,
            barones Anglie cum exercitu Londoniensium ⁊ succursu <lb/> Gilberti comitis Glouernie
            trihumphauerunt de rege suo Henrico ⁊ Edwardo filio eius primogenito <lb/> cito post
            pascha. Postera autem die belli utrumque, regem, silicet, ⁊ natum barones custodie <lb/>
            Simonis de Monte Forti contradiderunt. In eodem bello duo nobiles de Scotia, Robertus de
            Brus, <lb/> ⁊ Iohannes Cumyn capti sunt ⁊ carcerali custodie mancipati in castello de
            Dora. Dissensio autem <lb/> propter quam orta est contencio inter regem ⁊ barones suos
            inicium habuit ⁊ finem a retencione <lb/> alienigenarum quos ipse rex ⁊ regina sua
            Helionora mater Eduuardi longo tempore manutenuerant, <lb/> ⁊ fouerant contra commodum
            regni sui quo ad consilia eorum credenda, ⁊ contra voluntatem indigenarum <lb/> quo ad
            consilia ipsorum abicienda ⁊ quasi fere omnino postponenda. Vnde propter eliminationem
            ta<lb/>lium extraneorum, eo quod nimis valde inualuerant contra indigenas terre usque ad
            exhereda<lb/>ciones perplurimas, vt funditus<note>JRD: <hi rend="italic">Vt
                  funditus</hi> written over an erasure.</note> e regno pellerentur Anglorum
            commissum est prelium supradictum, <lb/> post cuius habitum ut dictum est a baronibus
            trihumphum omnes mox exulant alienigene <lb/> preter Simonem de Monte Forti, ⁊
            paucissimos ex alienigenis qui cum illo erant. Hii omnes <lb/> etiam cum iureiurando in
            sanctis euuangeliis fideliter de fide Baronum extiterunt. Erat autem Simon <lb/> comes
            Leycestrie ⁊ gener prenominati regis. Fuit enim vir optimus ⁊ in rebus bellicis
            strenue 
            
            <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="bottom-left">Placet nullis piscibus quam in
               domos suas comportant omnia<note>JT: This text is at the bottom edge of the folio, and is very faded.</note>
                </add>
               
            <pb n="f.64v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc122"/>gerendis atque prouidendis mire prouidus ⁊ circumspectus,
            bellicosus valde ⁊ ipse miles, propter quod <lb/> elegerunt eum barones vt preesset
            bello illorum atque consiliis. Erat autem oriundus de genere <lb/> Francigenarum
            procerum potissimorum totius Francie. A quibus ipse non degenerans similis factus est
            <lb/> eis, homo diuina preditus sapiencia ⁊ cautelis optimis habundans. Quarum vnam
            pla<lb/>cuit hic interserere. Cum enim educturus esset Simon exercitum Londoniensium
            contra regem <lb/> ad bellum memoratum, paucis diebus ante exitum illorum iussit extrui
            currum subdolum <lb/> quem foris fecit ferro per totum contegi, in quo duos inclitos
            burgenses grandeuos Londo<lb/>nice ciuitatis intrusit, quia aduersabantur ei ⁊ vniuerse
            ciuitati frequentissime, persuadentes <lb/> illis, ne cum Simone contra regem exirent.
            Quod cum compertum fuisset Simoni nimirum <lb/> propter talem illorum iniquam fatuam ⁊
            pertinacem persuasionem intrusit eos ut dictum est. Egredi<lb/>ente ergo ab vrbe
            exercitu memorato Simon eduxit, vna cum illis callidos illos persuasores in <lb/> curru
            ne forte redderent ciuitatem ad opus regis, dum exercitus Londoniarum esset in
            expedicione contra <lb/> regem. Habebat autem currus intrusorum quemdam angustum
            egressum per quem solebant prefati <lb/> senes non sine ar<add place="above">c</add>ca<note>JRD: Read <hi rend="italic">arcta</hi>.</note> custodia egredi ⁊
            ingredi pro necessariis nature explendis. Verum pridie <lb/> quam bellum committeretur
            inter regem ⁊ barones aduesperascente eodem die, ingressum per quem ad <lb/>
            prenominatos burgenses, que ad opus victualium erant necessaria solebant afferri, adeo
            robuste <lb/> Simon claudi preceperat ut omnis exeundi de cetero penitus libertas eis
            adimeretur. In giro ergo illius <lb/> currus vexillula sua, que pensilia nominantur,
            Simon fecit appendi, ut per ea deluderetur rex ⁊ ex<lb/>ercitus eius, dum putarent
            Simonem esse in curru in quo non erat Simon. Erat autem Simon tunc <lb/> delitescens in
            locis nemorosis, montibus ⁊ rupibus prearduis vndique circumobsessis, distantibus ab
            <lb/> opido Lawensi indirecte uersus australem occidentem Anglie sito cum comite
            Glouernie ⁊ aliis comitibus <lb/> paucis, cum quibus erant barones fere tocius Anglie ⁊
            incliti milites quamplurimi cum equestribus <lb/> multis ⁊ pedestribus innumeris. Inter
            quos erant multi balistarii ⁊ fundibularii qui magnam <lb/> confusionem in exercitum
            regis ex iactu lapidum more tonitrui in illos irruencium e fundibulis <lb/> in illo die
            belli peregerunt. Inter proceres quoque prefatos erat presul Wyrgonie. Hic postea in
            exilium <lb/> actus est, pro eo quod rerum episcopalium ordinem peruertens, presulem
            exuit pacificum ⁊ militem induit <lb/> belligerum, dum gladium pro baculo pontificali
            gestaret in latere ⁊ galeam pro mitra in capite. <lb/> Exeunte ergo rege ad prelium
            contra barones, robustiores qui in exercitu eius erant videntes vexillula <lb/> que
            predixi vndique circa currum pendencia prepropere festinant ad currum. Iam enim
            condixerant <lb/> Londonienses exercitui regis quod Simon quem elegerant sibi ducem ad
            bellum erat in curru, qui <lb/> inquiunt post nos proposuit remansisse, ne exiret
            nobiscum ad bellandum pro nobis sicut pro <lb/>
            
            <pb n="f.65r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc122"/>
            miserat nobis. Quem cum
            proinde ingenti suspicione haberemus dum simularet se infirmum ⁊ inpo<lb/>tentem ad
            ascendendum equum pertimescentes ne proderet nos regi genero suo, veniens super nos cum
            <lb/> exercitu post tergum hunc currum inexpugnabilem forte propter fraudem eius
            fecimus ad opus eius fabricari, <lb/> ut si nos debeamus perire in bello simul ⁊ ipse
               debe<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">a</add>
                <handShift scribe="sc122"/>t
            perire nobiscum. Supposito prius igne copioso cur<lb/>rui in quo manet vt succendatur ex
            eo, quibus uerbis animosiores effecti hii qui ex parte regis errant <lb/> quos supra
            robustiores nominaui, properant ad vas in quo putant esse Simonem. Set dum vas
            dolo<lb/>sitatis expugnant fortissime, dum nichil proficiunt in expugnando tam armis
            quam animis deficiunt. <lb/> Currus autem ille multum adiuuit Londonienses. Nam dum
            circa eius eneruacionem vt frangeretur <lb/> vehementissis<note>JRD: Caret before final
                  <hi rend="italic">s</hi> but omission not supplied. Read <hi rend="italic">vehementissimis</hi>.</note> nisibus plures de exercitu regis laborarent vita
            perplurimorum quos dixi Londonienses <lb/> qui prope ⁊ longe stabant a curru saluabatur.
            Non dum enim venerant barones ad illos, ⁊ ideo in mora <lb/> expectacionis illorum dum
            vas perfidum expugnatur, perplurimi ex Londoniensibus minime pugnauerunt, <lb/> vnde
            superueniente exercitu baronum ad illos post exercitum regis ad tergum magna pars
            Londoniensium, <lb/> qui regi erant in facie presertim qui prope currum fuerant vires
            integras seruauerunt, vnde nimirum <lb/> postea per omnem modum robustius pugnauerunt
            contra fessos de exercitu regis. Ad hoc autem partim <lb/> extructum erat vas dolosum ut
            cautela esset superhabundans circa saluationem ciuium Londonice ciui<lb/>tatis, vt dum
            in eius violentissima debellacione supra modum vexarentur regales penitus
            confunderentur, <lb/> ⁊ Londonienses saluarentur, vires vt dictum est ex sufficiente
            integritate seruantes. Non ergo absque a<lb/>missione virium eorum fortissimorum, non
            sine plurimorum armorum ingenti detrimento, non absque sudore <lb/> pernimio ⁊
            anxietatibus multis dum prestantissimis pugnatoribus succedunt eque prestantissimi
            expug<lb/>natores hinc inde de exercitu regis ad vas inexpugnabile impetu quasi furioso
            currentes propter Simonem <lb/> quem intus esse putabant extrahendum expensa est magna
            pars illius<note>JRD: Written over an erasure.</note> diei pene vsque ad octauam horam.
            <lb/> Igitur quasi furiosi in semet ipsis acti fortissimi regis bellatores validissimis
            clamoribus aerem repleuerunt <lb/> vociferantes, Simon Simon veni foras. Rebantur enim
            quod Simon habeat intrinsecus apud se ingenium <lb/> quo posset sibi egressum facere e
            curru, vnde creberrimis vociferacionibus exclamauerunt, Exi exi <lb/> Simon diabole
            egredere de curru proditor pessime. Hec ⁊ hiis similia dum altissonis vocibus sepius
            <lb/> replicarent audiunt ab intresecus positis non ibi esse Simonem quem querunt, sed
            se duos ciues Londonie <lb/> quos in contemptum regis Simon noscitur prodidisse, ne ad
            opus regis inquiunt a nobis ciuitas Londoniarum <lb/> redderetur si post alios quos
            Simon eduxit extra ciuitatem contra regem ad bellum in domibus nostris <lb/>
            remansissemus. Et sciendum quod nemo sani capitis debet censere neque appellare Simonem
            nomine <lb/> proditoris. Non enim fuit proditor set Dei ecclesie in Anglia deuotissimus
            cultor ⁊ fidelissimus protector <lb/> regni que<note>JRD: Read <hi rend="italic">regnique</hi> (one word).</note> Anglorum scutum ⁊ defensor, alienigenarum
            inimicus ⁊ expulsor, quamuis ipse natione unus <lb/>
            
            <pb n="f.65v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc122"/>
            esset ex illis. Iuste
            ergo tradidit non prodidit pene duos contradictores indigenas per currum, qui ciuitatem
            <lb/> omnibus Christianismi curribus ⁊ turribus meliorem, Londonicam loquor vrbem,
            voluerunt alienando auertere <lb/> a succursu baronum, cum sine tante ciuitatis eximio ⁊
            permaximo auxilio expulsionem alienorum nullatenus <lb/> facere potuissent propter
            potestatem regiam, que vndique eos circumuallauit. Pro eo igitur quod prenominati senes
            <lb/> in singulari versuta allegacionum<note>JRD: Written over an erasure.</note>
            obieccione se contra totam ciuitatem opposuerant iusto Dei iudicio factum <lb/> est vt
            extra ciuitatem perire<note>JRD: Written over an erasure.</note> debuissent in curru
            igne vehementi accenso. In hoc etiam bello multa milia hominium <lb/> sunt cesa
            pedestrium pariter ⁊ equestrium. Ex hoc bello frater regis Henrici, Ricardus comes
            Cornubie, qui <lb/> ante paucos dies diffidarat barones ad bellum appellans illos regis
            ⁊ regni proditores, metu mortis <lb/> perteritus fugit in molendinum quod vi ventorum
            dicebatur molere, claudens hostium super se. Ad quod inclinato die <lb/> belli ad
            vesperam accesserunt barones valide contra ipsum acclamantes, Descende descende pessime
            mo<lb/>lendinarie, Egredere egredere molendini magister infauste. Set ⁊ timiditatem eius
            ⁊ vecordiam vl<lb/>terius exprobrantes adiungunt, Quid tibi opus erat fieri
            molendinarium per maximum infortunium, qui <lb/> nos pauperes barones nuper diffidasti
            ad bellum, qui etiam non minori nomine dum nos diffidares volu<lb/>isti te appellari
            quam regis Romanorum ⁊ semper Augusti. Fuerat enim paulo ante rex Allemanie propter
            quod <lb/> vocauit se semper Augustum ⁊ regem Romanorum. Egreditur ergo Ricardus de
            molendino ⁊ abducitur a baro<lb/>nibus vinculis cathenatus in firma custodia detinendus.
            Ex qua quia pecuniosus erat valde liberatus <lb/> est post quinque circiter menses pro
            redempcione plurima, videlicet, pro xvii<hi rend="superscript">cim</hi> milibus libris
            sterlingorum, ⁊ v<hi rend="superscript">que</hi>
            <lb/> milibus libris auri desiderabilis thesauri.<lb/>
            <lb/>
                <lb/> Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>v<hi rend="superscript">o</hi> Regnante tercio
            Alexandro rege Scotorum profectus est in Norwagiam missus <lb/> ab eodem rege dominus
            Reginaldus de Roxburg’ monachus de Melros vir gloriose facundie ⁊ consilii <lb/>
            peroptimi pro adipiscenda terra de Mannia, que olim regio vocabatur, cum minutis insulis
            circumiacentibus <lb/> ample regioni Scottorum, vbi cum venisset exceptus est a rege
            honorifice multum. Qui faciens omnes <lb/> magnates terre illius conuenire in vnum ad
            colloquium suum, tractauit cum illis de insulis supradictis. <lb/> In quo tractatu rex
            ait, quod multum expediret pro pace seruanda vt venderentur regi Scottorum. Quod cum
            <lb/> audissent magnates eius quidam assenserunt, quidam contradixerunt. Set
            inualescente consilio regis <lb/> illorum demum omnes assensum prebuerunt vt
            venderentur regi petenti Scocie. Facta que est itaque compo<lb/>sicio inter duos reges
            predictos, cuius composicionis hec est summa annua, silicet, quod rex Scotie omni anno
            <lb/> inperpetuum dabit regi Norwagie centum libras sterlingorum pro cognicione homagii
            facti regi Norwa<lb/>gie a dicto Alexandro rege Scocie. Qui ad maiorem securitatem pre
            manibus pacauit regi Norwagie
               
            <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="bottom-left">Anno sequenti imediate<note>JT: Read <hi rend="italic">immediate</hi>. The scribe has used
               symbols (/) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">immediate
                  sequenti</hi>.</note> hic fundauit nobilem abbatiam ordinis Cistercii que uocatur
            Hayles</add>
            
            
            <pb n="f.66r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc123"/>
            <handShift scribe="sc122"/>quatuor milia marcarum, quas idem rex Norwagie ad vnam vicem
            percepit in insula Orcadie <lb/> per manus episcopi eiusdem insule pro insulis
            praenominatis. <lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>l<hi rend="superscript">o</hi>vi<hi rend="superscript">o</hi> Dictus dominus
            Reginaldus monachus de Melros rediit de Noruuagia expeditis ad <lb/> vota omnium
            Scottorum negociis pro quibus ierat expediendis. Quod quidem nuncium nullus vncquam ex
            fi<lb/>liis Scottorum potuit procurare preter monachum predictum, virum quidem
               sapient[em]<note>JRD: <hi rend="italic">Virum quidem sapient[em]</hi> written over
               an erasure; end of the line written over a patch now lost.</note>
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="13"/>
            <lb/> ⁊ in diuinis eloquiis sollempniter predicandis valde luculentum, qui promeruit
            veraciter ad bonum <lb/> domus sue inperpetuum graciam ⁊ fauorem omnium regum qui de
            cetero futuri sunt in Scocia, nisi ipsi <lb/> reges ingrati forte inueniantur reddentes
            malum pro bono domui de Melros. Quod Deus auertat a corde omnis <lb/> Christiani regis.
            Secutus est autem hunc monachum<note>JRD: Written over an erasure.</note> mox eodem anno
            veniens in Scociam cancellarius <lb/> domini regis Noruagie afferens secum composicionem
            superius memoratam. <lb/>
                <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>vii<hi rend="superscript">o</hi> In capitulo generali deponitur dompnus Adam de Maxstun abbas de Melros, qui
            <lb/> deposuit filium suum abbatem de Holmo extra capitulum ordinis, ⁊ ideo talionem
            recepit depositionis, cum quo <lb/> deponitur abbas de Holmo eo quod meruit
            depositionem, quia procurauit depositionem abbatis sui Henrici, qui <lb/> per capitulum
            generale sedi pristine restituitur. Successit autem deposito abbati de Melros Dominus
            Iohannes de <lb/> Ederham magister conuersorum eiusdem domus. Deponitur dompnus Iacobus
            abbas Cistercii in capitulo gene<lb/>rali, procurante eius depositionem conuentu
            Cistercii. Postea factus est idem depositus archiepiscopus Narbo<lb/>nensis in Gasconia.
            Cuius depositionis successor factus est dompnus Iohannes abbas Sauiniacensis. Abbas de <lb/> 
            Dere dominus Adam de Smalham monachus de Melros gratis dimisit officium suum, malens<note>JRD: Read <hi rend="italic">malens intra dulcedinem</hi>.</note> dulcedinem <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="right">\intra/</add> <lb/>
            <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="left">\commorari/</add> <handShift scribe="sc122"/>Melrosensium quos preexpertus fuerat<note>JRD: Read <hi rend="italic">fuerat commorari</hi>.</note> quam preesse tugurrio monachorum<note>JRD: Read <hi rend="italic">monachorum paupertati</hi>.</note> <del rend="cancelled">de Dere,<note>JRD: The passsage <hi rend="italic">de Dere … experienciam</hi> is scored through lightly, and replaced by the one at the foot of the page, <hi rend="italic">monachorum … experienciam</hi>.</note> quorum</del> <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="above">licet</add> <handShift scribe="sc122"/>
                <del rend="cancelled">feruidam reli</del> <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="right">\paupertati/</add>
                <lb/>
            <handShift scribe="sc122"/>
                <del rend="cancelled">gionem, nunquam</del> <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="above">eorum</add> <handShift scribe="sc122"/>
                <del rend="cancelled">per veram experienciam</del> scire poterat. Cui successit dompnus Hugo cellerarius eiusdem domus.<lb/>
            
            <lb/>
                <lb/> Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lx<hi rend="superscript">o</hi>viii<hi rend="superscript">o</hi> Primogenitus
            filius regis Anglie Eduuardus euadens de custodia Simonis <lb/> in quadam uespera cum ad
            agros isset ad spaciandum sibi cum perpaucis de familia Simonis obuios <lb/> sibi habuit
            plures ex marchiis, qui iam pridem erant tenentes eius in marchia, silicet in comitatu
            Cestrie, 
            
            <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="bottom-left">monachorum ipsius loci licet
            feruidam eorum religionem per experienciam<note>JRD: This passsage replaces earlier, <hi rend="italic">de Dere … experienciam</hi>.</note>
                </add>
            
            <pb n="f.66v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc122"/>a quibus interceptus est cum inmenso gaudio. Cum quibus
            duobus diebus manens preproperat ad comitem glouer<lb/>nie propter liberacionem patris
            sui, ad quem cum venisset exceptus est ab illo cum decenti honore. Dum ergo
            con<lb/>ferunt adinuicem de detencione Regis apud Simonem ⁊ peteretur auxilium comitis
            ad liberacionem regis <lb/> mox spopondit comes se prestaturum regi totum suum
            exercitum, quem cum summa festinacione colle<lb/>gisset properat cum Eduuardo ⁊
            marchiis eius ad liberacionem Regis contra Simonem. Erat autem tunc tem<lb/>poris Simon
            apud Herforthiam, ⁊ rex in detencione eius cum ipso. Cum ergo compertum fuisset Simoni,
            quod <lb/> Comes Glouernie erat in procinctu itineris sui cum exercitu suo veniens
            contra illum ad bellum indilate <lb/>
            <gap reason="hole" unit="char" quantity="13"/>
                <note>JRD: Beginning of the line written over a patch now lost.
               Andersons (<hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. lxxiii) proposed <hi rend="italic">misit nuncios ad</hi> as the missing text; but cf. next sentence,
                  <hi rend="italic">Que quidem missio innotuisset</hi>, which makes <hi rend="italic">nuncios</hi> unnecessary.</note>
                <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">misit ad</add>
                <handShift scribe="sc122"/> proceres qui in primo bello de fide baronum extiterant
            fideles. Que quidem missio cum <lb/> [innotuisset eisdem]<note>JRD: Text partly obscured
               by an erasure; <hi rend="italic">innotuisset eisdem</hi> suggested by Andersons, <hi rend="italic">The Chronicle of Melrose</hi>, p. lxxiii.</note> proceribus ⁊
            baronibus stupefacti de subita euasione Eduuardi mox conueniunt ad <lb/> Simonem ad
            diem certum apud Eusamiam. Simon uero cogitans de cautela necessaria in vno de <lb/>
            precipuis munimentis tocius Anglie reliquerat filium suum Simonem, silicet in Castello
            de Kellingis<lb/>wurthe cum multis nobilibus armatis, vt si contingeret Eduuardum Simoni
            patri obuiare ad <lb/> faciem Simon natus Simonis veniens ad tergum post Eduuardum
            expugnaret exercitum eius. <lb/> Quod factum fuisset nisi quidam miles proditor
            prodidisset Eduuardo prouidenciam maioris Simonis <lb/> in castello prefato de plurimis
            armatis factam. Que cum comperta fuisset Eduuardo, iam enim predixe<lb/>rat proditor ei,
            quod exituri erant armati ad huc die lucente de Castello ⁊ pernoctaturi in opido <lb/>
            iuxta posito misit eadem nocte plures de exercitu quem adunauerat armatos, ut
            comprehenderent ar<lb/>matos Simonis, qui vt dictum est die precedente de Castello
            exierant infauste fortunati vt dormi<lb/>rent per singulas domos opidi castello
            adiacentis, qui ideo exierunt de Castello vt postquam surrexissent <lb/> mane diluculo
            de lectis suis bene balneati, propter balneandos enim se elegerunt exire ex balnearum
            gracia <lb/> leuiores efficerentur ad bellandum die postera. In villa enim potuerunt
            habere vasorum copiam <lb/> ad balneandum se, quam vtique non bene potuerunt habere in
            castello. Et hec fuit racio exitus illorum de fortissimo <lb/> Simonis munimento, quorum
            exitum dum miles predictus proderet Eduuardo mencionem fecit ei de balneis eorundem
            <lb/> in uilla prouisis. Media igitur nocte clamor validissimus per totam villam factus
            est ab introeuntibus ar<lb/>matis Eduuardi super dormientes Simonis. Quem cum audissent
            ex clamore terribili supra modum <lb/> pauefacti nimirum timor ⁊ tremor formido ⁊ pauor
            irruit super eos, audientes strepitum equorum ⁊ <lb/> armatorum terribiliter aduersum se
            clamancium ⁊ dicencium, Surgite surgite egredimini egredimini de <lb/> lectis vestris ⁊
            venite foras proditores. Simonis inueterati pessimi proditoris seruientes. Mortui <lb/>
            inquiunt estis omnes per mortem Dei. Surgentes ergo miseri male proditi fugerunt omnes
            per retro domorum <lb/> derelinquentes post se equos suos, arma, pannos, ⁊ omnia que
            habuerunt in supellectili. Cer<lb/>neres ibi quosdam omnino nudos fugere, nonnullos
            braccas tantum habentes super se, quosdam vero camisias<lb/>
            
            <pb n="f.67r"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc122"/>
            ⁊ femoralia tantum, paucissimi erant ibi ⁊ forte nullus qui pannos suos ex
            toto valebat induere, <lb/> multi tamen ex illis tulerunt pannos suos inter vlnas,
            quibus cum prepropera festinacione exeuntibus deo <lb/> propter immense misericordie
            sue clemenciam solam vitam eis concedente, singulas domos mox ar<lb/>mati ingrediuntur
            Eduuardi, diripientes equos ⁊ arma ⁊ cuncta alia post egredientes vt dictum <lb/> est
            derelicta. Mane autem facto induerunt arma fugiencium pedestres, qui pridie secuti
            fuerant caudas equorum <lb/> armatorum Eduuardi, ascenderunt que equos nobilium qui iam
            fugerant, videres tunc ibi illud Ecclesiaste <lb/> vaticinium completum dicentis, vidi
            seruos in equis ⁊ principes ambulantes quasi seruos super terram, ve<lb/>nientes igitur
            omnes illi scurre ad Eduuardum bene armati in equis nobilium gauisus est gaudio <lb/>
            magno. Tendens igitur Eduuardus versus Eusamiam cum exercitu copioso contra Simonem cum
            ad duas leu<lb/>gas approximaret Eusamie egreditur Simon contra Eduuardum sperans de
            spe vbi non erat spes. Sperauerat <lb/> enim vt supra memini quod Simon natus qui
            fugerat cum aliis veniret ad succursum suum ad dorsum post <lb/> Eduuardum. Et ideo cum
            spe cum paruo quem habuit exercitu <add place="above">exiuit,</add> confessis prius ⁊
            communicatis ex viatico <lb/> sacrosancte eucharistie omnibus qui egressuri erant cum
            ipso ad bellum. Habuit autem Eduuardus <lb/> sex homines vel septem vbi Simon vix
            habuit duos. Congrediuntur ergo adinuicem terrificus copiosus <lb/> exercitus Eduuardi ⁊
            pusillus exercitus Simonis de monte forti bellum committentes, preeunte exercitum
            Simonis <lb/> animoso valde milite Gwydone de Balliolo cum vexillo Simonis. Iuxta quod
            erat Henricus miles inclitus <lb/> primogenitus Simonis filius nomine Henrici regis
            appellatus. Hic primum ictum dedit in bello. Qui reper<lb/>cussus ⁊ multis plagis
            letaliter sauciatus a multis primus cecidit ex omnibus ⁊ mortuus est. Pauci vero <lb/>
            ceciderunt ex parte Eduuardi propter multitudinem armatorum preualencium, fere omnes ex
            parte Simonis cum <lb/> ipso demum Simone ⁊ mortui sunt propter paucitatem adiutorum
            cito deficiencium preter paucos qui se deden<lb/>tes pugnatoribus Eduuardi reddiderunt
            eis arma sua. Gwydo autem cuius ante memini miles acer<lb/>rimus nacione Scotus cum tunc
            potuisset saluari a morte temporali, noluit. Occubuit igitur cum multis ex <lb/>
            magnatibus Anglie qui venerant ad bellum vt decertarent pro iusticia Anglie, cuius
            postmodum iusticie, <lb/> infallibile signum fuit crebra miraculorum exibicio diuinitus
            exhibita circa Hugonem dispensatorem <lb/> summum iusticiarium Anglie, virum iustissimum
            ⁊ equissimum in omni iudicio circa diuites ⁊ pauperes, ⁊ circa <lb/> Simonem ⁊ nonnullos
            alios qui fidem deo seruantes vsque ad mortem propter iusticiam regni Anglorum, quod
            iuste <lb/> susceperant ad tuendum contra alienigenas ⁊ etiam contra regem qui iniuste
            detinuerat illos vt dictum est in <lb/> edicione facta de bello Lawensi, de manu viri
            sancti Roberti Grostehte Lincolniensis episcopi in remissionem peccatorum <lb/> suorum.
            Iuste igitur occubuerunt pro iusticia decertantes, ⁊ ideo post mortem nonnulli eorum
            meruerunt a Deo <lb/> miraculorum exhibicionem, gloriam ⁊ veneracionem, ⁊ ideo creduntur
            regnare cum Deo in gloria. Inter istos heroes <lb/> fortissimos, erat Rogerus de Rwle
            socius Gwydonis supradicti qui etiam cum ipso mortuus est. Dominus vero<lb/>   
            
            <pb n="f.67v"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc122"/>
            Henricus rex qui iniusticiam Anglie fouerat nimis fauorabiliter in
            alienigenis, armatus egressus est ad hoc <lb/> bellum cum Simone propter iusticiam
            Anglie iuste adipiscendam in alterius nescio cuius armis, propter iustitiam <lb/> Anglie
            dixerim regem taliter egressum, ne forte si euaderet de bello ⁊ iterum regnaret, iterato
            fortasse recol<lb/>ligeret alienos contra indigenas ⁊ fieret nouissimus error peior
            priore, videtur ergo quod barones voluerunt regem <lb/> debere mori secum si ipsi
            debuissent mori in bello in quo rex erat, crebris suorum fidelium cedens preduris
            ictibus <lb/> incognitus nimirum ab illis. Qui non dum valeret pugnare cum ceteris
            qualibus vocibus valuit clamauit <lb/> dicens, Ego sum Henricus senex rex Anglie,
            aliquando per pietatem Dei aliquando per capud Dei iurans ⁊ asserens quod ipse <lb/>
            esset rex, vnde ait ad percucientes se, Nolite me ferire. Non enim possum pugnare pre
            senectute. Iuramentum <lb/> quoque commune erat ei iurare per talia iuramenta, vnde
            factum est vt dum frequenter taliter iurat detrahitur ei galea <lb/> a capite, ⁊
            comperto per faciem quod ipse esset rex eductus fuit extra exercitum pereuncium,
               rest<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">it</add>
                <handShift scribe="sc122"/>uitur<note>JRD: Read <hi rend="italic">restuitur</hi>.</note> que die crastino
            regno <lb/> suo ad vota inimicorum Simonis ⁊ baronum peremptorum. Et factum est post
            paucos ebdomadas vt rex dum <lb/> cederet propriis consiliis ⁊ quorundam procerum
            propriam sororem Simonis vxorem cum filia sua vnica iuuencula <lb/> pulcherima que
            postea nupsit principi Wallie proscriberet, pariter ⁊ tres filios eius natos Simonis
            <lb/> de finibus regni sui. Mortuo itaque Simone cum Hugone dispensatore ⁊ aliis
            nobilibus terre fit planctus <lb/> magnus in populo Anglie, quibus postmodum succedit
            causa ingentis leticie, dum de morte preciosa sanctorum <lb/> virorum fantur Dei
            magnalia. Plura enim signa vere sanctitatis fecit Deus per Hugonem, dum venientes ad
            eius <lb/> tumulum, ceci recipiunt visum, claudi rectum gressum, ⁊ alia queque uere
            recta miracula fecit Deus pro ipso, quorum <lb/> rectitudinem ipse promeruit a Deo quia
            uere rectus erat semper quantum in ipso erat circa rectitudinem iustorum iu<lb/>diciorum
            dei ⁊ hominum, a quorum ueritate nuncquam voluit deflecti, ⁊ ideo nimirum Deus operatus
            est pro ipso vt dictum est post <lb/> mortem sua recta queque diuina, quia lineam
            rectitudinis semper tenuit in vita ante mortem. Set nucquid<note>JRD: Read <hi rend="italic">numcquid</hi>.</note>
            <lb/> omnipotens Deus dereliquit Simonem sine miraculis? Non. Et iccirco deducamus ad
            medium saltim pauca mi<lb/>racula diuinitus propter ipsum facta, factum est ergo vt mox
            perempto Simone ⁊ exuto ab armis in quibus iacebat <lb/> mortuus, quidam ex filiis
            Belial accederent ad corpus eius abscidentes ei manus ⁊ pedes, de quarum altera <lb/> <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="left">\baro/</add>
            <handShift scribe="sc122"/>manu sic se habet vera relacio, erat quidam<note>JRD: Read <hi rend="italic">quidam baro marchius</hi>.</note> marchius in comitatu Cestrie, hic erat cum Edwardo <lb/> in
            bello Eusamie, qui post bellum arripiens interfecti Simonis manum de qua ante dictum
            est misit <lb/> illam per clientem inpietatis sue ad vxorem suam vt gauderet de
            interfeccione inimici. Cuius inter<lb/>feccionis certissimum signum erat manus amputata.
            Cum qua veniens ad predium domini sui cliens <lb/> ⁊ non inueniens predii dominam domi
            properat ad ecclesiam parochialem vbi erat non longe a predio viri <lb/> sui sitam. Quo
            cum venisset cum manu quam portabat in gremio panniculo inuolutam ac<lb/>cessit ad
            dominam loquens ei in aure de interempcione Simonis. At inquit, Istud est signum
            occisio<lb/>nis eius, volens ostendere ei manum amputatam. Set mulier ne verecundaretur
            vel forte metuens Deum <lb/>
            
            <pb n="f.68r"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc122"/>
            Tunc, cum persisteret in oracione sua noluit manum videre, sed neque
            attrectare, licet cliens instanter <lb/> persuaderet ei vt allatam acciperet, ⁊ penes se
            retineret. Cui perperam suadenti ait domina, Opperire <lb/> donec diuina fuerint
            percelebrata. Ad iussum igitur domine secedens stabat in multitudine populi vt
            ascultaret <lb/> missam. Et factum est dum eleuaretur sacrosancta hostia ⁊ populus
            eleuaret manus suas pariter ⁊ <lb/> cliens ad dominum a sacerdote eleuatum adorandum
            ecce manus sancti viri quam baiularat satelles<note>JT: The scribe has used symbols (//)
               to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">satelles satellitis
                  diaboli</hi>.</note> dia<lb/>boli satellitis, supra capud eius absque omni
            sensibilitate eius, diuinitus est eleuata, ita vt preeminencia <lb/> altitudinis melius
            cerni potuisset quam manus preeminencioris hominis de omni multitudine homi<lb/>num qui
            ibi tunc aderant. Que dum adoraret dominum maiestatis in eleuacione eius de qua dictum
            est vt <lb/> inclinauerat se versus altare ad adorandum eum, omni dicto cicius iterum
            reclinata est in id ipsum <lb/> vnde exierat non sine uirtute diuinitatis, panniculo quo
            inuoluebatur inuento integre consuto vt prius <lb/> erat penitus absque omni
            animaduertibilitate baiulantis. Cuius nouitatis miraculum perpendens mulier <lb/> quam
            predixi deum metuentem, ait clienti post misse celebracionem, manum illam quam dominus
            meus per te <lb/> misit ad me reporta ad illum quoniam non intrabit in domum meam.
            Perculsa enim erat miro stupore ex in<lb/>uisa ⁊ inaudita visione noui miraculi, propter
            quod ait clienti, dignus est vlcione magna quicumque est <lb/> ille qui manum illam
            abscidit, narrauit que visionem secreto clienti quam non omnes set plures <lb/> ex
            fidelibus christi qui ibi tunc aderant videre meruerunt, precipiens ei vt visionem quam
            audierat ve<lb/>niens ad dominum suum fideliter ei enarraret. Pergit igitur seruus
            propere cum manu quam baiularat <lb/> ad dominum qui eum miserat. Non enim intrauit in
            domum domine sue sicut illa promiserat propter manum <lb/> allatam, vnde videtur quod
            erat vna ex fatuis mulieribus que tam sanctam manum tam fatue re<lb/>cusarat, quod non
            fuit factum sine consilio diuinitatis omnia bene disponentis. Non enim erat dignus vir
            <lb/> eius filius Belial possidere in domo sua manum tante sanctitatis ⁊ ideo creditur
            transisse ad possessorem <lb/> deo prouidente multo meliorem. Sed quomodo vel vbi
            deuenerit prorsus ignoro. Sed hoc pro vero fixum <lb/> teneo ⁊ firmiter credo, quod ad
            cotidianam eleuacionem salutaris hostie solebat ⁊ Simon dum adhuc viueret <lb/> non sine
            ingenti reuerencia <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">Christi</add>
                <handShift scribe="sc122"/>, non sine intimo amore eius manus suas eleuare. Cuius deuotissime
            eleuacionis <lb/> certa ⁊ infallibilis coniectura post mortem eius claruit, dum manus
            eius mortua eleuatur vt dictum est re<lb/>demptorem mundi de mundissima virgine
            procreatum adoratura, ⁊ ideo bene memini de eo in edici<lb/>uncula de bello Lawensi
            facta, quod diuina erat preditus sapiencia. Quid enim sapiencius reccius vel melius
            <lb/> est homini in hac vita quam creatorem suum intimo ex corde cotidie diligere,
            venerari ⁊ adorare? Quod <lb/> non dubito Simonem fecisse, ⁊ ideo finem faciens huius
            miraculi propero ad aliud miraculum declarandum <lb/> quod omnipotens Deus fecit pro
            Simone. Cuius manus multo sanctiores sunt ante Deum manibus Scipionis # <lb/> Iuxta
            quoddam oppidum in Northumbria est domus preclara, in qua degunt canonici
            premonstratensis <lb/> #a Seneca adoratis, vt patet, libro xii<hi rend="superscript">o</hi> de gradibus<note>JT: The scribe has used symbols (//) to indicate an
               alternative word order: <hi rend="italic">duodecim gradibus</hi>.</note> duodecim,
            capitulo vltimo, ab ipso Seneca edito.
            
            <pb n="f.68v"/> 
            <handShift scribe="sc122"/>
            ordinis Deo seruientes. Ad hanc
            domum delatus est pes Simonis per virum felicis memorie dominum Iohannem <lb/> de Wescy,
            dominum burgi de Alnewik, fundatorem ⁊ patronum domus Canonicorum quos predixi. Quo
            <lb/> cum permansisset per aliquot menses omnino incorruptus inuentus est, vnde propter
            duracionem tante incorrup<lb/>cionis in pede sancti hominis merito inuente canonici
            eiusdem abbacie que vocatur abbacia de Alnewyke, <lb/> quoniam iuxta opidum de Alnewyke
            posita est, propter reuerenciam summi conditoris fecerunt pedi incorrupto <lb/>
            calciamentum de argento purissimo. In quo quidem pede visa est plaga inter minimum
            articulum eiusdem <lb/> pedis ⁊ inter conuicinatum sibi inmediate articulum, vel ex
            cultello, nescio an vel ex gladio facta. Non <lb/> enim sufficiebat amputanti pedem
            sancti viri, quod multipliciter detrunctatus erat in corpore nisi ipse per maiorem
            <lb/> maliciam adderet ei vulnus in pede. Accidit autem in diebus illis vt quidam
            burgensis prediues <lb/> Noui Castri super Tynam grauissime infirmaretur, ita vt fere
            omnis motus auferretur ab eo. Non enim <lb/> potuit mouere pedem de lecto, non manum ad
            os deducere, non aliquod officium sui corporis exercere, sed nec <lb/> attrectari ab
            aliquo voluit. Tanta enim calamitate ingentissime inualitudinis per totum corpus erat
            <lb/> obsessus vt mallet quasi mori, quam de lecto ammoueri propter incredibile pondus
            sue infirmitatis. Cui quadam <lb/> nocte apparuit vox in sompnis ei dicens, Surge cras
            mane ⁊ aliquantulum alleuiaberis ex hac <lb/> infirmitate, pergens que apud Alnewycum
            inuenies ibi in Abbacia Canonicorum premonstratensium pedem <lb/> Simonis de Monte
            Forti. Apud illum inquit vox pedem recipies sanitatem optimam. Qui crastina die <lb/>
            summo mane consurgens aliquantulum prout vox diuina ei predixerat alleuiatus, non tamen
            absque penalitate <lb/> graui ascendit equum. Deinde quam cicius potuit venit Alnewycum.
            Cumque introisset domum religiosorum <lb/> prefatorum prout potuit descendens de equo
            mox properauit ad pedem sancti viri visendum. Quod cum compertum <lb/> fuisset canonicis
            Deo deuotis, duo ex illis vt per viam compendii accederet burgensis ad huc supra modum
            <lb/> egrotans ad pedem ne forte nimis laboraret in eundo uersus pedem tulerunt pedem
            contra illum de <lb/> loco requiecionis sue cum reuerencia in calciamento quo erat
            indutus, ad cuius calciamenti deosculandi <lb/> tactum, antequam eger potuisset
            appropinquare ex solo visu calciamenti integram meruit a deo re<lb/>cipere propter
            merita Simonis sospitatem. Pensandum proinde est quanta gloria erit in hoc pede Simonis
            <lb/> in reconiunccione tocius sui corporis ad pedem post generale iudicium ex
            comparacione pedis ante iudicium <lb/> qui tanta gracia sanitatis enituit in elemento
            mortuo se contegente, scilicet, in argenti calciamento <lb/> vt ex pede per calciamentum
            exiret uirtus diuina inuisibiliter ad egrotantem sanandum. Cuius alter <lb/> pes non
            relinquitur sine honore miraculi vt pie estimandum est. Hic pes mittitur principi
            Wallensium <lb/> Lewylino qui fedus inierat cum Simone, quo ad multa queque suspecta,
            que pretereo propter malam vulgi <lb/> suspicionem. Non enim erat Simon sine suspicione
            qui tota regalia Anglie tunc temporis habuit regere <lb/> cum rege secum iuste detento
            cum consilio baronum. Simon igitur quia promiserat Lewylino filiam suam <lb/>
            
            <pb n="f.69r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc122"/>
            quam postea accepit in coniugem vt dictum est recepit alterum Simonis pedem idem
            Leulynus ad se desti<lb/>natum in odiosum contemptum vtriusque, scilicet, sui atque
            Simonis, vt ex missione illius pedis idem ipse princeps <lb/> sentiret se magis exosum
            Anglis propter pedem Simonis. De manu quoque Simonis cuius superius memoriam feci <lb/>
            vtrum sit ueraciter illa manus an altera manus eius de qua nullam mencionem feci nescio.
            Verumptamen referente <lb/> mihi viro venerande sanctitatis domino Thoma de Stangrife
            monachorum Rieuallensium abbate, accepi, quod vna manus <lb/> Simonis apud Eusamiam
            collocatur in loco magne ueneracionis. Que est non<note>JT: The scribe has used symbols
               (//) to indicate an alternative word order: <hi rend="italic">non est</hi>.</note>
            relicta a Deo vt pie credendum <lb/> est sine miraculi exhibicione. Non enim sic
            iustificat Deus vnam partem hominis per ostensionem miraculose <lb/> veneracionis, vt
            derelinquat alteram partem eius absque miraculo. Et ideo omnino credendum est vt reor
            quod pro <lb/> altera manu ⁊ pro altero pede Simonis de quibus nullam supra feci
            mencionem quo ad miraculi exhibicionem <lb/> omnipotens Deus duo miracula vel etiam
            plura prout eius diuinitati placuerat operari dignatus est. Simon <lb/> igitur quia
            creditur placuisse summe diuinitati recte comparandus est principi apostolorum Simoni
            Petro. Vnde obsecro <lb/> lectorem, vt si in comparacione qua comparo Simonem Simoni
            aliquid minus bene positum inuenerit corrigat <lb/> quod deuium est, tribuat que veniam
            desipienti. Non enim sic comparo inferiorem Simonem maiori Simoni <lb/> vt preferam
            illum vel aliquem Simonem de mundo principi apostolorum. Sed dum ad memoriam reduco quod
            Simon <lb/> inferior erat fideliter de fide apostolica, exhibicionem vnius miraculi
            diuinitus propter ipsum factam comparo nimirum exhi<lb/>bicioni vnius alterius quasi
            consimilis miraculi a deo propter Simonem apostolum perpetratam. Est igitur comparacio
            <lb/> mea talis. Si morbus a burgense quasi aliquantulum eminus veniente ad pedem
            Simonis ad huc non <lb/> viso pede Simonis ad quem deosculandum burgensis prout valuit
            maturauit, omnino fugatus est ab <lb/> ipso antequam potuisset pertingere ad pedem vt
            habetur superius? nonne habet salua reuerencia principis apostolorum <lb/> Simon iste
            comparari eidem Simoni maiori, qui ⁊ ipse dum maturaret venire ad domum cuiusdam
            prediuitis <lb/> demon crudelissimus qui occupauerat a septimo etatis sue anno puellam
            filiam ipsius locupletis <lb/> vsque ad vicesimum annum sue etatis, antequam potuit
            introire in domum ita subito pre timore Petri fugatus <lb/> est ab illa, vt non auderet
            expectare introitum Petri, nonne iusta iterum dico comparacio est inter magnum <lb/>
            Simonem ⁊ Simonem de Monte Forti dum veniente Petro Simone ad puellam subito fugaretur
            demon eius <lb/> vt dictum est ⁊ veniente Burgense versus pedem Simonis subito
            fugaretur demon infirmitatis eius, priusquam <lb/> valuit ad pedem accedere prout
            prefatus sum. Ecce vtrobique miraculum, sed maius cedit merito maiori Simoni <lb/>
            miraculum, minus vero minori Simoni. Maius enim miraculum erat quod demon qui docuerat
            puellam quam <lb/> nominaui pre nimietate furoris fortissimi accedentes ad se homines
            scindere, dilaniare, morsibusque dis<lb/>rumpere, ⁊ vt patet ibi, idem demon eius docuit
            eam reddere multos inutiles ⁊ inualidos, nonnullos autem <lb/> omnino perimere; que
            omnia mala perempta sunt in illa ad gloriam Christi ⁊ Petri properante Simone Petro ad
            illam <lb/> vt patet in historia Clementis libro xi<hi rend="superscript">o</hi> in fine
            libri. Et sic patet, quod maius miraculum cessit Petro, minus vero <lb/>
            
            <pb n="f.69v"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc122"/>
            Simoni quem minorem dixi. Nimirum quia minus erat in milluplo<note>JRD:
               Read <hi rend="italic">milletuplo</hi>.</note> de malicia in demone burgensis
            egro<lb/>tantis, quam in demone ferocissimo puelle atrocissime debacantis vt patet ex
            durabilitate ⁊ <lb/> quantitate maioris ⁊ minoris malicie vtriusque demonis. Modo rursus
            obsecro illos qui lecturi <lb/> sunt vnam aliam comparacionem inter premissos Simones vt
            non indignentur contra me, quia hanc estimo <lb/> premissa comparacione excellenciorem.
            Quid enim excellencius est inter homines vel in ipsa rerum natura ratio<lb/>nabilius
            perexcellentibus comparacionibus iuste enarratis? Tunc enim iuste comparatur homo, si
            comparacio <lb/> eius inmediate relacionem habet ad Deum,<note>JRD: Read <hi rend="italic">eum</hi>.</note> propter quod ait Simon Petrus, vt medium noctis
            transierit ego sponte <lb/> iam suscitor vt vltra sompnus nequaquam veniat ad me. Quod
            mihi accidit ex eo quia in consuetudine habeo <lb/> verba domini mei Iehsu que ab ipso
            audieram tunc reuocare ad memoriam, vnde pro ipsorum desiderio suscito <lb/> animum meum
            ⁊ cogitationibus meis impero vt uigilem circa singula uerba domini mei, que recolens
            <lb/> ac retexens nimirum memoriter teneo. Ex hoc ergo dum cum omni dulcedine sermones
            domini mei uersari <lb/> in corde meo desidero consuetudinem vigilandi optinuit in me
            gracia domini mei. Ita ergo ineffabi<lb/>li quadam racione menti mee introducta ex tali
            consuetudine, vetus mea consuetudo mutatur, <lb/> vt patet secundo libro historie
            Clementis in principio libri. Huius viri dignissime comparacioni comparandus est Simon <lb/>
            <handShift scribe="sc124"/>cuius<note>JRD: Some words struck through in the section
               attributed to Scribal profile 124, the whole passage having been intended for
               cancellation. Very similar phrases which follow (attributed to Scribal profile 114)
               have improved rhythm.</note> mencio superius facta est. Non enim sufficit comparacio
            per se posita nisi habeat iuxta se comparabile <lb/> sibi digne positum<handShift scribe="sc114"/> cuius mencio superius habita est. <handShift scribe="sc000"/>[<handShift scribe="sc114"/>Non enim sufficit comparacio per se posita nisi habeat
            iuxta se comparabile <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">sibi</add>
                <handShift scribe="sc114"/> digine<note>JRD: Read <hi rend="italic">digne</hi>.</note>
            <lb/> positum,<handShift scribe="sc000"/>]<handShift scribe="sc114"/> comparabile itaque
            Symonis Petri quasi hiis diebus incomparabilis alicui, fuit Symon de Monte Forti qui
            postquam iu<lb/>rauerat cum baronibus iubente rege, qui ⁊ ipse pariter iurauerat cum
            Symone immo ante Symonem, ut staret fide<lb/>liter prouidencie<note>JRD: Final <hi rend="italic">e</hi> perhaps written over an erasure.</note> baronum apud Oxoniam
            a sapiencioribus Anglie in rotulo prenotatam, cepit semetipsum <lb/> quasi abnegare sibi
            &amp; more Simonis Petri uigilias prepare,<note>JRD: Read <hi rend="italic">preparare</hi>.</note> a quibus non recedens usque ad diem mortis <lb/> sue omni
            nocte surgebat circa noctis medium ad indictionem inauditi horologii si tamen fas est
            ap<lb/>pellare eius talem prouidenciam horologium quod nunquam ei defuit postquam
            hiuscemodi arripuerat proui<lb/>denciam, horologium itaque suum erat candela cerea omni
            nocte accensa quando solebat ire dormitum <lb/> in qua pro diuersa quantita<add place="above">te</add> noctium breuium uel longarum, talem metam diuinitus affixit,
            ut cum uentum <lb/> fuisset ad metam illam circa horam noctis medie, extimplo quasi
            diuinitus excitus surgeret omni noc<lb/>te e lecto adeo sine strepitu ut <add place="above">nullus</add> compausancium secum eum audiret, sed nec sentiret
            surrexisse. <lb/> Et hoc faciebat ex usu ac si, unum ex perfectioribus horologiis
            excitasset eum, tunc uideres illum ue<lb/>teri consuetudine dormiendi exutum scilicet
            usque ad cantum pullorum <add place="above">uel gallorum</add> uel diem albescentem
            &amp; noua consue<lb/>tudine Simonis Petri quo ad uigilias indutum ita ut ab illa hora
            qua surrexerat de nocte usque ad <lb/> subsequentis diei noctem nequaquam sompnus
            accederet ad ipsum sicut nec sompnus ad Simonem Petrum <lb/> credebatur accidisse, ecce
            predulcis comparacio Simonis ad Simonem, dum hic persistit in continua oracione<lb/>  
            
            <pb n="f.70r"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            ante Deum singulis noctibus ille in creberrima recordacione sermonum
            Dei omni nocte <lb/> quos habuerat sequenti die ad populos predicare incredulos, sciebat
            enim Simon per uigil <lb/> in oracione cordetenus primarium, sciebat &amp; psalterium
            &amp; alias oraciones quas noctim sine <lb/> intermissione cum alacritate &amp;
            deuocione percurrens non immemor fuit amoris sui creatoris <lb/> &amp; mandatorum eius,
            vnde nimirum ex hiis credebatur placere summo conditori presertim si uerum erat <lb/>
            immo quia uerum erat quod a secretariis suis cubiculariis aliis referebatur de eo
            scilicet <add place="above">quod</add> omni <del rend="erasure">
                    <add place="above">quod</add>
                </del> die noctuque <lb/> uestitus fuit cilicio cuius
            frugalitas in uictu erat parsimonia laudabilis, cuius amictus <lb/> comendabilis non
            enim ambulabat in magnis <del rend="cancelled">neque</del> neque in mirabilibus super se, sed inter <lb/>
            suos domesticos contentus erat amictu rosseti inter maiores terre<note>JRD: First <hi rend="italic">r</hi> of <hi rend="italic">terre</hi> corrected, with <hi rend="italic">terre</hi> written in the margin to clarify.</note> raro scarleti,
            frequenter <add place="right">terre</add> <lb/> uero bloueti uel burneti amiciebatur indumento ut
            minus forte suspectum haberetur cilicium <lb/> subter indutum de quo sermo fortasse
            exierat prout ipse dubitarat inter homines. Rursus de <lb/> frugalitate eius parca &amp;
            proinde laudabili inter diuicias habundantes &amp; delicias affluentes <lb/> quid dicam
            nisi quod frugalitas eius habet comparari Simonis petri paupe<add place="above">r</add>rimo uictuali? <lb/> Sed &amp; indumentum eius, eiusdem petri Simonis debet
            comparari indumento pauperi, cuius uictuale erat <lb/> solus panis cum oliuis<note>JRD:
               <hi rend="italic">Oliuis qu-</hi> written over an erasure.</note> <handShift scribe="sc000"/>/\<add place="left">/oleo\</add> <handShift scribe="sc114"/>qui etiam raro in usu panem habebat cum oleribus, sed &amp;
               indumentum<note>JRD: <hi rend="italic">&amp; indum-</hi> written over an
               erasure.</note> ipsius <lb/> petri erat sola tunica cum pallio que duo sufficiebant
            sibi ut ipse aiebat<note>JRD: Written over an erasure.</note> de hiis rebus <lb/> petri
            habetur libro octauo supradicte hystorie circa principium libri. Videamus adhuc qualis
            <lb/> frugalitas erat in Simone milite &amp; sciendum quod frugalitas talis est nature:
            quod neque citra <lb/> neque ultra solet cibum aut potum percipere, sed medium inter duo
            semper tenet, scilicet inter <del rend="cancelled">i</del>
            <lb/> magnum &amp; modicum. Simon igitur quia ultra mensuram solite frugalitatis non
            cibum non po<lb/>tum sumpsit merito habet dici frugalis quod elicitur de modo eius
            quoniam semper surrexit uno <lb/> modo ex quo arripuit modum uigilandi ut dictum est,
            siquidem non sic surrexerunt <lb/> alii qui secum dormiebant totam prope modum noctem
            dormientes sed digesti surrexerunt <lb/> impleti replecione dormicionis satis
               habunde<note>JRD: <hi rend="italic">Satis habunde</hi> written over an
               erasure.</note> qualis replecio modo Simonis non de<lb/>fuit Simoni, replecio itaque
            dormicionis in Simone erat pauca quoniam frugalitas <add place="above">eius</add> fuit
            mag<lb/>na parca tamen &amp; sic comparatum habemus Simonem frugalitati
               sancte,<note>JRD: Read <hi rend="italic">sancti</hi>.</note> quum sobrius eius
            uictus sobrium <lb/> sequebatur sompnum ut uerbis sanctissimi utar Bernardi, de
            frugalitate uero Simonis Petri pa<lb/>tet paulo ante de qua ipse procedens ulterius
            uidetur loqui cum dicit ubi supra nos id est ego &amp; frater <lb/> meus germanus
            andreas a puero scilicet a puericia valde pauper<handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">e</add>
                <handShift scribe="sc114"/>s<note>JRD: Originally written <hi rend="italic">pauperis</hi>.</note> creuimus, ecce fruga<lb/>litas petri initiata
            a sua paupertate matutina que postea decorata fuit in scola Christi<lb/>   
            
            <pb n="f.70v"/>
            <note type="scribe" target="sc038"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            frugalitate uere sanctitatis, vnde quasi unius comparacionis quo ad frugalitatem
            videntur esse <lb/> consortes duo Simones salua maioritate apostoli que suam
            frugalitatem recepit ex <lb/> verbis domini dicentis, videte ne grauentur corda uestra
            crapula &amp; ebrietate, que duo mala <lb/> ab utroque Simone fuerunt elongata, vnde
            Simon scolasticus Christi potuit dicere ad Simonem <lb/> militem Christi si fuissent
            contemporanei illud uerbum quod ait clementi discipulo suo ubi supra <lb/> miror ac
            magis te laudo, erat enim Cle<del rend="cancelled">me</del>mens papa de prosapia imperiali &amp; Simon
            co<lb/>mes de stemate regali quomodo cum tu sis uir multe habundancie veniens ad nos tam
            <lb/> cito transferre &amp; aptare te potueris ad hanc uitam nostram que solis utitur
            necessariis pauper<lb/>tatis non uoluptatis, nec mirum est si arripientes uiam iusticie
            propter deum donum consequantur <lb/> frugalitatis perfecte nunquam deficientis a meta
            sobrie mensure cum legamus quedam animalia <lb/> irracionabilia munus tante abstinencie
            adeo perfecte accepisse a Deo ut nunquam uiuant <lb/> ex aliquo alimento corporali sicut
            cetera animancia, vnde Solinus narrat in libro De Mirabilibus <lb/> Mundi capitulo,
            centesimo lxiiii<hi rend="superscript">o</hi> de camaleonte animali quadrupede quod eius
            natura talis est ut <lb/> neque cibum capiat neque potu alatur, nec alio alimento uiuit
            quam haustu aeris ad quem <lb/> habet hiatum eternum, &amp; tamen habet carnem &amp;
            sanguinem &amp; uiscera ut tradit plinius libro viii<hi rend="superscript">o</hi>
            capitulo xxiiii<hi rend="superscript">o</hi>
            <lb/> &amp; dicit quod habet carnem in capite &amp; maxillis &amp; totum sanguinem
            corporis sui in modica cau<lb/>da quam gerit, &amp; tamen cum sit maxima bestia ut ipse
            dicit libro xi<hi rend="superscript">o</hi> Naturalis Hystorie capitulo <lb/> xxxviii<hi rend="superscript">o</hi> nichil habet intra se preter vacuitatem que non creditur
            esse sine aere, quoniam ut ipse dicit <lb/> in libro viii<hi rend="superscript">o</hi>
            capitulo xxxiiii semper hians habet os ad alimentum aeris sine ullius alterius usus
            <lb/> ministerio, sunt &amp; alia animancia que uiuunt absque alimentis corporalibus,
            &amp; uocantur uermes, <lb/> hii habitant <handShift scribe="sc000"/>
                <add place="above">sunt</add>
            <handShift scribe="sc114"/>in prouincia iuxta zonam torridam ut habetur in epistola
            Iohannis presbiteri appel<lb/>lantur que salamandre, isti optimi uermes non possunt
            optime uiuere nisi in igne <lb/> a quo recipiunt uegetacionem suam, hee salamandre non
            sunt similes salamandris <lb/> aliarum prouinciarum inutilibus &amp; venenosis &amp;
            ideo faciunt pelliculas sericas in quibus se ab<lb/>scondunt sicut alie ue<add place="above">r</add>mes qui faciunt sericum, ex quibus pelliculis fiunt uestes ad
            <lb/> usum regum &amp; magnatorum, hee vestes non possunt lauari nisi in igne fortiter
            accenso, <lb/> de quarum genere puto est uestis de qua loquitur plinius libro viii
            capitulo xlviii dicens, est <lb/> quedam uestis que ferro resistit &amp; ignibus. Uiso
            itaque regimine quorundam ani<lb/>mancium omnem frugalitatem humanam excedente &amp;
            abstinenciam omnium hominum <lb/> superante mirandum non est si Simon a deo frugalitatis
            uirtutem adeptus est, ut ultra non procederet<lb/>   
            
            <pb n="f.71r"/> 
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            ad alicuius superfluitatis <del rend="erasure" unit="char" quantity="5"/>
                <note>JRD: End of <hi rend="italic">superfluitatis</hi> written over an erasure; following word,
               probably <hi rend="italic">usum</hi>, erased, but a later attempt to rewrite
               it.</note> sicut nec camelus uult quoquomodo procedere ultra <lb/> spacium itineris
            sui consuetum nec etiam plus recipere de onere quam consueuit portare ut <lb/> innuit
            Plinius libro<note>JRD: <hi rend="italic">Innuit Plinius libro</hi> written over an
               erasure.</note> viii capitulo xix &amp; talis quidem comparacio recte consuetudinis
            admodum idonee <lb/> comparata uirtuose frugalitati<del rend="erasure" unit="char" quantity="1"/> Simonis in nullo uidetur derogare consuete modestie sanctitatis eius
            <lb/> de cuius cilicio videamus aliquid adhuc cum debeat esse non sine causa sanctum, si
            enim sete ca<lb/>meli medicinales sunt ut docet Plinius libro supradicto capitulo viii
            &amp; ponit ibi setas pro pilis, multo <lb/> magis cilicium cuiuslibet sancti hominis ex
            pilis cameli uel alterius animalis contextum debet esti<lb/>mari sanctum. Compara,
            igitur cilicium Simonis strenuissimi militis &amp; pallium &amp; tunicam <lb/>
            sanctissimi piscatoris de quibus aliquid prefatum est &amp; inuenies ni fallor
            austeritatem <lb/> cilicii Simonis non minus habentem de penalitate in Simone quam
            pallium nudum &amp; tu<lb/>nica nuda excellencioris Simonis habuit in tanto Simone quas
            eius res iam non ar<lb/>bitror causandas propter nouitatem dum magis creduntur fuisse
            uetuste quam noue ⁊ ideo <lb/> <add place="left">//quibus</add> frigide in // sane rebus
            credendum est quod hyemis tempore frequenter alguit, cuius algoris austeri<lb/>tas
            magna erat illi penalitas, in quibus etiam rebus cum estuaret estiuo tempore nunquid
            <lb/> defuit ei aliquid de calore maximo? Non utique, nisi forte insinuosa pallii eius
            refrige<lb/>ratiua obumbracio non erat illi aeris frigidi aggregatiua consolacio contra
            ardorem calo<lb/>
                <handShift scribe="sc000"/>* <handShift scribe="sc114"/>ris maximi. Habuerunt igitur isti duo Simones <del rend="cancelled">austeritatem</del>
            austeritatem in se<lb/>metipsis ad sufficientiam propter amorem uite eterne ad quam
            aspirabant, propter quod Simon <lb/> petrus ait de se ipso libro viii itinerarii
            Clementis, Mens mea non ad hec praesencia <lb/> sed ad illa que eter<del rend="cancelled">e</del>na sunt
            asspicit, &amp; ideo me nichil rerum presencium uisibilium <lb/> que delectat, quarum
            rerum delectacio nec Simonem comitem delectabatur, unde dice<lb/>bat quod a causa
            tuicionis Anglie quam propter deum iuste susceperat tuendam nunquam <lb/> resiliret nec
            pro morte qualicunque nec pro uita, quoniam inquid moriturus sum propter illam. <lb/>
            Principalis igitur causa mortis huius Simonis fuit prestatio iuramenti fidelis pro
            An<lb/>glia a cuius iuramenti die ⁊ in posterum cepit artare conuersacionem suam usque
            <lb/> ad diem defunctionis sue ut ante expressum est, ut qui iam pridem non
            abstinue<lb/>rat ab amplexibus uxoris proprie nunc longe fieri inciperet extra amplexus
            eius <lb/> more Simonis Petri qui <add place="above">ab</add> amplexibus sue uxoris
            penitus credebatur abstinuisse <lb/> que tunc temporis de consuetudine ibat in retro
            comitatu discipulorum Petri cum <lb/> matre sancti Clementis &amp; aliis sanctis
            mulieribus ut innuitur libro viii itinerarii eiusdem <lb/>
            <lb/>
            <handShift scribe="sc000"/>* <handShift scribe="sc114"/>
                <hi rend="right-aligned">multorum caumate preferuente</hi>
                <lb/> 
               quando circuibat diuersas hominium naciones ewangelizando eis regnum dei non sine dierum
            
            
            <pb n="f.71v"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            [E]t factum est in diebus illis <del rend="cancelled">ut</del>
                <handShift scribe="sc115"/> <add place="above">dum</add>
                <handShift scribe="sc114"/> Simon <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="above">uteretur</add>
                <handShift scribe="sc114"/> <del rend="cancelled">apprehenderet</del> cilici<add place="above">o</add>
                <note>JRD: Originally written <hi rend="italic">cilicium</hi>.</note> de quo
            prefatus <lb/> sum, tunc audires uiros graues &amp; religiosos diuersorum ordinum passim
            per Angli<lb/>am dicere quorum nonnulli uenientes in Scociam idem dicebant quod non
            minus <lb/> <add place="left">*feliciter cre<lb/>berrimis <lb/> a deo do<lb/>natus <lb/> miraculis</add> mallent eligere post mortem Simonis racione supplicandi altissimo, tum
            propter austerita<lb/>tem uite Simonis in cilicio iam enim innotuerant concubicularii
            Simonis aliquibus ex <lb/> amicis <del rend="cancelled">suis</del> quos habebant speciales quod cilicio
            uteretur Simon unde <del rend="cancelled">Simon</del> de<lb/>tectus fuit quoniam nichil tam occultum est
            quod non reueletur tum propter iustis<lb/>simam causam indigenarum Anglie quam
            manususceperat defendendam ad<lb/>ire tumulum eius post obitum <add place="above">suum</add> quam peregre proficisci Ierosolimam alii autem dixe<lb/>runt quia si iam
            occubuisset Simon propter iusticiam sicut postea fecit adeo libenter <lb/> accederent ad
            sepulcrum ipsius propter orandum Deum sicut ad capsam magnam sancti <lb/> Thome martiris
            in qua ipse quiescit <handShift scribe="sc115"/>
                <del rend="cancelled">
                    <add place="above">multis</add>
                </del>
                <handShift scribe="sc114"/> lapidibus preciosis <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="above">perplurimis</add>
                <handShift scribe="sc114"/> quasi innumeris Cantuarie <lb/>
            <add place="left">\postmodum/</add> adornata*<note>JRD: Read <hi rend="italic">postmodum adornata feliciter creberrimis a deo donatus miraculis</hi>.</note> vnde habebant talem racionem pro se
            dum talia confabularentur quod non minus oc<lb/>cubuit Simon pro iusta racione
            legitimarum possessionum Anglie quam Thomas pro legiti<lb/>ma racione ecclesiarum
            Anglie olim occubuerat, legitime igitur occubuerunt ambo <lb/> in diebus suis
            ciliciorum penitencia que pre aliis penitentiis ducit hominem <lb/> ad Deum induti, ut
            induicionem eterne incorrupcionis propter penitenciam quam <lb/> uoluntarie propter
            iusticiam a Deo iuste inspirati apprehenderant <add place="above">facilius</add>
            mererentur acci<lb/>pere. Post occubitum uero Simonis in mortem preciosam fratres
            minores quos <lb/> ipse dilexerat religioso more qui &amp; ipsi con<add place="above">s</add>cii fuerunt con<add place="above">s</add>ciencie eius in plurimis <lb/>
            materiam loquendi sumentes de uita eius ex optimis gestis eius uenerandam <lb/> de illo
            ediderunt hystoriam scilicet lecciones, responsoria, uersus, hymnum &amp; alia que <lb/>
            pertinent ad decus unius martiris &amp; honorem, que dum Edwardus superest
            sollemp<lb/>nem ut speratur non optinebunt in ecclesia Dei decantacionem<note>JRD:
               Slightly obscured by an erasure on the other side of the folio; <hi rend="italic">decantacionem</hi> written in the right margin by the scribe to clarify the
               text.</note> huic sancto uiro nonnulli <add place="right">decanta<lb/>cionem</add>
                <lb/> qui det<handShift scribe="sc115"/>
                <add place="above">ra</add>
                <handShift scribe="sc114"/>xerunt post mortem eius ignominiosam mortem
            subire meruerunt quorum unus <lb/> erat canonicus quidam de Alnewic qui postquam nimis
            superflue uno die deroga<lb/>uerat Simoni non dum enim uenerat pes eius ad domum illam
            in crastino illius diei <lb/> cum debuisset surgere de lecto suo nullum oculum inuenit
            in maledicto capite suo <lb/> peierarat enim pridie per oculos Dei quod Simon fuit
            proditor regis Anglie &amp; <lb/> procerum suorum &amp; ideo nec mirum ceciderunt oculi
            eius per se de capite eius diui<lb/>na ulcione plectente eum propter Simonem; in loco
            uero utriusque oculi inueniebatur suf <lb/>   
            
            <pb n="f.72r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <note type="scribe" target="sc031"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            fossio profunda &amp;
            horribilis qui eodem die subito obiit. Obiit Iohannes episcopus Glasgu<lb/>ensis in
            Francia apud Meldam ciuitatem in qua sepelitur loco cuius eligitur Willelmus <lb/>
            Wiscard cancellarius regis qui cum esset electus mortuo Gamelino episcopo Sancti Andree
            <lb/> electus est ad pontificium eiusdem sancti. Et Robertus Wiscard nepos eius
            archidiaconus <lb/> Laodonie factus est electus Glasguensis deinde in episcopum
            consecratur.<lb/> Quidam alius uere anathema diaboli qui absciderat virilia sancti viri
            Simonis <lb/> post duos annos tanti sceleris perpetrati morte turpissima mortuus est in
            Scocia <lb/> submersus in magno profundo flumine Thayensi fluente ad mare iuxta nobile
            op<lb/>pidum de Perht, de quo cum debuisset extrahi inuenti sunt super ventrem eius duo
            scrabones <lb/> mire turpitudinis pedes suos adeo fortiter in ipso ventre fixos habentes
            ut vix euelli <lb/> potuissent. Cuius corpus infelix de flumine extractum equinam meruit
            sepulturam in non<lb/>nullis enim locis si<add place="above">cut</add> in Agrigentina
            regione sepeliuntur equi nobiles <gap reason="hole" unit="char" quantity="2"/>
                <note>JRD: Word in the text partially obliterated by a hole, but supplied
               in the margin.</note> // industriam nobilitatis <add place="right">//propter</add>
                <lb/> sue, quorum etiam
               tumuli<del rend="cancelled">i</del>s adiciuntur piramides ut patet libro viii Plinii de Naturali
            Hysto<lb/>ria, capitulo xliiii<hi rend="superscript">o</hi> Indigne igitur dixerim
            infelicem hominem de quo modo locutus sum sepultu<lb/>ram equinam meruisse, quoniam
            degenerauit a nobilitate equorum nobilem sepulturam promerencium <lb/> vnde dicitur in
            capitulo modo dicto quod diuus imperator tumulum equo suo fecit, factum est &amp; <lb/>
            carmen de illo equo. Item ut liquet ibi magnus rex Alexander inter xii<hi rend="superscript">am</hi> Alexandrias <lb/> quas construxit fecit unam urbem nomine
            suo diriuatiue appellatam scilicet Alexandriam <lb/> cognomine Buscefaleam equo suo.
            Bucephalas enim vocabatur equus eius cui post mortem fecit <lb/> exequias &amp; vocatur
            Alexandria illa Bucephalea propter Bucephalam Alexandri equum no<lb/>bilem tumulatum in
            ea Et bene fuit iste equus dignus tali sepultura quoniam Alexandrum <lb/> dominum suum
            e dirissimis bellorum certaminibus sospitem ope sua extulit ut refert So<lb/>linus in
            libro de mirabilibus mundi capitulo clxxiii<hi rend="superscript">o</hi>iiio. Hic equs
            decore Alexandri captus <lb/> fuit sed ego pocius credo amore dum adhuc puer esset
            Alexander ut patet in textu Plinii, <lb/> ubi supra, bene itaque dixerim quod amore
            pueri Alexandri captus fuit equs eius <lb/> in tantum ut omnes sessores dorsum eius
            ascendentes <gap reason="hole" unit="char" quantity="10"/> reiceret excepto domino suo <lb/> proprio scilicet
            Alexandro, <gap reason="hole" unit="char" quantity="27"/> quod neminem unquam preter dominum <lb/> suum vehere
            dign[atus] e[st sunt] &amp; multa alia commendabilia in capitulis que supra
            no<lb/>minaui de natura equorum ut pote quod lacrimas fundunt pro morte dominorum
            suorum. <lb/> O pia generositas equorum. Item gratis fame moriuntur perditis rectoribus
            quos dilige<lb/>bant. O affectuosa amicicia illorum que propter causantes prolixitatem
            omisi. Viso itaque <lb/>   
            
            <pb n="f.72v"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            superius honore equis impenso quo ad
            tumulacionem eorum in locis honestis nonne <lb/> indignacio erat videre abscisorem
            virilium sancti viri sepultum in campo pulcherrimo cum <lb/> pocius sepeliri debuisset
            iuxta furcas ubi solent habere sepulturas suas latrocinantes <lb/> &amp; alii
            malefactores si inpenitens erat contra Simonem<lb/>
            <lb/>
                <lb/>
                <lb/> Obiit Iohannes Maunsel in partibus transmarinis in paupertate &amp;
            dolore maximo hic <lb/> miser tot obtentus<note>JRD: Corrected from <hi rend="italic">obtentos</hi>: <hi rend="italic">s</hi> erased, <hi rend="italic">o</hi>
               cancelled, –<hi rend="italic">us</hi> abbreviation added.</note>
                <del rend="erasure">s</del> ecclesiasticos habuit ut annuatim ex illis xviii milia
            mar<lb/>carum poterat expendere, vnde maiores episcopatus Anglie recusauit, tum quia in
            <lb/> pluralitate permultarum praeditissimarum ecclesiarum habundauit, tum quia lubricus
            erat. Hic <lb/> ait de una ecclesia mo<gap reason="hole" unit="char" quantity="2"/>ci<note>JRD: Read <hi rend="italic">modici</hi>.</note> census scilicet xx<hi rend="superscript">ti</hi> librarum ad canes nostros valet illa modica <lb/> ecclesia innuens per hoc
            quod furfures &amp; farina &amp; alia canibus suis neces<lb/>saria ex prouentu illius
            ecclesie deberent comparari. Hic etiam cum esset Simonis ad<lb/>uersarius &amp;
            consilarius regis precipuus suasit ei ut iuramentum quod fece<lb/>rat cum baronibus pro
            fidelitate Anglie seruanda omnino dimitteret factumque <lb/> est ita. Mittitur igitur
            ad curiam summi pontificis pro absolucione petenda ne <lb/> rex teneretur prestito
            baronibus iuramento optinuitque mox regia supplicacio <lb/> absolucionem petitam, vnde
            bellum primum de quo dictum est accepit contra illos post il<lb/>lius absolucionis
            obtentum. Sed ue regie infidelitati iurauerat enim rex quod <lb/> staret prouidencie
            baronum in omnibus iurauerunt etiam et barones regi quod <lb/> ipsi starent eidem
            prouidencie pro rege &amp; regno eius fideliter facte sed quia rex iura<lb/>mentum
               <del rend="cancelled">suum</del> suum non tenuit ideo credebatur a pluribus quod propter hoc barones
            <lb/> victoriam optinuerunt de illo quia fidele prestiterunt iusiurandum pro
            salua<lb/>cione regni cui iuriiurando assensum nunquam prebuit Edwardus qui cum <lb/>
            postea esset in custodia <gap reason="hole" unit="char" quantity="9"/> reuerentur ministrantis illi dapes regias
            <lb/> solebat ei dicere domine edwarde <gap reason="hole" unit="char" quantity="16"/> obis obsequium <lb/> nostrum
            cui Edwardus respondere consueuit <gap reason="hole" unit="char" quantity="9"/> ignorans omnino quod <lb/> Simon
            cogitaret de morte quam accepturus erat sub gladio eius. In diebus <lb/> illis mittitur
            uir uenerandus Oliuerus abbas de Driburco ad Edwardum ex parte &amp; <lb/> regine Scocie
            sororis Edwardi cuius aduentum cum comperisset Simon ductus est <lb/>   
            
            <pb n="f.73r"/> 
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            ad Eduuardum relicto canonico deorsum per se qui uenerat cum illo, erat enim <lb/>
            Eduuardus in alto solio tunc temporis commorans, ascendit ergo Simon ante ab<lb/>batem
            per singulos gradus solii abbate eum subsequente, qui cum uenisset ad illum ad <lb/>
            quem missus <gap reason="hole" unit="char" quantity="3"/> fuerat post salutationem factam more amico consedencium locuti sunt <lb/>
            adinuicem tam diu Simone ante ipsos stante donec ab inuicem recessissent. <lb/> Qui dum
            sic staret non huc non illuc oculos deflexit set perpeti intuit ambos <lb/> obseruabat
            ne littera susspecta traderetur Eduuardo, &amp; ne uel sinistrum verbum ex <lb/> parte
            mittencium eum diceretur ab illo. Cumque collocuti fuissent quantum uoluerunt <lb/>
            abbas surgens petita licencia recessit quem Simon subsequens uerebatur forte <lb/> ut
            abbas susspicabatur quod si post dorsum Simonis isset litteram subdolam <del rend="cancelled">i</del>
            <lb/> porrigeret Eduuardo ad quem abbas subsequens ut dictum est Simonem prius
            uene<lb/>rat ne forte si abbas precessisset eum litteram clandestine susspicionis
            da<lb/>ret eidem proiciendo et talis quidem cautela Simonis ualde erat modica inter
            <lb/> maiores eius cautelas. Modo faciam finem loquendi de Simone propter cuius <lb/>
            uitam in minimis &amp; quibusdam arduis a me in palam utcunque elucidatam <lb/> non
            debeo iuste timere alicuius contra me inuidi conuicium detraccionem uel men<lb/>dacium,
            quoniam nichil scripsi de illo nisi quod a uiris fide dignis fideliter ut <lb/> ut
            estimo michi relatum accepi, quorum relacionibus qui non credunt nullatenus <lb/>
            credent Augustino dicenti libro xvi de ciuitate dei capitulo xi quod tempore
            memo<lb/>rie sue uni homini erant duo capita duo pectora &amp; quatuor manus uenter
            <lb/> vnus &amp; duo pedes, neque Orosio qui narrat de puero qui erat quadrupes <lb/>
            quadrimanus oculis quatuor auribus totidem natura uirili duplex natus <lb/> ex ancilla
            ut patet libro vii de ormetista mundi capitulo xi nec Plinio libro vii <lb/> capitulo v
            naturalis historie referenti quod quidam puer factus est ex uirgine <lb/> sub parentibus
            qui iussu arusspicum<note>JRD: Read <hi rend="italic">haruspex</hi>.</note> deportatur
            ad insulam desertam, nec etiam cre<lb/>dent quod quidam infans reuersus est in uterum
            matris sue, nec etiam quod vii infan<lb/>tes uno die egressi sunt de utero unius
            mulieris ut liquet decimo libro capitulo iiii nec Ysi<lb/>doro libro xi Ethimologie
            capitulo iii dicenti quod quidam homines dentati nascuntur <lb/> quidam barbati quidam
            cani &amp; quod uitulus natus fuit ex muliere &amp; <lb/> quod alia mulier peperit
            serpentem, nec insuper credent quod elephans peperit <lb/> serpentem ut habetur
            supradicto libro plinii capitulo supradicto. Ductis igitur huiusmodi
            simili<lb/>tudinibus contra mendaces propter Simonem queso ut nullus de eo obloquatur
            per modum <lb/>   
            
            <pb n="f.73v"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc042"/>
            <note type="scribe" target="sc123"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            detractionis ne forte apprehendat eum aliqua ex
            ulcionibus merito propter detracti<lb/>onem in quibus nonnulli ex emulis eius
            temporaliter perire meruerunt, fuit ae<note>JRD: Probably read <hi rend="italic">&amp;</hi>.</note>
            <lb/> Simon descendens a uiris bellicosis a quibus ipse non degenerans similis <lb/>
            factus erat illis ut supradictum est uir bellicosus in occubitum <gap reason="hole" unit="char" quantity="3"/>mortis trans<lb/>siens
            propter iusticiam in bello sicut ipsi causa iusticie occubuerunt in bello, <lb/>
            scilicet pater eius auus eius proauus eius attauus eius abattauus eius.<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="9"/>Explicit opusculum de nobili Simone de Monte Forti editum.<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="5"/>Cessit<note>JRD: The entry
               <hi rend="italic">Cessit … Scocie</hi> added later by the same scribe in a
               lighter ink. Oblique lines to the left of the text link it to the annal for
               1269.</note> officio abbatizationis sue dominus Iohannes de Edirham abbas de Mel<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="5"/>ros cui successit dominus Robertus de Keldeleht, monachus de Neubotil, qui<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="5"/>prius fuerat abbas de Dunfermelin, &amp; cancellarius Scocie.<lb/> 
            Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lxix<hi rend="superscript">o</hi> Gloriosum principem regem Francie euntem
            <lb/> uersus Terram Sanctam inmensa uiolencia uentorum in mari Grecie ab itinere
            ex<lb/>tulit incepto ad exteram nacionem quam cum intrasset cognoscens quod regio esset
            Bar<lb/>Barbarie regem eius sibi subiugauit et metropolitanam eius ciuitatem inclitam
            <lb/> ualde robustam atque populosam obsedit &amp; obsessam cepit. Ista ciuitas Tunis
            nomine <lb/> cum aliis ciuitatibus illius regionis regi Francie singulis annis magnum
            reddit <lb/> tributum cuius incole unum Deum Altissimum colunt <add place="above">non</add> trinum in personis <handShift scribe="sc115"/>
                <add place="above">et</add>
            <handShift scribe="sc114"/>ideo parcebatur <lb/> illis ne interficerentur a Francis
            quoniam colunt unum Deum sine lege Iudeorum, duo episcopi <lb/> sunt in illa regione.
            Subiecta itaque regione Barbarie regi Francie cum idem <lb/>
            <note>JRD: In the margin, word ending <hi rend="italic">d’</hi> with the beginning cut
               away; below it, part of a letter with an abbreviation mark cut away.</note>rex uersus
            propria rediret una cum rege Nauernie mortui sunt ambo in uia cum <lb/> quibus obiit
            Dauid comes Atholie in illa peregrinacione. Successit Lodowico <lb/> in regnum Philippus
            filius eius <lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="2"/>Obiit Albinus episcopus Brethinensis cui successit frater Willelmus
            de Kilconcath <lb/> lector fratrum predicatorum de Perth. ¶Piissimus Lodowicus rex cuius
            ante <gap reason="space" unit="char" quantity="2"/> mencio <lb/> fit fecit illud famosum monasterium ordinis
            Cistercii, quod uocatur Regalis Mons <lb/> <add place="left">[//fun]datorum</add> non possessiones more // aliorum monasteriorum illi tribuens sed perpetuas
            liberaciones <lb/> frumenti uini &amp; omnium aliarum rerum necessariarum in locis
            congruentissimis per <lb/> procuratores securissimos certis temporibus annuatim
            percipiendas ut mona<lb/>chi illius loci soli Deo vacent per omnen modum &amp; seculo
            per nullum.<lb/>
            <gap reason="indent" unit="char" quantity="2"/>Cessit dominus Wẏdo abbas de Neubotil regimini domus sue cui <lb/>
            preficitur dominus Waldeuus monachus de Melros qui fuerat cellerarius eiusdem <lb/>
            domus <gap reason="indent" unit="char" quantity="7"/>Obiit Lora comitissa Atholie sepulta apud Melros,<lb/>   
            
            <pb n="f.74r"/>
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            Obiit <gap reason="hole" unit="char" quantity="8"/> Iohannes de Balliolo, hic amator scolarium fecit propter
            Deum perpe<lb/>tuam domum apud Oxoniam tribuens singulis ex illis scolaribus omni
            eb<lb/>domada viii denarios ad communem eorum mensam. ¶Est ibi alia domus <lb/>
            scolarium melior illa qui percipiunt ad communam suam xii denarios per circu<lb/>
            <hi rend="right-aligned">¶lum septimane de dono episcopi Batensis<note>JRD: <hi rend="italic">Mensam … batensis</hi> is a later addition by the same scribe in a
               different ink, written over an erasure.</note>
                </hi>
                <lb/> 
            Anno Domini m<hi rend="superscript">o</hi>cc<hi rend="superscript">o</hi>lxx<hi rend="superscript">o</hi> dominus Eduuardus primogenitus filius regis An<lb/>glie
            miles bello doctissimus proficiscitur ad terram sanctam, ueniens autem illuc
            mo<lb/>ratus est in turri Acconensis ciuitatis nec posuit pedem extra illam
            ci<lb/>uitatem ad aliquod arduum negotium faciendum nisi vna vice precedente eum vno
            <lb/> Christiano exploratore qui <del rend="erasure" unit="char" quantity="4"/> erat
            de secta Sulianorum, qui sunt Christiani habitan<lb/>tes quasi heremite inter Sarracenos
            &amp; ideo pacem semper habent inter illos, quia in soli<lb/>tudinibus morantur,
            venerantur enim omnes Sarraceni &amp; pagani omnes heremi<lb/>tas propter honorem sancti
            solitarii Iohannis Baptiste, quem ideo summa cum veneracione <lb/> diligunt &amp;
            honorant quia triumphauerunt in die solempnitatis eius in bello de <lb/> Christianis.
            Dictus uero Sulianus uenit Acconiam nunciare Eduuardo quod habitato<lb/>res cuiusdam
            urbis que uocatur caconia cum gregibus &amp; armentis animalium iuxta <lb/> patrie ritum
            ad pascendum ea iam exierant ad nemorosa loca ubi sibi fixerant <lb/> tabernacula multa,
            semel enim in anno simul exeunt incole illius ciuitatis ad spati<lb/>andum sibi propter
            aeris beneficium ad talia loca simul &amp; omnes regrediuntur ad ciuitatem. <lb/>
            Tenden<del rend="erasure">te</del>
                <note>JRD: Read <hi rend="italic">Tenden</hi>. Written
               first as <hi rend="italic">Tendente</hi>; final <hi rend="italic">te</hi> erased,
               but final <hi rend="italic">s</hi> not supplied; <hi rend="italic">tendens</hi>
               written faintly in the margin.</note> ergo Eduuard<note>JRD: Read <hi rend="italic">Eduuardus</hi>.</note> <del rend="erasure">o</del> uersus tabernacula
               spaciancium<note>JRD: <hi rend="italic">-ancium</hi> written over an erasure; mark
               for insertion of space between <hi rend="italic">spaciancium</hi> and <hi rend="italic">que</hi>.</note> que erant itinere trium dierum <lb/> ab Acconia de
            die delituit in locis opacis siue nemorosis prout instructus fuerat <lb/> a Suliano
            propter metum multitudinis paganorum qui cito potuerunt confundere pau<lb/>citatem
            Christianorum qui cum illo erant, non enim habebat secum nisi paucos peregrinos cum
            <lb/> electioribus populi Acconiensis, de nocte igitur iens erat ut sic deluderentur
            pa<lb/>gani dum ignorarent semitas transitus eius. Veniens igitur quodam summo mane ad
            <lb/> loca prenominata inuenit Sarracenos &amp; uxores eorum cum paruulis suis in lecto,
            quos <lb/> omnes ut hostes Christiane fidei occidit in ore gladii post quorum
            interfectionem <lb/> tulit secum ad<note>JRD: Written over an erasure.</note> Acconiam
            omnia armenta eorum &amp; greges cum omni suppellectili illorum <lb/> nullum ex omnibus
            hominibus secum existentibus amittens preter unum armigerum nomine Nicho<lb/>laum qui
            erat armiger cuiusdam militis de Scocia oriundi cui nomen erat Alexander <lb/> de Setun,
            ille autem armiger cum declinasset a comitatu Christianorum ad purgandum <lb/> aluum
            scutum domini sui portans ad dorsum in equo mox captus est a paucis pa<lb/>   
            
            <pb n="f.74v"/> 
            <note type="scribe" target="sc016"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            ganis habitantibus iuxta iter per quod Christiani iam transierant <gap reason="hole" unit="char" quantity="8"/> minime <lb/> visi a paganis quos occidissent Christiani si illos
            vidissent, armigerum autem <lb/> illum quem secum abduxerunt pagani ab illo die non
            viderunt Christiani. Gloriosus uero <lb/> miles dominus Eduuardus magnam sue milicie
            probitatem in diebus illis fecisset super <lb/> paganos, erat enim tunc temporis quasi
            flos tocius mundi in strenuitate<note>JRD: Third letter of this word altered from <hi rend="italic">e</hi> to <hi rend="italic">r</hi>.</note> rei mi<lb/>litaris si
            habuisset succursum Christianorum quos subtraxerat ei rex Cicilie proditor
            Christia<lb/>nismi Karolus nomine frater regis Francorum Lodowici, per hunc enim
            subtrahebantur Edu<lb/>uardo auxilia diuersarum nacionum silicet Cicilie Appulie
            Calabrie &amp; Ytalie propter auariciam <lb/> Karoli qui acceperat a paganis thesaurum
            nimis magnum ante quam uenerat Eduuardus <lb/> ut expugnaret eos. Racio autem thesauri
            accepti erat ut inducie quas petebant <lb/> Sarraceni ut se premunirent<note>JRD: <hi rend="italic">R</hi> of <hi rend="italic">-irent</hi> altered from <hi rend="italic">e</hi> at the time of writing.</note> contra Christianos
            concederentur eis a Karolo, petierunt ergo spa<lb/>cium xv annorum ad talem
            premunicionem faciendam quod libenter concessit eis Karolus <lb/> caucione securitatis
            data eis ab ipso qualem uoluerunt <add place="above">per</add> litteras eius cum
            iureiurando <lb/> Reuersus est igitur Karolus proditor secuto eum thesauro a gente
            perfida male accepto <lb/> in naui fortissima reposito, que cum ad portum tutissimum
            applicuisset iuxta quamdam <lb/> ciu<add place="above">i</add>tatem Christianorum
            ulcione dei super illam propter thesaurum infideliter acceptum descendente <lb/> <add place="left">//in salo</add> in ipso
            portu subito deiscebat // nichil de peccunia perdicionis saluato, nutu propicie <lb/> diuinitatis euadentibus ex illa omnibus hominibus quotquot
            erant in ea &amp; ad tunc salua<lb/>tis omnino, periit itaque nauis, viderit Karolus ne
            pereat eternaliter ipse extra na<lb/>uem ecclesie inuentus, nauis ecclesie est unitas
            ecclesie a qua unitate Karolus uidebatur <lb/> omnino recessisse quando maluit peccuniam
            contra Christum quam bellum propter Christum contra inimicos <lb/> Christi. Postea
            reuersus est uerus Christi thesaurus dominus Eduuardus de Terra Sancta preter<lb/>missa
            gencium expugnacione quam non poterat facere pre Christianorum paucitate, proposu<lb/>it
            tamen nuncquam reuerti ad propria donec confudisset partes paganitatis <gap reason="space" unit="char" quantity="2"/> in quantam po<lb/>tuisset si succursum Christianitatis ad uotum
            fuisset adeptus, sed audita morte <lb/> patris sui optimi Henrici regis qui semper
            pacifice &amp; tranquille regimina <lb/> regionis gubernarat Anglicane, donec male
            suasus erat enim bestialis homo <lb/> sed religiosus a consiliaribus infelicibus quorum
            primatum tenuit uxor sua regina <lb/> Helionora <add place="above">non</add> nulla bella
            paciebatur comitti contra barones regni sui de necessita<lb/>te oportuit eum redire ad
            propria ut coronaretur successurus patri in regnum ut <lb/> heres legittimus. <gap reason="indent" unit="char" quantity="5"/>Obiit Adam
            de Kilconcath comes de Karryc in <lb/> Acconia cuius uxorem comitissam de Karryc postea
            iunior Robertus de Bruys <lb/>
            <hi rend="right-aligned">¶accepit sibi in sponsam.</hi> 
            
            <pb n="f.75r"/> 
            <note type="scribe" target="sc026"/>
            <note type="scribe" target="sc027"/>
            <note type="scribe" target="sc028"/>
            <note type="scribe" target="sc029"/>
            <handShift scribe="sc114"/>
            Quoniam indignum est
            scilencio preterire qualiter orbis terre iuue<lb/>nis ualidissimus gloriosus Christi
            miles Edduuardus a<handShift scribe="sc115"/>
                <add place="above">d</add>
                <handShift scribe="sc114"/>iuuante <lb/> illum altissimo liberauit se ne interimeretur a quodam
            Sarraceno for<lb/>tiss<del rend="cancelled">i</del>imo dignum est ut stilus iterum recurrat ad ipsum.
            Sperans igitur quedam pars <lb/> gentis perfide Sarracenorum qui propius Acconiam erant
            habitantes quod dominus Eddu<lb/>uardus esset unus ex cunctis militibus Christianis
            prefortissimus mittit ad illum <lb/> quendam admiraldum diuitiis &amp; potestate
            lucupletem ualde qui cum ue<lb/>nisset ad eum dolose legacionis, nuncius solempnis sed
            secretus existens preter <lb/> illa que ante quam ad ipsum tunc uenerat premisit <del rend="erasure" unit="char" quantity="2"/> multa preciosa donatiua <lb/> nunc donat
            ei eque preciosa uel preciosiora munera petens obnixe ab eo ut parui<lb/>tatem suam que
            erat magna licet ei sic loqueretur ad gratiam amicicie &amp; <lb/> fidelitatis dignetur
            admittere, quoniam ut aiebat illi habuit secretum anime sue aperi<lb/>re ei quod nullo
            modo uoluit ostendere nisi pacem suam &amp; gratiam sibi prius uoluis<lb/>set concedere
            iurauit ergo ei per Deum<note>JRD: <hi rend="italic">-uit ergo ei per Deum</hi> written
               over an erasure.</note> quod salus anime sue in manu sua erat, unde <lb/> ait,
            Obsecro te ne sinas me perire, cui <del rend="cancelled">cum</del> resspondit <del rend="erasure" unit="char" quantity="2"/> Eduuardus nullam habens <lb/>
            <del rend="cancelled">in</del> fraudem in consciencia quod multo magis mallet ipsum &amp; omnes
            Sarracenos <lb/> de mundo saluari quam perire quo audito simulator callidus procidit ad
            genua af<lb/>fabiliter sibi colloquentis deosculans ea similiter osculabatur pedes ⁊
            manus<note>JRD: Read <hi rend="italic">pedes ⁊ manus eius</hi>.</note> asserens <add place="right">\eius/</add> <lb/> se feliciorem iam factum esse quam
            unquam fuerat ante qui tam gloriosi principis filium prome<lb/>ruit uidere cuius
            principis preconia multipliciter extollens pariter ⁊ filii aiebat ei <lb/> non talem in
            uniuerso orbe fore alterum iuuenem qui tam viriliter egerat in hasti<lb/>ludiis ⁊ tam
            egregie de suis inimicis trihumpharat in bellis appellans ipsum proin<lb/>de non solum
            florem Christianitatis sed &amp; tocius orbis victorem futurum si inquit <lb/> ad illum
            ad te placeret Christianitatis immens[e]<note>JRD: Partly erased and altered, but
               alteration left incomplete.</note> multitudini fideliter confluere contra <lb/>
            Sarracenitatem nostrum, Christianorum itaque laudes multipharie multisque modis efferens
            <lb/> locutus est ei in aure quod uellet Christianus effici pro eo inquid quod fides
            Christianorum <lb/> excellit omnem fidem miraculis gloriosis, quibus uerbis alter
            benigne nimirum exhilla<lb/>ratus ait illi feliciter natus fuisti si feceris te cito
            baptizari, quoniam fides nostra est <lb/> quod omnis homo qui baptizatus non fuerit in
            eternum cum dyabolo peribit, &amp; ideo si uis <lb/> saluari festina baptizari, quoniam
            ignoras diem mortis tue, cui respondit <lb/> felix sit consilium tuum nam et ego uolo
            babtizari sed habeo uxorem legittimam <lb/> &amp; plures uxores filios quoque &amp;
            filias cognatos &amp; propinquos quos desidero una mecum<lb/>   
            
            <pb n="f.75v"/> 
            <handShift scribe="sc114"/>
            baptismum
            sancte fidei uestre percipere, uolo igitur antequam baptizer illos de ratione fidei
            <lb/> percipiendi conuenire ad quem Eduuardus bene inquit facietis si properaueritis ut
            bapti<lb/>zemini, quia nescitis horam mortis uestre, stabat ergo admiraldus secundum
            scema <lb/> sue leuitatis tripudians ante ipsum ac si ipsi esset ioculator, a quo demum
            peti<lb/>ta licencia recedendi recessit ab ipso infelix dolositate plenus promittens
            <lb/> crebris uicibus se uenturum ad illum ad consolandum se ⁊ spaciandum cum<note>JRD:
               Written over an erasure.</note> illo quod <lb/> fecit mittens ei per plures uices
            more solito inmensa exennia &amp; speciosa do<lb/>naria, a quo cum quereret Eduuardus
            cur tam diu differret baptissmum <lb/> suscipere respondit se assensum iam habuisse
            multorum ex suis ad hoc faciendum, sed <lb/> non omnium inquit quem infra breue tempus
            adquiram Deo uestre fidei Christiane prouiden<lb/>te, hii dum sic se habent ad inuicem
            amicabiliter quasi confederatos nulla apud am<lb/>bos alteri de altero remanet
            susspicio, vnde rumor talis permaxime amicitie eorum <lb/> peruenit ad soldanum totius
            Sarracenitatis qui mittens post admiraldum de <lb/> quo vehementem habuit suspicionem
            quod quantum in ipso erat Sarracenitatem <lb/> voluit prodere ⁊ tradere Christianis ipse
            Christianus effectus mandauit illi super uitam <lb/> ⁊ menbra precipiens ut compareat
            coram maiestate sua tali die ⁊ tali loco <lb/> cuius maiestatis tanta est dignitas ut
            narrauit mihi armiger a quo presentem ha<lb/>beo relacionem quod omnes introeuntes in
            regiam eius pro quouis nogocio<note>JT: Read <hi rend="italic">negocio</hi>.</note>
            <lb/> apud ipsum audiendo uel expediendo primo flectunt genu extra introitum regie <lb/>
            ad limitem ubi limes est, deinde ingressi regiam iterum faciunt genuflexi<hi rend="superscript">o</hi>nem <lb/> aliam in medio regie, demum accedentes ante faciem
            eius profunde inclinant <lb/> eum genua submittentes ad quem ueniens dictus admiraldus
            salutauit eum <lb/> prius facto patrio ritu introitus sui secundum consuetudinem aliorum
            quem cum conuenisset <lb/> soldanus si iam Christianus factus est ⁊ utrum proditor sit
            paganissimi apud filium <lb/> regis Anglie respondit ei quod plus profecerat apud illum
            filium pro saluacione <lb/> paganie quam omnes quotquot sunt in paganisimo eius
            potuissent longo tempore <lb/> profecisse ⁊ quomodo inquid soldanus, cui ille, illum
            regis filium quem forte uos <lb/> timetis tantis magnis placaui muneribus, tot exenniis
            honoraui multi<lb/>plicibus cautissime agens cum ipso quod
            po<del rend="erasure">ssum</del>
                <note>JRD: Read <hi rend="italic">possum</hi>.</note>
            facere de illo quicquid <lb/> uolo, nec aliquid superest modo de ipso nisi ut perimatur
            quando uolo, quod <lb/> manifeste factum fuisset, nisi optimus Deus piissimum Eduuardum
            melius saluan<lb/>do adiuuisset, post dies igitur paucos factum est ut <add place="above">ab</add> admiraldo doloso im<note>JRD: Either <hi rend="italic">im</hi> or <hi rend="italic">un</hi>.</note>
         <pb/>
         </p>
      </body>

   </text>
</TEI>